ตอนที่ 4 ข่าวฉาวที่ไร้ความหมาย

พราวใช้เวลาทั้งวันในการปรนนิบัติหน้าตาและผิวพรรณในสปาหรู เธอใช้เงินของคเชนทร์อย่างไม่เสียดาย เพราะรู้ดีว่านี่คือค่าทำขวัญที่เล็กน้อยที่สุดที่เขาควรจ่ายให้กับชีวิตที่เสียไปของเจ้าของร่างเดิม ในขณะที่เธอกำลังนั่งจิบชากุหลาบหลังนวดเสร็จ สายตาเธอก็เหลือบไปเห็นแท็บเล็ตที่วางอยู่บนโต๊ะรับรอง

หน้าบันเทิงออนไลน์กำลังร้อนฉ่าด้วยพาดหัวข่าวใหญ่: "ไฮโซหนุ่ม คเชนทร์ ควงนางเอกสาว เมลินดา สวีทหวานกลางงานเปิดตัวอัญมณีล้ำค่า แย้มสถานะ... คนพิเศษ!"

ในภาพ คเชนทร์ในชุดสูทเนี้ยบกริบกำลังประคองเอวเมลินดาที่ยิ้มหวานหยดในชุดราตรีสีขาวบริสุทธิ์ ทั้งดูเหมาะสมและลงตัวราวกับกิ่งทองใบหยก พราวอ่านข่าวเนื้อหาที่บรรยายถึงความโรแมนติกของทั้งคู่ด้วยสายตาเรียบเฉย

"ถ้าเป็นพราวคนเก่า ป่านนี้คงหัวใจสลายจนอยากจะผูกคอตายอีกรอบแน่ๆ" เธอพึมพำพลางจิบชาอย่างสบายอารมณ์

จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ของเธอก็สั่นไม่หยุด เป็นข้อความจากคเชนทร์ที่ส่งมาหลังจากลูกน้องรายงานว่าเธออยู่ไหน

‘ดูข่าวหรือยัง? ถ้าเห็นแล้วก็จำใส่หัวไว้ว่าที่ของคุณอยู่ตรงไหน อย่าพยายามทำตัวเด่นเพื่อเรียกร้องความสนใจจากผม มันน่ารำคาญ’

พราวหัวเราะในลำคอ เขาคงคิดว่าเธอแต่งตัวสวยออกบ้านเพราะอยากประชดให้เขาหึงเพื่อกลับไปหาเธอสินะ ชายหนุ่มหลงตัวเองคนนี้ช่างน่าสมเพชเสียจริง เธอไม่ตอบข้อความ แต่กลับกดโพสต์รูปตัวเองในชุดเซตสีแชมเปญสุดแซ่บที่ถ่ายหน้ากระจกสปาลงในอินสตาแกรมที่เคยร้างผู้คน พร้อมแคปชั่นสั้นๆ ว่า "Single and fabulous. (โสดและเริ่ดมาก)"

เพียงไม่กี่นาที ยอดไลก์และคอมเมนต์จากเพื่อนร่วมวงการไฮโซที่เคยแบนเธอ หรือแม้แต่หนุ่มๆ ที่เคยจดๆ จ้องๆ ก็เด้งขึ้นมาเป็นดอกเห็ด

ค่ำวันนั้น ที่คอนโดกรงทอง

คเชนทร์กลับมาถึงห้องด้วยอารมณ์คุกรุ่น ข่าวของเขากับเมลินดาควรจะทำให้พราวขังตัวเองอยู่ในห้องนอนและร้องไห้เพื่อให้เขาเข้าไป 'ปลอบใจ' ด้วยถ้อยคำร้ายๆ แต่นี่เธอกลับนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือพิมพ์หน้าเศรษฐกิจอยู่บนโซฟา เมื่อเห็นคเชนทร์เดินเข้ามา เธอก็เพียงแค่ปรายตามองแล้วโยนหนังสือพิมพ์ไปข้างๆ

"อ้อ... กลับมาแล้วเหรอคะ 'คนพิเศษ' ของคุณเมลินดา" พราวทักด้วยน้ำเสียงรื่นเริง

"คุณโพสต์รูปบ้าอะไรพราว! 'โสด' งั้นเหรอ? คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองอยู่ในสถานะอะไร" คเชนทร์เดินเข้ามากระชากหนังสือพิมพ์ทิ้ง แล้วค้ำมือลงกับพนักโซฟาเพื่อกักตัวเธอไว้

"สถานะเมียเก็บที่คุณไม่เคยให้เกียรติงั้นเหรอคะ?" พราวเลิกคิ้วถาม "ในเมื่อคุณประกาศตัวกับผู้หญิงคนอื่นออกสื่อขนาดนั้น ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะประกาศความโสดของฉันเหมือนกัน เราจะได้แฟร์ๆ ไงคะ"

"มันไม่เหมือนกัน! เมลินดาคือคนที่ผมต้องออกงานด้วยเพื่อธุรกิจ ส่วนคุณ..."

"ส่วนฉันคือของเล่นที่ต้องเก็บไว้ในตู้? เสียใจด้วยนะคเชนทร์ ตู้ใบนี้มันพังไปแล้ว" พราวผลักอกเขาออกแล้วลุกขึ้นยืน "ข่าวของคุณกับยัยนางเอกนั่นมันไม่มีผลกับหัวใจฉันอีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ จะควงกันไปถึงดาวอังคารฉันก็ไม่สน อ้อ... แล้วคราวหน้าถ้าจะควงกัน รบกวนเลือกสีชุดให้มันเข้ากันหน่อยนะคะ สีขาวกับสูทเทามันดูจืดชืด... เหมือนความสัมพันธ์ของคุณนั่นแหละ"

"พราว!" คเชนทร์กัดฟันกรอด "คุณเปลี่ยนไปจนผมเริ่มจะหมดความอดทนแล้วนะ"

"ก็เลิกอดทนสิคะ ไล่ฉันออกไปตอนนี้เลยก็ได้ ฉันพร้อมมาก" พราวยิ้มหวานหยดส่งท้ายก่อนจะเดินนวยนาดเข้าห้องครัวไปหาน้ำดื่ม ทิ้งให้คเชนทร์ยืนตัวสั่นด้วยความโกรธที่ทำอะไรเธอไม่ได้

เขารู้สึกเหมือนกำลังสูญเสียการควบคุมพราวคนเดิมที่เคยนอนรอเขาอยู่ที่ปลายเตียงกำลังหายไป และกลายเป็นพราวคนที่เขาไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลย ความรู้สึกหวงก้างที่รุนแรงกว่าเดิมเริ่มก่อตัวขึ้นจนเขาเองก็เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข

"ผมไม่ไล่คุณออกไปง่ายๆ หรอกพราว... ในเมื่อคุณอยากลองดี เราจะได้เห็นดีกัน!"