#####บทที่ 3

"ใบหม่อน! มากับแม่" บัวผันเดินเข้ามาดึงตัวลูกสาวออกห่างนุ่มนิ่ม เพราะเกรงว่าจะผิดแผนที่วางไว้ หากนุ่มนิ่มทราบเรื่องก่อน หล่อนต้องการจักทำทุกอย่างให้ราบรื่นที่สุด เพื่อผลประโยชน์ของตนเองและลูกสาว 

"เมียเสี่ย? ใครจะไปเป็นเมียเสี่ยกัน" นุ่มนิ่มบ่นรำพึงรำพันอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก คิดว่าผู้เป็นน้องสาวคงจะหยอกล้อให้หวาดกลัวเล่นตามประสาของหล่อนนั่นแหละ 

ตกเย็น 

ยามนี้พระอาทิตย์ค่อยๆเคลื่อนตัวลงลับสู่ขอบฟ้า แลแสงของดวงจันทร์ขึ้นมาแทนที่  หมู่ดาวนับร้อยนับพันดวงระยิบระยับเป็นประกาย บ้างก็มีแสงในตัวเอง บ้างก็ต้องพึ่งแสงจันทร์  

หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มเดินออกมานั่งบนเก้าอี้หน้าบ้าน ใบหน้าสวยแหงนขึ้นไปบนฟ้ามองพระจันทร์แล้วจินตนาการถึงใบหน้าของผู้เป็นแม่ ที่ยังคงมีภาพจำอยู่ภายในใจมิเคยลืมเลือน 

"คืนนี้พระจันทร์สวยกว่าทุกคืนที่ผ่านมา" นุ่มนิ่มหลงใหลในความสวยงามของพระจันทร์ แล แสงดาวบนท้องฟ้า เธอมักจะมานั่งตากน้ำคางยามค่ำอยู่เป็นประจำ 

แสงสีเหลืองขาวของไฟหน้ารถคันหรู เเล่นผ่านเข้ามายังหน้าบ้านของเธอ  ปรากฏร่างกายของชายฉกรรจ์ชุดดำจำนวน 4-5 คน   เมื่อนุ่มนิ่มเห็นเช่นนั้นจึงรีบวิ่งไปหลบหลังต้นไม้ด้วยความหวาดกลัว 

"ใครกัน?" นุ่มนิ่มแอบดูอยู่ก็เห็นว่าผู้เป็นแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่ของเธอ ออกมาต้อนรับชายฉกรรจ์พวกนั้นด้วยความสนิทสนม และสังเกตเห็นชายฉกรรจ์ 1 คนเลื่อนมือไปเปิดประตูรถ ก่อนที่ชายอีกคนหนึ่งจะก้าวขาลงมา  รูปร่างของเขาสูงกำยำ การแต่งตัวดูสง่ากว่าชายฉกรรจ์คนอื่นเป็นหลายเท่า  

"เรื่องแม่หนูนุ่มนิ่มที่เราคุยกันไว้ว่าจะขายใช้หนี้การพนันที่ติดอยู่ให้กับฉัน สรุปแล้วจะยอมรับข้อเสนอของฉันหรือเปล่า?" เมื่อได้ยินชื่อของตัวเองไปปรากฏอยู่ในการสนทนาของทั้งสองคน หัวใจดวงน้อยก็สั่นเครือด้วยความเป็นกังวล  ประกอบกับคำพูดของน้องสาวต่างแม่เมื่อย่ำเที่ยง เมื่อนำทั้งสองอย่างมาประติดประต่อเข้าด้วยกัน ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในอันตราย 

"เรียบร้อยค่ะเสี่ย  อย่าลืมเงิน 10 ล้านบาทที่เราตกลงกันไว้นะคะ  ดิฉันรับประกันเลยนะคะว่ามันยังบริสุทธิ์ เสี่ยซื้อมันไปไม่มีขาดทุนแน่นอนค่ะ มีแต่คุ้มกับคุ้ม "  บัวผันยกยิ้มอย่างพอใจ  ก่อนที่จะรับเงินจากมือของเสี่ยโจจำนวน 10 ล้านบาท  เพื่อแลกเป็นค่าตัวของหญิงสาว  โดยเรื่องนี้พ่อของเธอไม่ได้รับรู้ด้วยแต่อย่างใด  ล้วนแต่เป็นการวางแผนของสองแม่ลูกใจโฉดทั้งนั้น  

"......." นุ่มนิ่มรีบใช้สองมือเล็กปิดปากของตัวเองแน่น  หญิงสาวยังคงตกตะลึงในเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ได้ยินเต็มสองหู เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าผู้เป็นแม่เลี้ยงจะใจไม้ไส้ระกำ ถึงขั้นขายเธอให้เสี่ยแก่ เพื่อแลกกับเงิน!!

"งั้นฉันจะมารับตัวนึงเด็กนั่นวันนี้เลย หึ! สงสัยคงจะต้องเทสของกันสักหน่อย" บนใบหน้าของเสี่ยโจปรากฏความหื่นกระหายที่มีต่อหญิงสาว เพียงแค่ครั้งแรกที่เห็นเธอผ่านรูปถ่ายใบเดียว เขาก็รู้สึกพึงพอใจไม่น้อย มิหนำซ้ำยังได้ทราบว่าเธอเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ เขาก็ยิ่งอยากได้จนยอมยื่นข้อเสนอนี้กับบัวผัน  ลูกหนี้บ่อนการพนัน 

"ใบหม่อน ไปตามนังนุ่มนิ่มลงมาบอกว่าฉันมีธุระจะคุยด้วย" บัวผันหันไปสั่งผู้เป็นลูกสาวของตนเอง ก่อนที่ใบหม่อนจะพยักหน้าตอบรับคำแม่แล้วรีบเดินขึ้นไปบนบ้านทันที   

หญิงสาวไม่รีรอค่อยๆย่างกายอย่างช้าๆออกไปจากบ้าน เพื่อมิให้มีคนอื่นทันสังเกต แต่ทว่าเท้าของเธอดันเหยียบกับกิ่งไม้ จนเกิดเสียงดัง

แกร๊ก! 

​​​​​​"นังนุ่มนิ่ม!!" บัวผันหันมาเห็นพอดี  หล่อนจึงเอ่ยเรียกชื่อของหญิงสาวเสียงดัง  ทำให้ชายฉกรรจ์เหล่านั้นมองเป็นตาเดียวกัน 

"......" เมื่อได้ทีนุ่มนิ่มรีบฉวยโอกาสนี้ วิ่งออกไปจากบ้านด้วยพละกำลังทั้งหมดที่ตนเองมี โดยมีชายฉกรรจ์ชุดดำเหล่านั้นวิ่งตามมาติดๆ พวกเขามิวายที่จะหยุดเลยแม้แต่น้อย 

"ช่วยด้วยค่ะ!! ช่วยด้วย!"  หญิงสาวตะโกนร้องเรียกให้ผู้คนช่วย แต่ก็มิมีใครกล้าโผล่หน้าออกมาให้ความช่วยเหลือเธอเลยสักคน ด้วยความโชคร้ายบ้านของเธอตั้งอยู่ในละแวกซอยเปลี่ยว จึงไร้ซึ่งแม้กระทั่งรถราสัญจรไปมา 

"ตามจับมันให้เจอ! ไม่เช่นนั้นเสียเอาตายแน่"  ชายฉกรรจ์คนหนึ่งออกคำสั่งกับชายที่เหลือ  ซึ่งกำลังวิ่งตามจับตัวหญิงสาวอย่างกระชั้นชิด  

(END)

 ตัดไปทางฝั่งของคีย์

ณ ผับหรูย่านใจกลางเมือง นับว่าเป็นธุรกิจเล็กๆของกลุ่มเพื่อนที่คบหาสมาคมกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น นั่นก็คือ คิมหันต์ มังกร ซัน และ คีย์ จนตอนนี้กิจการผับของพวกเขาเริ่มเจริญงอกงามตามลำดับ เป็นที่นิยมของหนุ่มสาวในละแวกใกล้ใกล้และละแวกไกล ต่างพาหมุนเวียนกันมาเที่ยวเตร่ ท่องยามราตรีคล้ายผีเสื้อ

"เมื่อไหร่มึงจะมีแฟนซักทีวะ" มังกรหนึ่งในเพื่อนของคีย์เอ่ยถาม ขณะที่ชายหนุ่มกำลังกระดกแก้วเหล้าซึ่งมีน้ำสีอำพันเข้าปาก

"ไม่รู้เหมือนกันหวะ ยังไม่เจอคนที่ถูกใจ" ชายหนุ่มใช้หางตาชายแลเพื่อนสนิทอย่างมังกร ก่อนที่จะลุกขึ้นหยัดด้วยความสูงเต็มที่ 185 เซนติเมตร

"เดี๋ยวกูกลับก่อนนะ" คีย์ไม่รอช้าให้เพื่อนของเขาตอบ ก็รีบเดินลงมาจากผับชั้นบน แล้วคว้ารถสปอร์ตคันหรูราคาหลายล้านแล่นออกมาทันที

"ไอ้เหี้ย ปวดฉี่แม่ง!" มือหนาหักพวงมาลัยรถเลี้ยวจอดข้างทาง เมื่อเห็นว่าไร้ซึ่งรถสัญจรไปมา

"ตรงนี้ก็แล้วกัน" เท้าหนาก้าวลงจากรถ แล้วรีบเดินไปยังข้างทาง ใช้มือของเขารูดซิปกางเกงพร้อมกับควักความเป็นตัวตนให้เป็นอิสระ ก่อนที่จะปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นออกมา

ฉี่ว์~

"อ่า...." หลังจากที่เสร็จภารกิจเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มใช้มือเสยผมร่วง แต่ทว่าสายตาดันทอดไปเห็นร่างเล็กของผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยความเร็ว

"ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ช่วยด้วย" ร่างเล็กของวิ่งมาขอความช่วยเหลือจากเขาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าร้อนรน ถัดไปอีกไม่ไกลนักมีชายฉกรรจ์ 3-4 คนวิ่งตามมา ดูเหมือนจะประสงค์ไม่ค่อยดี

"งั้นขึ้นรถฉันก่อน" มือหนารีบดันตัวร่างเล็กให้ขึ้นรถ แล้วเลี้ยวหัวรถกลับทันที เขาชายตาแลร่างเล็กเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเธอมีอาการตื่นตระหนกและตกใจอยู่

"เธอชื่ออะไร" คีย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"นุ่มนิ่ม" หญิงสาวตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา น่าเอ็นดู ทำให้อีกคนใจเต้นไม่น้อย

"เธอมีเรื่องอะไรกับพวกมันหรอ ทำไมพวกมันถึงได้ตามมาเอาชีวิตเธอขนาดนี้" ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย หญิงสาวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นมาตอบคำถามเขา

"แม่เลี้ยงของหนู ก่อหนี้นอกระบบกับเสี่ยที่มีอิทธิพลแถวบ้าน โดยแม่ขายหนูให้กับไอ้เสี่ยแก่คนนั้นแลกกับเงินที่ยืมไป ฮะ..ฮึก...มันก็เลยสั่งลูกน้องให้มาตามจับตัวหนู ฮะ..ฮึก" เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักด้วยความหวาดกลัว

"งั้นแสดงว่าเธอก็กลับบ้านไม่ได้สิ"

"ค่ะ.." นุ่มนิ่มตอบกลับไป บนใบหน้าของเธอปรากฏความวิตกกังวลที่ซ่อนอยู่ในความคิด

"คุณส่งหนูตรงนี้ก็ได้ค่ะ พวกนั้นคงจะไม่ตามมาแล้ว" นุ่มนิ่มหันมาบอกกับคีย์ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาขับรถ

"เธอไปอยู่ที่คอนโดของฉันก่อนก็ได้ เกรงว่าลง ตรงนี้จะไม่ปลอดภัยสักเท่าไร" ใบหน้าเข้มของคีย์ตอบกลับไป

"ขอบคุณค่ะ" สองมือเล็กค่อยๆประนมเข้าหากัน แล้วก้มหน้าไหว้ชายหนุ่มอย่างนบน้อม รู้ได้เลยว่าถูกอบรมสั่งสอนมาอย่างดี

หลังจากนั้นบรรยากาศภายในรถก็เงียบสงัด มีเพียงเสียงเพลงบรรเลงคลอเบา จนกระทั่งถึงคอนโด ซึ่งคอนโดที่คีย์พาเธอมานี้ เป็นคอนโดหรูส่วนตัวของเขาตั้งอยู่ห่างจากโรงพยาบาลไม่ไกล

@คอนโดคีย์

"เธอ ถึงคอนโดแล้ว" ชายหนุ่มหันหน้าไปบอกหญิงสาว แต่ทว่าเธอกลับหลับใหลไปเสียแล้ว เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วเอื้อมไปปลดเข็มขัดนิรภัยอีกด้านหนึ่ง ทำให้จมูกได้สัมผัสถึงกลิ่นตัวหอมจากแป้งเด็ก

"หอมจังวะ" คีย์บ่นพึมพำในลำคอ แล้วเลื่อนหน้ากลับมา ขณะนี้ใบหน้าของทั้งสองเกือบจะแนบชิดสนิทกัน มือหนาปัดเส้นผมที่บดบังใบหน้างามของเธอออก

"สวย.." นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยชมผู้หญิง ใบหน้าของเธองดงามไร้การแต่งแต้มของเครื่องสำอาง จมูกโด่งคล้ายกับศัลยกรรม ริมฝีปากสีชมพูอ่อนอวบอิ่มเป็นกระจับได้รูป ทำให้เขาหลงใหลอยู่ในมนต์สะกดของใบหน้านี้ จนเผลอจุมพิตลงไปที่ปากของหญิงสาวอย่างลืมตัว

"อื้อ" หญิงสาวครางอู้อี้ในลำคอ ทำให้ชายหนุ่มหลุดออกจากภวังค์ความคิดบ้าๆนั้น แล้วรีบเดินลงจากรถทันที

"ทำบ้าอะไรวะไอ้คีย์!" ชายหนุ่มสบถด่าตัวเองเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินอ้อมไปอีกฝั่งหนึ่งแล้วใช้สองมือหนาประคองหญิงสาวขึ้นมาในท่าเจ้าสาว พร้อมกับเดินขึ้นไปยังคอนโดทันที

ห้อง856

ฟุ้บ!! ชายหนุ่มค่อยๆวางร่างบางบนเตียงนอนอย่างเบามือที่สุด ก่อนที่จะเดินอ้อมไปด้านล่างพร้อมกับถอดรองเท้าออกให้

"ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ" ชายหนุ่มถอนหายใจฟึดฟัด แต่ก็ยังคงเลิกผ้าห่มปกปิดกายาร่างบางไว้ ส่วนตัวเองก็เดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับชำระร่างกาย

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ออกมาสูบบุหรี่ที่ริมระเบียง สายตาทอดไปยังวิวเมืองใหญ่ ที่มีแสงไฟระยิบระยับเป็นประกาย บวกกับรถราซึ่งเเล่นเต็มถนน

มือหนาหยิบโทรศัพท์ราคาแพงขึ้นมา พร้อมกับรูดเพื่อโทรหาบุคคลผู้เป็นพ่อ

พ่อ

(สวัสดีครับพ่อ) ทันใดที่คุณกรรชัยรับโทรศัพท์ ชายหนุ่มก็เอ่ยทักทาย