ยัยน้องมีพิรุธ

หยกมณีมองหน้าหลานสาว ที่วัยใกล้ๆ กับเธอ จรัสจันทร์ทำท่าเอานิ้วชี้แตะที่ปาก เป็นสัญญาณว่าเดี๋ยวไปคุยกันนะ

อยากคุยตอนนี้นี่นา ยัยณจันทร์แอบไปทำอะไรเข้าล่ะนั่น?

คำถามเต็มหัวไปหมดแล้วตอนนี้ แต่พอเข้าไปในหมู่ญาติพี่น้อง รวมพลกันที่บ้านของพี่เขย ซึ่งเมื่อก่อนตรงโถงบ้านจะเป็นสวนสนุกกลายๆ ของเด็กๆ แต่พอเด็กทุกคนในบ้านโต ก็ถูกแทนที่ด้วยเฟอร์นิเจอร์ โซฟา และต่อเติมเป็นเคาน์เตอร์บาร์ ในส่วนของระเบียงเปิดโล่งออกไป ปูไม้ระแนง ทำไว้เป็นลานหมูกระทะ ย่างบาร์บิคิว ของครอบครัว บ้านของปภพกลายเป็นบ้านส่วนกลางเอาไว้รับรองญาติๆ ที่รวมกันทีก็กลายเป็นครอบครัวใหญ่ เฉพาะทางญาติฝั่งของเสน่ห์จันทร์มารดาของจรัสจันทร์ก็ปาไปแล้วเจ็ดคนไหนจะครอบครัวของพวกเขาอีก

หยกมณีค่อนข้างสนิทกับคุณย่ามาก ขึ้นทะเบียนเป็นหลานรักของคุณย่าไปอีกหนึ่งคน เพราะวัยไล่กับปานทิวา คุณย่ารับมาเรียนด้วยจะได้เป็นเพื่อนกัน หยกมณีกินนอนที่บ้านวัชระโชติ จนถึงวัยจบการศึกษา จึงแยกไปดูแลร้านต่อ เธอกับพี่ชายพี่สาวอีกสองคนอย่างทองนพคุณและดาวล้อมเดือน ทั้งทองนพคุณและดาวล้อมเดือนมีครอบครัวแล้ว สร้างบ้านแยกจากร้าน อยู่รวมกันสามครอบครัว มีความสุขกับงานที่ทำพัฒนาร้านต่อจากเสน่ห์จันทร์

ทองทัตและทองเอก ทำงานกับวัชระโชติ เป็นผู้จัดการประจำภาค ทองทัตทำงานที่เชียงใหม่ ส่วนทองเอกนั้น อยู่ที่พัทยา ทั้งสองมีครอบครัวและมีบุตรแล้ว

ดาราทองฝาแฝดของดาวล้อมเดือนตอนนี้เป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคใต้ คนนี้เพิ่งสละโสดไปเมื่อต้นปี กำลังมีข่าวดีว่าท้องได้สองเดือนแล้ว

เรไรพี่สาวอีกคน ทำงานที่ต่างประเทศมีครอบครัวแล้วเช่นกัน พวกเธอพี่น้องเพิ่งรวมพลกันไปเยี่ยมมาเมื่อปีกลายตอนหลานคลอด

เหลือคนเป็นโสดคือหยกมณี ในวัยเฉียดสามสิบปี ที่มัวแต่ทำงาน เลี้ยงหลาน จนไม่มีเวลามีแฟนของตัวเอง และยังไม่มีวี่แววจะชอบใคร เพราะชีวิตโฟกัสแต่ครอบครัวและงานของตัวเสียส่วนมาก

ตอนนี้ในบ้านของปภพ คุณปณิตากำลังฟังหลานรักอย่างบินเหนือ คุยเรื่องสถานการณ์ชายแดน ที่มีข่าวแว่วมาว่าอาจจะร้อนแรง ถึงขนาดลามกลายไปเป็นสงครามย่อมๆ ได้

เขาตกอยู่ในวงล้อมของพวกผู้ใหญ่ ที่กำลังฟังเขาพูดอย่างตั้งใจ ปภพกับปพล นั้นฟังที่หลานชายคุยไว้เผื่อจะได้มองเรื่องงานต่อ ว่าถ้าบ้านเมืองไม่สงบ การลงทุนในระยะยาวอาจจะต้องรั้งไว้บ้าง ส่วนพวกผู้หญิงก็แยกกันไปอีกมุม ตอนนี้เสน่ห์จันทร์และทยิดากำลังคุยกันเรื่องลูกๆ มุ่งไปที่ปานทิวาเสียเป็นส่วนมาก ส่วนสามสาว ปานทิวา หยกมณี จรัสจันทร์ นั่งคุยกันตรงบริเวณลานด้านนอก มองเห็นวิวสวน ทีมน้องเล็กของบ้านที่อายุไล่ๆ กัน กำลังเรียนมหาวิทยาลัย อย่างปพนภพ ปพนภัทร และจรัสดารินทร์ ตอนนี้ใกล้สอบ เลยพากันไปนั่งติวตรงห้องนั่งเล่น ที่บ้านของคุณย่า

“จิ๋วได้ยินแว่วๆ พี่จ้อยคุยกับพี่นิ้งว่า...จะนัดหนุ่มที่ไหนให้นะนายเหรอ?”

“อื้อ...”

ปานทิวาทำปากยื่น มองไปยังมารดาและป้าจ้อยด้วยสายตาเคืองๆ

“ไม่ปรึกษาสักนิดเนาะ ว่านะนายอยากมีสามีหรือเปล่า?”

“แหม...ก็ถึงวัยแล้วไง จะสามสิบแล้วนะ”

เอ่ยเย้าญาติสาวคนสนิท ที่วัยเดียวกัน และเรียนมาด้วยกัน ก่อนจะทำตาโตเหมือนนึกอะไรขึ้นได้

“เอ่อ จิ๋วก็สามสิบแล้วนี่นา”

“แล้วจิ๋วอยากมีสามีไหมล่ะ?”

หนนี้สองสาวมองตากัน หยกมณีหัวเราะ พร้อมกับยักไหล่

“ของแบบนี้มาก็มา แต่ก็อยากมี แล้วก็ไม่อยากมี บอกไม่ถูก”

“อะไรของเธอนะยัยจิ๋ว”

ปานทิวาหนนี้หัวเราะคิก เธอดำรงตำแหน่งที่บริษัทเป็น ซีเอฟโอ คุมการเงินของทั้งบริษัท ในหน้าที่การงานปานทิวาดูสวย สง่า เคร่งขรึม แต่ตอนอยู่บ้าน เธอก็ทิ้งมาดนั้นไป เป็นผู้หญิงธรรมดา ยิ้มง่าย หัวเราะเก่ง ปล่อยงานไว้ที่บริษัทไม่เคยเอากลับบ้านมาด้วย

“ก็ อยากมีมั่งไม่อยากมีมั่งไง ใครถามทีก็อยากมีที ตอนนี้เลี้ยงหลานๆ ช่วยพี่ๆ ก็ปวดหัวแล้ว อะไรๆ ก็น้าจิ๋ว น้าจิ๋ว จิ๋วๆ คร้าบ หัวจะปวด”

หยกมณีกลอกตา เธอมีหลานสี่คน ลูกของดาวล้อมเดือนสองคน หนนั้นเป็นแฝดเชียวนะ! พอพ้นเจ้าแฝด ก็มีลูกของทองนพคุณต่อมาอีก ทั้งหมดเป็นหลานชาย ทั้งซน ทั้งป่วน ตอนนี้เจ้าแฝดและหลานชายได้สิบขวบ ก็มีหลานสาวหลงมาอีกหนึ่งคน วัยกำลังหัดพูด หัดซน เรียกจิ๋วๆ ทั้งวัน

เลี้ยงเด็กนี่เป็นอะไรที่เหนื่อยมาก หยกมณีรับหน้าที่เลี้ยงหลานสี่คน ชักจะไม่อยากมีเป็นของตัวเอง ถึงเวลาเห็นพี่เดือนหวานกับพี่เอ หรือ เห็นพี่เมฆหอมหัวพี่นุ๊ก จะแอบอิจฉาอยากมีรักแบบนั้นบ้าง แต่ก็น่ะ...ที่ผ่านมาเห็นทั้งคู่ชีวิตที่สมหวัง และผิดหวัง หยกมณีเคยมีคนรักมาแล้วตอนเรียนมหาวิทยาลัย ฝ่ายชายนั้นนอกใจคบซ้อนไปแต่งงานกับคนอื่น เธอผิดหวังไปหนนั้น ก็เรียกได้ว่าแห้งมาตลอดจนถึงตอนนี้ ทำแต่งานเลี้ยงแต่หลาน ไม่ได้สนใจผู้ชายอีกเลย

“นะนายกำลังมีความสุขกับงาน นะนายไม่อยากแต่งงาน ชีวิตนี้ไม่เห็นจำเป็นต้องจบที่ครอบครัวเสียหน่อย โสดๆ สวยๆ ก็อยู่ได้”

ปานทิวาย่นจมูกน้อยๆ

“แต่คุณย่าอยากมีเหลนเพิ่มไง เหลนคนแรกอะไรแบบนั้นอะ นะนายอายุจะเกินแล้ว ท่านก็ต้องอยากให้มีครอบครัว ปีนี้คุณย่าแปดสิบเจ็ดแล้วนะ นะนายควรมีเหลนให้ท่านชื่นชม”

หยกมณีเรียกคุณปณิตาว่าคุณย่าเหมือนทุกคนในบ้าน ทั้งที่ตามศักดิ์ลำดับแล้วต้องเรียกท่านว่าคุณแม่ตามพี่สาว

“จิ๋วก็เป็นหลาน หาแล้วก็ทำสิ”

ปานทิวาแย้ง สองสาวถกกันเรื่องนี้ โดยไม่มีจรัสจันทร์แทรกแบบเคย ดูจะครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ และกำลังก้มหน้าก้มตากับการแชตออนไลน์กับใครบางคน

“ทำยังกับง่าย”

หันไปเห็นหลานสาวกำลังนั่งทำหน้าเครียดๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงสะกิดจรัสจันทร์

“คุยกับใครเราอะ มีความลับอะไรไม่บอกน้านะ ยัยณจันทร์”

“อุ๊ย”

กำลังแชตเพลินๆ โดนสะกิดเลยสะดุ้งแทบทำโทรศัพท์หลุดมือ เงยหน้าขึ้นมามองน้าสาวด้วยสายตาเลิ่กลั่ก พฤติกรรมของจรัสจันทร์ ทำให้พี่สาวและน้าสาวมองอย่างสงสัย

“มีอะไรณจันทร์ คุยกับหนุ่มเหรอ?”

“ค่ะ อุ๊บ!”

เผลอตอบแล้วเอามือปิดปาก หยกมณีทำตาโต นึกถึงที่หลานสาวคุยกับใครบางคนในรถขึ้นมาได้

“จริงสิ หมอปลา...”

“หมอปลา...หนูกำลังดูที่หมอปลาปราบผีอยู่แล้วเมาท์กับเพื่อนน่ะ ไม่ได้คุยกับใคร ไม่ได้คุยอะไรเลย”

“หมอปลาปราบผี”

หนนี้...พี่สาวทำคิ้วขมวด ขณะที่หยกมณีหรี่ตาอย่างสงสัย

“หิวแล้ว กินไม่อิ่ม ไปต้มมาม่าในครัวแป๊บนะ”

เธอทำเป็นบิดขี้เกียจ แล้วลุกพรวดขึ้น เดินดุ่มไปทางบ้านหลังใหญ่ของคุณย่า ที่มีน้องๆ รวมตัวกันอ่านหนังสือ ตั้งใจจะเดินหนีจากวงสนทนานั่นแหละ

“ไปไหนน่ะณจันทร์”

“ไปชวนน้องๆ ปาร์ตี้มาม่า ไปติวให้เด็กๆ”

ยกมือโบกให้พี่ๆ แล้วเดินหนีไปเลย สองสาวมองตากัน เมื่อคล้อยหลังน้องสาว ปานทิวาก็เริ่มซัก

“หมอปลาไหนนะ?”

“หมอปลาก็มีปลาเดียวนั่นแหละนะนาย คนที่ยัยณจันทร์รู้จัก แล้วพวกเราก็รู้จักน่ะ”

“ทำไมจิ๋วถึงถามเรื่องหมอปลา ก็ไม่ได้สนิทกันไม่ใช่เหรอ?”

ปานทิวานึกถึง หมอปลา คนที่ว่า คิ้วก็ยิ่งขมวด

“จิ๋วได้ยินยัยแสบของเรา คุยกับหมอปลาเรื่องหมั้น แต่ได้ยินไม่ชัด ที่ได้ยินคือหมอปลาชวนยัยแสบของเราหมั้น ว่าจะถามจะซักให้สะอาดเลยคืนนี้”

“หืม?”

มองตากันอีกหน หยกมณียักไหล่

“หมอปลานั้นแหละ จิ๋วถึงตกใจไง หมอปลาจะหมั้นกับยัยณจันทร์ได้ยังไง? ก็หมอปลาอะเป็นเกย์”

“อา...”

ปานทิวาสงสัยมานานแล้วเรื่องของหมอปลาเพื่อนสนิทของจรัสจันทร์ ที่เข้านอกออกในบ้านนี้จนสนิทกับพวกเธอในระดับหนึ่ง บางหนก็มาค้างสมัยเรียนมหาวิทยาลัยและต้องติวกับจรัสจันทร์ ปภพและเสน่ห์จันทร์ก็สนิทกับเขามาก รักและเอ็นดูเพราะเป็นเพื่อนซี้ของบุตรสาว จรัสจันทร์มีเพื่อนสนิทอยู่สามคน ก๊วนนี้มีกันสี่คน หมอปลานั้นเป็นหนุ่มเดียวไข่แดงในกลุ่มเพื่อนหญิง

“เป็นเกย์จริงๆ เหรอจิ๋ว”

“เป็นจริง”

หยกมณีการันตรี เคยเห็นกับตามาแล้ว ว่าหมอปลาจูบปากกับผู้ชายสูงหล่อขาวคนหนึ่งที่หน้าผับ ที่เธอไปเที่ยว เธอเห็นเขาแต่เขาไม่เห็นเธอ...มันเลยตอบโจทย์ที่เธอสงสัยว่าทำไมหนุ่มหน้าสวยคนนี้ถึงเลือกคบแก๊งหญิงล้วน ตอนแรกก็ระวังกลัวว่าหมอปลาจะแอบมาหลอยทำอะไรยัยณจันทร์ พอรู้เพศแน่ชัดก็วางใจได้ว่าพ่อหนุ่มหน้าสวยนี้จะไม่มาคิดทำมิดีมิร้ายหลานสาวของเธอ

“หูเพี้ยนหรือเปล่า”

“ไม่เพี้ยนหรอกน่า หนีไปโน่นแล้ว พิรุธสุดๆ แบบนี้ต้องคิดทำอะไรแปลกๆ แน่ๆ ยัยแสบของเราน่ะ”

หยกมณีว่า ปานทิวานั้นชักจะเป็นห่วงน้องสาวขึ้นมาตงิดๆ สักพักได้ยินเสียงคุณแม่เรียกจากในบ้าน ให้ไปร่วมวงผู้ใหญ่ ที่ตอนนี้ทุกคนมารวมกลุ่มกันแล้ว ก็ชักจะเป็นห่วงตัวเองรำไร พวกท่านต้องเรียกไปคุยเรื่องผู้ชายแน่ๆ เลย

แล้วก็เป็นจริง คุณย่าลิสต์รายชื่อหนุ่มๆ พร้อมโปรไฟล์มาให้เธอจิ้มเลือก ของแถมคือ ให้หยกมณีนั้นดูไปด้วย สองสาววัยสามสิบถึงกับมองตากัน แล้วแอบถอนใจ...