บทที่ 8 บนเตียงอาบ อบ นวด [NC18+]

ร่างบางบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน แม้ปากจะร้องห้ามแต่ร่างกายกลับตอบสนองแอ่นตัวรับจูบจากเขาเสียอย่างนั้น เธอร้อนไปหมดทั้งตัว

ความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขามอบให้มันทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง จอมพลเห็นว่าเธอเริ่มคล้อยตาม เขาจึงเลิกตรึงมือเล็กแล้วหันมากอบกุมหน้าอกขนาดล้นมือแทน วันนี้เธอสวมเดรสสีดำลายลูกไม้น่ารัก กับเสื้อคลุม เนื้อผ้าชุดเดรสของเธอนิ่มลื่นมือดีเหลือเกิน

มือหนาลูบไล้เรื่อยลงมายังสะโพก เขาบีบก้นของเธอแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ดวงตากลมโตของเธอจ้องมองเขาด้วยแววตาหวานเยิ้มโดยไม่รู้ตัว จอมพลคิดในใจแล้วว่าเขาจะไม่ทานทนต่อความต้องการของตัวเองอีกต่อไป ในเมื่อเธอตอบสนองเขาได้ดีขนาดนี้ เขาคงจะต้องสอนบทเรียนรักให้กับเธอแล้ว!

ชายหนุ่มดึงเสื้อคลุมของเธอออกจากไหล่ เขาดึงชุดเดรสของเธอออกมาด้วย จอมพลเห็นหน้าอกอวบสล้างแล้วก็หายใจแรง เขาดึงชุดลงมาจนเห็นหน้าอกอวบทั้งเต้า ความกลมกลึง เต่งตึง นุ่มหยุ่นทำให้เขาไม่สามารถละมือออกมาได้ เขาเห็นปลายถันแข็งเป็นไต จึงก้มลงดูดดึงยอดปทุมถันทันที

“อ๊า...”

คาเซียร้องครางเสียงแหลม เธอไม่สามารถหยุดยั้งความต้องการของเขาและของตัวเองได้ เธอเสียวซ่านแทบขาดใจ ยามเขาดูดเลียหน้าอกของเธอ มือเล็กจิกต้นแขนของเขาไว้แน่น

“โอ้... คุณจอมพลคะ... คุณจอมพล... อ๊า...”

คาเซียร้องครวญครางสลับกับเรียกชื่อเขา ทำให้จอมพลรู้สึกเร่าร้อนไปหมดทั้งกาย เพียงแค่เขาชิมหน้าอก เธอยังมีปฏิกิริยาโต้ตอบกับเขาถึงเพียงนี้ หากเขาทำมากกว่านี้ เธอจะร้อนแรงมากแค่ไหน เพียงแค่คิด... เขาก็ลากมือลงต่ำ ดึงชายกระโปรงของเธอขึ้นมา

เขาถอนริมฝีปากตัวเองออกจากหน้าอกอวบอย่างแสนเสียดาย แต่เขาอยากทำให้เธอได้ลิ้มลองรสชาติหอมหวานจากเขามากกว่านี้

ดวงตาคมดุกร้าวที่เธอมักเคยเห็นจากเขาแปรเปลี่ยนเป็นความต้องการเสมือนราชสีห์ตะครุบเหยื่อ คาเซียมองสบตาเขานิ่ง ยามที่เขาใช้นิ้วมือบดคลึงเนื้อนุ่มกลางกาย เธอก็ปรือนัยน์ตาลงแช่มช้า

“คุณจอมพล... อย่าค่ะ...”

แม้ปากจะร้องห้าม แต่กายสาวกับแอ่นรับนิ้วมือฉกาจของเขา จอมพลยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาดึงกางเกงชั้นในของเธอออกแล้วก้มลงไปหาความสาว เมื่อได้เห็นกลับทำให้หัวใจชายหนุ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ

เนื้อนุ่มสีชมพูของเธอฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่เขาเพรียกหาจากการปลุกอารมณ์หญิงสาว กลีบกายของเธอชวนให้เขาลิ้มลองเหลือเกิน เขาแยกเรียวขาเล็กออกกว้าง พบว่าปากทางสวาทยังแนบชิดสนิทอยู่ จอมพลครางต่ำในลำคอ เธอช่างสวยงามอะไรขนาดนี้ สวยไปหมดทุกสัดส่วนจริงๆ สวยกว่าผู้หญิงคนอื่นที่เขาลิ้มลอง

“คุณจอมพล... อย่ามองค่ะ อย่า...” เธอห้ามแล้วเอามือบางมาปกปิดความสาวพร้อมกระเถิบกายหนี แต่เขากลับรั้งสะโพกของเธอเอาไว้แน่ ไม่พอ... เขากดริมฝีปากลงแนบเนื้อกายสาว เธอมองเขาอย่างตกใจ ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วกาย เธอรู้สึกเหมือนล่องลอยไปในอากาศ สะโพกอวบแอ่นหยัดรับริมฝีปากและปลายลิ้นที่ช่วงชิมความงามพลิ้วไหว เธอเสียวจนแทบจะขาดใจ ใบหน้างามแดงจัดลามไปจนถึงลำคอ

“คุณจอมพล... อ่าส์... ฉัน... อื้อ...” เธอเผลอเอามือกดศีรษะเข้าไว้แน่น จอมพลขยับปลายลิ้นสลับดูดเลีย เสียงหวานร้องครางเหมือนจะขาดใจ จนในที่สุดเธอก็เหมือนถูกเหวี่ยงลงมาจากที่สูง เธอส่งเสียงครางดังลั่น ร่างบางเกร็งสะท้านกระตุกไหววูบ หายใจหอบสะท้าน

“อื้อ...”

จอมพลค่อยๆ ละริมฝีปากออกมา ร่างบางนอนอ่อนระทวยหมดแรง เขาลุกขึ้นนั่งคุกเข่าแล้วค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อออก สายตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างสาวกึ่งเปลือยอย่างไม่ละสายตา เรียวขาขาวค่อยๆ หุบเข้าหากันด้วยความอาย

นี่เธอปล่อยให้เขาทำอะไรลงไป... ช่างน่าละอายเหลือเกิน คาเซียได้แต่คิดในใจอย่างอับอาย เธอมองเห็นชายหนุ่มถอดเสื้อออกจากตัว กล้ามเนื้อเป็นมัดของเขาชวนให้เธอมองอย่างหวั่นไหว เธอไล่สายตามองหน้าอกแกร่งมีไรขนครึ้มปกคลุม ไล่เรื่อยลงมายังสะดือ และมีขนสีดำขึ้นใต้สะดือ หยุดลงที่ขอบกางเกง หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ

จอมพลเห็นเธอมองเขาอย่างจาบจ้วงและพิเคราะห์แล้วก็ยิ้มอย่างพอใจ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ขืนใจเธอ คาเซียมีความต้องการร่วมกับเขาอย่างมหาศาล ภายใต้แววตาดื้อรั้นไม่ยอมคน ซ่อนความร้อนแรงเสียยิ่งกว่าไฟ

เขาทิ้งกายคร่อมร่างเธออีกครั้งเพื่อจูบริมฝีปากบางและบีบเคล้นพวงอกนุ่ม คาเซียสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงภายใต้กางเกงของเขา มันดุนดันกายเธอจนน่ากลัว และก่อนที่เขาจะทำอะไรเธอมากไปกว่านั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

“บัดซบ!” จอมพลอุทานออกมาอย่างหงุดหงิด คาเซียสะดุ้งโหยง เขาก้มลงจูบเธออีกครั้ง แต่โทรศัพท์เจ้ากรรมก็ยังไม่ยอมหยุดร้องเสียงดังสักที จอมพลนึกขึ้นได้ว่าเขาจะต้องไปจัดการธุระสำคัญต่อ แต่เขาก็ไม่อยากทิ้งเธอไว้ ตอนนี้เขาเดินเครื่องจนร้อนฉ่า พอๆ กับเธอที่กอดเอวเขาไว้แน่น แววตาฉ่ำหวานของเธอฉายชัดถึงความต้องการที่มากกว่านี้ และเขาก็พร้อมที่จะมอบให้เธอ

จอมพลพยายามคิดถึงลำดับความสำคัญของงานและเรือนร่างเธอ ธุระสำคัญของเขาเกี่ยวกับธุรกิจที่กำลังประสบปัญหา แต่กับเธอ... เขาไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดและอยู่ร่วมกันสองต่อสองแบบนี้อีกเมื่อไหร่ ประเด็นหลักก็คือวันนี้เขาสามารถทำให้เธอมีอารมณ์ร่วมกับเขาได้ แต่เขาไม่แน่ใจว่าในวันอื่นเธอจะสมยอมเขาไหม เขาบีบคลึงหน้าอกอวบอย่างแสนเสียดาย

“คุณรับโทรศัพท์ก่อนไหมคะ” คาเซียบอกกับเขา จอมพลก้มลงจูบปากเธออีกครั้งแบบเร่งรีบแล้วลุกขึ้นไปรับโทรศัพท์อย่างหงุดหงิด

“ว่าไง!” เขากดรับโทรศัพท์แล้วถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดปนโมโห คาเซียรู้สึกตัว เธอกระเถิบกายลุกขึ้นแล้วรีบจัดเสื้อผ้าเข้าที่

“โอเค ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้!” เขาบอกกับปลายสายแบบนั้น พอวางโทรศัพท์หันมาอีกทีเธอก็สวมเสื้อผ้าเรียบร้อย ผมยาวสยายสีน้ำตาลแกมทองยุ่งเหยิงไปหมด จอมพลดันร่างเธอลงนอนอีกครั้ง เขาขยี้เรียวปากจูบจนหนำใจ

“อื้อ...”

“วันนี้พอแค่นี้ก่อน ผมมีธุระจะต้องรีบไป พรุ่งนี้วันหยุดผมว่างทั้งวัน คุณมาพบผมที่บริษัทเหมือนเดิมตอน 10 โมงนะ ผมจะรอคุณ” จอมพลกระซิบบอกเสียงพร่า แววตามองหญิงสาวอย่างแสนเสียดาย คาเซียนิ่งเงียบไม่รับปากอะไร แม้ในใจจะสั่นไหวกับคำพูดและการกระทำของเขา

เขาเป็นคนแปลกหน้าที่เธอเจอได้เพียงไม่นาน แต่กลับทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองและเผลอไผลไปได้มากมายอย่างที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน เขาก้มลงจูบหน้าผากเธออีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นไปสวมเสื้อเชิ้ตตัวเองให้เข้าที่

จอมพลเดินลงมาพร้อมคาเซีย กนธีและตรัยรออยู่ด้านล่างอย่างร้อนรน แต่พอเจอเจ้านาย ลูกน้องทั้งสองคนกลับก้มหน้างุด เพราะแววตาของจอมพลจ้องมองกนธีและตรัยอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ กนธีและตรัยแอบมองสบตากันแล้วคิดในใจว่าทำอะไรผิด พวกเขาแค่เตือนไม่ให้เจ้านายไปทำธุระสายเท่านั้นเอง นี่ก็เลยเวลานัดมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

“คาเซีย ทำตามที่ผมบอกนะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้” เขาหันไปบอกหญิงสาว คาเซียพยักหน้าน้อยๆ ไม่พูดไม่จา ขณะเดียวกันพนักงานของบริษัทเธอก็มานั่งรอกันพร้อมแล้วด้วย

จอมพลเดินออกไปแล้ว ทิ้งให้หญิงสาวยืนนิ่งอย่างสับสนใจตัวเอง นี่เธอควรจะทำอย่างไรต่อไป จะเดินหน้ารับงานนี้ต่อหรือหายเงียบไป เพราะดูแล้วเงินที่จะได้จากค่าจ้างคงไม่คุ้มกับการเปลืองตัวให้เขาเช่นนี้

แม้ว่าเธอจะรู้สึกดีในรสสัมผัสของเขา แต่มันก็เป็นเรื่องที่ไม่สมควร เธอไม่สมควรเผลอใจไปกับเขาซึ่งเป็นคนแปลกหน้าขนาดนี้ หากไม่มีคนโทรมาตามให้เขาไปธุระ เขาก็คงจะทำกับเธอมากไปกว่านี้ และเธอก็ไม่สามารถหยุดยั้งเขาได้ด้วย เธอคิดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ

“คุณคาเซีย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย” อรอุมาเดินเข้ามาถามเจ้านายสาว คาเซียสะดุ้งตกใจ