ตื่นขึ้นมาในยุค 80 พร้อมระบบแฟชั่น 3

[สถานะโฮสต์: กู้หว่านชิว]

อายุ: 18 ปี

ระดับแฟชั่น: มือใหม่หัดตัดเย็บ (Lv. 1)

คะแนนสะสม : 0 แต้ม

ภารกิจปัจจุบัน: เอาชีวิตรอดและเริ่มต้นเส้นทางดีไซเนอร์

[ติ๊ง! เนื่องจากโฮสต์ทำการผูกมัดสำเร็จเป็นครั้งแรก ระบบขอส่งมอบแพ็กเกจของขวัญต้อนรับมือใหม่ โฮสต์ต้องการเปิดรับทันทีหรือไม่]

"เปิดรับสิ รออะไรอยู่ล่ะ" กู้หว่านชิวตอบกลับในใจอย่างรวดเร็ว

หน้าจอสว่างวาบขึ้น กล่องของขวัญจำลองเปิดออกพร้อมกับเสียงเอฟเฟกต์จุดพลุฉลอง

[ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับรางวัลดังต่อไปนี้:]

ผ้าฝ้ายคุณภาพสูงสีพื้นจำนวน 5 เมตร [คำอธิบาย: ผ้าฝ้ายทอด้วยเทคโนโลยีอนาคต เนื้อนุ่ม ระบายอากาศได้ดีเยี่ยม ไม่หดตัวและไม่ยับง่าย]

ชุดเข็มและด้ายระดับพรีเมียม [คำอธิบาย: เข็มไทเทเนียมอัลลอยด์น้ำหนักเบาและด้ายเหนียวพิเศษที่ไม่มีวันขาด]

คะแนนเริ่มต้น 100 แต้ม [คำอธิบาย: สามารถใช้แลกเปลี่ยนสิ่งของในร้านค้าระบบ ได้ในอนาคต]

เพียงชั่วพริบตา สิ่งของทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นบนตู้ไม้เก่าๆ ข้างเตียง กู้หว่านชิวรีบเอื้อมมือไปสัมผัสเนื้อผ้าฝ้ายสีเบจทันที

ในฐานะคนที่คลุกคลีกับสิ่งทอมาทั้งชีวิต เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัส เธอก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือผ้าชั้นเลิศ! เนื้อผ้าเนียนละเอียด ทิ้งตัวสวยงาม และมีความยืดหยุ่นในระดับที่ผ้าฝ้ายในยุค 80 ไม่มีทางเทียบติด ส่วนชุดเข็มและด้ายที่บรรจุอยู่ในกล่องเหล็กวินเทจก็ดูหรูหราและครบครันจนน่าทึ่ง

ความเจ็บปวดที่บาดแผลหลังศีรษะดูเหมือนจะทุเลาลงไปถนัดตาเมื่อเห็นของล้ำค่าเหล่านี้อยู่ตรงหน้า กู้หว่านชิวกำสายวัดเส้นเล็กในกล่องเข็มหมุดไว้แน่น ดวงตาที่เคยหม่นหมองของร่างเดิมบัดนี้ทอประกายเจิดจ้าดุจดวงดาวในคืนเดือนมืด

เธอหันไปมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกทองเหลืองบานเล็กที่แตกร้าว แม้ใบหน้าจะมอมแมม ซูบผอม และมีรอยช้ำ แต่โครงหน้ากลับจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ริมฝีปากอิ่ม จมูกโด่งรั้น และดวงตาหงส์ที่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว ร่างกายนี้เปรียบเสมือนเพชรที่ยังไม่ได้รับการเจียระไน

กู้หว่านชิวยกยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานของดีไซเนอร์อันดับหนึ่ง

"ยุคข้าวยากหมากแพงแล้วอย่างไร ต้องใช้คูปองแล้วอย่างไร? ในเมื่อสวรรค์ส่งฉันมาพร้อมกับระบบสุดโกงขนาดนี้ ฉันนี่แหละ จะใช้สองมือนี้พลิกโฉมวงการเสื้อผ้าของยุค 80 และสร้างรันเวย์ระดับโลกของตัวเองให้ดู!"

แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านรอยแตกของบานหน้าต่างไม้เก่าๆ เข้ามากระทบเปลือกตา กู้หว่านชิวลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ บาดแผลที่ท้ายทอยซึ่งเคยปวดร้าวแทบขาดใจเมื่อวาน บัดนี้กลับทุเลาลงอย่างน่าประหลาด ราวกับว่าระบบที่ผูกมัดกับวิญญาณของเธอได้ช่วยเยียวยาร่างกายนี้ให้แข็งแรงขึ้นอย่างเงียบๆ

หญิงสาวยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบห้องเก็บฟืนซอมซ่อ สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของอดีตซีอีโอสาวและดีไซเนอร์ร้อยล้านคือ เงิน

ไม่ว่าจะอยู่ในยุค 2024 หรือปี 1982 กฎเหล็กของการเอาชีวิตรอดก็คือต้องมีทุนรอน หากไม่มีเงินหยวนติดกระเป๋า ต่อให้มีแผนการยิ่งใหญ่ทะลุฟ้าก็เป็นได้เพียงแค่ความเพ้อฝัน!

กู้หว่านชิวลุกจากเตียงกระดานแข็งๆ เดินตรงไปยังมุมห้องที่มีหีบไม้เก่าคร่ำคร่าใบหนึ่งตั้งอยู่ เธอเปิดฝาหีบออก กลิ่นลูกเหม็นผสมกับกลิ่นอับชื้นลอยแตะจมูก ภายในนั้นมีเพียงเสื้อผ้าของร่างเดิมอยู่ไม่กี่ชุด หญิงสาวหยิบมันขึ้นมาคลี่ดูทีละตัว ก่อนที่คิ้วเรียวสวยจะขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม

"นี่มัน... ชุดกระสอบใส่ปุ๋ยหรือยังไงกัน"

ดีไซเนอร์สาวแถวหน้าถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ เสื้อผ้าในมือเธอคือเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้าเทาตุ่นๆ ที่ทั้งทรงใหญ่เทอะทะ ไร้ซึ่งส่วนเว้าส่วนโค้ง คอเสื้อก็แข็งทื่อไร้รสนิยม กางเกงก็เป็นทรงกระบอกตรงสีดำที่สวมแล้วดูเตี้ยม่อต้อ นี่คือแฟชั่นมาตรฐาน ของยุค 80 ที่เน้นความทนทานและประหยัดผ้าเป็นหลัก โดยไม่คำนึงถึงความสวยงามแม้แต่น้อย