คืนเร่าร้อนของโออิรัน

คืนแรกของฤดูใบไม้ร่วง เมืองทั้งเมืองสว่างไสวด้วยแสงไฟยามค่ำคืน เสียงรถแล่นผ่านถนนสายหลักไม่เคยหยุดพัก ราวกับลมหายใจของมหานครที่ไม่ยอมหลับใหล

แต่ในตรอกหินสายหนึ่งที่เงียบงัน ท่ามกลางโคมกระดาษสีอำพันเรียงรายทอดยาว นำทางสู่คฤหาสน์ญี่ปุ่นโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่หลังแนวต้นเมเปิลสีแดงเพลิง หลังคากระเบื้องซ้อนชั้นโค้งงอนอย่างสง่างาม เสาไม้เนื้อเข้มอาบด้วยแสงไฟอ่อน สะท้อนเงาลงบนผิวน้ำในสระเบื้องหน้า

ผิวน้ำไหวระริกเมื่อปลาคาร์ปสีทองแหวกว่ายผ่าน ใบบัวกลมเรียงซ้อนกันราวเกราะบาง ดอกเมเปิลร่วงหล่นลงแตะผิวน้ำอย่างแผ่วเบา ไร้เสียง แต่ชัดเจน

ที่นี่คือ “สึกิคาเอะ” ร้านจำหน่ายเหล้าและอาหารที่ไม่ปรากฏชื่อบนแผนที่ ไม่มีป้ายโฆษณา ไม่มีเสียงเชิญชวน มีเพียงประตูบานเลื่อนขนาดใหญ่ และชายในชุดสูทสีดำที่ยืนเฝ้าอยู่เงียบๆ ดวงตาเฉียบคมคัดกรองทุกลมหายใจของผู้มาเยือน

ผู้ชายเท่านั้น… และเฉพาะผู้ที่ “ได้รับอนุญาต”

ค่ำคืนนี้ รถหรูคันแล้วคันเล่าจอดเทียบอย่างเป็นระเบียบ นักธุรกิจผู้กุมตัวเลขมหาศาลในมือ และชายผู้ซ่อนอำนาจไว้ใต้รอยยิ้มเยือกเย็นก้าวลงจากรถ ไม่มีใครพูดถึงราคา ไม่มีใครถามถึงเงื่อนไขเพราะทุกคนรู้ดีว่า สิ่งที่ต้องแลกนั้นสูงลิบเกินกว่าจะเอ่ยออกมาเป็นคำพูด

เมื่อประตูบานเลื่อนปิดลง โลกภายนอกก็ถูกตัดขาด กลิ่นเหล้าบ่มลอยอวลในอากาศ ผสานกับกลิ่นอาหารรสลึก เสื่อทาทามิทอดยาวใต้ฝ่าเท้า แสงโคมสะท้อนผนังไม้ขัดมันที่ประดับภาพวาดโบราณ ทุกจังหวะถูกจัดวางอย่างแม่นยำ เพื่อให้ผู้มาเยือนลืมว่าตนเองเป็นใคร

และแล้ว…เงาร่างบางก็ปรากฏ หญิงสาวในชุดกิโมโนเนื้อผ้านุ่มก้าวออกมาอย่างเงียบงัน ร่างอ่อนช้อย ใบหน้าสวยละมุน ดวงตาคมใสที่เหมือนมองเห็นความปรารถนาซึ่งเจ้าของยังไม่ทันรู้ตัว รอยยิ้มของเธอไม่เร่งเร้า ไม่ถอยหนี เพียงพอให้หัวใจของผู้มองเต้นผิดจังหวะ

นี่ไม่ใช่สถานที่ของความบังเอิญไม่ใช่ที่ของผู้บริสุทธิ์ “สึกิคาเอะ” คือดินแดนของข้อตกลง ความลับ และค่ำคืนที่ไม่มีใครจากไปโดยไม่ทิ้งบางสิ่งไว้

………………………………

…ตอนแรกมาแล้ว…

สนุกไหมคะ เนื้อเรื่องจะมี NC แซ่บๆ อย่างต่อเนื่อง รวมไปถึงความรักหวานๆ

ระหว่างโออิรันและยากูซ่า

ถ้าชอบนิยายแบบนี้ อย่าลืมปานิยายเข้าชั้นด้วยนะคะ

และที่สำคัญ กดหัวใจ กดติดตาม และคอมเม้นท์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน๊า