ซื้อจักรยานคันใหม่

แม้ว่าอาหารเช้าในวันนี้ จะเป็นแค่เพียงเมนูที่ปกติเอาเสียยิ่งกว่าปกติ แต่ทว่าคนที่เป็นสามีกลับคิดว่านี่เป็นอาหารที่ไม่เลวนัก

เขาเองก็ไม่ได้กินข้าวต้มไข่มานานมากแล้ว ครั้งล่าสุดที่ได้กินก็เมื่อหลายปีก่อน ซึ่งก็แทบจะลืมถึงความรู้สึกของมันไปแล้ว

หลังจากที่ทั้งคู่ทานมื้อเช้าที่เรียบง่ายไป ซานเหิงตี้ก็หยิบกระเป๋าก่อนที่จะออกไปทำงาน วันนี้ตัวของเขาไม่ได้เป็นฝ่ายอาสาที่จะช่วยภรรยาจัดเก็บเรื่องต่าง ๆ

แต่ทว่าลี่อันถิงทำความเข้าใจได้ สำหรับตัวเธอเองนั้น ไม่ได้คาดหวังให้เขาช่วยจัดการงานเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้อยู่แล้ว

แต่ที่ผ่านมาที่เธอปล่อยให้เขาทำ นั่นก็เป็นเพราะเขาเป็นฝ่ายที่อาสาขึ้นมาเองต่างหาก

สำหรับตัวเธอนั้น ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องขัดในสิ่งที่เขาตั้งใจอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง อีกอย่างแค่งานเล็ก ๆ น้อย ๆ เขาเองก็คงไม่ต้องรู้สึกเหนื่อยจนถึงขั้นตายหรอกนะ

ช่วงเช้าในตอนนี้ ลี่อันถิงรู้สึกว่าไม่ควรที่จะออกไปไหน เธอรู้สึกว่าอาหารที่ลงท้องไปก่อนหน้านี้นั้นมันทำให้เธอรู้สึกง่วงนอน

แต่ว่าเธอเพิ่งจะตื่นไม่ใช่หรือ ความขี้เกียจมันไม่เข้าใครออกใครจริง ๆ ทั้งที่วางแผนเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าจะออกไปซื้อจักรยานสักคัน หลังจากนั้นแล้วก็ออกไปซื้ออาหารสำหรับบำรุงว่าที่คุณชายแสนร่ำรวยของเธอ

หลังจากที่คิดถึงชีวิตที่แสนสุขสบายหลังจากนี้ ลี่อันถิงรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาในทันที อย่างน้อย ๆ สิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้ก็จัดว่าเป็นการกระทำที่มีเป้าหมาย

ไม่ได้แตกต่างอะไรกับการที่เธอลงทุนบางอย่างในระยะยาว หลังจากนั้นแล้วผลกำไรที่งอกออกมานั้นคงจะเป็นอะไรที่ดีมากเลยทีเดียว

ใบหน้างามฉายแววตาที่กระจ่างใส มุมปากของเธอกดยิ้มลงเล็กน้อย ส่งให้เห็นภาพที่ฉายออกมาชวนให้น่ามอง น่าเสียดายที่ไม่มีใครมองเห็นภาพเหล่านี้

เธอนั่งรอจนกระทั่งถึงช่วงสายนิดหน่อย ไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อแขนยาวพร้อมกับหมวกใบใหญ่ และสิ่งที่ขาดไม่ได้หลังจากนั้นคือกระเป๋าเงิน ที่ด้านในมีเงินมากกว่าหกพันกว่าหยวน

ซึ่งสำหรับคนอื่น ๆ แล้วนั่นมันเงินมากพอที่จะให้กินใช้ไปได้อีกหลายปี แต่สำหรับลี่อันถิงแล้ว เงินเหล่านี้จะเพียงพออะไรกันล่ะ

เธอวางมาตรฐานในเรื่องความเป็นอยู่และอาหารการกินของตนเองและสามีเอาไว้สูงมาก

แน่นอนว่าความหัวสูงของเธอกับเจ้าของร่างนั้น เป็นความหัวสูงที่แตกต่างกันออกไป สำหรับเจ้าของร่างเดิมนั้น ความทะเยอทะยานของหล่อนเพียงเพื่อจะเอาไปอวดคนนั้นคนนี้ แต่สำหรับเธอแล้ว แค่ได้ใช้ชีวิตแบบปลาเค็มที่ไม่ต้องวิตกกังวลเรื่องความเป็นอยู่

พอคิดดูแล้วเธอยังโลภมากที่อยากจะได้สามีรูปหล่อ ที่ทั้งหน้าตาและรูปร่างค่อนข้างที่จะหาตัวจับได้ยาก

ลองคิดว่าหากเขาเกิดในยุคที่เธอจากมา ไม่แน่ว่าสามีของเธออาจจะกลายเป็นหนึ่งในสามีแห่งชาติของหญิงสาวหลาย ๆ คนไปซะแล้ว

ร่างเพรียวระหงเดินออกจากบ้านเช่าหลังเล็กอย่างเรียบง่าย เป็นเรื่องที่โชคดีนักที่เธอไม่มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีเท่าไหร่นักกับเพื่อนบ้าน จึงไม่จำเป็นที่จะต้องตอบคำถาม หากคนอื่นเห็นว่าเธอออกไปไหนมาไหน อย่างน้อยนี่ก็ให้ความรู้สึก ที่ค่อนข้างเป็นการส่วนตัวค่อนข้างมาก

หากคนอื่นคงจะรู้สึก ว่ามันคงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างประหลาด แต่สำหรับเธอแล้วนี่มันเป็นเรื่องที่ย่อมดีกว่าดี

จุดมุ่งหมายในตอนนี้ คือห้างสรรพสินค้า ที่มีจักรยานจำหน่ายอยู่มากมาย เธอตั้งใจว่าจะเลือกจักรยานทรงผู้หญิง เพราะสำหรับนำมาใช้งานแล้วแบบนั้นมันจะง่ายมากกว่า

อย่างไรแล้วจักรยานแบบผู้ชาย ที่บ้านก็มีอยู่แล้วหนึ่งคัน ที่ซานเหิงตี้ใช้อยู่ในตอนนี้แล้วตัวลี่อันถิงก็ไม่ได้ต้องการจักรยานแบบนั้นมาเพิ่ม

อันที่จริงส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะตัวเธอเองนั้นที่ใช้งานไม่ค่อยสะดวกสักเท่าไหร่

การเดินจากบ้านพัก ไปห้างสรรพสินค้าใช้เวลาไปทั้งสิ้นครึ่งชั่วโมง สำหรับคนที่ไม่ค่อยออกกำลังกาย กลับรู้สึกว่านี่เป็นสิ่งที่ทรมานยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

ในที่สุดเธอก็พบกับจักรยานที่เล็งเอาไว้ ในยุคนี้เป็นเรื่องที่โชคดีนัก ที่การใช้คูปองส่วนใหญ่ถูกยกเลิกไปแล้ว อาจจะมีสินค้าพิเศษอะไรบางอย่างที่ยังต้องพึ่งพาคูปองอยู่ แต่ถ้าหากว่าไม่มีก็แค่เพิ่มเงินสักนิดหน่อย

ซึ่งคนส่วนใหญ่มักจะเลือกทางที่สองกันทั้งนั้น ด้วยความที่ว่ามันช่วยให้การใช้ชีวิตสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น

แม้ว่าการแต่งกายจะเรียบง่าย แต่ทว่าวันนี้ลี่อันถิงกลับดูสุภาพ ทันทีที่พนักงานห้างเห็นเธอ ไม่รอช้าที่จะออกมาขายสินค้า

“คุณลูกค้ามองหาอะไรเป็นพิเศษไหมคะ”

ลี่อันถิงมองไปทางซ้ายมือของเธอ ก่อนที่เธอนั้นจะชี้ไปยังจักรยานที่จอดอยู่

“ฉันอยากได้จักรยานสำหรับผู้หญิงใช้สักหนึ่งคัน”

“จักรยานใช่ไหมคะ พอดีเลยค่ะสินค้าเหล่านี้เพิ่งจะลงใหม่เมื่อเช้านี้ จักรยานสำหรับผู้หญิงที่คุณลูกค้าต้องการก็มีสีให้เลือกหลายสีเชียวค่ะ”

ลี่อันถิงมองสีที่ว่านั่น ทางเลือกของเธอมีแค่สีขาวกับสีครีม แน่นอนว่าสีดำกับสีเงินไม่ใช่ทางเลือกของเธอแน่ ๆ

“ฉันเอาสีครีมนั่นก็ได้ค่ะ ทั้งหมดกี่หยวนนะคะ”

พนักงานสาวตาโต ก่อนที่จะรุดเข้ามาต้อนรับเธอด้วยความสุภาพมากกว่าเดิม เพราะเธอจะได้เปอร์เซ็นต์จากยอดขายด้วย และวันนี้โชคดีที่เธอนั้นขายมันได้ตั้งแต่ห้างเปิด

แบบนั้นแล้วจะห้ามไม่ให้ตัวเธอนั้น ตื่นเต้นได้อย่างไรกัน เปิดวันได้ดีแบบนี้ แทบจะไม่ต้องกังวลเลยว่าทั้งวันจะมีลูกค้าแบบนี้อีกหรือเปล่า

แต่ต่อให้จะไม่มี ก็ไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องเป็นกังวลแล้ว เพราะอย่างน้อยก็มียอดขาย

“จักรยานคันนี้สองร้อยห้าสิบหยวน คุณลูกค้าชำระเงินทางนี้ได้เลยค่ะ”

พนักงานสาวผายมือเชิญอย่างสุภาพมากยิ่งขึ้น ส่วนลี่อันถิงเองก็ควักเงินออกมาสองร้อยห้าสิบหยวนอย่างไม่ลังเล

เธอรู้ดีว่าต่อให้จ่ายมากหน่อย แต่หลังจากนี้มันก็ทำให้ชีวิตของเธอนั้นง่ายมากยิ่งขึ้น

อย่างน้อย ๆ การออกไปไหนมาไหนก็คล่องตัวกว่าการเดินเท้าหรือว่าต้องจ่ายเงินสำหรับนั่งรถโดยสารโดยที่ไม่จำเป็นเลย

การซื้อจักรยานไม่ได้มีขั้นตอนมากมาย แค่จ่ายเงินพร้อมกับรับบิลจากทางห้างสรรพสินค้ามา แค่นี้ทุกอย่างก็เสร็จสิ้น

เธอเดินเลือกซื้อของในห้างสรรพสินค้าอีกหน่อย ไม่ว่าจะเป็นของใช้ที่จำเป็น แปรงสีฟัน ยาสระผม สบู่ ครีมบำรุงผิว

เธอเดินไปอีกหน่อยไม่ลืมที่จะซื้อนมมอลต์กลับมาด้วย หลังจากนั้นก็ซื้อจำพวกอาหารแห้ง ไม่ว่าจะเป็นกุ้งแห้งหรือว่าเห็ดหูหนู พุทราแห้ง น้ำตาลแดง

ทั้งที่คิดว่าของเหล่านี้ไม่ได้มากเลย แต่ทว่าเธอก็ยังจ่ายมันไปมากกว่ายี่สิบหยวนอยู่ดี

เอาเถอะถือว่าคุ้มค่า เพราะมีของอีกหลายอย่างที่ซื้อมาแล้วใช้ไปได้อีกหลายเดือน

หลังจากที่นำของที่ซื้อมาใส่กระสอบป่านใบใหญ่ แล้วมัดด้วยเชือกอย่างแน่นหนา ลี่อันถิงก็ปั่นจักรยานไปแวะที่ตลาดเช้า

จะบอกว่าเช้าก็ไม่ถูก ในเมื่อตอนนี้สายโด่มากแล้ว แต่ก็ยังมีของสดขายอยู่มากพอสมควร เธอเห็นร้านหนึ่งขายเนื้อแกะอย่างดี

หลังจากที่คิดว่าเนื้อแกะเป็นอาหารที่บำรุงกำลังชั้นเลิศ เธอไม่รอช้าที่จะรีบซื้อมันมาสองชั่ง พร้อมกับซื้อขาหมูกับร้านข้าง ๆ อีกหนึ่งขา แล้วก็มีเนื้อสามชั้นอีกหนึ่งชั่ง

เธอรู้สึกว่าอาหารประเภทเนื้อน่าจะมากพอแล้ว อันที่จริงหากที่บ้านมีตู้เย็นสำหรับแช่ของสดเอาไว้ได้ มันจะเป็นเรื่องที่ดีมาก

ในตอนนี้ไม่ใช่ว่าตัวเธอจะซื้อตู้เย็นไม่ได้ แต่หลังจากที่เห็นสภาพของบ้านที่ไม่ได้เอื้ออำนวยมากนัก เธอคิดว่าอดทนอีกสักหน่อยจะดีกว่า

อย่างน้อยที่สุดแล้ว ก็ค่อยซื้อหลังจากหาบ้านเช่าที่มีขนาดกว้างกว่านี้สักสองถึงสามเท่า

อย่างน้อยก็ควรมีห้องนอน ห้องครัว และห้องนั่งเล่นและห้องน้ำที่ไม่คับแคบเกินไปนัก

แต่ต่อให้มีบ้านที่ขนาดใหญ่ขึ้นหน่อย เธอก็มั่นใจว่าคงอยู่กับเขาที่นั่นได้ไม่นานนักหรอก เพราะทันทีที่เขาคืนสู่ฐานะที่แท้จริง ระดับคุณชายตระกูลใหญ่มีหรือที่จะอยู่ห้องเช่าซอมซ่อได้อีกต่อไป ไม่ว่าอย่างไรการอยู่ต่อก็เป็นเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผลเลย