ตอนที่ 6 ถ้าพี่เขาไม่ชอบแกก็ซื้อค่ะ ถามพี่เขาเลยขายไหม

"ห๊ะ จริงเหรอ"

เสียงแหลมเอ่ยดังลั่นจนคนในร้านหันมามองยังโต๊ะของทั้งสองด้วยความตกใจ

"เบาเสียงหน่อยสิแก"

น้ำหนาวเอ่ยห้ามเพื่อนสาว พร้อมทั้งหันไปขอโทษคนในร้านด้วยความเกรงใจ

"ก็แหม๋~~~ ฉันตื่นเต้นแทนแกนิ พรหมลิขิตหรือเปล่าจ๊ะ"

หนูดีเอ่ยหยอกเย้าเพื่อนก่อนที่จะคีบหมูที่สุกแล้วเข้าปาก

"แกว่าพี่เขายังโสดหรือเปล่า"

น้ำหนาวเอ่ยขึ้นด้วยความลังเลเล็กน้อย

"อ๊อย~ คงเหลือมาถึงแกหรอกย๊ะ หน้าตาเขาไม่ได้สามัญชนแบบพวกเรานะย๊ะ"

หนูดีเอ่ยขึ้นอย่างด่วนสรุป แต่เมื่อหันมาเห็นสีหน้าของเพื่อนสาวที่สลดลงด้วยความผิดหวัง ก็อยากจะตีปากตัวเองจริงๆ ลืมไปได้อย่างไรว่ายัยเพื่อนตัวดีตามหาพ่อเทพบุตรตัวหอมมาเป็นปี โดยที่ไม่เปลี่ยนใจเลยสักนิด ตอนนี้เจอแล้วแต่กลับเป็นคนที่ทั่วมหาลัยต่างก็อยากได้เขาไปครองด้วยเหมือนกัน

"แกไม่ต้องเป็นห่วง นี่ใครย๊ะ สุดยอดนักสืบ แกอยากรู้อะไรบอกฉันมาได้เลยคร่า~~"

"พอเลยค่ะ เรื่องพี่เขาแกไม่ต้องยุ่งเลย ปล่อยให้มันเป็นไปเองตามธรรมชาติ"

น้ำหนาวรีบเอ่ยห้ามเพื่อนสาว เพราะเรื่องนี้ไม่แน่ใจว่าถ้ารู้คำตอบไปแล้ว เธอจะยังมีความสุขทุกครั้งที่มองเขาแบบนี้หรือเปล่า ความกลัวว่าเขาจะมีคนของใจมากกว่าอยากรู้ว่าเขาเป็นใครซะอีก "บางทีแอบมองไกลๆแบบนี้อาจจะดีมากกว่าด้วยซ้ำ พี่เขาคงไม่ชอบเด็กน้อยอย่างเธอแน่" น้ำหนาวเอ่ยกับตนเองในใจก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทั้งคู่ทานข้าวเสร็จก็รีบแยกย้ายกันทันที

ภายในห้องที่ถูกตกแต่งไปด้วยสิ่งของโทนเข้ม เฟอร์นิเจอร์ล้วนเป็นสีดำหรือเทาทั้งหมด ในห้องดูสะอาดตาข้าวของทุกอย่างถูกเก็บอย่างเป็นระเบียบ ใครๆก็มองว่าน้ำหนาวเป็นผู้หญิงสายหวาน แต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้วเธอนั้นชอบสิ่งของที่ทุกอย่างออกไปแนวสายเท่มากกว่า ขาเรียวก้าวออกจากห้องน้ำ สวมชุดนอนสีดำที่ความยาวเลยหัวเขามาหนึ่งคืบ เธอใช้ผ้าเช็ดผมที่ยังแห้งไม่สนิทตรงไปนั่งลงที่โต๊ะทำงาน หน้าจอคอมพิวเตอร์ตัวใหญ่ปรากฏเว็ปไซต์หนึ่งสำหรับเขียนนิยายไว้ อีกอาชีพหนึ่งที่เธอทำเพื่อหารายได้ระหว่างเรียนคือการเขียนนิยาย ถึงแม้ตัวเธอเองจะไม่ได้ขัดสนเรื่องค่าใช้จ่าย แต่มันกลับเป็นสิ่งที่เธอชอบที่สุด

'แกอยากรู้เหรอ เดี๋ยวฉันสืบให้เอง' เสียงหนูดีตอนที่คุยกันในร้านข้าวดังขึ้นมาให้หัวของเธออีกครั้ง มือเรียวเอื้อมไปจับที่เมาท์กดเข้าไปยังเว็บไซด์เฟซบุ๊กทันที เธอลังเลเล็กน้อย ตั้งแต่รู้ว่าพี่เขาไม่ใช่นักศึกษาทั่วไป หน้าที่ต่างกับเธอมากก็พร้อมจะตัดใจ เธอต้องการชีวิตที่เรียบง่ายและสงบสุข การถอยห่างจากพี่เขาถือเป็นทางเลือกที่ดี

"ไหนๆก็จะตัดใจแล้ว ขอดูข้อมูลหน่อยนะคะ"

น้ำหนาวพึมพำออกมาเบาๆก่อนที่จะค้นหาจากสิ่งที่เธอรู้นั่นก็คือชื่อ ด้วยทุกวันนี้ถึงรู้ข้อมูลเพียงเท่านี้ก็หาได้ไม่ยาก เป้าหมายที่เธอต้องการปรากฏขึ้นทันที ไวเท่าความคิดสิ่งแรกที่เธอต้องการรู้คือ

"สถานะ"

คลิก!

โสด

ตัวอักษร 3 ตัวปรากฏขึ้น ไม่รู้ว่าทำไมปากของเธอฉีกยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่

"อร๊่าย~"

หญิงสาวทั้งยิ้ม หัวเราะ และกระโดดไปมาด้วยความดีใจ อย่างน้อยคนที่ชอบก็ยังไม่มีใคร คนตัวเล็กกระโดดลงบนเตียงกว้างลืมเรื่องที่บอกว่าตัวเองจะตัดใจไปก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น คืนนี้คงเป็นวันที่เธอฝันหวานไปอีกคืน

....

สามเดือนต่อมา

ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา หญิงสาวไม่ได้วุ่นวายหรือแม้แต่แสดงตัวให้กันต์ได้รับรู้แม้เพียงนิด สิ่งที่หญิงสาวทำคือแค่แอบมองเขาบ้างบางครั้ง เธอมองว่าอยู่แบบนี้มันปลอดภัยกับใจเธอที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเสียงพูด ท่าทาง รูปถ่ายที่หญิงสาวแอบถ่ายไว้ขณะเขาสอน หรือแม้แต่เสียงเดินของเขาเธอก็จำได้แม่นถึงแม้จะไม่เห็นใบหน้าของเขาก็ตาม นี่สินะโลกของคนที่แอบชอบใครสักคน มันเรียบง่ายแค่นี้เองเหรอ

"แกยังไม่ได้บอกพี่เขาอีกเหรอ"

หนูดีหันมาถามเพื่อนของตนที่ทำหน้ามุ่ยด้วยความเศร้าใจเล็กน้อย สีหน้าแบบนี้เป็นคำตอบได้ดีกว่าเอ่ยตอบเพื่อนสาวไปซะอีก

"โอ๊ย~~ นี่คิดว่าตัวเองเป็นคนเหนือมนุษย์หรือไงจ๊ะ ที่สื่อกระแสจิตไปแล้วพี่เขาจะรับรู้ แกอายุอานามก็ไม่น้อยแล้วนะ ไม่ใช่เด็กน้อยสักหน่อย"

"ก็ฉันไม่กล้านิ ดูพี่เขาสิแล้วดูฉันสิ เฮ้อออ"

"อย่าด้อยค่าตัวเองค่ะ แกสวย แกเลิศ เรียนก็เก่ง ถ้าพี่เขาไม่ชอบแกก็ซื้อค่ะ ถามพี่เขาเลยขายไหม"

"แกช่วยจริงจังหน่อยได้ป่ะ"

"ก็ได้ๆ แกน่ะต้องหาทางที่จะได้อยู่ใกล้ๆพี่เขา เข้าใจไหม"

"แล้วจะให้ฉันทำอย่างไรเหล่า พี่เขาเป็นเจ้าหน้าที่นะ ไม่ใช่รุ่นพี่ในสาขาที่จะมีโอกาสได้เจอเขาได้ง่ายๆ การจะเจอหน้าพี่เขาสักครั้งยากจะตายไป"

"จากหน้าตาที่สมบูรณ์แบบแล้ว ฉันว่าพี่เขาไม่น่าอายุห่างแกเกินห้าปีแน่ ลองทักเฟซบุ๊กไปดีมะ"

"ทักไปยังไง ฉันยังไม่ได้แอดพี่เขาไปเลยด้วยซ้ำ"

"ห๊า~~~ ยัยน้ำหนาว! โอ๊ย~ หมอมแม่จะเป็นลม ช่วยบอกฉันทีว่ามันไม่จริง"

"ขอโทษนะ แต่มันคือเรื่องจริง"

"ฉันพึ่งรู้ว่าเพื่อนฉันโง่เป็นเต๋าล้านปีขนาดนี้ ตอนนี้ฉันคงแนะนำอะไรแกไม่ได้ นอกจากแนะนำให้แกพาตัวเองโผล่หน้าไปให้พี่เขาเห็นค่ะ ให้เขารู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตอย่างแกอยู่บนโลกนี้ด้วย โอ๊ย~ตุ๊ดจะเป็นลม"

"เฮ้อ~"