คุณผู้ชาย 5

" คนๆนั้นที่ตัวใหญ่ๆ อายุคงสี่สิบปีที่มีพุง ผิวสีแทนชื่อว่า ลูดิค

เขาคือเมจิคแชมป์เปี้ยนสองสมัย ว่ากันว่าอสูรรับใช้เก่งสุดๆไปเลย

อีกคนที่เส้นผมสีทองผิวขาวที่หล่อและยังหุ่นดี ชื่อ อัลแท

เขาคือขุนนางชั้นดยุค อายุประมาณยี่สิบ

พวกดยุคส่วนมากมีเชื้อสายเกี่ยวข้องกับกษัตริย์ทั้งนั้น

เห็นว่าคุณอัลแทเป็นหลานน่ะ

ทั้งสองคนฝีมือพอๆกันแต่หลายคนก็อยากเห็นให้คุณอัลแทสู้กับตาลุงลูดิคอยู่เหมือนกันนะ"

ก่อนหน้านี้หลังจากพบมอนสเตอร์

ดาร์กดาราโอพัลอาย

ฟุ้นก็รีบแจ้งกับผู้เฒ่าทันทีแต่ไม่ได้บอกเรื่องเลเวล

บอกแค่มากกว่าหกสิบ

เพียงแค่นั้นนัยตาผู้เฒ่ากับเบิกกว้างอย่างเห็นได้ชัด

'ถ้าบอกว่าสามร้อยกว่าคงไม่ช็อคตายหรอกนะ '

ท่านจึงรีบรวมพลทันทีโดยไม่ถามอะไรต่อ

ไม่นานนักเหล่าทหารแทบจะทั้งอาณาจักรก็แห่มาทิศที่มอนสเตอร์กำลังจะมา

รวมถึงผู้มีฝีมือระดับสูงอีกด้วย

ผู้เฒ่ารามอส ลุงลูดิค คุณอัลแท นายพลซูบัค

ยืนเรียงกันบนกำแพงเหนือประตูพอดี

ส่วนทหารยืนด้านล่างห่างจากประตูออกไปราวสามสิบเมตร

ส่วนฟุ้นและราปิสยืนบนกำแพงด้านซ้ายมือของพวกเขา

" ว่าแต่เมจิคแชมเปี้ยนคืออะไร"

" มันเป็นการแข่งขันของนักเวทที่อาณาจักรนี้น่ะ

ผู้ชนะจะได้รับรางวัลเป็นชื่อเสียงและความเคารพในสังคมเชียวนะ

เดิมทีลุงลูดิคเคยเป็นทาสมาก่อนน่ะ

แต่พอใช้เวทมนตร์ได้ก็ถูกยกชั้นเป็นชาวบ้านทันทีเลยล่ะ "

' แบบนี้เองเหรอ ...

ลุงลูดิคเลเวลสามสิบแปด

อัลแทเลเวลสามสิบเจ็ด

นายพลซูบัคเลเวลสามสิบแปด

ระดับสูงๆทั้งนั้นเลยนี่นา'

" เฮ้อ...คุณผู้เฒ่ารามอส เจ้ามอนสเตอร์นั่นจะมาจริงๆน่ะเหรอ"

" มาจริงๆแน่นอน ไม่ต้องใจร้อนไปหรอก โฮ่ะ โฮ่ะ โฮ่ะ..."

อัลแทเท้าเอวหันหน้าไปยังผู้เฒ่าในขณะที่ผู้เฒ่า

ตอบอย่างมั่นใจพลางหัวเราะออกมา

" ล่าสุดเห็นมีรายงานว่าท่านก็รู้ถึงการมาของไวเวิร์นก่อนที่มันจะมาจริงๆ

ทำให้เกิดความเสียหายน้อยกว่าที่ควรจะเป็น

ถ้าคราวนี้เป็นความจริงอีกล่ะก็มอนสเตอร์เลเวลที่สูงกว่าหกสิบ

คงสร้างความเสียหายไม่น้อยทีเดียว"

" ไม่แน่บางทีอาจจะได้เห็นการต่อสู้ของคุณผู้เฒ่าบ้างก็ได้นะครับ ...

ก็เป็นถึงระดับบุคคลที่ใครๆก็รู้จักเลยนี่นะ"

นายพลซูบัคหลับตาพลางกอดอกและพูดอย่างมั่นใจ

ในขณะที่อัลแทรอลุ้นการต่สู้ของผู้เฒ่า

' ถึงจะพูดกันแบบนั้นก็เถอะ

แต่มอนสเตอร์คราวนี้เราไม่เห็นแววที่ทุกคนจะชนะด้วยซ้ำ'

ที่ด้านล่าง เหล่าหัวหน้าทหารกำลังคุยกันเรื่องแผนรับมือ

ที่ด้านในของกำแพงเหล่านักเวทของอาณาจักร

เมจิคแคสเตอร์ กำลังร่ายเวทย์เพื่อกางบาเรียรอบอาณาจักรให้เป็นโดมใสๆ

ราปิสเล่าว่านักเวทที่ใช้ดาบด้วยจะถูกเรียกว่าทหารหรืออัศวิน

แล้วแต่อาณาจักร บางทีพวกใช้เวทไม่ได้เลยก็มี

ส่วนนักเวทอย่างเดียวจะถูกเรียกว่าเมจิคแคสเตอร์

" นั่น ... ใครเหรอ "

รถม้าสุดหรูวิ่งมาจากด้านในของอาณาจักรมาหยุดยังกำแพง

จากนั้นชายที่เหมือนว่าจะเป็นชายกลางคนก็ลงจากรถในชุดออกรบเต็มสูท

แต่ไม่มีหมวกเกราะและกำลังเดินขึ้นมา

" นั่น...ราชาทานาทอส วัลเซฟ โรฮันน่า

รีบคุกเข่าเร็วเข้าเถอะ"

ราปิสพูดพลางคุกเข่าและก้มหน้า

ทั้งสี่คนก็คุกเข่ากันหมดฟุ้นจึงทำตาม

'ราชาเหรอ ... เลเวลสามสิบเองนี่นา'

" พวกเจ้าลุกขึ้นเถอะ

สถานการณ์แบบนี้ไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก "

ราชาทานาทอสมองไปยังทิศที่มอนสเตอร์จะมา

" เลเวลมากกว่าหกสิบเหรอ งานนี้อันตรายกว่าที่คิดซะอีกนะ "

" แล้วองค์ราชินีกับเจ้าหญิงล่ะครับฝาบาท

ยังสบายดีอยู่รึเปล่า"

" ก็ยังหลับไม่ตื่นนั่นแหละ

ต้องขอบคุณท่านล่ะนะ ท่านผู้เฒ่า

ที่อุตส่าเดินทางจากมินนาสไททันมาช่วยรักษาให้ลูกและภรรยาของเรา"

ราชาทานาทอสพูดพลางก้มหัวให้ผู้เฒ่า

" ไม่ต้องก้มหัวหรอกครับ

ที่ข้ามาที่เมืองนี้ก็มีเหตุผลบางอย่าง"

" เหตุผลเหรอ ?"

พระราชาทำหน้าตาสงสัยและอุทานออกมาอย่างลืมตัว

" ราชินีกับเจ้าหญิงนี่เป็นอะไรเหรอ "

" เห็นว่าเป็นโรคร้ายแรงที่ติดมาจากต้นไม้ปีศาจน่ะ

แต่ก็มีแค่บางคนที่ได้รับเชื้อมา

ถึงจะเป็นส่วนน้อยแต่ก็ยังหาทางรักษาไม่ได้

ตอนนี้ทำได้เพียงยื้อเวลาเท่านั้นเอง "

' แบบนี้เองสินะ ... ดูเหมือนว่าโชคชะตาต้องการให้อาณาจักรนี้ล่มสลายเลยแฮะ '

ฟุ้นพิจารณาและมองไปยังทิศที่มอนสเตอร์จะมาในไม่ช้า

' ตอนนี้เปิดเวทเสาสายฟ้าโอเบลิสก์กับน้ำตาแห่งโอซิลิสก์เผื่อก่อนท่าจะดีกว่า

อีกสองอันดูท่าจะแรงเกินไป '

" มันมาแล้ว!!"

สายตาทุกคนหันไปมองทันทึเมื่อนายทหารคนหนึ่งตะโกนและชี้นิ้วขึ้นฟ้า

" โกหกน่า ! นี่มัน...

ดาร์กดารา...โอพัลอาย!?"

ราชาทานาทอสถึงกับเหงื่อตกทันที

ส่วนทหารนับหมื่นที่อยู่ด้านล่างถึงกับตื่นตระหนกกันไม่น้อยทีเดียว

' อะไรกันท่าทางแบบนั้น ทุกคนรู้จักมันกันหมดเลยเหรอ '

" ท่านผู้เฒ่า! ถึงมันจะเลเวลมากกว่าหกสิบก็จริง

แต่ระดับเจ้านี่มันต้องใช้อสูรรับใช้โบราณเก่าแก่เลยนะครับ!"

นายพลพูดเสียงดังในขณะที่ร่างกายสั่นเทา

จากที่อารมณ์ดีตอนนี้ผู้เฒ่าก็เหงื่อตกไปอีกคน

อีกด้านหนึ่งราปิสจับดาบในเอวแน่นสายตาจับจ้องไปบนฟ้า

ร่างกายขนาดใหญ่เกล็ดสีดำไม่เรียบปีกเหมือนกับค้างคาว

นัยตาสีแดงสด มีเขาที่แหลมคมสีเงิน กำลังบินอยู่บนฟ้า

' นี่มันมังกรไม่ใช่เหรอ '

" ดูท่าจะถึงจุดจบแล้วล่ะ เจ้านี่คือหนึ่งในห้ามังกร ฉายาเกราะดำไร้พ่าย

ไม่ว่ายังไงเราก็สู้มันไม่ไหวแน่ๆ "

" หมายความว่าไงน่ะ"

ราปิสพูดอย่างตื่นกลัวถึงมังกรทำเอาฟุ้นเกิดสงสัย

" ถ้าไม่ใช่อสูรรับใช้ระดับโบราณเก่าแก่ก็ไล่มันไม่ไหวหรอก

ฉันยังไม่เคยได้ยินว่าที่อาณาจักรนี้จะมีด้วยสิ "

" หืม โบราณเก่าแก่เหรอ?"

" หมายถึงอสูรที่เลเวลมากกว่าสองร้อยน่ะ อย่างน้อยถ้ามีสักตัวก็คงดี

ถึงจะฆ่าไม่ได้แต่ก็ยังไล่มันไปได้ "

' อสูรรับใช้เลเวลสองร้อยเนี่ยนะ '

มังกรค่อยๆบินมาเรื่อยๆ ส่วนพวกผู้เฒ่าต่างประชุมอะไรกันบางอย่าง

ท่าทางรีบร้อนและซีเรียสกันมาก

นายพลรีบสั่งการให้ทหารที่อยู่ด้านล่างบางส่วนไปอพยพชาวเมืองโดยเร็ว

จากนั้นไม่นาน ความวุ่นวายของอาณาจักรก็เกิดขึ้นไปทั่ว

เหล่าทหารส่วนใหญ่และพวกที่เลเวลสูงๆห้าคนยังประจำอยู่ที่เดิม

แต่ละคนฉายหน้าซีเรียสและกำหมัดแน่น

สัมผัสได้ถึงคลื่นแห่งความหวาดกลัว

' ลองใช้ดูเลยดีกว่า ดูท่าจะรอให้มาใกล้กว่านี้ไม่ได้แล้ว '

ฟุ้นนึกถึงสกิลเสาสายฟ้าโอเบลิสก์

ชูมือไปทางมังกรที่กำลังบินอยู่

เกิดจุดเล็งเป้าหมายที่ด้านหน้า

' นี่มันจุดเล็งเป้าไม่ใช่เหรอ ...

แบบนี้ก็ง่ายหน่อย'

ทันทีที่เริ่มใช้สกิล

« ไม่สามารถใช้งานได้ »

« ไม่สามารถใช้งานได้ »

' เอ๊ะ !?'

« กรุณาพูดชื่อสกิลที่ต้องการจะใช้ »

' ทำได้ซะที่ไหนล่ะ เดี๋ยวก็โดนจับได้พอดี '

" เสา..สาย.ฟ้า .โอเบลิสก์ "

« คำสั่งใช้งานไม่ชัดเจน »

'หงะ! พูดเบาๆก็ไม่ได้หรอ'

" มันกำลังจะมาถึงกำแพงแล้วครับ!

อีกประมาณสองกิโลเมตร"

นายทหารวิ่งขึ้นมารายงานนายพลด้วยสีหน้าซีดเซียว

" เอายังไงกันแน่ท่านผู้เฒ่า ให้พวกเราเรียกอสูรรับใช้ได้รึยัง!"

นายพลเริ่มรนลานหันหน้ามาถามผู้เฒ่าให้ตัดสินใจถึงความเหมาะสม

" ยัง....เดี๋ยวก่อน "

สายตาผู้เฒ่าดูขรึมเล็กน้อยสายตาเอี้ยวมามองที่ฟุ้น

' อย่าหันมามองเหมือนผมเป็นที่พึ่งสุดท้ายสิครับท่านผู้เฒ่ารามอส '

" ทำไมท่านถึงไม่ยอมให้พวกเราเรียกอสูรล่ะครับ "

ไม่มีคำตอบจากผู้เฒ่า

ทำให้สายตาอัลแทมองไปยังพวกฟุ้นตามผู้เฒ่าด้วยความสงสัย

"พวกนั้นมัน "

' แบบนี้คงต้องเปิดตัวกันหน่อยล่ะนะ '

" เสาสายฟ้าโอเบลิสก์ !"

สิ้นเสียงที่ดังมากกว่าปกติ

สายฟ้าทรงกระบอกผ่าลงมาจากฟ้า

เส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าห้าสิบเมตร

ครอบคลุมตัวของมังกรจนมิด

ภายหลังถูกผ่าเต็มๆแท่งHP มังกรลดไปหนึ่งในสามส่วน

« คุณได้รับฉายาเทพแห่งสายฟ้า »

" นั่นอะไรน่ะ !"

เสียงตะโกนของเหล่าทหาร สายตาทุกคนจับจ้องหันไปมองด้วยความประหลาดใจ

' ชิ ยังไม่ตายอีกเหรอ ...

แต่โชคดีนะที่MPไม่ลด

แถมพลังสายฟ้าก็ยังเวอร์สุดๆอีกต่างหาก '

ส่วนทางราปิสก็จ้องมาที่ฟุ้นใหญ่เลย

" เอาไว้จะอธิบายทีหลังนะ...

..เสาสายฟ้าโอเบลิสก์ !"

« คุณได้รับฉายาเจ้าแห่งสายฟ้า »

ทุกครั้งที่เสาสายฟ้าผ่าลงที่มังกร

พื้นดินสนั่นหวั่นไหวทุกครั้ง

สร้างคลื่นความประหลาดใจแผ่ไปทั่ว

' ถึงขนาดนี้ยังไม่ตายสักทีนะ จะอึดไปถึงไหนเนี่ย'

" พระผู้เป็นเจ้าโปรดเราแล้ว!!"

" พระเจ้าแห่งนีโอครุสจงเจริญ !"

บรรดาทหารเฮลั่นที่รอดจากความตาย

' อีกดอกนึงเป็นไง คราวนี้ไม่รอดแน่ ...

โชคดีนะที่ทุกคนเอาแต่มองมังกร

ราปิสก็เดินมาบังเราจากพวกห้าคนนั้นให้ '

" เสาสายฟ้าโอเบลิสก์!"

« คุณได้รับฉายาเจ้าแห่งความสิ้นหวัง »

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 12 »

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 13 »

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 14 »

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 15 »

.

.

.

' โอ่ เลเวลพุ่งเลยแฮะ ...ว่าแต่ฉายาอะไรหว่ามองไม่ทัน'

.

.

.

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 278 »

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 279 »

« ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนเป็นเลเวล 280 »

« คุณได้รับเนื้อมังกร 2,500 กิโลกรัม »

« คุณได้รับเกล็ดมังกร 8,200 ชิ้น »

« คุณได้รับผงกระดูกมังกร 200 กิโลกรัม »

« คุณได้รับเขาของมังกร 1 คู่ »

« คุณได้รับเลือดของมังกร 1,500ขวดใหญ่ »

' ขวดใหญ่นี่ขวดละสองลิตรสินะ '

« คุณได้รับสกิล[ดราก้อนวิง] »

« คุณได้รับสกิล[เอ็กโพรชั่น] »

« คุณได้รับสกิล[ทอร์นาโดเทมเพลส] »

« คุณได้รับสกิล[ดราก้อนอาย] »

« คุณได้รับจิตวิญญาณอสูรมังกรไร้พ่าย »

' เยอะขนาดนี้เลยหรอ '

« คุณได้รับเงิน 2,500 เหรียญทองคำดำ จากรางวัลล่าฆ่าหัว»

' เยี่ยม! ทีนี้ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินๆทองๆไปพักใหญ่เลยล่ะนะ '

« คุณได้รับฉายานักล่ามังกร »

' ฉายานักล่ามังกรก็ไม่เลว '

หลังจากมังกรถูกสอยร่วงนายพลก็สั่งให้ทหารไปเก็บกู้ซากมังกรทันที

แต่ดูจากการฆ่าที่ผ่านมาของฟุ้นแล้ว ตอนนี้ร่างของมังกรได้หายไปเรียบร้อย

ตอนนี้เองที่ฟุ้นเลยเข้าใจว่าหากฆ่ามอนสเตอร์สำเร็จไม่ว่าจะไกลแค่ไหนของจะเข้าสโตร์ทั้งหมดส่วนของที่อยู่ทั่วๆไปต้องอยู่ในระยะห้าเมตร

ส่วนราปิสก็ดีใจกระโดดใส่ฟุ้นจนล้มกองกับพื้น

" ว่าแล้วเชียวว่าแล้ว นายต้องเป็นคนที่พระเจ้าส่งมา!"

" เดี๋ยวก่อน ...ทุกคนหันมามองหมดแล้วนะ !"

" โฮ่ะ โฮ่ะ โฮ่ะ ไม่อยากเชื่อเลยว่ามังกรจะถูกฆ่าเอาง่ายๆแบบนี้"

' พูดแบบนั้นเดี๋ยวผมก็ถูกจับได้หรอก..

ว่าแต่...ทุกคนจะเดินมาตรงนี้ทำไมเนี่ย!"

" นั่นสินะครับ ฟ้าผ่าที่เดียวกันสามครั้งจนมังกรตายนี่

น่าแปลกจริงๆ "

นายพลกอดอกและหลับตา

'นั่นไง นายพลเริ่มสงสัยแล้ว'

ดูเหมือนว่าเว้นผู้เฒ่ากับราปิสแล้วทุกคนไม่ทราบถึงสายฟ้าที่ผ่าลงมา

จากนั้นราปิสก็ลุกขึ้นเพราะผู้เฒ่าสกิดด้วยไม้เท้า

" ว่าแต่.. สองคนนี้คือลูกศิษย์ท่านผู้เฒ่าเหรอครับ

ดูท่าเด็กหนุ่มนี่ปวกเปียกยังไงไม่รู้สิครับ "

" อย่าดูคนที่ภายนอกสิ ดยุคอัลแท"

พระราชาหันไปเตือนด้วยสีหน้าปกติ

จากนั้นทั้งหมดก็แยกย้ายกันกลับที่ของตน

ฟุ้นจึงแวะส่งภารกิจเก็บเขี้ยวของหมูป่าสีแดง

แต่ยังไม่กล้าแวะที่ป้อมเพื่ออัพการ์ด

ไม่มีรายงานความเสียหายที่เกิดขึ้น

ชาวบ้านบางส่วนที่อพยพก็เดินทางกลับมา

หลังจากกลับมาบ้านไม่นาน

ผู้เฒ่าก็ตามมาทีหลังและบอกรายงานของพวกทหารว่าบริเวณที่มังกรร่วง

พบหลุมที่มองไม่เห็นก้นถึงสามหลุมที่แย่กว่านั้นคือหาซากมังกรไม่พบทั้งที่เห็นว่ามันร่วงตรงนั้น

ตอนนี้ทุกคนกำลังตรวจสอบที่ก้นหลุมอยู่

พอฟุ้นถามว่าทำไมต้องทำขนาดนั้นผู้เฒ่าก็ตอบว่าทุกส่วนของมังกรขายได้ราคาดีและใช้งานได้หมด

เกล็ดมันแข็งมาก ต่อต้านเวทมนตร์ได้อย่างดี

เลือดมังกรใช้รักษาโรคได้ซึ่งต้องการใช้รักษาเจ้าหญิง ราชินีและคนที่เป็นโรคจากต้นไม้ปีศาจ

' รู้สึกทำเรื่องไม่ดีลงไปเลยแฮะ '

จากนั้นก็คุยกันพักนึง

ฟุ้นต้องอธิบายเรื่องเสาสายฟ้าให้ฟัง

แต่เพราะเป็นคนฆ่ามังกรทั้งสองคนจึงขยั้นขะยอถามเรื่องเลเวล

พอฟุ้นบอกไปเท่านั้นเอง ทั้งคู่ก็นิ่งไปเลย

" เป็นอะไรเหรอ"

" ปะ..เปล่า แค่ยังไม่เคยได้ยินว่ามีคนเลเวลสูงขนาดนี้น่ะ"

พอคุยกันต่อสักพักผู้เฒ่าก็ขอกลับ

ดูเหมือนว่าวันนี้พระราชาจัดงานเทศกาล

เพราะอาณาจักรปลอดภัยจากมังกร

ทั้งฟุ้นและราปิสจึงออกไปเที่ยวงานในช่วงหัวค่ำ

ตอนต่อไป >>> ทำโพชั่นด้วยระบบ และ ผสมชุดจากเกล็ดมังกรไร้พ่าย