2

“ผมทราบครับ” คิมหันต์ตอบเสียงเรียบ

“ผมตั้งใจมาพบคุณทั้งสองโดยเฉพาะ” คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศหนักอึ้งขึ้นอีกระดับ

“ผมมาที่นี่เพื่อขอสู่ขอข้าวหอมอย่างเป็นทางการ” นวลแก้วมารดาของข้าวหอมเผลอกำมือแน่น ทองมีพ่อของเธอถอนหายใจยาว ก่อนจะมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา

“เสี่ยครับ” น้ำเสียงผู้ใหญ่หนักแน่น

“พวกเรารู้ว่าเสี่ยมีเงิน มีอำนาจ แต่ฐานะเราแตกต่างกันมาก อีกอย่างพวกเราก็ไม่เคยบังคับลูก ๆ”

คิมหันต์ไม่ปฏิเสธ ไม่แก้ตัว เพียงนั่งนิ่งเพื่อรับฟัง

“ลูกสาวของฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา” นวลแก้วเอ่ยเสียงสั่นเล็กน้อย

“เราไม่อยากให้เขาไปอยู่ในโลกของคุณ ไม่อยากให้เขาเป็นของเล่นของใคร” คำว่า ของเล่น กระแทกใจชายหนุ่มแรงกว่าที่คิด ดูท่าทีเรียบง่ายของสองสามีภรรยา แต่กลับยืนยันหนักแน่นเต็มร้อย เขาก็รู้แล้วว่าคงหมดหนทาง ยิ่งบีบ ยิ่งดิ้นหนีสุดชีวิต และเขาก็จะไม่ได้ครอบครองเธอ

“ผมไม่เคยคิดแบบนั้นกับเธอเลยครับ” เขาพูดช้า ๆ หนักแน่น

“และผมจะไม่ทำ”

“แต่เราไม่เชื่อ” ผู้เป็นพ่อพูดอย่างตรงไปตรงมา พวกเขาไม่อยากให้ลูกสาวไปเกี่ยวข้องกับพวกเจ้าพ่อหรือมาเฟีย เส้นทางนี้ไม่ได้สวยงามแน่นอน มีแต่เสียงปืนและความตาย การขัดผลประโยชน์ และไม่รู้ด้วยว่าลูกสาวจะมีชีวิตเช่นไร หากก้าวเข้าไปอยู่กับคนพวกนั้น

“คุณอยู่ในโลกที่อันตราย มีศัตรู มีเรื่องสกปรกเต็มไปหมด ต่อให้คุณตั้งใจดีแค่ไหน ลูกสาวของพวกเราก็ไม่มีวันปลอดภัย” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องรับแขก คิมหันต์พยักหน้าเล็กน้อย เหมือนยอมรับคำตัดสินนั้น

“ถ้าอย่างนั้น” เขาลุกขึ้นยืน

“ผมจะไม่ฝืนใจพวกคุณอีก”

บิดามารของข้าวหอมมองหน้ากันอย่างแปลกใจ ไม่คิดว่าเขาจะยอมถอยง่าย ๆ แต่ก่อนจะเดินออกจากบ้าน คิมหันต์หยุดฝีเท้า หันกลับมา

“ผมไม่ได้มาขอ เพราะอยากเอาชนะใคร” เขาพูดเสียงต่ำ

“ผมมาขอ เพราะผมจริงใจ”

“แต่ถ้าความจริงใจของผม ไม่เพียงพอในโลกของคุณทั้งสอง” ดวงตาคมกริบฉายแววเย็นเฉียบชั่ววูบ

“ผมก็จำเป็นต้องใช้วิธีของผมเอง”

หลังจากนั้น ชายหนุ่มก็เดินออกจากบ้านไปอย่างสงบนิ่ง ทิ้งไว้เพียงความกังวลที่ค่อย ๆ กัดกินหัวใจของสองสามีภรรยา

ทั้งสองไม่ได้เอ่ยถามลูกสาวในเรื่องนี้ ตั้งแต่คิมหันต์มาหาในคราแรก เพราะไม่อยากให้ลูกสาวรับรู้ ความไม่สบายใจนั้นทำให้สองสามีภรรยาถอนใจออกมาพร้อมกัน พวกเขารักลูกสาวมาก สงสารที่อีกฝ่ายต้องรับภาระครอบครัว ดังนั้นจะไม่บังคับหรือทำให้ลูกสาวเดือดเนื้อร้อนใจเด็ดขาด

ไม่มีใครรู้เลยว่าการปฏิเสธในวันนี้คือจุดเริ่มต้นของเล่ห์กล ที่คิมหันต์จะไม่ยอมถอยอีกต่อไป

และที่สำคัญที่สุด ข้าวหอมไม่รู้เลยว่าชะตาชีวิตของตัวเองกำลังถูกตัดสินไปแล้วโดยที่เธอไม่ได้อยู่ตรงนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

ห้องทำงานชั้นบนสุดของตึกสูงเงียบงัน ผนังกระจกใสมองเห็นแสงไฟในเมืองใหญ่ยามค่ำคืน ซึ่งทอดยาวราวกับทะเลดาว แต่สำหรับชายหนุ่มที่ยังยืนอยู่ตรงนั้น ความสวยงามทั้งหมดไร้ความหมาย

คิมหันต์ยืนหันหลังให้โต๊ะทำงาน มือหนึ่งถือแก้ววิสกี้ อีกมือแนบกระจกเย็นเฉียบ สายตาคมกริบทอดมองเมืองเบื้องล่างอย่างไร้อารมณ์ คำปฏิเสธของบิดามารดาข้าวหอม ยังชัดเจนอยู่ในหัว

เขาแค่นหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ถ้าเขาต้องการของเล่น เขาไม่จำเป็นต้องไปสู่ขอให้เสียเวลา แต่ข้าวหอมไม่ใช่ของเล่น และเพราะอย่างนั้น เขาจึงไม่คิดจะถอย เสียงเคาะประตูดังขึ้นสั้น ๆ ก่อนชายคนสนิทจะก้าวเข้ามา สีหน้าสงบ รอรับคำสั่ง

“นั่ง” คิมหันต์พูดสั้น ๆ โดยไม่หันกลับไปมอง

เขาวางแก้วลงบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบแฟ้มบาง ๆ ขึ้นมา เปิดดูข้อมูลที่ลูกน้องรวบรวมมาอย่างละเอียด

“เธอมีพี่ชาย” คิมหันต์เอ่ยเสียงเรียบ

“ไม่เอาไหน” ลูกน้องพยักหน้า

“ทำงานไม่เป็นหลัก เป็นคนใจอ่อน ถูกชักจูงง่าย เคยมีประวัติเล่นพนันเล็ก ๆ น้อย ๆ มาก่อนครับ”

คิมหันต์ยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มนั้นไม่ถึงดวงตา

“ดี” เขาปิดแฟ้มลงช้า ๆ

“คนแบบนั้น ดันนิดเดียวก็ล้ม”

ลูกน้องนิ่งเงียบ รอฟังต่อ เขารู้ดีว่าเมื่อเจ้านายพูดคำว่าดี มันไม่เคยหมายถึงเรื่องดีสำหรับใครเลย

“จัดการให้เขาเข้าไปในบ่อนของเรา” คิมหันต์สั่ง

“แบบแนบเนียน ให้เขาคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ ค่อย ๆ ดึง ค่อย ๆ ล่อ”

“ให้ชนะก่อน” เขาเสริมเสียงต่ำ

“ชนะจนคิดว่าตัวเองเก่ง” ลูกน้องพยักหน้าทันที

“แล้วเรื่องวงเงินครับ”

“เปิดให้สุด” คิมหันต์ตอบโดยไม่ลังเล

“อย่ารีบเก็บ ให้เขาเล่นจนหยุดไม่ได้” เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ ดวงตาคมฉายแววเย็นเฉียบ

“สุดท้าย” น้ำเสียงชายหนุ่มนิ่งสนิท

“ฉันจะเป็นเจ้าหนี้” ลูกน้องเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย เข้าใจทันทีว่านี่คือแผนขั้นแรก ไม่ใช่ทั้งหมด

“ไม่ต้องให้ข้าวหอมรู้” คิมหันต์กำชับ

“แม้แต่เงา อย่าให้เฉียดไปถึงเธอ”

“ครับ” เมื่ออยู่ตามลำพังอีกครั้ง

คิมหันต์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ภาพใบหน้าของข้าวหอมที่ได้มาจากการสืบเงียบ ๆ ปรากฏอยู่บนหน้าจอ

ผู้หญิงธรรมดา ชีวิตเรียบง่าย ไม่ควรเข้ามาอยู่ในโลกของเขาเลยด้วยซ้ำ แต่เขากลับอยากได้เธอ มากกว่าสิ่งใด

“ฉันเตือนแล้ว…” เขาพึมพำกับภาพนั้น

“แต่พวกเขาเลือกปิดประตูใส่ฉันเอง”

แผนการขั้นแรกเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบงัน อย่างไร้ความปรานี และไม่มีใครรู้เลยว่า ปลายทางของเล่ห์กลนี้ จะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลยแม้แต่นิดเดียว