3 ที่อยู่ใหม่

มนตกานต์นั่งคุยอยู่กับคุณยายชมนาดอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงเสียงแตรรถก็ดังขึ้นที่บริเวณหน้าบ้าน

“นั่นรถใครมาน่ะไปดูสิมะลิ” คุณยายบอกเด็กรับใช้ที่ยังคงนวดให้คุณยายอยู่ตั้งแต่แรก

“น่าจะเป็นรถของเพื่อนหนูค่ะ หนูคงต้องไปแล้วนะคะยาย” หญิงสาวยกมือไว้คุณยายชมนาดก่อนแล้วกอดท่านด้วยความรัก

“เดินทางปลอดภัยนะลูกไปถึงห้องแล้วโทรหายายด้วยนะ”

“ได้ค่ะยาย หนูไปก่อนนะคะป้าศรีนวล พี่ไปนะมะลิ”

“โชคดีนะหนูกานต์”

“ค่ะป้า”

“โชคดีนะคะพี่กานต์

หญิงสาวลากกระเป๋าเดินทางออกมาบริเวณหน้าบ้านจากนั้นก็ยกใส่ท้ายรถก่อนจะเปิดประตูเข้ามานั่งข้าง ๆ คนขับ

“รอนานไหมกานต์” กัญญาพรเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของมนตกานต์ถามขึ้น

“ไม่นานหรอกฉันกำลังคุยกับยายชมเพลินเลย แกตื่นเต้นไหมหลินที่จะได้ไปทำงานในกรุงเทพ”

“ฉันตื่นเต้นมาก ๆ เลยนี่ก็เก็บกระเป๋าตั้งแต่เมื่อวาน แต่ของก็ยังไม่ครบเท่าไหร่ว่าจะไปหาซื้อเพิ่ม แกเริ่มงานวันไหนเหรอกานต์”

“ฉันเริ่มงานวันจันทร์พร้อมแกนั่นแหละ เรายังเหลือเวลาอีกหลายวันไปซื้อของใช้ที่จำเป็นกันนะ”

“ได้สิ ฉันอยากสำรวจเส้นทางด้วยเวลาไปทำงานจะได้ไม่ฉุกละหุก” กัญญาพร

“แกจะขับรถไปทำงานเองเหรอหลิน”

“ยังไม่แน่ใจห้องพักอยู่ไม่ไกลจากบริษัทเท่าไหร่แต่ฉันกลัวว่าถึงวันไปทำงานจริง ๆ รถจะติดช่วงแรกคงต้องพึ่งรถไฟฟ้าแล้วแกล่ะ ตกลงจะเช่าหอของบริษัทจริงเหรอ”

มนตกานต์เคยเล่าให้เพื่อนฟังว่าทางบริษัทเลยมีตึกเก่า ๆ ไว้ให้พนักงานได้พักในราคาถูกซึ่งเธอไปดูมาแล้ว ห้องก็พออยู่ได้แม้จะเก่าและโทรมไปหน่อยแต่ก็ยังดีกว่าเสียค่าเช่ารายเดือนแพงกว่าออกไปหาเช่าเอง ซึ่งตอนนั้นหญิงสาวก็คิดว่ามันดีมาก ๆ แล้วแต่พอคุณยายชมนาดเสนอให้ไปอยู่ที่คอนโดมิเนียมเธอก็ตอบตกลงเพราะมันคงดีกว่าถ้าได้อยู่ในที่ที่สะดวกสบายแบบนั้น อีกอย่างถึงแม้จะปฏิเสธคุณยายชมนาดไปท่านก็คงไม่ยอมอย่างแน่นอน

“ฉันคงไม่อยู่หอพักนั้นแล้วละหลิน”

“ทำไมล่ะ หรือแกเปลี่ยนใจเพราะห้องมันเล็กและแคบมากแล้วตึกก็เก่ามากด้วยนะ จะดีอย่างเดียวก็ตรงที่ค่าเช่าถูกมาก ๆ แค่นั้นเอง” กัญญาพรพูดไปตามที่เห็นจากรูปถ่ายที่เพื่อนส่งให้

“วันนี้ฉันเข้าไปลายายชาม ท่านจะให้ฉันไปอยู่ที่คอนโดของท่านย่ะ”

“ยายชมมีคอนโดที่กรุงเทพฯ ด้วยเหรอ ดูไม่ออกเลยว่าท่านรวยมาก”

“อือ ฉันเองก็เพิ่งรู้เหมือนกัน” ที่ผ่านมามนตกานต์รู้แค่ว่าคุณยายชมนาดมีฐานะดี มีที่ให้คนเช่าและมีสวนผลไม้เยอะแยะแต่ก็ไม่เคยรู้ว่าท่านมีคอนโดอยู่ที่กรุงเทพด้วย

“แล้วคอนโดอยู่ไกลไหม”

“อยู่ไม่ไกลจากบริษัทฉันเท่าไหร่ ยายบอกว่ามีคอนโดอยู่สองห้องอีกห้องหนึ่งเป็นของหลานชาย ส่วนห้องนี้ยายจะให้ฉันพัก”

“ยายชมมีหลานชายด้วยเหรอแกเคยเจอหรือเปล่า หน้าตาเป็นยังไง”

“ฉันเคยเห็นไกล ๆ แต่ก็นานแล้วตอนนั้นฉันยังเด็ก เขาไปเรียนและทำงานที่ต่างประเทศอยู่หลายปี แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเป็นคนนี้หรือเปล่าเพราะยายมีลูกหลานหลายคน”

“คงอายุมากว่าเราเยอะเลยนะ”

“ก็คงอย่างนั้นแหละเขาแต่งงานแล้วด้วยนะ แต่ก็หย่าแล้วเหมือนกัน ถ้าเที่ยวอายุเขาก็คงเป็นอาของเรา”

“แกมาอยู่คอนโดเดียวกับเขาก็คงได้เจอกับเขาบ่อยๆ เขาทำงานอะไรเหรอ”

“เป็นที่ปรึกษาทางการเงินน่ะ เห็นว่าทำงานบริษัทของต่างประเทศ” เธอเล่าไปตามที่ได้ฟังมาจากยายชมนารถ

“เงินเดือนคงสูงน่าดู”

“อือ เขามีประสบการณ์มาจากต่างประเทศ แล้วยังได้เปรียบทางด้านภาษาอีกเงินเดือนคงหลักแสน ยายเล่าว่าเขาเล่นหุ้นแล้วก็ลงทุนทำบริษัทอะไรกับเพื่อนอีกก็ไม่รู้ฉันฟังไม่ค่อยถนัด”

“ทำงานเยอะเหมือนกันนะ”

“อือ ยายชมบอกว่าเขาเป็นพวกบ้างาน”

“อ๋อ...แบบนี้นี่เอง” กัญญาพรพยักหน้าเข้าใจ

“เอาไว้ถ้าวันหยุดแกมาหาฉันที่คอนโดนะ มานอนดูซีรีส์ด้วยกันก็ได้นะ”

“ยายจะไม่ว่าเหรอกานต์”

“ไม่หรอกน่า แกก็รู้ว่ายายชมใจดีมากแค่ไหน แล้วยายก็รู้ว่าแกเป็นเพื่อนสนิทของฉัน ถ้าหากฉันจะพาแกมานอนค้างด้วยก็คงไม่ว่าอะไร แต่ถ้าแกไม่แน่ใจฉันถามยายให้นะ”

“อือ”

สองสาวคุยเรื่อยเปื่อยระหว่างทางจนกระทั่งรถเข้าเขตกรุงเทพ ความเร็วของรถก็ชะลอลง กัญญาพรต้องใช้สมาธิอย่างมากในการขับรถเธอกด GPS ไปส่งเพื่อนที่คอนโดก่อนเพราะเป็นทางผ่าน

“ขอบใจมากนะหลิน พรุ่งนี้เราเจอกันที่ห้างนะ”

“ให้ฉันมารับไหม”

“ไม่เป็นไรฉันนั่งรถไฟฟ้าดีกว่าเมื่อกี้เห็นสถานีอยู่ใกล้ ๆ”

“ถ้างั้นฉันก็จะนั่งรถไฟฟ้าไปเหมือนกันไม่อยากขับรถหลงทางน่ะ”

“อือ ขับรถดี ๆ นะหลิน ถึงแล้วไลน์บอกด้วยนะ บ๊ายบายจ้ะ” เธอโบกมือให้เพื่อนจากนั้นก็เดินมาด้านในคอนโดหรู

“สวัสดีค่ะ เพิ่งเข้าพักใหม่เหรอคะ” พนักงานต้อนรับเข้ามาทักทายเมื่อเห็นหญิงสาวลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เข้ามา

“ใช่ค่ะ ฉันมาพักที่ห้อง 2819 ค่ะ”

“อ๋อ เมื่อกี้คุณยายเจ้าของห้องโทรมาบอกแล้วค่ะ ทางเราทำความสะอาดให้แล้ว”

“ค่ะ แล้วค่าจ้างแม่บ้านล่ะคะ”

“คุณยายเจ้าของห้องจัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ ส่วนนี่เป็นเบอร์โทรของแม่บ้านและร้านซักรีดที่อยู่บริเวณนี้ค่ะถ้าสนใจยังไงก็ติดต่อไปตามเบอร์นี้ได้นะคะ”

“ขอบคุณนะคะ”

“เชิญขึ้นลิฟต์ไปได้เลยนะคะ ออกจากประตูลิฟต์แล้วห้องอยู่ทางซ้ายมือสุดค่ะถ้ามีอะไรโทรมาที่เคาน์เตอร์ได้นะคะ”

“ขอบคุณค่ะ” มนตกานต์กล่าวขอบคุณอีกครั้งก่อนจะเดินมายังลิฟต์ที่พนักงานต้อนรับบอก

“ห้องนี้สินะอยู่มุมเลยแบบนี้ดีเหมือนกัน” เธอพึมพำกับตัวเองก่อนจะใช้คีย์การ์ดปลดล็อกแล้วเดินเข้าไป

ด้านในห้องพักค่อนข้างหรูหราและกว้างขวางกว่าที่เธอคิดไว้ ภายในห้องมีเฟอร์นิเจอร์สีเข้มมีห้องนอนหนึ่งห้อง มีส่วนของห้องครัวที่มีอุปกรณ์ทำครัวค่อนข้างครบครันตามที่คุณยายชมนาดบอก ก่อนถึงห้องนอนก็มีโซฟาตัวโตกับทีวีจอใหญ่อีกด้วย

หญิงสาววางกระเป๋าแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะกดโทรออกไปยังเจ้าของห้อง

“ว่าไงจ๊ะหนูกานต์ถึงแล้วเหรอ”

“ถึงแล้วค่ะ ห้องกว้างและน่าอยู่มาก ๆ เลยค่ะ”

“หนูอยากได้อะไรเพิ่มเติมก็บอกยายนะ เดี๋ยวยายจะให้หลานชายจัดการให้”

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการเองแค่ยายให้มาอยู่หนูก็เกรงใจมากแล้วค่ะ หนูจะดูแลห้องอย่างดีเลยนะคะ”

“แต่ถ้าทำความสะอาดไม่ไหวก็จ้างแม่บ้านนะลูก”

“ค่ะยาย เดี๋ยวหนูจัดของเข้าที่ก่อนนะคะ แล้วจะโทรมาคุยกับยายใหม่ค่ะ”

“ได้จ้ะ ดูและตัวเองด้วยนะลูก”

“ค่ะ คุณยายก็เหมือนกันนะคะ สวัสดีค่ะ”เมื่อวางสายจากคุณยายชมนาดแล้วมนตกานต์ก็เริ่มรื้อกระเป๋าและจัดของให้เข้าที่อย่างตั้งใจ