ผู้ฝูงบินเหนือ

“ทัพบกทัพเรือ ตำรวจ เขาอวดเรื่องแฟนนักหนา ทำไมหนอลูกทัพฟ้า จึงหาแฟนได้ยากเย็น มองเห็นสาวๆ เดินเดี่ยว อยากเกี้ยวก็เกี้ยวไม่เป็น จีบสาวมันยากมันเข็ญ ยากเย็นกว่าขับเครื่องบิน”

เสียงนุ่มหูดังขึ้น เป็นเพลงประจำตัวของเหล่าทหารอากาศ เพลงอมตะโดย ยอดรัก สลักใจ คนร้องนั้นถือขวดเบียร์ขนาดเล็ก เป็นไมค์ชั่วคราว ข้างๆ มีนายทหารอีกคนดีดกีตาร์ให้ทำนองเพลง ก่อนจะร้องท่อนต่อไป ก็มีคนร้องขัดขึ้นเสียก่อน

“ทัพบกทัพเรือ ตำรวจ ที่อวดเรื่องแฟนต้องเขิน ทำไมบินเหนือทัพฟ้า จึงหาแฟนได้เช้าเย็น มองเห็นสาวๆ เดินเดี่ยว ไม่เกี้ยวสาวก็เหลียวเห็น จีบสาวไม่ยากไม่เข็ญ เช้าเย็นสาวมาทุกวัน”

คนดีดกีตาร์หยุดหัวเราะ ส่วนคนที่กำลังร้องสะอึกไปนิดหน่อย

“เดี๋ยวๆ เฮ้ย...ขอแก้ต่างครับผม ผม น.อ.บินเหนือ สิทธิทองเมฆา ไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลยนะครับ ผมทำงานครับ ฝึกเช้าเย็น อบรม ต่างๆ ใดๆ เอาเวลาไหนไปเกี้ยวสาวครับ คุณพี่ คุณพี่หรือเปล่าครับ เห็นล่าสุดต้องปีนหน้าต่างกันเลย ระวังไปออกโหนกระแสนะครับ เมื่อวานผมดูย้อนหลัง เห็นข่าว น.ท.พิกัดโคราช โดนเมียฟ้องหย่าผมงี้ตกใจแทนเลย”

“เฮ้ย...ใครปีนรั้วหนี ไม่มี้ ไม่มี”

หนนี้คนที่ร้องเพลงแปลงสวนแกล้งเพื่อน รีบโบกไม้โบกมือ น.อ.บินเหนือ ยักคิ้วให้แล้วชูโทรศัพท์มือถือของตนเองขึ้น ท่าทางมีลับลมคมใน

“ไม่มี้ ไม่มี หนมโก๋มีหลักฐานครับ พี่ดวงจะดูไหมครับ?”

“ถ้ามีกรุณาลบก็ดีนะครับ”

น.ท.ดวงพิทักษ์ทำหน้าเหย พร้อมกับถามย้ำ

“เฮ้...หนมโก๋ มึงมีคลิปวันนั้นจริงๆ น่ะเหรอ? สาระแนนะมึงนี่ เขาปีนเข้าบ้านท่านหมอโน่น ทำไมมึงมีคลิปเหตุการณ์วะ”

“กูแอบเซฟมาจากกล้องของท่านหมอไง เอาไว้แบ็กเมล์มึงแหละไอ้พี่ดวง ว่าแต่กูมึงน่ะ ลบคลิปด้วยนะ ที่ไปกินสุกี้หม้อรวมกันมา”

สองหนุ่มต่างมองตากัน แล้วถอนใจ ตกลงแลกเปลี่ยนเครื่องโทรศัพท์กันและลบพร้อมกัน เกี่ยวกับความลับของอีกฝ่ายหนึ่งที่ได้ทำการเก็บไว้รอวันอีกคนหนึ่งพลาด

“ไม่ใจเลยว่ะมึง ไอ้หนมโก๋”

“พี่ดวงแสบกับผมก่อนนี่ครับ หนก่อน พี่ดวงล่อผมเสียเซเลย”

บินเหนือบ่นเบาๆ ดวงพิทักษ์หัวเราะร่วนชอบใจ พลางเอื้อมมือตบบ่ารุ่นน้องเบาๆ

“ขออภัยครับท่านผู้ฝูง กระผมก็หมั่นไส้นิดหนึ่ง ข้อหาที่ท่านผู้ฝูง ทำให้ผู้หญิงที่ผมหมายตาอกหัก”

“ใครจะไปรู้ว่าเขาชอบกูล่ะ นึกว่าเขาชอบสไตล์นิ่มๆ สุภาพบุรุษอย่างท่านหมอกล้าโน่น ไม่นึกว่าจะชอบแนวแอดเวนเจอร์อย่างกู”

นายทหารหนุ่มหันไปมองเพื่อนรุ่นพี่อีกคน ที่เป็นเพื่อนกันตอนสมัยเรียนโรงเรียนเตรียม แยกกันไปตามส่วนที่ตัวเองสนใจ เขานั้นกลายเป็นนักบินของกองทัพเรือ ตอนนี้ติดยศ น.อ. ทำหน้าที่ผู้ฝูง น.อ.บินเหนือได้รับการอบรม และมีชั่วโมงฝึก ชั่วโมงบินจนครบ ได้เข้าการทดสอบร่วมซ้อมรบกับทหารประเทศต่างๆ ที่ส่งมาในเมืองไทย มีผลงานโดดเด่น จนได้ก้าวกระโดดเป็น น.อ. ควบคุมเครื่องบินรบ ประจำอยู่หน่วยฝูงบิน 103 โคราช เขาควบคุมเครื่องบิน F-16 MLU และกำลังพิจารณาไปเรียนต่อเพื่อจะได้ควบคุมเครื่องบินรบรุ่นอื่นได้อีก

ชื่อบินเหนือไม่ได้มาง่ายๆ เหมือนกับชะตาได้ลิขิตให้เขาได้ทำงานเกี่ยวกับการบิน เป็นนักรบของไทย ของตระกูล สืบต่อมาจากผู้เป็นอา ที่เป็นนายทหารอากาศเหมือนกัน แต่ถ้าไปขับรุ่นอื่น เขาก็จะต้องย้ายฝูงบิน ย้ายที่ทำงาน ไปไกลถึงทางภาคใต้อย่างสุราษฯ

พ่อของเขาคุณสหพล ก็เป็นกัปตัน ขับเครื่องบินพาณิชย์ เรียกได้ว่าครอบครัวนักบินโดยแท้ แต่อยู่กันคนละสายงาน การที่บินเหนือมาได้ไกลขนาดนี้ เพราะคุณย่าปณิตา ย่าเลี้ยงของเขาส่งเสีย ดูแลในเรื่องทุนการศึกษา มีให้บินเหนือไม่อั้นตามที่อยากเป็น เขาทำให้ท่านภูมิใจในตัวหลานเลี้ยงคนนี้ด้วยการติดยศ น.อ. เมื่อต้นปีนี้ และตั้งใจจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด เหมือนเขาแบกเกียรติของวัชระโชติไว้ด้วย ในฐานะเป็นคนที่คุณย่าปณิตาชุบเลี้ยงมา

ปีนี้เขาอายุได้ 33 ปี ติดยศและมีตำแหน่งแบบนี้ก็ถือว่ามาได้ไว และไกลมาก เขากำลังคิดเรื่องที่จะไปเรียนเพิ่มเติมมันคือโอกาส แต่ใจเขาไม่ค่อยอยากจะไปเพราะมันไกล...จากกรุงเทพฯ มาก

“ทำไมมาโยนทางนี้ล่ะครับ พวกมึง”

ท่านหมอ เอ่ยขึ้นแล้วยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่ม เขาเป็นคนเดียวในกลุ่มที่เพื่อนๆ มักจะเรียกว่าท่าน...เป็นฉายาที่เรียกกันมานาน ไม่มีใครกล้ากดจิกหัวเรียกแบบอื่น ขณะที่บางทีพวกเขายามโมโหกันจะเรียกกันแบบหยาบคาย ออร่าบารมีบางอย่างของ น.อ.แกล้วกล้า เทิดไทดี ไม่ใช่ธรรมดาที่จะมาเรียกข่มเล่น

นอกจากเป็นหมอทหาร น.อ.แกล้วกล้า ได้ไปเรียนเพิ่มเติมในหลักสูตรต่างๆ เวลาเขาใส่ชุดเต็มยศขึ้นมา อาร์มของหลักสูตรของทหารเต็มพรืดไปหมด ยากเย็นอย่างหน่วยซิลด์ เขายังเรียนจบมา ธรรมดาที่ไหน ตอนนี้ขออยู่สงบๆ เป็นนายแพทย์ประจำ ทอ. แต่ยามใดมีเรื่องร้อน ที่ต้องการเขา เขาก็พร้อมไปประจำหน่วยเสมอ

“ก็ท่านหมอ เป็นคนดี ไม่เคยมีเรื่องเจ้าชู้ เรื่องเงิน เรื่องพนัน เรื่องเบ่งยศ บริสุทธิ์เหมือนตูดเด็กแรกเกิด รวยด้วยเป็นเศรษฐีพันล้าน”

“ไอ้ห่า”

สบถออกมาเมื่อเพื่อนหยอกเอาแบบนั้น ก่อนจะมองกับแกล้มบนโต๊ะม้าหิน ทุกอย่างพร่องลงไปเกือบหมด เขาเลยขยับตัวกะว่าจะไปเตรียมข้าวมื้อดึก พวกเขาดื่มเสร็จจะตบด้วยการกินข้าวแล้วค่อยแยกกันไปนอนบ้านใครบ้านมัน ตอนนี้มาชุมนุมกันที่บ้านของบินเหนือ

“ท่านหมอดีขนาดนี้มึงไม่เข็นให้น้องสาวมึงวะ ไอ้หนมโก๋”

ดวงพิทักษ์กระเซ้า บินเหนือแอบสะดุ้ง เขานึกถึงน้องสาวนอกไส้ทั้งสามคนอย่าง ปานทิวา จรัสจันทร์ และ จรัสดารินทร์ทันที สามสาวนั้นยังโสดสนิท ไม่มีใครจะมีวี่แววมีแฟน เป็นที่รู้กันว่า ผู้ฝูงบินเหนือ หวงน้องสาวมาก เพื่อนๆ ที่เคยได้เห็นน้องสาวของเขา สนใจ อยากทาบทามโดนเขาไล่เตะทุกที

ไม่ใช่หวงแค่ใน ทอ.เสียด้วยสิ บินเหนือสกรีนและคัดกรองหนุ่มๆ ที่เข้ามาข้องแวะกับน้องสาวของเขาทุกคน เขาเป็นผู้ชายรู้จักผู้ชายด้วยกันดี ผู้ชายที่เป็นลูกผู้ชายหายากมาก แล้วเรื่องอะไรเขาจะให้คนพวกนี้ป้วนเปี้ยนกับน้องๆ ที่เขารัก

“เอ่อ...จริงสิ ถ้าเป็นท่านหมอ กูโอเคนะ”

น.อ.แกล้วกล้าแอบสะดุ้งบ้างทีนี้ เขามองหน้าเพื่อนแล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม มือก็ถือจานที่กับแกล้มหมดจะเอาไปเก็บล้างในห้องครัว

“ว่าไง ท่านหมอ สักคนไหมครับ?”

“โอ...เชิญให้เลือกเลยเหรอ?”

“เอ้า...ถ้าสนใจก็ติดต่อให้เลย ท่านหมอก็พอจะรู้จักน้องสาวของผมอยู่นี่หว่า กับยัยณจันทร์เห็นสนิทกันมาก”

“หึๆ กูเป็นหมอ กูไม่อยากมีแฟนเป็นหมอ มันซ้ำซ้อน”

“เหตุผลของพี่ซ้ำซ้อนมากว่ะ ท่านหมอ”

ดวงพิทักษ์งงเบาๆ เอาเถอะคนอยากโสดก็ต้องปล่อยไป พวกเขาชวนกันไปเที่ยวปลดปล่อยระบายตามประสาหนุ่มๆ บ่อยๆ แต่ น.อ.แกล้วกล้าเป็นคนเดียวที่ไม่ไปด้วย มากสุดก็ขับรถไปส่ง...

อยู่ด้วยกันที่ฝูงบินนี้มาก็สามปีเข้ามานี้แล้ว ไม่เคยเห็นแฟนหมอ หรือเคยเห็นหมอไปจีบใครสักที บินเหนือแอบหยอกว่า ตอนไปฝึกซิลด์แช่น้ำจนไข่เปื่อยเลยใช้งานไม่ได้แล้วหรือเปล่า เขาก็จะแค่หัวเราะ พอเพื่อนเริ่มทะลึ่งจะขอเปิดไข่ ลูกกะตาวับๆ ที่ส่งมาก็ทำเอาพวกเขาผงะ ไม่มีใครกล้าไปแตะต้องของหวงของท่านหมอกันเลยทีเดียว

“อยากแดกอะไรมื้อดึก กูมีก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ กับคะน้าที่พลทหารเอามาให้ ผัดซีอิ้วไหม?”

“พูดก็หิวแล้วว่ะพี่ ใส่ไข่เยอะๆ นะ”

“บ้านกูมีหมูกระทะเหลือ เอามาใส่ได้ไหมวะ หมูหมักแล้วเรียบร้อย”

น.ท.ดวงพิทักษ์ถามแล้วลุกขึ้น ก่อนจะเอาบันไดพาดที่รั้วแล้วปีนออกไป น.อ.แกล้วกล้า ส่ายหัวเบาๆ ตามหลังเพื่อนที่ไม่เข้าตามตรอกออกตามประตู ก่อนจะหันมาคุยกับบินเหนือ เกี่ยวกับความสงสัยบางอย่างในหัวใจที่ผุดขึ้นมา

“เฮ้...นึกยังไงอยากขายน้องวะ หนมโก๋”

ถามเพราะรู้เรื่องความหวงน้องสาวของบินเหนือดี

“ก็...”

น.อ.บินเหนือจุดบุหรี่สูบ เขามองควันสีขาวที่ลอยขึ้นไปบนอากาศ เกิดใครบางคนเห็นเขาทำแบบนี้ เจ้าหล่อนก็จะทำให้เขาต้องดับบุหรี่จนได้ นี่คงไม่รู้ว่าเขากลับมาสูบอีก

“คุณย่าเริ่มพูดแปลกๆ กับยัยนะนาย ยัยน้องไม่สบายใจเลยเอามาปรึกษา กลัวคุณย่าจะหาคู่มาให้”

“นะนาย...น้องคนโตของมึงน่ะเหรอ”

“อื้อ น้องคนโต เหมือนลูกก็ว่าได้นะ”

พูดแล้วก็หัวเราะขำ นึกถึงตัวเองกับปานทิวา ที่เขาดูแลมาตั้งแต่ในท้อง

“ทำไมถึงอยากให้กู...ได้ล่ะ ในเมื่อมึงหวง”

“กับพี่ท่านหมอ ทำไมให้ไม่ได้ล่ะครับ ให้ไปแล้วปลอดภัยแน่นอน เอ...พี่ถามแปลกๆ นะ หรือว่า...”

“เอาจานไปล้างก่อน เดี๋ยวให้ไอ้ดวงมันตามไปในครัว”

ตัดบทพลางเดินหนีไปเลย ทิ้งให้บินเหนือมองตามแล้วขมวดคิ้ว นึกสงสัยอะไรขึ้นมาแต่ก็...มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน สองคนนี้เจอกันแค่หนเดียว หนที่ปานทิวามาเยี่ยมเขาที่ ทอ. หนนั้นเท่านั้นเอง

ถ้ากับอีกคน...อาจจะน่าพอเป็นไปได้บ้างเพราะ ทางนั้นสนิทกับเพื่อนรุ่นพี่ของเขาดี

นึกถึงตัวแสบ...แสบที่สุดในบรรดาน้องสาวของเขาทั้งสามคน รอยยิ้มก็กว้างขวางขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

ใครจะมาปราบยัยตัวแสบได้กันนะ เขามองไม่ออกเลย ไม่อยากจะคิดเลย

แต่...