5 ยังไม่เจอคนที่ถูกใจ
เช้าวันต่อมาเหมวัตก็รีบเคลียร์งานที่บริษัทก่อนจะขับรถออกจากที่นั่นในเวลาห้าโมงครึ่ง เขาใช้เวลาขับรถชั่วโมงครึ่งก็ถึงบ้านของคุณยายชมนาด
“สวัสดีครับยาย ผมคิดถึงยายจัง” เหมวัตเข้าไปกอดคุณยายอย่างประจบเมื่อเขาขับรถมาถึงบ้านสวนของคุณยายชมนาด
“มาถึงแล้วเหรอพ่อตัวดี อย่ามาทำเป็นปากหวานใส่คนแก่หน่อยเลย นี่ถ้ายายไม่โทรตามก็คงไม่โผล่หัวมาหายายสินะ” คุณยายชมนาดบ่นยาวแต่ใบหน้าเหี่ยวย่นนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“โธ่....ยายครับช่วงนี้ผมงานยุ่งมาก ๆ แต่พอยายโทรหาปุ๊บผมก็รีบมาหายายเลยนะครับ”
“นี่รีบของเราแล้วเหลือเหม สามวันแล้วนะที่ยายบอกให้มาหา” คุณยายชมนาดบ่นอย่างไม่จริงจังนักเพราะรู้ว่าหลานชายคนนี้ให้ความสำคัญกับงานมากแค่ไหน
“ผมมีนัดคุยกับลูกค้าที่ต้องการควบรวมกิจการแล้วต้องคุยกันหลายคน ถ้าผมเลื่อนนัดก็ต้องกระทบกับหลายคนนะครับยาย ผมเลยคิดว่าทำงานให้เสร็จก่อนดีกว่าเพราะยังไงยายชมก็ต้องรอผมอยู่แล้วใช่ไหมครับ”
“เห้อ...เดี๋ยวนี้ช่างพูดเอาใจคนแก่นะ ยายมีเรื่องจะถามเยอะแยะเลยนะเหม”
“ยายครับ ผมมาเหนื่อย ๆ ขอกินข้าวกลางวันก่อนได้ไหม ป้าศรีนวลครับมีอะไรให้ผมกินบ้าง” เหมวัตรีบเฉไฉพูดเรื่องอื่น
“วันนี้คุณยายทำแกงเขียวหวานเนื้อกับขนมจีนของโปรดของคุณเหมเลยนะคะ ตามป้ามาค่ะเดี๋ยวจะเตรียมให้นะคะ”
“แค่ได้ยินก็อยากกินแล้วนะครับ ยายกินหรือยังครับ”
“ยายไม่หิ้วท้องรอเราหรอกนะ หิวก็รีบไปกินเถอะลูก กินเสร็จเหมจะได้คุยกับยายเสียที”
“ครับยาย ครับผมขอไปกินก่อนนะครับ”
หลังจากทานขนมจีนแกงเขียวหวานเนื้อเรียบร้อยเหมวัตก็เปลี่ยนเป็นชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดแล้วลงมานั่งคุยกับคุณยายที่บริเวณใต้ถุนบ้าน
“แต่งตัวแบบนี้ดูเป็นเด็กเลยนะคุณเหม” ป้าศรีนวลมองหลานชายเจ้านายที่เธอเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กด้วยแววตารักใคร่
“ก็ผมยังเป็นเด็กนี่ครับป้าศรีนวล” เขาตอบอย่างอารมณ์ดี
“เด็กอะไรล่ะอายุสามสิบสามแล้วนะ” คุณยายพูดพลางหัวเราะ
“แต่ในสายตาของยายผมก็ยังเป็นเด็กใช่ไหมล่ะครับ”
“บางครั้งยายก็อยากให้เรากลับไปเป็นเด็ก แต่มันเป็นไปได้ที่ไหนกันล่ะ ตอนนี้ยายว่าถึงเวลาจะแต่งงานมีลูกมีเมียได้แล้วนะ”
“ยายครับผมแต่งงานแล้วนะ”
“นั่นมันเมื่อห้าปีก่อน อย่าเอาเรื่องในอดีตมาพูดเลยยายว่าเราพูดเรื่องปัจจุบันของเราดีกว่านะ”
“เรื่องอะไรครับ” เขาแกล้งทำหน้าไม่รู้
“อย่ามาทำเป็นตีมึนนะเหม มะลิเอารูปให้ยายดูแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนเราจริงเหรอ ถ้าว่างก็พาเธอมากินข้าวกับยายบ้างนะ”
“ไม่ใช่แฟนหรอกครับยาย ก็แค่คบกันเล่น ๆ”
“คบแล่น ๆ เหรอ แต่ดูท่าแล้วผู้หญิงเขาจะจริงจังนะ ถ้าอย่างนั้นคงไม่บอกคนอื่นแบบนั้นหรอก”
“ผมก็ไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนั้นครับ ตนนี้ผมกับเธอไม่ได้ติดต่อกันแล้ว”
“ว้า...น่าเสียดายจังเลยค่ะ” จู่ ๆ มะลิก็พูดขึ้น
“เสียดายอะไรมะลิ” เหมวัตหันมาถาม
“ก็คุณมาเบลเธอสวยและเซ็กซี่มาก ๆ ขนาดหนูเป็นผู้หญิงหนูยังชอบเลยค่ะ”
“นี่เป็นแฟนคลับเธอเหรอ”
“ค่ะคุณเหม หนูชอบมาก ๆ นึกว่าจะได้เจอตัวจริง”
“เสียใจด้วยนะ” เหมวัตบอกเด็กสาวแล้วหัวเราะเบา ๆ
“เมื่อไหร่เหมจะเลิกเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นสักทีนะ” คุณยายตำหนิเพราะไม่ชอบที่หลานชายคบผู้หญิงไปเรื่องแบบนี้
“ผมไม่ได้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นน่ะครับแต่ ผมยังไม่เจอคนที่เหมาะจะเป็นหลานสะใภ้ของยายเลยนะครับ”
“หาไม่เจอหรือไม่เปิดใจกันแน่ล่ะเหม ยายชักสงสัยแล้วว่าที่ไม่ยอมมีใครเพราะยังลืมเมียเก่าไม่ได้”
“ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับคุณยาย ผมลืมไปนานแล้วแต่ผมคิดว่าการใช้ชีวิตเป็นโสดแบบนี้มันก็มีความสุขดี”
“ถ้ามีความสุขดีทำไมจะต้องควงผู้หญิงไปเรื่อยด้วยล่ะ ถึงเวลาที่เหมต้องจริงจังกับใครสักคนได้แล้วนะลูก”
“ยายครับ ผมยังไม่เจอคนที่ถูกใจจริง ๆ นะครับ ทำมันหายากจังนะ”
“ยายว่ามันไม่ได้หายากหรอกเพียงแต่เรามีอคติในใจ คบใครก็เลยคบไม่นานและหวาดระแวงไปหมดว่าเขาจะแอบไปมีคนอื่น ยายขอพูดกับเราอย่างจริงจังนะเหม ยายอยากให้เราแต่งงานมีครอบครัวลูกหลานคนอื่นของยายเขาก็แต่งงานไปมีครอบครัวกันหมดแล้วเหลือแค่เหมคนเดียว อย่าให้ยายต้องเป็นห่วงนักเลย ยายก็อายุมากแล้วไม่รู้จะได้อยู่ถึงวันที่ได้อุ้มเหลนหรือเปล่า”
“อย่าพูดแบบนี้สิครับ”
“สุขภาพยายก็ถดถอยลงทุกวัน ยายอยากเห็นเราเป็นฝั่งเป็นฝา ยายจะได้ตายตาหลับ”
“ยายครับผมว่าเราไม่คุยเรื่องนี้กันดีไหม ผมไม่ชอบเลย ยายชมของผมยังแข็งแรงและจะต้องอยู่กับผมไปอีกนานนะครับ”
“จะไม่ให้ยายคุยได้ยังไงล่ะนี่เป็นเรื่องเดียวที่ยายยังเป็นห่วงอยู่ตอนนี้”
“ผมขอโทษครับที่ทำให้ยายต้องเป็นกังวลแต่ผมยังไม่เจอใครที่ผมถูกใจถึงขั้นอยากจะแต่งงานจริง ๆ”
“ยายไม่ได้ขออะไรมากเลยนะลูก ยายแค่อยากเห็นเหมของยายมีความสุขแค่นั้นเอง”
“แต่พ่อหม้ายอย่างผมคงหาคนจริงใจด้วยยากนะครับ”
“เราจะฝังใจอยู่กับคำว่าพ่อหม้ายทำไมกัน โลกมันเปลี่ยนไปแล้วพ่อหม้าย แม่หม้ายสมัยนี้เขาก็แต่งงานมีครอบครัวใหม่กันได้”
“แต่ผู้หญิงบางคนพอรู้ว่าผมเคยผ่านการแต่งกันมาสายตาที่พวกเธอมองผมก็เปลี่ยนไป มองเหมือนผมเป็นคนผิด เป็นคนไม่ดีผมก็เลยเบื่อนะครับ”
“ยายชื่อว่าถ้าเหมเปิดใจและพูดคุยเรื่องนี้กับพวกเธออย่างจริงจังว่าเพราะอะไรถึงหย่าหลังจากแต่งงานได้ไม่นาน พวกเธอน่าจะเข้าใจนะ”
“แต่ทำไมเราต้องไปอธิบายให้คนอื่นเข้าใจด้วยล่ะ”
“พูดแบบนี้แสดงว่าไม่เคยบอกใครนะว่าสาเหตุที่เป็นพ่อหม้ายเป็นเพราะอะไร”
“บอกไปมันก็เหมือนกับการพูดเอาดีใส่ตัวนะครับยาย” เขายิ้มแบบฝืน ๆ