ตอนที่ 5 บังเอิญ (ตั้งใจ) เจอพระเอก

คืนวันศุกร์ ณ คลับหรูย่านใจกลางเมือง แสงไฟนีออนสลัวและเสียงดนตรีจังหวะหนักหน่วงดึงดูดเหล่าเซเลบริตี้และนักธุรกิจชื่อดังให้มารวมตัวกัน พราวปรากฏตัวในชุดเดรสสั้นเข้ารูปสีแดงเพลิงโชว์ไหล่เนียนสวย เธอไม่ได้มาเพื่อประชดคเชนทร์ แต่มาเพื่อ "ขยายขอบเขตชีวิต" และดูให้เห็นกับตาว่าโลกนิยายเรื่องนี้มันหมุนไปทางไหน

ในจังหวะที่เธอกำลังนั่งดื่มอยู่ที่บาร์ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกลุ่มคนเดินเข้ามาที่โซนวีไอพี หนึ่งในนั้นคือชายหนุ่มที่ดูสุขุม นุ่มลึก และมีรัศมีของ "คนดี" แผ่ออกมาอย่างชัดเจน ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติและดวงตาที่ดูจริงใจนั่น...

'ธันวา' พระเอกของนิยายเรื่องนี้นั่นเอง

แต่สิ่งที่ทำให้พราวต้องหรี่ตาลงคือผู้หญิงที่เดินเกาะแขนธันวามาด้วย... เมลินดา นางเอกสาวผู้แสนดีที่ตอนนี้กำลังส่งยิ้มหวานประจบธันวาอย่างสุดฤทธิ์ แต่พราวเห็นมากกว่านั้น เธอเห็นจังหวะที่เมลินดาแอบชักสีหน้าใส่พนักงานเสิร์ฟที่เดินขวางทาง และจังหวะที่มือเรียวเล็กนั่นแอบเทบางอย่างลงในแก้วเหล้าของธันวาตอนที่เขาหันไปทักทายเพื่อน

‘นางเอกใสซื่อในนิยาย... ที่แท้ก็ใช้แผนสกปรกวางยาพระเอกนี่เอง’ พราวคิดในใจพร้อมกระตุกยิ้ม

เมื่อธันวาขอตัวไปเข้าห้องน้ำ พราวไม่รอช้า เธอเดินเลี่ยงออกไปดักรอที่โถงทางเดินวีไอพีที่ค่อนข้างเงียบ ทันทีที่ธันวาเดินออกมาด้วยอาการโงนเงนเล็กน้อย พราวก็แสร้งเดินเข้าไปชนเขาเบาๆ

"อุ๊ย! ขอโทษค่ะ" พราวประคองแขนเขาไว้

"เอ่อ... ไม่เป็นไรครับ ผมแค่รู้สึกมึนๆ นิดหน่อย" ธันวาสะบัดศีรษะ พยายามคุมสติ

"ดูเหมือนคุณจะถูก 'บางอย่าง' ในเครื่องดื่มทำพิษนะคะคุณธันวา" พราวพูดเสียงเรียบแต่น่าดึงดูดใจ ธันวาชะงักและมองหน้าผู้หญิงตรงหน้าอย่างเต็มตา ความสวยเฉี่ยวและแววตาที่ดูรู้ทันโลกของพราวทำให้เขาเผลอหยุดหายใจไปชั่วขณะ

"คุณรู้จักผม?"

"ใครจะไม่รู้จักนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอย่างคุณล่ะคะ แต่อย่าเพิ่งสงสัยเรื่องนั้นเลยค่ะ... ถ้าคุณกลับไปที่โต๊ะตอนนี้ คุณอาจจะต้องเสียใจกับสิ่งที่ 'คนใกล้ตัว' เตรียมไว้ให้" พราวขยับเข้าไปใกล้ขึ้น กลิ่นหอมจางๆ จากตัวเธอทำให้ธันวาที่สติเริ่มเลือนลางรู้สึกตื่นตัว "ทางหนีไฟด้านซ้ายมือมีแท็กซี่รออยู่ค่ะ ฉันให้คนของฉันจัดการไว้ให้แล้ว ไปพักผ่อนที่อื่นเถอะค่ะถ้ายังอยากรักษาชื่อเสียงไว้"

ธันวาจ้องมองพราวด้วยความสงสัยแต่กลับรู้สึกเชื่อใจอย่างประหลาด เขาพยักหน้าขอบคุณก่อนจะเดินเลี่ยงไปตามทางที่เธอบอก

พราวเดินกลับมาที่โซนบาร์ แสร้งทำเป็นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป แต่ภาพที่เธอจับได้คือเมลินดาที่กำลังยืนร้อนรนมองหาธันวา และเมื่อเธอเห็นว่าธันวาหายไปจริงๆ เมลินดาก็เผลอกระทืบเท้าและแสดงสีหน้าเกรี้ยวกราดออกมาอย่างน่ากลัว

"ร้ายนักนะเมลินดา... อยากได้พระเอกจนตัวสั่นเลยเหรอ"

"พราว! คุณมาทำอะไรที่นี่!" เสียงตวาดอันคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง

คเชนทร์เดินเข้ามาด้วยสีหน้าโกรธจัด เขาเพิ่งตามมาถึงหลังจากได้รับรายงานจากลูกน้อง เขามองชุดสีแดงของพราวแล้วแทบอยากจะถอดสูทมาคลุมตัวเธอไว้ให้มิด

"มาเปิดหูเปิดตาค่ะ ไม่นึกว่าจะเจอ 'ตัวร้าย' กับ 'นางเอก' ในที่เดียวกัน" พราวหมุนตัวมาเผชิญหน้า

"คุณเห็นเมลินดาด้วยเหรอ? แล้วนั่น... เมื่อกี้คุณคุยกับใคร! ผมเห็นคุณเดินตามธันวาออกไป!" คเชนทร์บีบต้นแขนพราว แรงหึงหวงทำให้เขาขาดสติ

"คุยกับ 'คนดี' ไงคะคเชนทร์... คนดีที่ต่างจากคนแถวนี้ลิบลับ" พราวสะบัดแขนออก "อ้อ... แล้วเลิกตามฉันเหมือนสุนัขหวงก้างสักที มันดูไม่แพงเลยค่ะท่านประธาน"

พราวเชิดหน้าเดินออกจากคลับไป ทิ้งให้คเชนทร์ยืนตัวสั่นด้วยความแค้นใจและสงสัย เขาหันไปเห็นเมลินดาที่เดินหน้ามุ่ยออกมา ความรู้สึกผิดหวังในตัวนางเอกที่เขาเคยหลงใหลเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นจุดเล็กๆ โดยที่เขาไม่รู้ตัว ขณะเดียวกัน พราวก็ได้รับข้อความจากเบอร์แปลก...

‘ขอบคุณนะครับที่ช่วยผมไว้... คุณพราว’

พราวยิ้มกว้าง... หมากเกมนี้สนุกกว่าที่คิดไว้เยอะเลยล่ะ!