17 เจ็บใจ
บ่ายวันเสาร์อลิดาก็รีบเคลียร์งานให้เสร็จเพราะใกล้ถึงเวลาที่เพื่อนจะมารับ
“ส้มโอเตรียมกระเป๋ามาจากบ้านเลยเหรอ”
“ใช่ค่ะ หนูขี้เกียจกลับไปเอา วันนี้ตอนเย็นพี่อารัญจะกินข้าวที่ไหนให้หนูสั่งร้านพี่ชมพู่ให้ก่อนไหมคะ”
“ไม่เป็นไรพี่จัดการตัวเองได้ ว่าแต่ส้มโอเถอะจะไปเที่ยวกันที่ไหนล่ะ”
“ผับที่โรงแรมxxxค่ะ”
“โรงแรมนี้ที่เราเอาไวน์ไปส่งด้วยใช่ไหม แต่พี่ไม่เคยรู้ว่ามีผับด้วย”
“ที่นี่ชั้นบนสุดมีบาร์หรูๆ ค่ะ ส่วนข้างล่างสุดเป็นผับค่ะที่นี่เปิดเพลงสนุก หนูกับเพื่อนๆ เคยไปมาแล้วค่ะ อีกอย่างมันก็สะดวกด้วยพวกเราเปิดโรงแรมกันไว้ พอเมาได้ที่ก็ขึ้นไปนอนพักค่ะ”
“ถ้ายังไงดื่มแล้วก็อย่าให้มันเมามากจนภาพตัดล่ะ เราเป็นผู้หญิงรู้มั้ย”
“หนูรู้หรอกน่า แต่หนูก็ไม่ได้ดื่มบ่อย ถึงจะภาพตัดยังไงก็ยังมีเพื่อนอยู่ค่ะ หนูไปละเพื่อนหนูใกล้ถึงแล้วบ๊ายบายนะคะพี่อารัญ”
เมื่ออลิดาเดินออกไปแล้วชายหนุ่มก็กำลังคิดว่าเขาจะตามเธอไปที่ร้านนั้นดีหรือเปล่าแต่ถ้าไปเจอเธอที่นั่นเขาจะตอบคำถามของหญิงสาวว่ายังไง ใจหนึ่งก็อยากจะปล่อยให้เธอไปสนุกให้เต็มที่แต่เมื่อรู้ว่าครั้งนี้มีอดีตคนรักของเธอไปด้วยเขาก็รู้สึกเป็นกังวล
เพราะอลิดาเคยพูดให้ฟังอยู่ครั้งหนึ่งว่าเธอกับคนรักเก่าจบกันไม่ค่อยดีเท่าไหร่และฝ่ายนั้นพยายามตามตื๊อแต่หญิงสาวก็ปฏิเสธมาตลอด อารัญก็กลัวว่าการไปครั้งนี้จะทำให้เธอกลับไปคบกับแฟนเก่าซึ่งเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่อยากให้อลิดากับแฟนเก่ากลับไปคบกัน
อารัญพยายามบอกตัวเองว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับอลิดาเลยสักนิดเห็นเธอเป็นแค่น้องสาวเห็นเธอเป็นเด็กดีที่เขาช่วยงานแต่ใจหนึ่งกับรู้สึกหวงขึ้นมา
ชายหนุ่มนั่งทำงานจนค่ำก็กลับบ้านและทานอาหารกล่องจากร้านของอลิษาที่ผู้ช่วยคนเกงของเขาแอบไปสั่งไว้ให้คงเพราะว่ากลัวเขาจะไม่มีอะไรทาน ชายหนุ่มพยายาม หาอะไรทำไปเรื่อยๆ เพื่อหวังจะลืมเรื่องของอลิดาแต่แล้วความคิดในหัวก็ต่อสู้กันอย่างหนักจนในที่สุดก็ตัดสินใจ เปลี่ยนชุดและขับรถเข้าไปในตัวเมืองโคราช
เขาเดินเข้ามายังผับที่อาลิดาบอกว่าจะมาเที่ยวกับเพื่อน ชายหนุ่มเห็นกลุ่มเพื่อนของเธอกำลังเต้นกันอย่างสนุกสนานแต่กลับไม่เห็นอลิดา เขารู้สึกเป็นห่วงจึงมองไปรอบๆ ร้านแล้วก็เห็นว่าเธอนั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียวที่เคาน์เตอร์บาร์
“ส้มโอทำไมมานั่งกินเหล้าอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะ ไหนว่ามาสนุกกับเพื่อน”
“พี่อารัญมาได้ยังไงคะ ตามหนูมาหรือเปล่า”
“พี่ก็นึกอยากสนุกบ้างก็เลยขับรถตามมาน่ะ แล้วทำไมส้มโอถึงไม่ไปสนุกกับเพื่อนๆ ล่ะครับ”
“หนูเซ็งค่ะ”
“เซ็งอะไร”
“หนูเคยเล่าให้พี่ฟังใช่ไหมว่าหนูมีแฟน”
“อือ แล้วยังไงเขามาตามตื๊ออีกเหรอ”
“เปล่าค่ะ วันนี้เขามาคุยปกติ หนูเลยคุยกับเขาเพราะคิดว่าเลิกกันไปแล้วก็น่าจะเป็นเพื่อนกันได้ แต่กำลังคุยกันเลยแฟนใหม่เขาก็มาแล้วก็โวยวายใส่หนูว่าหนูไปแย่งแฟนเขา”
“แล้วเพื่อนๆ คนอื่นไม่ช่วยอธิบายเลยเหรอ”
“พวกเราก็ช่วยอธิบายจนเหนื่อยกว่าผู้หญิงคนนั้นยอมกลับไปแต่หนูก็หมดสนุกไปแล้ว”
“ถ้าหมดสนุกก็กลับบ้านสิ กลับพร้อมพี่เลยก็ได้”
“แต่พี่เพิ่งมาถึงนะ ยังไม่ได้กินเหล้าสักแก้วเลยนะคะ หนูทำให้พี่หมดสนุก”
“ถ้าส้มโออยากกลับพี่ก็จะพากลับ”
“งั้นหนูขอไปบอกเพื่อนพี่นั่งดื่มก่อนก็ได้ แต่อย่าดื่มเยอะนะขากลับมีด่าน”
“แก้วเดียวเวลาตำรวจจับเป่าแอลกอฮอล์ก็คงไม่ขึ้นหรอกส้มโอไปบอกเพื่อนก่อนแล้วกันว่าจะกลับพร้อมพี่”
“ได้ค่ะ” อลิดาเดินไปบอกเพื่อนว่าเขาจะกลับบ้านพร้อมกับอารัญ จากนั้นหญิงสาวก็เอาคีย์การ์ดห้องพักและขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าก่อนจะฝากคีย์การ์ดไว้ที่ฟร้อนท์
อารัญเพิ่งสังเกตชุดที่เธอใส่นั้นมันสั้นมากอีกทั้งเสื้อสายเดี่ยวก็บางจนเห็นไปถึงเสื้อชั้นในเขาถอดเสื้อเชิ้ตตัวนอกส่งให้เพราะไม่ชอบที่เห็นคนอื่นมอง
“ใส่เสื้อก่อนนะ อากาศเย็น”
หญิงสาวรับเสื้อมาสวมก่อนจะเดินตามอารัญมาที่รถของเขาซึ่งจอดไว้หน้าโรงแรม
“กินเหล้าไปเยอะหรือเปล่า”
“กินไปนิดเดียวเองค่ะ”
“พี่แต่ดูท่าทางเราจะเมานะหลับไปก่อนก็ได้ถ้าถึงบ้านแล้วจะบอก” ชายหนุ่มขับรถออกมาจากโรงแรมมาได้ครึ่งทางคนที่นั่งมาตลอดก็เริ่มขยับตัวอีกครั้ง
“พี่อารัญแวะเซเว่นหน่อยได้ไหม”
“ได้สิ ส้มโอจะซื้ออะไร”
“หนูอยากเมาค่ะ ขอไปซื้อเบียร์ไปกินที่บ้านพี่ได้ไหม”
“ไหนบอกว่าจะกลับบ้าน”
“หนูบอกพ่อแล้วว่าจะค้างกับเพื่อน ถ้ากลับบ้านตอนนี้พ่อก็ตกใจ”
“พี่ว่าส้มโอต้องมีอะไรในใจ เล่าให้พี่ฟังได้นะ”
“มันก็แค่เรื่องไร้สาระค่ะ”
“แต่พี่อยากฟังนะ พี่ยังเล่าเรื่องของพี่ให้ส้มโอฟังทุกเรื่องเลยนะ”
“หนูจะเล่าให้พี่อารัญฟังทุกอย่างเลยค่ะแต่ขอกินเบียร์ไปด้วยเล่าไปด้วยได้ไหมล่ะ”
“เอางั้นก็ได้”
แล้วเขาก็จอดรถที่หน้าร้านสะดวกซื้อจากนั้นก็เดินตามหญิงสาวเข้าไป เธอเลือกเบียร์มาสองกระป๋องจากนั้นก็เลือกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แบบอื่นมาอีกหลายกระป๋อง
“เคยกินแบบนี้เหรอ” เขาถามเมื่อเธอหยิบกระป๋องเครื่องดื่มสีขาวที่มีรูปผลไม้ด้านล่างลงตะกร้า
“ไม่ค่ะ แต่หนูอ่านรีวิวมาเขาบอกว่าอร่อยก็เลยอยากลองค่ะ”
เมื่อได้เครื่องดื่มตามต้องการแล้วอารัญก็ยกมาจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์ก่อนจะพากับขับรถมาที่บ้าน
“เข้าทางห้องครัวหลังบ้านนะส้มโอเดี๋ยวมีคนเห็นแล้วคนจะว่าเอาได้” เขาสั่งเมื่อรถจอดสนิท
อลิดาเดินไปตามที่เจ้าของบ้านบอกเมื่อมาถึงห้องรับแขกก็เอาเครื่องดื่มที่ซื้อมาออกสองกระป๋องแล้วที่เหลือก็เอาไปแช่ตู้เย็น
“ของพี่อันนี้ใช่ไหม” เธอส่งกระป๋องเครื่องดื่มยี่ห้อที่เคยเห็นมันอยู่ในตู้เย็นให้กับอารัญ
“ค่อยๆ กินก็ได้ส้มโอกินเร็วแบบนั้นเดี๋ยวก็เมาหรอกเขารีบห้ามเมื่อเห็นหญิงสาวก็ยกเครื่องดื่มเข้าปากอย่างกับกับคนกำลังดื่มน้ำ
“มันอร่อยดีนะคะ”
“ยิ่งอร่อยก็ยิ่งกินเยอะเดี๋ยวก็เมาคอพับหรอก พี่ไม่อยากให้ส้มโอมากจนไม่ได้สติ”
“แต่หนูบอกแล้วว่าหนูอยากเมา”
“เล่าให้พี่ฟังได้หรือยังงว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”
“ขอกินอีกกระป๋องแล้วจะเล่าให้ฟังค่ะ” หญิงสาวนั่งดื่มจนเครื่องดื่มกระป๋องได้หมดก็เดินไปหยิบอีกกระป๋องมาดื่ม
“เอาล่ะเล่ามาว่ามันเป็นยังไงเรื่องแฟนเก่าของส้มโอน่ะ ที่เศร้าแบบนี้ยังรักเขาอยู่ใช่ไหม”
“หนูไม่ได้รักแล้วแต่รู้สึกเสียหน้ามากกว่าที่เขาให้แฟนเขามาหาเรื่องหนู”
“เขาทำร้ายร่างกายส้มโอด้วยไหม”
“ไม่หรอกค่ะ หนูแค่เจ็บใจเพราะแฟนของเขาก็เคยเป็นเพื่อนหนูค่ะ ถ้าเขาคบกันหลังจากที่เลิกกับหนูไปแล้วหนูจะไม่ว่าอะไรเลยแต่นี่เขาแอบคบกันมันเจ็บใจมั้ยล่ะ”
“แล้วส้มโอรู้ได้ยังไงว่าเขาแอบคบกัน”
“ก็หนูจับได้แบบคาหนังคาเขาเลยค่ะ ตอนเรียนจบใหม่หนูทำงานที่กรุงเทพค่ะ แล้ววันนั้นก็เป็นวันเกิดของเขา ตอนเย็นเขาโทรมาชวนหนูไปกินข้าวหนูก็เลยบอกว่าหนูทำโอทีกว่าจะเลิกงานก็สองทุ่ม แล้วบริษัทที่หนูทำงานก็อยู่ไกลจากบริษัทของเขามาก แต่ที่จริงหนูเตรียมของขวัญจะเอาไปให้เขาที่ห้องค่ะ กะว่าจะเซอร์ไพรซ์วันเกิด แต่กลายเป็นหนูที่เซอร์ไพรซ์แทน หนูไปหาเขาที่ห้องและไม่ได้เคาะประตูเพราะรู้รหัสอยู่แล้ว พอหนูประตูเข้าไปก็เห็นเขาอยู่บนเตียงกับผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วพอผู้หญิงคนนั้นกลับมาช็อกมากเพราะผู้หญิงคนนั้นก็คือเพื่อนของหนู แม้จะไม่ค่อยสนิทกันมากแต่มันก็รู้สึกเหมือนคนโดนหักหลังค่ะ”
“แล้วเขาแก้ตัวว่ายังไง”
“เขาโทรหาแต่หนูไม่รับเขามหาหนูที่ทำงานในเย็นอีกวันหนึ่ง แล้วเราก็ทะเลาะกันสุดท้ายแล้วเขาก็โทษว่าเป็นความผิดของหนูที่ไม่ค่อยมีเวลาให้เขา แล้วบอกว่าเขาก็แค่อยากหาความสุข ไม่ได้คิดจริงจังอะไร และอยากให้หนูกลับไปคบกับเขาเหมือนเดิม พี่ลองคิดดูนะใครมันจะโง่กลับไปคบกับเขาอีกละ เห็นอยู่เต็มตาว่านอนกับผู้หญิงคนอื่น” หญิงสาวเล่าไปด้วยดื่มไปด้วยและเหมือนความเมาของเธอก็จะเพิ่มมากขึ้น
“พี่ว่าลืมมันไปเถอะนะส้มโอ”
“หนูก็ลืมได้แล้วนะคะ แต่พอเจอทั้งสองคนความรู้สึกเดิมก็กลับมาอีก หนูผิดเหรอที่อยากทำงานเก็บเงิน ความรักมันคืออะไรมันคือการนอนด้วยกันเหรอ ถ้าเขาต้องการแค่ความสุขบนเตียงก็ไม่จำเป็นต้องมีแฟนหรอกค่ะ”
“แล้วส้มโอคิดว่าผู้ชายจะเป็นแบบนั้นทุกคนเลยเหรอ”
“หนูไม่รู้ค่ะยังไม่ได้รู้จักผู้ชายเยอะขนาดนั้น หนูอาจจะซวยที่มีแฟนคนแรกก็เจอตัวซีเคร็ทเข้าให้” หญิงสาวพูดแล้วหัวเราะก่อนจะยกเครื่องดื่มเข้าปากที่เดียวจนหมดกระป๋อง