ตอนที่ 8 แผนสร้างชื่อเสียง

รุ่งเช้า เรือนบุปผาแดงยังไม่คึกคัก

เสียงกวาดพื้นดังแผ่วเบา กลิ่นน้ำอบลอยจาง ๆ

แต่ในห้องของซูเหยา ความคิดกลับวิ่งเร็วราวพายุ

“ชื่อเสียงธรรมดาไม่พอ” นางพึมพำ

“ต้องเป็นชื่อเสียงที่แม้ในวังยังได้ยิน”

นางเรียกอวี้ฉินเข้ามา

“ช่วยข้ารวบรวมรายชื่อแขกประจำทั้งหมด แยกเป็นสามกลุ่ม—ขุนนางฝ่ายบุ๋น ฝ่ายบู๊ และพ่อค้าใหญ่”

อวี้ฉินมองงุนงง

“เจ้าจะทำสิ่งใด”

ซูเหยายิ้มบาง

“หากจะสร้างกระแส ต้องรู้ว่าผู้ใดคือกระบอกเสียง”

ในโลกเดิม ลู่หลินเข้าใจดีว่า

ข่าวดังไม่ได้เกิดจากโชค

แต่มาจากการวางแผน

ขั้นแรก — ทำให้ชนชั้นสูงพูดถึง

ขั้นสอง — ทำให้พ่อค้านำไปเล่าต่อ

ขั้นสาม — ให้ข่าวไหลเข้าสู่วังโดยธรรมชาติ

คืนนั้น ซูเหยาไปพบแม่เล้า

“ฮูหยิน ข้าขอจัดงานพิเศษสามคืนติดกัน”

“คืนแรกสำหรับขุนนางฝ่ายบุ๋น คืนที่สองฝ่ายบู๊ คืนที่สามเปิดรับทุกคน”

แม่เล้าหรี่ตา

“เจ้าคิดจะเล่นใหญ่เพียงใด”

“ค่าผ่านประตูเพิ่มสองเท่า”

“แต่ผู้ที่มา จะได้ชมการแสดงที่ไม่เคยมีในเมืองหลวง”

แม่เล้านิ่งคิด ก่อนหัวเราะเสียงดัง

“หากเจ้าล้มเหลว ข้าจะหักค่าจัดงานจากหนี้เจ้า”

ซูเหยาก้มศีรษะ

“ตกลง”

สามวันต่อมา โคมแดงถูกประดับเพิ่ม

ข่าวลือถูกปล่อยออกไปอย่างแนบเนียน

“หญิงงามผู้เล่าเรื่องด้วยบทกวีจะเปิดการแสดงใหม่”

“ว่ากันว่าผู้ใดได้ชมจะไม่ลืม”

คืนแรก — สำหรับฝ่ายบุ๋น

ซูเหยาแสดงบทกวีสะท้อนภาระของผู้ปกครอง

คำพูดแหลมคมแต่ไม่ล้ำเส้น

ขุนนางหลายคนกลับไปพร้อมสีหน้าครุ่นคิด

คืนที่สอง — สำหรับฝ่ายบู๊

นางเลือกเรื่องราวของแม่ทัพผู้ซื่อสัตย์

ท่วงท่าร่ายรำแข็งแกร่งแต่สง่างาม

เสียงปรบมือดังกึกก้อง

คืนที่สาม — เปิดทั่วไป

พ่อค้าใหญ่จ่ายเงินไม่อั้น

ข่าวกระจายออกไปเร็วกว่าลม

เพียงสามคืน

ชื่อ “ซูเหยา” กลายเป็นหัวข้อสนทนาทั่วเมืองหลวง

ไม่ใช่เพียงหญิงงาม

แต่เป็น “หญิงที่เข้าใจผู้มีอำนาจ”

หลังจบคืนสุดท้าย อวี้ฉินรีบเข้ามารายงาน

“วันนี้มีชายแปลกหน้าเฝ้ามองอยู่ด้านนอก ไม่เข้าไปข้างใน แต่ยืนฟังจนจบ”

ซูเหยาหรี่ตา

“ลักษณะอย่างไร”

“ท่าทางสุขุม มีองครักษ์เงา”

หัวใจนางเต้นหนักอีกครั้ง

แผนกำลังส่งผล

แต่ซูเหยารู้ดี

ชื่อเสียงคือดาบสองคม

หากสูงเกินไป จะถูกจับตามอง

หากต่ำเกินไป จะไร้ค่า

นางเดินออกไปยังระเบียง มองเมืองหลวงยามค่ำ

“อีกไม่นาน ข่าวนี้จะถึงวัง”

ดวงตาของหญิงที่เคยยืนบนพรมแดงสะท้อนแสงโคมแดงวูบไหว

นี่ไม่ใช่แค่การแสดง

แต่นี่คือการไต่บันไดทีละขั้น