บทที่ 4

คฤหาสน์หลังงาม ออกแบบตามสถาปัตยกรรมแบบอาหรับอย่างโอ่โถง ตัวคฤหาสน์เป็นสีเขียวอ่อนงดงามตา ปลูกสร้างอยู่ในบริเวณเนื้อที่เกือบสิบไร่ มีทั้งสวนดอกไม้หายาก ที่รวบรวมพันธุ์ไม้ไว้เกือบทุกมุมของโลก และสระน้ำขนาดมหึมาซึ่งสร้างไว้ในเรือนกระจก ปรับอุณหภูมิ สถาปนิคออกแบบอย่างแยบยล ให้สามารถเปิดกระจกออกได้ ถ้าต้องการจะสัมผัสกับอากาศธรรมชาติ หรือจะเลือกอุณภูมิให้เหมาะกับการออกกำลัง เจ้าของบ้านโปรดสระน้ำของเขานัก เพราะตกแต่งไว้อย่างงดงาม ด้วยเครื่องตกแต่งในรูปแบบอียิปต์ แน่นอนว่าเขาชื่นชมประวัติศาสตร์เกี่ยวกับวัฒนธรรมเหล่านั้น และอุปโลกน์ตนเป็นเทพชูแห่งวาดามเลยเสียด้วยซ้ำ เขาเหมาะกับเป็นแสงตะวันแห่งวาดาม คอยควบคุมไอ้พวกไพร่ ให้ทำงานเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ให้เขามากเท่าที่เขาต้องการ

นายพลคาซานห์เจ้าของคฤหาสน์นี้ กำลังนั่งจิบไวน์ชั้นดีจากฝรั่งเศส อยู่บนเบาะหนานุ่ม บริเวณสถานที่โปรดปรานของตน เขาลูบหัวรูปปั้นสฟิงค์จำลองไปมา สายตาคมกริบมองเหม่อไปด้านสระน้ำ ที่มีหญิงสาวจำนวนหนึ่ง ในชุดบิกินี่ กำลังเล่นน้ำกันอย่างสำราญใจ

ต้องแบบนี้สิ วันพักผ่อน...

เขารำพึงกับตนเอง สาวสวยข้างตัวรินไวน์ให้เขาอย่างเอาใจเมื่อเห็นว่ามันพร่อง พร้อมกับเอ่ยเสียงอ้อนๆ ถาม

“ผลไม้อะไรดีคะท่าน”

“มีอะไรน่าสนใจบ้างล่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยย้อนถาม เธอยิ้มให้พร้อมกับสั่งระฆังเรียกสาวใช้ ที่ยกถาดทำมาจากทอง บรรจุผลไม้นานาชนิด มาคุกเข่าอยู่ข้างๆ ด้วยทีท่านอบน้อม

“วันนี้มีมังคุดจากประเทศไทย ที่ท่านชอบ แล้วก็อะโวคาโด จาก เม็กซิโก องุ่นดำจากฝรั่งเศสค่ะ”

“เอามังคุดมาดีกว่า” นายพลคาซานห์ว่า หญิงสาวนางนั้นจัดการแกะ แล้วป้อนให้นายพลร่างท้วมอย่างแสนเอาใจ แสร้งปัดมืออูมๆ นั่นบ้าง ยามมันเกาะแกะป้วนเปี้ยนกับของสงวน แต่ก็หัวเราะต่อกระซิกอย่างมีจริต

เสียงโทรศัพท์ส่วนตัวของเขาดังขึ้น ทำให้นายพลเฒ่าหัวเสียเล็กน้อย หมายเลขนี้มีไม่กี่คนที่เขาให้เบอร์ไว้ และวันหยุดแบบนี้ด้วยแล้ว คนที่โทรมาแบบนี้ควรจะรู้กาละเทศะ ว่ามันเป็นเวลาพักผ่อน มืออูมคว้าหยิบมันเมื่อสาวรับใช้นำมาส่งให้ หมายเลขนั้นทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะกรอกเสียงห้วนๆ ลงไปอย่างทรงอำนาจ

“ว่ายังไง?”

“ข้ามีของดีมาเสนอ” ฝ่ายนั้นตอบสั้นๆ ท่านนายพลหรี่ตาลง ก่อนจะกระแอมเล็กน้อย

“ของดีจริงๆ ใช่ไหม? คงไม่ใช่ของแหกตาแบบคราวก่อนนา ข้าไม่โง่ซื้อมรกตสังเคราะห์อีกเป็นหนสองแน่ๆ ฟาติน หนก่อนนี้เรายังไม่ได้ชำระความกันเลยนะ ไอ้มรกตสิบล้านของท่านน่ะ”

“ข้าต้องขอประทานอภัยด้วยจริงๆ ท่านนายพล” เสียงทุ้มนั่นเอ่ยนิ่มนวล เขาพอจะนึกหน้าของอีกฝ่ายหนึ่งออก ฟาติน บินห์ ราชิด เป็นพ่อค้าที่ค้าขายกับเขามานาน หลายสิ่งที่เขาต้องการแม้จะผิดกฏหมาย แต่ฟาตินก็จะสรรหามาให้จนได้ คราวมรกตน้ำงามนั้น ฟาตินก็เอามาเสนอให้กับเขา ในราคาถูกจนไม่น่าเชื่อกับขนาดของมัน ความที่เป็นคนหน้าใหญ่ ทำให้เขาอวดโอ่ไปกับบรรดาพรรคพวก จนเป็นที่โจษจันว่าเขาได้มรกตน้ำงามไว้ในครอบครอง แต่เมื่อเป็นของปลอมรู้เมื่อตอนนำไปเจียระไน มันก็ทำให้เขาเสียหน้ามาก จนส่งลูกน้องไปจัดการฟาตินถึงบ้าน แต่เมื่อได้ของขอโทษเป็นเช็คคืนกลับมาพร้อมดอกเบี้ย และสตรีผู้งดงามนางหนึ่งในฮาเร็มของเขา มันก็ทำให้นายพลเฒ่าหายขัดเคือง

“หนก่อนนั้น ข้าเองก็หน้าโง่ เสียรู้ถูกตุ๋นมาเหมือนกัน เฮ้อ...”

“หนนี้ข้าให้แก้ตัว หวังว่าของที่นำมาเสนอ คงจะเป็นของดีจริงๆ นะ”

“นกยูงสวรรค์ ครบชุด ทั้งสร้อยคอ ตุ้มหู และกำไล เป็นอย่างไรล่ะท่าน” คำว่านกยูงสวรรค์ ถึงกับทำให้เขาตาลุก แน่นอนว่าคนที่ชื่นชมมรกต ต้องเคยได้ยินความงามของมรกตล้อมเพชรชุดนี้ และอยากครอบครองไว้ทุกคน

“หืม? ของจริงอย่างนั้นหรือ”

“รับรองว่าของจริง ถ้าไม่ใช่ หนนี้ข้ายอมให้บั่นคอ” คำรับรองมั่นเหมาะของฟาติน ทำให้นายพลคาซานห์หัวเราะ ฝ่ายนั้นคงจะตรวจสอบดีแล้วจริงๆ นั่นแหละ ถึงได้กล้าการันตรีแบบนี้

“ไม่ใช่ของเลียนแบบแน่นอนนะ ฟาติน ถ้าเป็นนกยูงสวรรค์จริงๆ ล่ะก็ ท่านจะปล่อยให้ข้าสักเท่าไหร่”

“มูลค่าของมันนับค่าไม่ได้” ฟาตินตอบกลับมาเสียงนุ่ม “ข้าไม่กล้าตั้งราคาหรอกท่านนายพล”

“ร้อยล้านเหรียญ”

“น้อยไปหรือเปล่า กับของหายากแบบนี้ เฉพาะมรกตสี่เม็ดนั่นไม่รวมเพชร ข้าว่า...”

“นกยูงสวรรค์ร้อยล้านเหรียญ หรือว่า...” น้ำเสียงของนายพลคาซานห์เปลี่ยนไปเป็นเข้มขึ้น ฟังแล้วชวนให้ขนลุกอย่างไรพิกล “ท่านจะให้ข้าคิดดอกเบี้ยเพิ่ม กับการหลอกลวงหนก่อนเล่า ฟาติน”

“ร้อยห้าสิบล้าน” เสียงนุ่มนั้นตอบกลับมาอย่างใจเย็น แน่นอนว่าเขากลัวคำขู่เข็ญนั้น แต่จะอย่างไรต้องทำนิ่งๆ ไว้ก่อน เขาเชื่อว่านายพลคาซานห์จะทำทุกอย่างเพื่อได้ครอบครองมรกตชุดหายากชุดนี้ นั่นเพราะความหลงไหลในอัญมณีสีเขียวนี้อย่างมากของเจ้าตัว

“มีอะไรแถมมาด้วยหรือเปล่า?” อีกฝ่ายยังคงต่อรองตามแบบของเขา ฟาตินหัวเราะเบาๆ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเขาจะได้ร้อยห้าสิบล้านเหรียญแน่ๆ สำหรับของหายากอย่างนกยูงสวรรค์

“แถมด้วยแหวนมรกตสิบกะรัตเป็นอย่างไรเล่าท่าน”

“ถ้าพร้อมก็เข้ามาเอาเช็คที่บ้านข้าได้เลย” นายพลคาซานห์สรุป

“พรุ่งนี้ท่านจะได้ชมความงามของนกยูงสวรรค์ครับ ขอบคุณมากครับท่านนายพล ท่านเป็นยอดลูกค้าของข้าเสมอ”

“ก็แน่นอนอยู่แล้ว จำไว้ว่ามีมรกตสวยๆ อย่าลืมข้าล่ะ” นายพลกล่าวทิ้งท้าย แล้ววางสายลง นัยน์ตาของเขาเป็นประกายระยับทันที อารมณ์ดีขึ้นอีกมากมายนัก เมื่อจะได้ครอบครองของล้ำค่าอย่างนกยูงสวรรค์ มรกตน้ำงามในตำนาน

“นกยูงสวรรค์ เครื่องประดับที่ลูกสาวข้าคู่ควร หึๆ”