ตอนที่ 15 รู้หนังสือหรือไม่

จูเฟิงเหยาเดินไปยืนข้างหวั่นโรวอย่างรู้หน้าที่ เมื่อเห็นว่าชาในถ้วยผู้ใดหมดก็เดินไปรินทันที ตอนนี้นางรู้สึกว่าเป็นเด็กเสริฟเหมือนกับโลกเก่าอย่างไรบอกไม่ถูก เพียงแค่ว่าในถ้วยเป็นชามิใช่เหล้า และยิ่งไปกว่านั้นเด็กเสริฟผู้นี้หน้าดำไปหน่อยเท่านั้นเอง ดวงตางามมองชาในถ้วยของแม่ทัพอันเพ่ย เหตุใดนางถึงรู้สึกว่ามันพร่องบ่อยกว่าของทุกคน เดินรินให้เขาไปมาจนเวียนหัวเสียแล้ว ในที่สุดความอดทนของนางก็จบลง เปลี่ยนที่ยืนข้างท่านหวั่นโรวเป็นยืนข้างชายหนุ่มแทน เพื่อจะได้รินชาให้เขาสะดวกไม่ต่้องเดินไปมา ดวงตาคมมองร่างเล็กที่มายืนข้างๆ ก่อนจะหันไปหารือต่อ

จูเฟิงเหยาชำเรือนมองแผนผังและวิธีการหลอมดาบทั้งหมดในกระดาษ ทุกวิธีการเหมือนพวกงานวิจัยสมัยก่อนที่นางเคยเรียนมามิผิดเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่การถลุงแร่ หลอมเหล็ก การหล่อไปจนถึงวิธีการตีเหล็ก แค่อุปกรณ์และวิธีการเปลี่ยนไปตามยุคสมัยนั้นเอง ตอนนี้นางรู้สึกว่าตัวเองได้มาฝึกงานจริงในยุคโบราณ หากวันหนึ่งนางมีโอกาสได้กลับไปโลกปัจจุบันเหมือนเดิมคงดีไม่น้อย

"รู้หนังสือเช่นนั้นหรือ"

ซูอันเพ่ยเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นท่าทีของนางที่แปลกไป เรื่องพวกนี้เป็นความลับของแคว้น ข้อมูลจะรั่วไหลออกไปมิได้เด็ดขขาด

"นางเป็นเพียงขอทานขอรับท่านแม่ทัพ พูดยังมิรู้เรื่อง ใช้ภาษาแปลกประหลาด คงเขียนอ่านหนังสือมิได้เป็นแน่"

เป็นหวั่นโรวที่เอ่ยอธิบายแก่ท่านแม่ทัพ ในสมัยนี้คนที่อ่านออกเขียนได้น้อยเพียงหยิบมือ ยุคที่ชายเป็นใหญ่ คงมีเพียงสตรีในห้องหอจวนใหญ่ๆเท่านั้นที่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ สตรีชาวบ้านธรรมดายังไม่มีโอกาสด้วยซ้ำ หวั่นโรวเก็บนางมาจากข้างทางหนำซ้ำเป็นเพียงขอทาน หากบอกว่ารู้หนังสือคงเป็นเรื่องใหญ่แน่

"ใช่ๆเจ้าค่ะ ข้ามิรู้หนังสือ"

จูเฟิงเหยาพยักหน้าตามคำพูดของหวั่นโรว ชายหนุ่มส่ายหน้าไล่ความคิดตนเองก่อนจะมาสนใจเรื่องตรงหน้า หญิงสาวนั่งฟังทั้งสามคนหารือกันถึงแผนการและวิธีการต่างๆด้วยความสนใจ รายละเอียดและเทคนิคบางอย่างก็ไม่มีในตำราที่เคยเรียนมา น่าจะเป็นเพราะปรับให้เข้ากับของที่มีอยู่ แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็เข้าใจมันทุกอย่าง

"แต่เหล็กที่หลอมออกมาแล้วก็ยังแข็งและเปราะอยู่ดีขอรับ ข้าลองปรับส่วนผสมที่ใช้หลอมดูหลายครา"

หวั่นโรวเอ่ยออกมาอย่างจนปัญญา

"เช่นนั้นหากลองเปลี่ยนเหล็กที่ใช้ดีหรือไม่"

ซูอันเพ่ยเอ่ยแสดงความคิดเห็น

"จากที่ข้าดูแล้ว เหล็กที่แคว้นเจียงซีใช้ก็เป็นเหล็กกล้าชนิดเดียวกัน"

ทั้งสามหารือกันอย่างออกรส จูเฟิงเหยาเหลือบไปเห็นดาบที่คาดว่าเป็นของแคว้นเจียวซีแน่จึงเดินไปดูใกล้ๆอย่างลืมตัว มือเรียวเอื้อมไปสัมผัสเบาๆ และมองดูเศษของดาบอีกด้านที่แหลกละเอียดอยู่กับพื้น คาดว่าประสิทธิภาพคงต่างกันราวฟ้ากับเหว นี่ไม่ใช่ส่วนผมที่แตกต่างกันธรรมดา โครงสร้างเหล็กยังแตกต่างกันอีกด้วย

ป๊อกๆ

หญิงสาวเผลอดีดนิ้วไปที่เหล็กอย่างลืมตัว ก่อนจะเดินวนรอบดาบอย่างพินิจ ยกมือถูคางเองเบาๆอย่างใช้ความคิด

"หลอมออกมาได้ดี ดูเหมือนว่าโครงสร้างเฟสจะเป็นมาเทนไซต์ทั้งหมด แต่เสียดายขาดความยืดหยุ่น"

หญิงสาวพึมพำออกมากับตนเองอย่าใช้ความคิด เรียนแบบท่าทีของอาจารย์ที่เคยสอนนางตอนคาบวิชาปฏิบัติการ นางเคยถูกให้ขัดเหล็กเพื่อดูโครงสร้างจนเหรออยู่ในห้องแลปคนสุดท้าย เสียดายที่เทคโนโลยียังไม่มี ไม่เช่นนั้นนางอยากที่จะชำแหละดูโครงส้รางด้านในเลยล่ะ

ท่าทีเช่นนั้นของนางอยู่ในสายตาของคนผู้หนึ่งทั้งหมด เพราะทุกคนกำลังถงเถียงหาความเป็นไปได้นางจึงคิดว่าไม่มีผู้ใดสังเกต ก่อนหน้าหวั่นโรวบอกเขาว่านางพูดจามิรู้เรื่อง ประโยคที่นางเอ่ยเมื่อสักครู่ชายหนุ่มก็ไม่เข้าใจเช่นกัน แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่านางมีบางอย่างที่ปิดบังทุกคนอยู่ นี่คือการพบกันคราแรก เขาเองก็อดสงสัยท่าทีของสตรีหน้าดำผู้นี้ไม่ได้ เหมือนกับว่านางมีอันใดดึงดูดเขาเสียอย่างนั้น

"แค่เหล็กที่ถลุงออกมาได้แต่ละรอบ เมื่อนำมาหลอมดาบแล้วทำให้คุณสมบัติไม่ดีขอรับ"

"เจ้าได้คัดแยกตามประเภทแล้วใช่หรือไม่"

"ข้าคัดแยกแล้วขอรับ ในส่วนที่หลอมออกมาแล้วใช้การไม่ได้ก็มีมากเป็นร้อยตัน เมื่ออาทิตย์ที่แม่ทัพอันเพ่ยกลับเมืองหลวงก็พึ่งขนไปทำลาย"

หวั่นโรวเอ่ยอย่างหนักใจ หากแม่ทัพเพ่ยรู้สึกผิดหวังเมื่อเหล่าทหารล้มตายเป็นจำนวนมาก เขาที่เป็นถึงหัวหน้าโรงหลอมกับไร้ความสามารถในการผลิตอาวุธที่ดี เมื่อมีของที่ดีกว่าอย่างแคว้นเจียงซีทำได้แล้ว นั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกไร้ประโยชน์

"ทำอันใดของเจ้ากัน"

หวั่นโรวเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวเข้าไปยุ่งกับดาบของแคว้นเจียงซีกลัวว่ามันจะเสียหาย

"ขออภัยเจ้าค่ะ"

หญิงสาวเอ่ยออกมาก่อนจะกลับไปยืนที่ตัวเอง นางแอบฟังเรื่องที่ทุกคนหารือมาสักพักแล้ว พอจะรู้สาเหตุและวิธีการ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะพูดเช่นไร ในใจของนางมีหลายทางเลือก จะอยู่เฉยๆอย่างสงบไม่เข้าไปวุ่นวาย หรือหากว่าถ้ามีเหตุทำให้ต้องเข้าไปวุ่นวายเพราะอดไม่ได้จริงๆ จะเริ่มด้วยวิธีการเช่นไรดี พูดตามตรงนางก็ถือว่าเป็นนักศึกษาที่จบใหม่ถึงแม้จะติดเอฟวิชาเดียวก็ตาม เป็นเด็กจบใหม่ที่ร้อนวิชาไม่น้อย