บทที่ 2 สะสมค่าความเกลียดชัง

บทที่ 2

สะสมค่าความเกลียดชัง

ตี๊ด...

เสียงเชื่อมสัญญาณดังขึ้น พร้อมกับทุกสรรพสิ่งรอบตัวหยุดนิ่ง มู่หย่าถิงอ้าปากค้างเมื่อเห็นกู้ห่าวเฉินหยุดนิ่งไม่ไหวติง กลีบดอกเหมยยังคงลอยคว้างอยู่กลางอากาศ แม้แต่หยาดน้ำที่กระเซ็นจากเรือนผมดำขลับของกู้กั๋วกงก็ยังลอยอยู่เบื้องหน้าอย่างน่าอัศจรรย์

[ยินดีต้อนรับโฮสหมายเลข 1745689 เข้าสู่การทะลุมิติ ขณะนี้โฮสได้สวมบทบาทเป็น ‘นางร้าย’ ในนิยายเรื่องร้อยหัวใจไว้ด้วยรักของสองเรา อะ...เอ๋! เนื้อเรื่องดำเนินไปแล้วหรือ]

จู่ๆ ก็มีหน้าจอสีน้ำเงินปรากฏขึ้นพร้อมกับข้อความ บนหน้าจอ มู่หย่าถิงเบิกตาโตที่ได้เห็นระบบหลังจากทะลุมิติเข้ามากว่าหนึ่งเค่อ

[ขะ...ขออภัยในความล่าช้า อันที่จริงระบบต้องปรากฏตัวขึ้นทันทีที่โฮสทะลุมิติเข้ามา แต่เนื่องจากเกิดความผิดพลาดบางประการ ระบบจึงเพิ่งได้รับการแจ้งเตือนว่าโฮสได้ทะลุมิติเข้ามาแล้ว]

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ล่าช้างั้นเหรอ งั้นก็แสดงว่าถ้าฉันไม่กัดปากกู้กั๋วกง ป่านนี้เขาก็อาจจะล้วงฉันไปถึงไหนต่อไหน ไอ้ระบบเวร!”

มู่หย่าถิงโวยวายออกมาจนใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะบิดเบี้ยวใบหน้าเหยเกเพราะปากบวมเจ่อจากการถูกบดจูบ แถมมุมปากยังแตกจนมีเลือดออกอีกด้วย

[ระบบขออภัยในความผิดพลาด เพื่อเป็นการไถ่โทษระบบจะมอบรางวัลให้โฮสเป็นการปลอบใจ]

“รางวัลเหรอ ว้าว! ได้สิๆ มอบรางวัลมาเลย”

มู่หย่าถิงวาดหวังถึงรางวัลสุดวิเศษอย่างแหวนมิติเก็บของ หรือของวิเศษต่างๆ ทว่า...

[ระบบทำการมอบรางวัล เพิ่มขนาดหน้าอกของโฮสจากคัพ A+ แสนอาภัพ เป็นคัพ E แสนเซ็กซี่ขยี้ใจ]

มู่หย่าถิงได้ยินดังนั้นก็ถึงกับอ้าปากเหวอ ก้มมองหน้าอกตัวเองจากคัพเอที่ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเป็นคัพอี เรียกได้ว่านางตัวเล็กบอบบางนิดเดียว แต่กลับมีหน้าอกใหญ่เย้ายวนเกินเบอร์ไปมาก

[ไอ้ระบบบ้า! นะนี่...]

มู่หย่าถิงอยากจะพ่นคำด่าแต่ก็กลัวว่าหากระบบไม่พอใจจนลงโทษยึดหน้าอกคัพอีกลับคืนคงไม่ดีแน่ มีนมก็ยังดีกว่าไม่มีนม อย่างน้อยๆ ก็สานฝันคนหน้าอกเล็กโดยไม่ต้องศัลยกรรมให้เจ็บตัว

[เบื้องบนแจ้งมาว่าความผิดพลาดนี้กินเวลากว่าหนึ่งเค่อดังนั้นจะเพิ่มรางวัลอีกหนึ่งอย่างให้โฮสเป็นพิเศษ]

“เพิ่มรางวัลงั้นเหรอวิเศษไปเลย รางวัลจ๋าคราวนี้ขอแบบสกิลเทพๆ อะไรก็ได้ทั้งนั้น เพี้ยงๆๆๆ”

[มอบ ‘ตัวหอม’ ให้โฮสเป็นรางวัล]

“อะ...อะไรนะ รางวัลตัวหอมมันจะไปมีประโยชน์อะไรเล่า ตัวหอมข้าแค่ใช้น้ำหอมหรือถุงหอมก็ได้ไม่ใช่หรือ”

[หากโฮสไม่ต้องการทางระบบจะยึดรางวัลกลับคืน]

“ดะ...เดี๋ยว! ต้องการสิ! บ่นแค่นิดหน่อยทำเป็นน้อยใจไปได้”

มู่หย่าถิงรีบทักท้วงก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทำไมรางวัลที่นางได้รับแต่ละอย่างมันถึงไม่มีประโยชน์เอาเสียเลย นมใหญ่งี้ ตัวหอมงี้ รอบหน้าหวังว่าระบบจะไม่ทำให้นางหอยใหญ่ หอยหอม หรอกนะแค่คิดก็ท้อแล้ว

เฮ้อ~~ กลุ้ม!

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกอย่างคนพร้อมสู้ชีวิตแม้ชีวิตจะขยันสู้กลับก็ตาม

“ละ...แล้วทำไมฉันถึงเป็นโฮสมะ...หมายเลขอะไรนะ”

[โฮสหมายเลข 1745689 ขอรับ]

“อย่าบอกนะว่าฉันคือคนที่ทะลุมิติมาลำดับที่ล้านเจ็ด!”

[โฮสฉลาดมากขอรับ โฮสคือผู้ข้ามมิติคนที่ 1745689 เพราะมีผู้ข้ามมิติมาเป็นจำนวนมากในโลกนิยายนับล้านเรื่อง จึงทำให้ระบบทำงานหนัก ดังนั้นหวังว่าโฮสจะให้อภัยและมีความสุขกับรางวัลที่ระบบมอบให้]

มู่หย่าถิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะก้มมองทรวงอกราวกับส้มโอของตัวเอง

‘ฉันควรดีใจสินะที่อย่างน้อยก็ได้นมใหญ่ๆ นี่มา เพราะชาติก่อนฉันเป็นสาวกระดานอกแบน มาสวมร่างนี้แม้พอจะมีนมแต่ก็เล็กน่ารักจนอนาถใจ’

[นับจากนี้โฮสจะต้องสวมบทบาทเป็น ‘นางร้ายมู่หย่าถิง’ เพื่อเพิ่มค่าความเกลียดชังจนถึงขีดสุด]

เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้น นางก็รีบหันไปมองกู้กั๋วกง พบว่าเวลานี้เขามีตัวอักษรและตัวเลขอยู่บนศีรษะ

ค่าความรัก -10

ค่าความเกลียดชัง 80

“โอ้โหกู้กั๋วกงเกลียดร่างนี้มากๆ เลยสินะ”

มู่หย่าถิงยกมือขึ้นปิดปากเมื่อเห็นค่าความรักติดลบ แต่ค่าความเกลียดชังกลับพุ่งสูงถึงแปดสิบ

[โฮสนับได้ว่าเป็นลูกรักของระบบ เพราะภารกิจของโฮสนั้นง่ายแสนง่าย เพียงทำให้ค่าความเกลียดชังของกู้ห่าวเฉินเต็มร้อย และทำให้ค่าความเกลียดชังของกู้จินหลงผู้เป็นพระรองตัวร้ายของโลกใบนี้เต็มร้อย ก็จะถือว่าโฮสทำภารกิจสำเร็จขอรับ]

“แค่จัดการสองพ่อลูกคู่นี้สินะ...แล้วค่าความเกลียดชังของกู้จินหลงมีอยู่เท่าไหร่ ระบบพอจะบอกได้หรือไม่”

[ย่อมได้ขอรับโฮส ค่าความรู้สึกของกู้จินหลงที่มีต่อมู่หย่าถิงคือ…]

ค่าความรัก -90

ค่าความเกลียดชัง 95

“โอ้โหทำไมกู้จินหลงถึงเกลียดฉันมากขนาดนี้”

[คุณชายกู้ย่อมต้องเกลียดร่างนี้มาก เพราะร่างนี้เป็นสตรีที่ชอบเสแสร้งเจ้ามารยา คุณชายกู้เคยเห็นร่างนี้ตบตีทำร้ายสาวใช้ ฟุ้งเฟ้อใช้เงินเป็นเบี้ย และยังเห็นว่าร่างนี้พยายามยั่วยวนปีนขึ้นเตียงบิดา จนทำให้บิดาลำบากใจไม่ยอมกลับจวน

ดังนั้นค่าความเกลียดชังของกู้จินหลงจึงมากกว่าบิดาหลายเท่าขอรับ ส่วนกั๋วกงกู้ห่าวเฉินนั้นมีค่าความเกลียดไม่มากเท่าบุตรชาย เพราะความรู้สึกผิดที่มีต่อรองแม่ทัพมู่ผู้ช่วยชีวิต ทำให้เขาพยายามยับยั้งใจไม่ให้เกลียดร่างนี้ทั้งที่ความจริงแล้วเขาขยะแขยงเจ้าของร่างนี้มากๆ

นี่แหละจึงเป็นเหตุผลที่ภารกิจนี้ง่ายแสนง่าย เพราะค่าความเกลียดชังของทั้งสองคนนี้ใกล้จะแตะหนึ่งร้อยอยู่อีกไม่กี่อึดใจแล้วขอรับ โฮสเพียงทำภารกิจไม่กี่วันก็คงสำเร็จโดยง่าย!]

“ว้าว! ดีจัง”

มู่หย่าถิงเผลอยกมือขึ้นตบเปาะแปะด้วยความดีใจ หากดูจากเนื้อหาในนิยายแล้ว สองพ่อลูกคู่นี้เกลียดมู่หย่าถิงเป็นที่สุด ถ้าหากมู่หย่าถิงยัดเยียดตัวเองเป็นฮูหยินของกู้กั๋วกง พยายามลวนลามกอดจูบเขาทุกวัน จากนั้นก็ทำตัวเป็นแม่เลี้ยงของกู้จินหลงบังคับให้เขาเรียกนางว่าท่านแม่ พวกเขาก็จะยิ่งเกลียดนางจนเข้าไส้ ง่ายสุดๆ ไปเลย!

ตะ...แต่ว่า...

“ระบบ! สองพ่อลูกคู่นี้โหดเหี้ยมมากนะ หากข้าทำให้สองคนนี้เกลียดชังมากๆ ข้าจะไม่ถูกฆ่าตายหรือ!”

คิดพลางห่อไหล่เข้าหากันด้วยความหวาดกลัว