ตอนที่ 3 สายตาที่เปลี่ยนไป

ข่าวลือเรื่องที่คุณหนูตระกูลใหญ่ผู้เคยสติหลุดเพราะพิษรักแรงหึง กลับพลิกโฉมหน้ามาเป็นนักบริหารสาวมือเหล็ก สั่งยกเลิกโครงการร่วมทุนกับตระกูลภาคินแบบไม่ไว้หน้า และกวาดล้างพนักงานที่คดโกงออกยกชุด... แพร่สะพัดไปทั่วแวดวงไฮโซและนักธุรกิจชั่วข้ามคืน

หลายคนมองว่าเธอกำลังเสียสติขั้นหนักจนต้องใช้วิธีประชดชีวิต แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าเกมนี้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

ช่วงบ่ายแก่ ๆ ณ ภัตตาคารอาหารฝรั่งเศสสุดหรูหราใจกลางย่านธุรกิจ รัญธิดานัดหมายกับที่ปรึกษาทางการเงินเพื่อสะสางพอร์ตหุ้นส่วนตัว เธอเลือกโต๊ะริมกระจกใสที่สามารถมองเห็นวิวท้องฟ้าสีส้มยามเย็นของเมืองหลวงได้ถนัดตา

ในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิทขับเน้นผิวขาวผ่องดุจหยกเนื้อดี เรือนผมสีดำขลับถูกรวบขึ้นอย่างประณีตเผยให้เห็นลำคอระหงและต่างหูเพชรระยิบระยับ ท่าทางนิ่งสงบและเย่อหยิ่งโดยธรรมชาติทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาเข้าใกล้ แม้แต่บริกรยังต้องเดินด้วยฝีเท้าที่เบาที่สุดเมื่ออยู่ใกล้โต๊ะของเธอ

แต่แล้ว... ฝีเท้าของใครบางคนก็หยุดลงตรงหน้าโต๊ะของเธอ

รัญธิดายังคงก้มหน้าจิบไวน์แดงในแก้วทรงสูงโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง เธอนึกว่าพนักงานเสิร์ฟมารับออร์เดอร์เพิ่มเติม จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ฉันยังไม่สั่งอะไรเพิ่ม เก็บเมนูไปก่อนเถอะ”

“คำพูดคำจายังเฉียบขาดและเย่อหยิ่งเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน... รัญธิดา”

เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยที่ดังขึ้นทำให้มือเรียวที่ถือแก้วไวน์ชะงักกึก รัญธิดาเงยหน้าขึ้นช้า ๆ นัยน์ตากลมโตสบเข้ากับร่างสูงโปรดของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเทาเข้ม ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวกับเทพปั้น ดวงตาคมกริบดูลึกล้ำและเต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลาที่ผ่านพ้น ไม่ใช่แววตาของเด็กหนุ่มผู้ทะเยอทะยานในเนื้อเรื่องต้นฉบับ แต่เป็นแววตาของคนที่ผ่าน “ความตาย” มาแล้วครั้งหนึ่ง

คิมหันต์...

ตัวร้ายอันดับหนึ่งของเรื่อง ผู้ชายที่ในอดีตเคยร่วมมือกับเธอก่อวินาศกรรมทางธุรกิจจนเกือบพังพินาศกันไปข้าง และเป็นคนที่ตายอย่างโดดเดี่ยวไม่ต่างจากเธอในชาติก่อน

รัญธิดาหรี่ตามองเขาอย่างระแวดระวัง สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว หรือว่า...

“มองหน้าฉันแบบนั้น แปลว่าจำฉันไม่ได้ หรือว่าตกใจที่เห็นฉันยังมีชีวิตอยู่กันแน่ล่ะ หือ?” คิมหันต์ยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นไม่ได้ร้ายกาจหรือเยาะเย้ยเหมือนในความทรงจำต้นฉบับ แต่มันเจือความรู้สึกบางอย่างที่เธออ่านไม่ออก ราวกับความโหยหาผสมความโล่งใจ

ชายหนุ่มถือวิสาสะหย่อนตัวลงนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโดยไม่รอให้อนุญาต สายตาคมกราบกรานสำรวจเรือนร่างระหงตั้งแต่ใบหน้าสวยเฉี่ยวไล่ลงมาถึงชุดเดรสสีดำสนิท ความสนใจในแววตานั้นชัดเจนเสียจนปิดไม่มิด

“โต๊ะนี้มีคนจองแล้วค่ะคุณคิมหันต์” รัญธิดาเอ่ยเสียงเรียบ น้ำเสียงเย็นชาไร้เยื่อใย “และฉันก็คิดว่า เราไม่ได้สนิทกันพอที่จะมานั่งร่วมโต๊ะกินมื้อค่ำด้วยกันได้”

“คนจองเหรอ? ฉันเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียวนะรัญธิดา” คิมหันต์หัวเราะในลำคอเบา ๆ เสียงทุ้มนั้นช่างมีเสน่ห์ร้ายกาจจนน่าหมั่นไส้ “อีกอย่าง... เรื่องความสนิท เดี๋ยวเราคงได้สนิทกันมากกว่านี้แน่ ในเมื่อตอนนี้เป้าหมายของเราดูเหมือนจะ ‘ตรงกัน’ อย่างไม่น่าเชื่อ”

รัญธิดาชะงักไปเล็กน้อย เธอกวาดตามองเขาอย่างพิจารณา “คุณหมายความว่ายังไง?”

คิมหันต์โน้มตัวเข้าหาโต๊ะเล็กน้อย ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับต้องการค้นหาความลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน “ฉันหมายความว่า... เบื่อแล้วใช่ไหมล่ะ กับการวิ่งตามควายโง่ ๆ อย่างภาคิน? เบื่อไหมกับการต้องมานั่งทนดูคนหน้าไหว้หลังหลอกอย่างมินตราเสแสร้งแกล้งทำเป็นคนดี?”

คำพูดของคิมหันต์ทำให้รัญธิดาขมวดคิ้วมุ่น หัวใจกระตุกวูบเล็กน้อย คำพูดแบบนี้... น้ำเสียงแบบนี้... หรือว่าหมอนี่ก็จะ...

“คุณ... ย้อนเวลากลับมาเหมือนกันงั้นเหรอ?” รัญธิดาหลุดปากถามออกไปตรง ๆ เพราะขี้เกียจจะมาเล่นเกมเดาใจกับคนตรงหน้า

คิมหันต์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะเบา ๆ ออกมาอย่างชอบใจ แววตาที่มองเธอบัดนี้พราวระยับไปด้วยประกายความสนุกสนาน “ฉลาดสมเป็นเธอ... รัญธิดา ในชาติก่อนฉันตายอย่างอนาถในห้องขังเพราะความแค้นบ้า ๆ และแผนชั่วของนังผู้หญิงคนนั้น แต่พอตื่นขึ้นมา ฉันกลับพบว่าตัวเองย้อนกลับมาในวันที่เธอกำลังคลุ้มคลั่งพอดี”

ชายหนุ่มยื่นมือหนาออกไปวางบนโต๊ะ ใกล้กับมือของเธอ ดวงตาคมมองตรงมาด้วยความจริงจังที่น่าประหลาดใจ “และสิ่งแรกที่ฉันตั้งใจทำทันทีที่ย้อนกลับมา... คือการเลิกยุ่งเกี่ยวกับเกมปัญญาอ่อนพวกนั้น แล้วหันมามอง ‘ผู้หญิง’ ที่เคยยืนเคียงข้างฉันอย่างโดดเดี่ยว... เธอยังไงล่ะ รัญธิดา”

รัญธิดานิ่งอึ้งไปชั่วขณะ หัวใจที่เคยปิดตายและตั้งกำแพงสูงลิ่วกลับสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด ตัวร้ายผู้เหี้ยมเกียจในนิยาย ตอนนี้กลับมานั่งทำสายตาหวานเยิ้มและพูดจาแปลกหูใส่เธอเนี่ยนะ?

“คุณกินยาผิดซองมาหรือเปล่าคิมหันต์? ฉันไม่ใช่รัญธิดาคนเดิมที่ยอมเป็นหมากให้คุณใช้แก้แค้นภาคินหรอกนะ” เธอยังคงเชิดหน้าขึ้นปฏิเสธ แม้ว่าหัวใจจะเริ่มเต้นผิดจังหวะกับรังสีความอบอุ่นและอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขา

“ฉันรู้... เธอน่าสนใจกว่าเดิมเยอะ รัญธิดาคนใหม่ที่ฉลาด เย็นชา และรักตัวเองมากกว่าใคร” คิมหันต์ยิ้มละมุน รอยยิ้มที่ทำเอาภัตตาคารหรูทั้งห้องแทบละลาย “และเพราะเธอเปลี่ยนไป... ฉันถึงได้อยาก ‘จีบ’ เธอใหม่อย่างจริงจังยังไงล่ะ”

“ห๊ะ? จีบเนี่ยนะ?!” รัญธิดาอุทานออกมาเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

“ใช่ จีบ... และฉันไม่ได้มาเล่น ๆ ด้วย” คิมหันต์เอื้อมมือไปหยิบแก้วไวน์ของตัวเองขึ้นมาจิบ สายตายังคงไม่ละไปจากใบหน้าสวยที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อด้วยความประหม่า “คืนนี้สนใจไปลองดินเนอร์ส่วนตัวกับฉันแทนการนั่งคุยกับพวกนักบัญชีหน้าเลือดนี่ไหมล่ะ? รับรองว่าฉันมีข้อเสนอทางธุรกิจที่เธอปฏิเสธไม่ลงแน่... และเรื่องบนเตียง... ฉันก็รับประกันว่าเร้าใจกว่าไอ้ภาคินร้อยเท่า”

“ไอ้คนบ้า!” รัญธิดาต่อว่าพร้อมกับค้อนใส่คว่ำหนึ่งวง แม้ปากจะด่าแต่หัวใจกลับเต้นรัวระรัวอย่างควบคุมไม่ได้

การพบกันครั้งแรกกับตัวร้ายในเส้นเวลาใหม่นี้... ดูท่าทางว่าชีวิตของเธอคงไม่ได้สงบเรียบง่ายอย่างที่คิดเสียแล้วสิ!