คืนเร่าร้อนของโออิรัน : บทที่ 3 โออิรัน

อีกฟากหนึ่งของร้านสึกิคาเอะ ท่ามกลางแสงโคมกระดาษสีอำพันทอดตัวลงมาจากเพดานสูงของโถงกลางร้าน ส่องสะท้อนเงาไม้และกระดาษโชจิเป็นลวดลายอ่อนหวานทับซ้อนกัน บรรยากาศอบอวลด้วยกลิ่นหอมบางของกำยานและดอกไม้แห้ง เมื่อเธอก้าวออกมาจากม่านผืนบาง เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของลูกค้าค่อยๆ แผ่วลงราวกับถูกกลืนหายไปกับลมหายใจของค่ำคืน

โออิรันเจ้าของร้านปรากฏกายด้วยความสง่างามที่ไม่ต้องอาศัยท่าทีโอ้อวด โครงหน้าของเธอเรียวสวยดุจงานแกะสลักคางมนได้รูป เส้นกรามอ่อนละมุนไม่แข็งกระด้าง ดวงตากลมยาวหางตาเชิดขึ้นเล็กน้อย สะท้อนแสงโคมเป็นประกายลึกล้ำราวกับเก็บงำเรื่องราวนับไม่ถ้วน ขนตางอนยาวโค้งรับกับเปลือกตาที่แต่งแต้มสีอ่อนอย่างพอดี ริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อเผยรอยยิ้มบาง ไม่เย้ายวนเกินไป แต่ก็ไม่ห่างเหิน เป็นรอยยิ้มของผู้หญิงที่รู้ดีถึงอำนาจของความนิ่งและความพอดี

รูปร่างของเธออ้อนแอ้นสมส่วน ไหล่ลาดเรียว คอระหงทอดยาวอย่างสง่างาม แผ่นหลังตั้งตรงทุกย่างก้าวบ่งบอกถึงการฝึกฝนและวินัย เนินอกอิ่มนุ่มถูกขับเน้นอย่างมีศิลป์ด้วยการตัดเย็บที่ประณีต เอวคอดรับกับสะโพกผายอ่อนโยน การเคลื่อนไหวของเธอช้า นุ่ม และมั่นคง ทุกก้าวย่างเหมือนจังหวะดนตรีที่คุมอารมณ์ของทั้งห้องให้สงบลง

กิโมโนสีดำเข้มของเธอปักลวดลายดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิด้วยไหมสีแดง ขาว และเขียวมรกต กลีบดอกเล็กใหญ่แทรกซ้อนราวกับสวนที่กำลังผลิบานยามค่ำ แขนเสื้อยาวพลิ้วไหวตามการเคลื่อนไหว เผยผิวขาวเนียนบริเวณไหล่และลำคออย่างตั้งใจ โอบิสีทองอมแดงรัดเอวไว้แน่น พับเป็นชั้นอย่างประณีตจนเกิดเงาและมิติเมื่อแสงโคมต้อง มันไม่ใช่เพียงเครื่องแต่งกาย หากเป็นสัญลักษณ์ของฐานะและศักดิ์ศรีของผู้ครองสถานที่แห่งนี้

บนเรือนผมสีเข้มยาวสลวยที่รวบเกล้าขึ้นอย่างเรียบร้อย มีดอกไม้ประดับซ้อนกันอย่างงดงาม ดอกไม้สีม่วงเข้มวางเด่นเป็นศูนย์กลาง แวดล้อมด้วยกล้วยไม้สีขาวนวล กลีบบางโปร่งราวปีกผีเสื้อ เครื่องประดับเล็ก ๆ จากโลหะบางสะท้อนแสงระยับยามเธอขยับศีรษะ เพิ่มความอ่อนหวานปนสง่างามให้กับใบหน้า ดอกไม้เหล่านั้นไม่เพียงงดงาม หากยังเป็นนัยของฤดูกาลและสถานะ โออิรันผู้เป็นทั้งเจ้าของร้านและหัวใจของสึกิคาเอะ

เธอหยุดยืนกลางโถง ก้มศีรษะเล็กน้อยทักทายลูกค้า เสียงทักทายของเธอนุ่มลึก สุภาพ และมั่นคงพอจะทำให้ผู้ฟังรู้สึกได้รับเกียรติ มือเรียวประคองถาดสาเกอย่างมั่นคง ก่อนจะส่งต่อให้ลูกค้าด้วยท่าทางที่งดงามไร้ที่ติ ทุกการกระทำของเธอสะท้อนความเชี่ยวชาญ ไม่ใช่เพียงในฐานะผู้ให้บริการ แต่ในฐานะผู้ควบคุมบรรยากาศทั้งหมดของร้าน

ในโถงกลางที่รายล้อมด้วยเสียงสนทนาและเสียงดนตรีแผ่วเบา เธอคือศูนย์กลางที่ทุกสายตาหลีกเลี่ยงไม่ได้ โออิรันเจ้าของร้านผู้ยืนอยู่ระหว่างความงามและอำนาจ ระหว่างความอ่อนหวานและความเด็ดขาด หญิงสาวที่เพียงปรากฏกาย ก็ทำให้ค่ำคืนทั้งค่ำกลายเป็นเรื่องราวที่ผู้คนยากจะลืมเลือน