Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
16 แอบเป็นห่วง
ครบหนึ่งเดือนแล้วที่แล้วที่อารัญเผลอไปนอนกับคนรักของน้องชาย เขาโทรศัพท์ไปบอกอลันน้องชายฝาแฝดและน้องชายของเขาก็ไม่ได้โกรธ
อลันก็แค่เตือนว่าโชติชญาเป็นผู้หญิงอันตรายและขอให้เขาอยู่ห่างเข้าไว้
“ส้มโอพี่ขอไปทำธุระหน่อยนะ คงไม่กลับเขามาแล้ว” เขาออกมาบอกอลิดาที่นั่งทำงานอยู่หน้าห้องทำงานของเขาตลอดเกือบสอบเดือน
“พี่อารัญไปธุระเรื่องงานหรือเปล่าคะ หนูต้องไปด้วยไหม”
“ไม่ใช่เรื่องงานหรอกพี่นัดเจอเพื่อนไว้ครับ”
“พี่อารัญมีเพื่อนแถวนี้ด้วยเหรอคะ” เพราะตั้งแต่เขามาอยู่ที่นี่เธอก็ไม่เคยเห็นเขาออกไปหาเพื่อนหรือมีเพื่อนมาหาเขาเลยสักครั้ง
“เพื่อนพี่มาจากกรุงเทพพี่ไปก่อนนะ”
“แล้วจะกินข้าวเย็นกับเพื่อนไหมคะ” หญิงสาวต้องถามเพราะช่วงนี้เขามักให้เธอสั่งอาหารเย็นจากร้านของพี่สาวไว้ก่อนที่ครัวจะปิดหรือบางครั้งมารดาของเธอก็จะให้เอากับข้าวไปให้ที่บ้าน
“ใช่ครับ พี่คงกินข้าวกับเพื่อนแล้วค่อยกลับ”
อารัญขับรถออกมาจากไร่เพื่อไปยังคลินิกแห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรีที่เขาเคยปรึกษาเรื่องการตรวจเลือดไว้ครั้งก่อน แม้ระหว่างนี้จะไม่มีอาการผิดปกติอะไร แต่ก็อยากสบายใจ เขามาถึงก็ตรวจเลือดและแจ้งกับทางคลินิกว่าให้ส่งผลไปทางอีเมลเพราะไม่อยากจะเสียเวลามาที่นี่เอง
ออกจากคลินิกเขาก็ไปทานอาหารค่ำก่อนจะขับรถกลับมาที่ไร่
ตั้งแต่ได้เล่าเรื่องอดีตของตัวเองให้อลิดาฟังในวันนั้นก็เหมือนว่าเขากับเธอสนิทกันมากขึ้น และในวันหยุดเขากับเธอก็มักจะขับรถเข้าไปในตัวเมืองโคราชด้วยกัน บางครั้งก็ไปซื้อของหรือบางครั้งก็พากันไปดูหนังและทานอาหารอร่อยๆ
สำหรับเขาแล้วไม่เคยตกอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน อลิดาเป็นเหมือนน้องสาวที่มีแต่ความสดใสและบางครั้งก็แอบจะดื้ออยู่บ้าง แต่บางครั้งเขาก็รู้สึกว่าความคิดของเธอเป็นผู้ใหญ่
อารัญอาบน้ำและทำธุระส่วนตัวเสร็จก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเห็นว่ายังเป็นช่วงหัวค่ำจึงโทรไปหาอลิดาเพราะปกติแล้วเวลานี้จะเป็นเวลาที่เธอกับเขาทานอาหารค่ำอยู่ด้วยกัน
บางครั้งก็ที่บ้านของเขาหรือบางครั้งเขาก็ไปทานที่บ้านของเธอซึ่งตอนนี้แทบจะกลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวไปแล้ว
ชายหนุ่มรอสายไม่นานคนปลายสายก็กดรับ
“พี่อรัญมีอะไรหรือเปล่าคะ”
“เปล่าก็แค่อยากจะโทรมาบอกว่าพี่กลับมาถึงแล้วนะ”
“เป็นไงบ้างคะไปเจอเพื่อนสนุกไหมได้กินเหล้ามาหรือเปล่าขับรถกลับมาถึงไร่ได้ยังไง”
“ใจเย็นสิส้มโอ พี่แค่ไปเจอเพื่อนคุยธุระกันนิดหน่อยแล้วก็กลับมาถึงตั้งนานแล้วไม่ได้กินเหล้าเลย แล้วทำไมส้มโอถึงคิดว่าพี่จะไปกินเหล้าล่ะ”
“ก็เวลาเราเจอเพื่อนก็ต้องสังสรรค์กันบ้างสิคะเหมือนพ่อไงออกไปเจอเพื่อนทีไรเมากลับมาทุกทีเลย”
“เพื่อนคนนี้ไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่นะ”
“แสดงว่าถ้าไปเจอเพื่อนสนิทก็จะกินเหล้าเหรอคะ”
“ก็ประมาณนั้นแหละ กิจกรรมของผู้ชายไม่มีอะไรมากหรอก แล้วส้มโอล่ะทำอะไรอยู่”
“หนูทำบราวนี่ค่ะหวานน้อยด้วยนะพี่อารัญอยากชิมไหม”
“พรุ่งนี้เอามาให้พี่ที่ออฟฟิศนะครั้งนี้ต้องรับเงินด้วยล่ะถ้าอย่างงั้นพี่จะไม่กินขนมของส้มโออีกแล้วนะ”
“ได้ยังไงคะ หนูยอมรับแค่ต้นทุนก็ได้คะ”
“ตกลงตามนั้นนะ พี่ไม่รบกวนส้มโอแล้วนะ ทำขนมต่อเถอะ เอาไว้เจอกันพรุ่งนี้”
“พี่อารัญคะ”
“มีอะไรหรือเปล่า”
“เสาร์หนูขอเลิกงานเร็วหน่อยได้ไหม”
“ได้สิว่าแต่จะไปเที่ยวที่ไหนล่ะ”
“พี่รู้ได้ยังไงว่าหนูจะไปเที่ยว”
“ก็ปกติถ้าส้มโอไปซื้อของก็ต้องชวนพี่ไปซื้อ นี่แสดงว่าไปเที่ยวใช่ไหมล่ะ”
“เดาถูกเลยค่ะหนูนัดกับเพื่อนจะไปฉลองวันเกิดกับเพื่อนที่โคราชค่ะ วันอาทิตย์เป็นวันหยุดหนูจะค้างกับเพื่อนที่นั่นเลย”
“แล้วจะขับรถไปเองหรือเพื่อนมารับล่ะ ให้พี่ไปส่งไหม”
“หนูไม่รบกวนหรอกค่ะ หนูนัดเพื่อนให้มารับแล้วค่ะ”
“เพื่อนกลุ่มที่พี่เคยเจอเหรอ”
“ใช่ค่ะ มีเพื่อนที่เจอวันนั้นสองคนแล้วก็เพื่อผู้ชายอีกสองคนค่ะ พี่ไปด้วยกันไหมคะ”
“พี่ว่าไม่ดีกว่า ส้มโอกับเพื่อนจะได้สนุกกันได้เต็มที่ ขืนพี่ไปด้วยก็คงเหมือนมีคนไปคุมทีนี้ก็จะหมดสนุกเอา”
“ก็จริงค่ะ ครั้งก่อนเราไปกินเหล้ากันแล้วเพื่อนเอาแฟนไปด้วยพวกเราเกรงใจแฟนเพื่อนจนหมดสนุกเลยค่ะ”
“ส้มโอกินเหล้าด้วยเหรอ”
“ค่ะ หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ พวกเราทุกคนโตเป็นผู้ใหญ่แล้วค่ะ เวลาออกไปเจอกันเราก็จะสนุกกันอย่างเต็มที่ ล่าสุดที่หนูออกไปเที่ยวหนูเมาเละเลยค่ะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากลับมาที่ห้องของโรงแรมยังไง”
“พี่นึกว่าไปค้างบ้านเพื่อน”
“พวกเราไม่กล้าไปค้างบ้านเพื่อนหรอกค่ะเมาเละขนาดนั้นเดี๋ยวพ่อแม่เพื่อนตกใจค่ะ”
“แล้วเมาขนาดนั้นใครขับรถล่ะ”
“ในกลุ่มของเรามีเพื่อนคนหนึ่งไม่กินเหล้าค่ะ เราเลยโชคดีที่มีคนขับรถให้ตลอด”
ระหว่างที่คุยเสียงเตือนจากเตาอบก็ดังขึ้น
“พี่อารัญหนูขอวางก่อนนะคะ จะเอาขนมออกเตาแล้วอบต่ออีกสักรอบค่ะ”
“อือ อย่าทำขนมเพลินจนนอนดึกนะ”
“ไม่ดึกหรอกค่ะ อบอีกแค่รอบเดียวก็จะอาบน้ำนอนแล้ว พรุ่งนี้เจอกันนะคะ”
“ครับ”
เมื่อได้คุยกับอลิดาแล้วเขาก็รู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวมากแม้เธอจะบอกว่าโตก็ตาม เห็นทีว่าเขาคงต้องหาทางตามเธอไปด้วยโดยที่ไม่ให้เธอรู้ตัว
.....
เช้าวันต่อมาอารัญก็ตื่นแต่เช้าและเข้าไปดูคนงานในไร่อย่างเคย ระหว่างที่นั่งพักเหนื่อยก็เลยหาโอกาสคุยกับลุงมงคลไปด้วย
“สองเดือนแล้วที่ผมเข้ามาทำงานที่นี่ ลุงคิดว่าผมทำงานเป็นยังไงบ้างครับ”
“อารัญทำงานใช้ได้เลยล่ะ ลุยทั้งงานในไร่และงานเอกสาร”
“ผมว่าที่ผมทำได้ดีเพราะทุกคนที่นี่ด้วยนะครับ งานในไร่ก็มีลุงและพี่คนงานคอยแนะนำ”
“แล้วที่ออฟฟิศล่ะเป็นยังไงบ้าง” ตั้งแต่อารัญเข้ามาดูแลงานมงคลก็แทบไม่ค่อยได้เข้าไปที่นั่นเลย
“ก็ดีครับส้มโอช่วยงานได้เยอะเลยครับ”
“แล้วส้มโอบอกอารัญหรือยังว่าวันเสาร์จะขอลางานครึ่งวัน”
“บอกแล้วครับ”
“ลุงไม่อยากให้ส้มโอไปเที่ยวเลย”
“ทำไมล่ะครับ”
“ก็ไปทีไรก็เมาทุกที แต่ก่อนก็ยังดีที่ชมพู่ไปด้วยแต่ตอนนี้ชมพู่มีครอบครัวไปแล้วเธอก็เลยไปกับเพื่อนๆ แล้วครั้งนี้ได้ยินว่าแฟนเก่าของส้มโอกลับมาลุงก็กลัวว่าจะกลับไปคบกันอีก แต่จะห้ามก็กลัวจะต่อต้านส้มโอเป็นพวกยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ”
“ลุงไม่อยากให้ส้มโอกลับไปคบกับแฟนเก่าเหรอครับ”
“ครับ ส้มโอเคยเสียใจมาแล้วครั้งหนึ่งลุงก็ไม่อยากให้เสียใจอีก แต่ลุงก็ไม่รู้หรอกนะว่าเลิกเพราะอะไรแต่นั่นก็นานแล้วตั้งแต่ส้มโอเรียนจบใหม่ๆ”
“ผมว่าผ่านมานานแล้วและส้มโอก็โตขึ้นแล้วผมว่าเธอคงคิดได้ว่าจะกลับไปคบกันอีกไหม”
“ลุงก็หวังว่าจะเป็นอย่างที่อารัญพูดนะ” ลุงมงคลถอนหายใจเพราะอยากจะห้ามลูกสาวไม่ให้ออกไปดื่มแต่ก็รู้นิสัยของอลิดาดีกว่าใคร
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
