บท
ตั้งค่า

คุณผู้ชาย 4

" ใส่ดาบและโล่ลงไป

ดูเหมือนทั้งหมดจะทำด้วยเหล็กสินะ "

ฟุ้นเลือกรายการเก็บของและเข้าสู่ไอค่อนผสมไอเทม

ตารางสี่เหลี่ยมผืนผ้าเล็กๆผุดซ้อนทับรายการเก็บของขึ้นมา

ด้านในมีช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆสองช่อง

' สี่เหลี่ยม บวก สี่เหลี่ยม เท่ากับ สี่เหลี่ยม

งั้นทางซ้ายคงเป็นช่องใส่วัตถุดิบ ทางขวาคงผลลัพธ์ล่ะมั้ง'

เมื่อใส่ดาบและโล่ลงไปอย่างละช่อง

ช่องสี่เหลี่ยมทางซ้ายก็เพิ่มมาอีกหนึ่งช่อง

' คงใส่วัตถุดิบผสมได้เรื่อยๆงั้นสินะ'

หลังจากกินข้าวเย็น อาบน้ำ เรียบร้อย

ทั้งสองก็แยกย้ายเข้าห้องตัวเอง

ฟุ้นนอนที่ห้องพ่อแม่ของราปิสที่เสียไป

ภายในมีเตียง ตู้ โต๊ะ เก้าอี้

ส่วนหน้าต่างห้องถูกปิดไว้ แสงจันทร์ส่องมาเล็กน้อย

ภายในห้องสว่างด้วยหญ้าเรืองแสงสีเหลือง ที่โลกนี้ไม่มีไฟฟ้าใช้สิ่งที่คอยให้ความสว่างตามธรรมชาติจึงมีแค่หญ้าเรืองแสงและหินเรืองแสงที่พอจะหาได้ทั่วไป แต่หินหายากกว่าและมีราคาแพง

" ดูเหมือนว่าอาวุธนี่จะมีน้อยกว่าที่คิดไปหน่อยนะ "

วัตถุดิบในการผสมแม้จะมีตำหนิ

แต่ก็ยังอยู่ในเงื่อนไขการผสมไอเทม

จึงสามารถใช้สร้างได้

' ที่จริงก็อยากลองหลายๆอย่าง

แต่คงได้แค่ที่สำคัญๆอย่างอาวุธที่ไม่น่ามีบนโลกแล้วล่ะ'

ก่อนหน้านี้ได้นึกไว้แล้วว่าจะผสมอะไร

ดังนั้นจึงไม่ลังเล

" ตรีศูลก่อนละกัน "

พอนึกขนาดและความยาวของอาวุธ

ตอนนั้นเองที่วัตถุดิบหายไปและตรีศูลก็ออกมาปรากฏในช่องสโตร์เก็บของทันที

ฟุ้นลุกจากเตียงและปิดช่องผสมไอเทม

นึกเรียกตรีศูลออกมา

" โอ๊ะ !... ใช้ได้จริงด้วย

แต่เหมือนจะหนักไปหน่อยนะ "

ขนาดความยาวหนึ่งร้อยเเปดสิบเซนติเมตร

ฟุ้นเรียกกลับคืนใส่สโตร์เก็บของและผสมอีกครั้ง

' คราวนี้ลองใช้ตรีศูลอันเดิมผสมอันใหม่

จะได้ไหมนะ '

หลังจากผสมเสร็จก็ได้ตรีศูลอันใหม่มา

" เบาขึ้นอย่างที่คิดเลย

สามารถควบคุมผลลัพธ์ได้ด้วยความคิดเลยสินะ

สะดวกจริงๆ ...

แต่ดูเหมือนว่าไม่มีออฟชั่นเสริมแบบวัตถุดิบด้วย แย่จัง "

คราวนี้จึงลองเช็คอาวุธที่ได้มาและของทั้งหมดในร้านค้า

มันไม่มีข้อกำหนดเลเวลเอาไว้

ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาอะไร

จึงเก็บตรีศูลเอาไว้ในสโตร์และเข้านอนทันที

เช้าวันถัดมาหลังจากทานข้าวช้าวเสร็จ

ฟุ้นกับราปิสตรงไปยังแหล่งที่อยู่ของหนอนไหมเพื่อทดลองอาวุธใหม่

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 2 »

หลังจากลองซัดหอกไปที่หนอนไหมที่เลเวลหนึ่งมันก็ตายทันที

เพียงไม่กี่ตัวเลเวลก็เพิ่มขึ้น

" นั่นอาวุธอะไรเหรอ "

"นี่น่ะเหรอ... ตรีศูลน่ะ

ประมาณว่าหอกสามง่ามล่ะมั้ง

ที่นี่ไม่มีเหรอ "

" ไม่มี เป็นอาวุธที่แปลกจังนะ "

นอกจากเลเวลจะอัพแล้ว

ดูเหมือนร่างของหนอนไหมที่ตายแล้วจะถูกเก็บเข้าสโตร์เก็บของอัตโนมัติ

ขนาดตัวหนอนไหมราวๆลูกสุนัขตัวเล็กๆ

' สโตร์แปรรูปเป็นเนื้อหนอนให้เลยหรอ สะดวกกว่าที่คิดซะอีก'

" นี่ราปิส ปกติจิตวิณญาณอสูรนี่หาจากที่ไหนได้อีก "

ตอนนี้ราปิสเองก็กำลังโจมตีหนอนไหมด้วยดาบอยู่เช่นกัน

" เห็นว่าหาจากมอนสเตอระดับสูง

กับปีศาจระดับสูง แต่ว่ามันจะเป็นแบบอสูรหลอมรวมกับร่างกายแทนนะ "

" หลอมรวมกับร่างกายเหรอ"

" ก็อย่างถ้าจิตวิณญาณอสูรที่ได้มาพ่นไฟได้ นายก็จะพ่นไฟได้ด้วยไง

แต่ถ้าซื้อก็จะเป็นแบบท่านรามอส คือแยกตัวออกมาเป็นตัวแบบนั้นเลย "

' หลากหลายดีจังแฮะ '

ทั้งสองร่วมกันโจมตีหนอนไหมไปเรื่อยๆ จนฟุ้นเลเวลห้า

' ไม่มีไอเทมดรอบเลย สงสัยเพราะเลเวลหนอนต่ำเกินไปมั้ง'

" นี่! เด็กหนุ่มคนนั้นน่ะ!"

ตอนนั้นเองที่มีเสียงชายคนหนึ่งตะโกนขึ้น

ชายวัยกลางคนรูปร่างมีภูมิฐาน ใส่ชุดที่เหมือนสูทมีเข็มกลัดรูปขนนกบนหน้าอกซ้าย

กำลังวิ่งหน้าตื่นมาที่ฟุ้น

" ปะ... ไปเอาอาวุธนี่มาจากไหนน่ะ!"

เขาจับไหล่ฟุ้นแน่นสายตาจับจ้องไปที่อาวุธตรีศูลอย่างไม่ละสายตา

" เอ่อ... ทำไมเหรอครับ "

" ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลย

ของเธอเหรอ เธอทำมันเองใช่ไหม!"

" ครับ...

ผมเป็นคนทำเอง"

' ถึงจะผสมในสโตร์ก็เถอะนะ

แต่ก็ถือว่าทำเองแหละ ...

มั้ง '

ฟุ้นหันไปทางราปิสราวกับจะถามว่านี่ใคร

" เค้าคนนี้คือ อาร์เมอร์ บาซิล

เป็นหนึ่งในเศรษฐีใหญ่ของอาณาจักร

ร้านเขาขายอาวุธทุกชนิดเชียวนะ "

' งั้นก็แปลว่ารวยสุดๆเลยสิแบบนี้ ...

อ่า...หวังว่าที่นี่คงไม่ห้ามทำอาวุธใช้เองหรอกนะ '

" ใช่แล้วล่ะ ถ้าไม่ว่าอะไรช่วยไปคุยกันที่ร้านหน่อยได้ไหม "

ชายกลางคนที่ชื่ออาร์เมอร์ปล่อยมือจากไหล่พลางยิ้มชวนขึ้นรถม้าที่อยู่ใกล้ๆ

ฟุ้นเก็บตรีศูลและเดินขึ้นรถมากับราปิสทั้งๆอย่างนั้น

ตัวรถหรูหรามาก ลวดลายตัวรถวิจิตร

ไม้ที่ทำตัวรถเงางามดูดี

ภายในมีเบาะนุ่มๆเหมือนห้องรับแขกเล็กๆ

คุณอาร์เมอร์เล่าว่าพึ่งกลับมาจากอาณาจักรมินนาสไททัน

เรื่องงานโชว์อาวุธรูปแบบใหม่ เห็นบอกว่าทางนั้นทำอาวุธที่ผสมเวทมนตร์

ลงไปด้วยสำเร็จแล้ว

และตอนนี้ก็กำลังเดินทางกลับ

' ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมดูสนใจตรีศูลขนาดนั้น'

รถม้าแล่นผ่านประตูมุ่งตรงไปยังเขตการค้าหรือเขตที่อยู่อาศัยชั้นที่สอง

ซึ่งอยู่ระหว่างพวกขุนนางและชาวบ้านทั่วไปพอดี

ไม่นานรถม้าก็หยุดตรงหน้าร้านหนึ่งที่มีขนาดใหญ่โตมากแม้จะมีชั้นเดียวก็ตาม

"ตามมาสิ ถึงแล้ว"

ระหว่างเดินในร้านโดยการนำทางของคุณอาร์เมอร์

พนักงานก้มหน้าคำนับทุกคน

' เป็นเจ้าของร้านที่ยิ่งใหญ่จังนะ '

การนำทางสิ้นสุดลงที่ห้องๆหนึ่ง

ทั้งสามนั่งลงที่โซฟา

ไม่นานก็มีพนักงานชายนำเหยือกน้ำมาวางให้บนโต๊ะ

ฟุ้นนำตรีศูลออกมาให้คุณอาร์เมอร์ดู

" ... เงางาม..

เรียบเนียน....น้ำหนักเบา

..ที่ปลายแหลมทำได้เฉียบคมมาก ...

อืมมม... ฉันเดาว่าพลังทำลายคงเพิ่มสูงน่าดูนะ "

คุณอาร์เมอร์หมุนตรีศูลไปมาสายตาจับจ้องอย่างกับจะโลมเลีย

" ครับ "

' พูดขนาดนี้คงไม่ใช่แค่ขอดูแล้วล่ะ '

" ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันขอเอาอาวุธนี้เป็นต้นแบบในการผลิตขายได้ไหม

แน่นอนว่ามีส่วนแบ่งให้สามสิบเปอร์เซ็นต์ของยอดขายเจ้านี่เลย "

" สะ...สามสิบเปอร์เซ็นต์เหรอคะ!"

' ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น สามสิบเปอร์เซ็นต์นี่มากขนาดนั้นเลยเหรอ '

" อ่า .... ก่อนอื่นฉันจะขอซื้ออาวุธชิ้นนี้ก่อนละกัน

...มีจำนวนเงินที่อยากได้รึเปล่า "

" ก็ได้อยู่นะครับแต่ผมไม่รู้ราคาตลาดน่ะสิ ....

แต่ถ้าได้เยอะๆก็คงดี ตอนนี้ผมไม่มีเงินติดตัวเลยด้วย "

" งั้นเหรอ ...

แต่เท่าที่ดู หญิงสาวคนนี้คือลูกศิษย์ของคุณรามอส

ฉันเดาว่าพวกเธอคงเป็นศิษย์มีฝีมือน่าดู

...ถ้างั้น ห้าเหรียญทองเป็นไง ถือว่าสนับสนุนคลื่นลูกใหม่นะ"

ฟุ้นไม่รู้จริงๆว่าราคานั่นเหมาะรึยัง

แต่ราปิสแสดงอาการเล็กน้อยกับจำนวนเงิน

' ถ้างั้นคงเหมาะสมแล้วมั้ง '

" ถ้างั้นก็เอาตามนั้นครับ "

" ดีเลย! รอฉันเดี๋ยวนะ "

คุณอาร์เมอร์ลุกไปหยิบของบางอย่างในลิ้นชัก

" นี่เป็นเงินห้าเหรียญทอง ฉันใส่ในถุงให้แล้ว

...ส่วนนี่ก็คือการทำสัญญา มันจะทำให้รู้ว่าผู้เป็นเจ้าของอาวุธ

ยินยอมที่จะให้ฉันผลิตและขายมันได้ "

คุณอาร์เมอร์วางถุงใส่เหรียญและคลี่ม้วนกระดาษสีน้ำตาลแผ่บนโต๊ะ

และยื่นเข็มให้

" เจาะที่นิ้วโป้ง และประทับลงตรงนี้ได้เลย "

' โห่ ต้องทำเป็นการเป็นงานขนาดนี้เลยเหรอ '

" วิธีนี้ก็เพื่อป้องกันการถูกโกงน่ะ กระดาษม้วนนี้ที่ถูกลงเวทมนตร์เอาไว้

ไม่สามารถทำลายได้ และถึงจะซ่อนก็ยังมีเวทมนตร์สำหรับเรียกกลับมาด้วย"

" อธิบายซะละเอียดเลยนะ ทำเอารู้สึกแย่หน่อยๆเลย "

คุณอาร์เมอร์ยิ้มฝาดระหว่างราปิสอธิบาย

ฟุ้นทำตามที่คุณอาร์เมอร์อธิบายและประทับนิ้วโป้งลงบนกระดาษ

จากนั้นวงกลมสีเหลืองก็ลอยเหนือกระดาษ

" เอาล่ะ ทีนี้ก็เสร็จแล้ว ..

ส่วนเงินฉันจะส่งให้ทางบัตรนะ

ถ้าจะถอนก็ให้ไปที่กิลด์นักผจญภัย

แบบนั้นก็ถอนได้เหมือนกัน"

' อย่างกับบัตรเอทีเอ็มแหนะ '

" ครับ "

" ขอบคุณมากนะ ถ้ามีอาวุธใหม่ๆก็ติดต่อมานะ "

จากนั้นพวกฟุ้นก็เดินออกจากร้านโดยมีคุณอาร์เมอร์เดินมาส่ง

' อาวุธขายไปแล้วสงสัยคงต้องทำใหม่แล้วสิ '

" นี่ราปิส เธอเป็นนักผจญภัยของกิลด์รึเปล่า "

" อื้อ ... มีอะไรเหรอ "

' จะว่าไปกิลด์ก็คล้ายๆกับสถานที่หาเงินผ่านคำร้องสินะ

บางทีอาจจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีก็ได้ '

" ช่วยพาไปลงทะเบียนกิลด์หน่อยได้ไหม "

" เอาสิ ไปด้วยกันตอนนี้เลยไหม "

" ตอนนี้แหละ "

ราปิสยอมรับด้วยความยินดี

จากนั้นทั้งสองก็เดินทางมุ่งตรงไปยังกิลด์ที่ตั้งอยู่บริเวณใจกลางอาณาจักร

มองเห็นผู้คนคับคั่งเลยทีเดียว

ชั้นแรกของกิลด์เป็นพื้นที่โล่งๆ มีโต๊ะเก้าอี้ไม่กี่ตัว

ทางขวามือจะมีกระดานประกาศภารกิจ

เหล่านักผจญภัยกำลังพูดคุยที่หน้ากระดานดังกล่าว

บางคนดูแล้วผ่านการสู้รบมามาก

บางคนดูเหมือนกำลังรอใครอยู่

พอมุ่งหน้าไปยังเคาท์เตอร์สิ่งแรกที่พวกเขาเห็นคือ รอยยิ้มอันร่าเริงของพนักงานสาวสวยสองคน

" เอ่อ ...ขอลงทะเบียนกับกิลด์ได้รึเปล่าครับ"

" ค่ะ ไม่ทราบว่าทางนั้นด้วยรึเปล่าคะ"

" เปล่าค่ะ ฉันลงทะเบียนแล้ว"

"งั้นทางนี้ก็พึ่งจะลงทะเบียนครั้งแรกสินะ

ถ้าเช่นนั้นจะอธิบายเกี่ยวกับการลงทะเบียนแบบง่ายๆนะคะ"

" ครับ "

พนักงานสาวอธิบายว่าสามารถเลือกภารกิจได้จาก

กระดานประกาศข่าวภารกิจโดยทางกิลด์จะรวบรวมมาให้จากผู้ว่าจ้าง

การรับภารกิจไม่มีข้อจำกัดใดๆ สามารถเลือกได้ตามสะดวก

แต่ถ้าหากภารกิจล้มเหลวก็ต้องเสียค่าผิดสัญญาอีกเช่นกัน

จะมีเพียงภารกิจคุ้มกันหรือที่ทางกิลด์พิจารณาว่าเป็นอันตรายเท่านั้นที่จะกำหนดเลเวลของผู้รับ

หากทำชื่อเสียงของกิลด์เสียหายหรือเสียผลประโยชน์ไม่ว่าทางใดจะถูกปลดออกจากสมาชิก

และดูเหมือนว่าจะไปลงทะเบียนทีไหนไม่ได้อีกเลย

ที่ตั้งกิลด์มีทุกเมืองแต่หากรับภารกิจที่ใดต้องส่งรายงานภารกิจที่เมืองนั้น

" หากมีตรงไหนสงสัยหรือต้องการข้อมูลเพิ่มเติมกรุณาติดต่อพนักงานได้ทุกเมื่อเลยค่ะ"

" ครับ"

" ถ้างั้นรบกวนปั้มรอยนิ้วมือบนนี้ด้วยนะคะ "

คุณพนักงานสาวสวยยื่นเอกสารมาให้พร้อมเข็ม

'เข็มอีกแล้วเหรอ '

ฟุ้นเอาเข็มจิ้มนิ้วแล้วเอาเลือดไปจิ้มที่เอกสารตามที่พนักงานบอก

จากนั้นวงเวทแบบที่ทำในร้านของคุณอาร์เมอร์ก็ปรากฏอีกครั้ง

" ทุกครั้งที่ส่งรายงานภารกิจกรุณานำบัตรประจำตัวมาทุกครั้ง

ถ้าหากทำบัตรหายต้องรีบแจ้งทางทหารหรือพนักงานกิลด์นะคะ"

" ครับ"

" เท่านี้การสมัครก็เสร็จแล้วค่ะ ส่วนคำร้องทำงานก็ติด

อยู่ตรงกระดานทางโน้น พิจารณาให้ดีๆนะคะ แล้วนำมายื่นที่นี่ได้เลยค่ะ"

ฟุ้นหันไปมองตามนิ้วที่สาวสวยชี้

ตอนนั้นเองชายร่างยักษ์คนหนึ่งเดินมาด้วยอาการจริงจัง เขาสวมชุดขาดๆ กล้ามเป็นมัดๆ

กางเกงกับเสื้อธรรมดาอย่างกับนักคาราเต้ แต่ดูชุดจะเล็กเกินไป

เขาเดินไปฉีกกระดาษบนกระดานมาที่เคาท์เตอร์โดยไม่ได้ดูอะไรเป็นพิเศษ

ราวกับจะบอกว่า ได้หมดทุกภารกิจ

" ฉันจะเอาภารกิจนี้ "

สาวสวยอีกคนใกล้ๆสาวที่กำลังสนทนากับฟุ้นเกิดอาการสับสน

เธอจ้องหน้าเขาด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น

" ขอโทษนะคะ ภารกิจนี้สำหรับนักผจญภัย...

ตอนนี้คุณถูกปลดจากการเป็นนักผจญภัยแล้วนะคะ "

" เออ รู้แล้ว ไม่เห็นเกี่ยวกันสักนิด ชั้นต้องการทำงานนี้ "

"ขออภัยจริงๆค่ะ แต่ว่าทางกิลด์มีกฏ.."

" กฏบ้าบอน่ะสิ ยอมให้ทำเถอะน่า"

" ต้องขออภัยอีกครั้งค่ะ แต่ถึงทำไปถ้าไม่ใช่นักผจญภัยก็ไม่ได้รางวัลอยู่ดีค่ะ"

เธอยังคงยืนกรานก้มหัวลงเพื่อแสดงความขอโทษ

" ชิ " เขายืนตัวตรงและเดินออกจากอาคารไป

'ดูท่าแล้วฉันต้องระมัดระวังเรื่องถูกปลดแล้วสิ'

ทั้งสองคนมายืนดูหน้ากระดานภารกิจ ตอนนี้เวลฟุ้น

ยังน้อยดังนั้นจึงต้องเลือกเฉพาะที่สมกับเลเวล

" จะว่าไปเลเวลฉันกับเลเวลในบัตรมันไม่เหมือนกัน

แบบนี้ต้องทำไงหรอ "

" ต้องไปอัพเดทกับพวกทหารที่หน้าประตูน่ะ "

' งั้นเดี๋ยวค่อยไว้ทีหลังละกัน'

หลังจากที่เลือกภารกิจเสร็จราปิสก็ฉีกกระดาษไปวางบนโต๊ะพร้อมวางบัตรของตน

" ภารกิจเก็บเขี้ยวของหมูป่าสีแดงนะคะ "

หมูป่าสีแดง เลเวลอยู่ในช่วง ห้าถึงแปด

ภารกิจคือให้นำเขี้ยวทั้งหมดสิบอันมาที่กิลด์

รางวัลสองเหรียญเงิน

' ก็คงต้องค่อยๆเพิ่มไปล่ะนะ'

จากนั้นทั้งสองก็ออกเดินทางตรงไปยังเขตหมูป่าสีแดงไม่ห่างจากกำแพงมากนัก

ระหว่างทาฟุ้นต้องผสมไอเทมตรีศูลใหม่อีกครั้ง

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 7 »

« คุณได้รับเนื้อหมูป่าสีแดง 20 กิโลกรัม »

' ตายตัวหนึ่งก็ได้เนื้อมาตั้งยี่สิบกิโล เนื้อเต็มไปหมดแล้ว'

ทั้งสองโจมตีหมูป่าสีแดงไปเรื่อยๆเพื่อเพิ่มเลเวล ถึงแม้จะได้เขี้ยวครบแล้วก็ตาม

" ทำไมเนื้อมันเยอะขนาดนี้เนี่ย "

" เนื้อ?"

" ก็เนื้อหมูป่าสีแดงนี่ไง "

" ห่ะ? ก็แค่ตัวละหนึ่งขีดไม่ใช่เหรอ "

' หา!? ทำไมเราได้ตั้งยี่สิบกิโลต่อตัวหนึ่งเลยล่ะ .....

รึว่า..... เพราะพระเจ้าอีกแหง ..

ปริมาณเนื้อถึงได้ทะลักขนาดนี้ '

" อืมมม นั่นสินะ"

' ไม่บอกท่าจะดีกว่าแฮะ '

เวลาได้ล่วงไปราวสองชั่วโมงตั่งแต่เดินทางทำภารกิจ

ฟุ้นลองถามเรื่องเนื้อหมูป่าดูว่าถ้าขนกลับไปเป็นตัวเลยได้ไหม

ราปิสบอกว่าแบบนั้นก็ต้องแบกกลับเองแบบไวเวิร์นแถมยังต้องนั่งหั่นเนื้ออีกต่างหาก

เลยกลายเป็นว่าเก็บใส่สโตร์เก็บของนี่แหละสะดวกสุดแล้ว

พอถามไปเรื่อยๆก็พบว่านอกจากฟุ้นแล้วทุกคนที่นี่มีแค่สโตร์เก็บของ

ที่มีลักษณะเหมือนในเกมแค่นั้น สเตตัสหรือการผสมไอเทม กิลด์หรือแผนที่ก็ไม่มี

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 11 »

' เฮือกกก... จะให้เอาเนื้อมาถมบ้านรึไง

เป็นตันแล้วเนี่ย!'

" ไม่ไหวแล้วเหรอ วันนี้พอก่อนดีไหม "

' ก็คงต้องแบบนั้นล่ะนะ เราต้องหาวิธีเคลียเนื้อพวกนี้ด้วย'

" เอาสิ เริ่มจะล้าๆเหมือนกัน "

ระหว่างเดินกลับฟุ้นก็เริ่มเอะใจบางอย่างขึ้นมา

และมันเป็นเรื่องที่แปลกมาก

" แถวนี้ไม่มีพวกทาสเลยนะ เกิดอะไรขึ้น"

" กฏของความเป็นทาสคือห้ามออกล่าจนกว่าเจ้านายจะสั่งน่ะ

เพราะกลัวถูกแว้งกัดล่ะมั้ง ถ้าทาสเวลเยอะกว่าเจ้านายคงระแวงน่าดูจริงไหม"

" แอบเวลเอาก็ไม่ได้หรอ "

" ทหารจะรุมถามทันทีเมื่อพบน่ะสิ ถ้าฝืนกฎก็จะถูกลงโทษอย่างหนักเชียวนะ"

' แบบนี้ก็ลำบากแย่เลยนะ '

ฟุ้นเปิดแผนที่เพื่อหาแหล่งที่อยู่ของทาส เพื่อที่ว่าจะแอบนำเนื้อไปแบ่งให้บ้าง

ระหว่างที่กำลังซูมดูจุดที่แน่นอนบนแผนที่นั้นเอง

' จุดแดงนี่คือ?'

จุดแดงบนแผนที่แสดงถึงความเป็นศัตรู

ซึ่งกำลังมุ่งหน้ามายังอาณาจักรจากฝั่งตรงข้ามของแผนที่

' อะไรกัน! เลเวลสูงขนาดนี้...'

ดาร์กดาราโอพัลอาย

เลเวล สามร้อยเจ็ดสิบ

' สะ ..สามร้อยกว่าเลยเหรอ ตัวอะไรเนี่ย!'

ตอนต่อไป >>> การต่อสู้ครั้งใหญ่กับเลเวล

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel