EP.11

ตอนกลับมาที่บ้านก็เจอคุณแม่กำลังเตรียมตัวออกไปไหนกับปริมสักที่ ปริมเป็นน้องสาวของผมที่คลานตามกันออกมานิสัยคนละโทนเลยกับผมถึงหน้าตาจะหวานสวยเหมือนคุณหนูผู้เรียบร้อยแต่ตัวจริงแล้วเป็นคุณหนูขาเหวี่ยงห้าวๆเลย

"คนโปรดมาแล้วเหรอลูก"

"ครับ แล้วนี่จะไปไหนกันครับ"

"แม่จะเอาของฝากไปฝากน้าลีลา จำน้าลีลาได้ไหมลูก แม่ชวนยัยปริมไปด้วย เราด้วยไหนไก็กลับมาบ้านเร็วทั้งที ไปกับแม่กับน้องหน่อยสิ" พได้ยินชื่อน้าลีลา็เหมือนกับนึกอะไรขึ้นมาได้

"พี่โปรดกลับบ้านเร็วแบบนี้ แปลกมาก" เสียงใสของน้องสาวตัวยุ่งเอ่ยขึ้น 

"ทำไม พี่จะกลับบ้านเร็วไม่ได้เหรอ เราเถอะจะแต่งตัวอย่างนี้ออกจากบ้านจริงไปเหรอ" ก็ไอ้ชุดกระโปรงยาวสีหวานแหววมาก มันไม่เข้ากับน้องสาวผมเลยสักนิด

"ก็คุณแม่นะสิ"

"ถ้าให้ผมไปด้วยให้น้องไปเปลี่ยนชุดเถอะครับแม่ ผมอายคนอื่น อย่างกับลิง"

"เดี๋ยวเถอะคนโปรดว่าน้องตลอดเลย ไปเราก็ไปเปลี่ยนชุดเร็วๆ"

"ไม่ได้ติดต่อกับทางนั้นมาตั้งนานคิดยังไงถึงจะไปหาครับ" ผมถาม 

"นานเจอกันสักที ลีลาโทรมาชวนแม่ไปทานข้าวที่บ้านเฉยๆไม่มีอะไรหรอก แค่จะกระชับสัมพันธ์กันนิดหน่อย แต่ลูกอย่าบอกน้องนะ"

"จะจับคู่ลูกชายบ้านนู้นกับน้องเหรอครับไม่ดีมั่งให้น้องเลือกเองดีกว่า"

"แต่คนนี้ดีไง จำตาลพได้ไหมที่เคยเล่นกันตอนเด็กๆ"

"จำได้ครับ แต่ถ้าแบบนี้ ผมไม่ไปดีกว่า"

"เดี๋ยวสิๆ นี่แม่เปิดรูปให้ดูหล่อไม่แพ้เราเลย เห็นไหมดูสิ คนนี่ด้านซ้ายคือตาลพส่วนคนนี้ขวามือน้องไลฟ์ เห็นไหมโตขึ้นมาหล่อจริงๆ" ผมมองดูรูปก่อนจะสะดุดตากับคนที่ถูกกอดโดยลพ นั้นมันเลขาผมนี่ จากที่ว่าจะไม่ไปเปลี่ยนใจไปดีกว่าเพื่อได้เจอกัน 

"ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมไปด้วยดีกว่า"

"คุณคะ คุณปานวาดมาแล้วคะ" ป้าอรเดินเข้ามาบอกพอหันไปก็ต้องตกใจเพราะหนึ่งในสามคนนั้นคือเจ้านายของผม

"บอส?"

"หืม...อะไรนะไลฟ์" แม่หันมาถาม 

"เปล่าครับ"

"ปานวาด คนโปรด หนูปริมเข้ามาก่อนสิจ๊ะ"

"คุณน้าสวัสดีครับ"

"สวัสดีคะ"

"ลพ ไลฟ์ นี่น้าปานวาดสวัสดีสิ"

"สวัสดีครับ/สวัสดีครับ"

"พี่วีไม่อยู่เหรอ"

"รายนั้นออกไปสังสรรค์กับสมาคมยังไม่กลับจ้า ไปลพพาหนูปริเข้าไปด้านในสิลูก ไลฟ์พา พี่โปรดเข้ามาเร็ว"แม่และน้าลีลากอดเอวดันเดินเข้าไปด้านในส่วนพี่ลพก็ทำหน้าที่สุภาพบุรุษพาพี่ปริมเข้าไปอีกคน ส่วนคนที่ยืนจ้องหน้าผมอยู่ก็ยิ้มยียวนเสียเหลือเกิน 

"สวัสดีครับน้องไลฟ์ โตขึ้นน่ารักจนจำไม่ได้เลยนะครับ" ผมกำมือแน่นเพื่อระงับอารมณ์ของตนเองอีกคนก็เดินมาใกล้ๆแล้วขยิบตาให้ก่อนเดินผ่านไป 

"คุณหนูรู้จักกับคุณโปรดเหรอคะ" ป้าอรถาม 

"ก็ไม่เชิงครับ ผมเข้าไปด้านในก่อนนะครับ"

บนโต๊ะอาหารต่างคนต่างรั่งเป็นคู่ตรงข้ามกัน และผมก็ได้คู่กับบอสเจ้าเล่ห์ของผม 

"โตขึ้นสวยจนจำไม่ได้เลยนะหนูปริม"

"ขอบคุณคะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานคุณน้าก็ยังสวยไม่เปลี่ยน"

"ปากหวานนะแม่คุณเข้าใจพูด" 

"ตาลพก็เหมือนกันถอดแบบพี่วีมาเปะๆ หล่อได้พ่อจริงๆ เหมือนคนโปรดเลย คนนั้นก็ได้พ่อเขา"

"น้องไลฟ์ใช่ไหมคะ โตขึ้นสวยมากเลยนะ"

"สวยอะไรกันครับผมเป็นผู้ชายนะ" พูดงอนๆ 

"ฮ่าๆ ก็ดูสิลูกทั้งผิวพรรณทั่งหน้าตา ขาวเนียนแบบนี้แถมยังสวยขนาดนี้ คำว่าสวยเหมาะกับหนูที่สุดแล้ว อ่า น้ามีของฝากมาให้ทุกคนด้วย คนโปรดไปเอาให้แม่หน่อยลูก"

"ครับ"

"ไลฟ์ไปเป็นเพื่อพี่เขาหน่อย" ตกลงแม่จะจับคู่ใครเนี่ย 

"ไหนว่ามีนัดไง" คนเดินนำหน้าเอ่ยพูดขึ้น 

"ครับ นี่ไงผมนัดกับที่บ้านไว้"

"งั้นเหรอ...แล้วเรื่องที่คุยกันตอนบ่ายละว่ายังไง" พอถึงรถโปรดก็กันมาพูดกับไลฟ์ เดินเข้ามาหาอย่างคุกคามจนไลฟ์เดินถอยหลังเข้ามุมเสา โปรดใช้แขนข้างหนึ่งยันกับเสาเอาไว้ ทำให้ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ห่างกันเล็กน้อย 

"เรื่องอะไรครับ"

"ถ้าพี่บอกว่าพี่สนใจ เราจะว่าอย่างไร"คางมนถูกเฉยขึ้นทั้งสองสบตากันคู่นึงจนกระทั้งไลฟ์ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาคล้องคนโปรด เจ้าตัวดูพึ่งพอใจในทางที่ของคนตัวเล็กกว่า 

"คงต้องดูก่อนนะครับว่าผ่านไหม" พอพูดจบ โปรดก้มลงไปดูดดึงริมฝีปากอมชมพูนั้นชกชวนโอกาสสอดลิ้นเข้าไป ตวัดเกี่ยวลิ้นเล็กของคนตรงหน้า สลับซ้ายขวาดูดกลืนเรียวปากสวยจนไลฟ์เองเริ่มที่จะรู้สึกหายใจไม่ออก กำปั้นเล็กทุบที่กัวไหล่สองสามครั้งก่อนที่โปรดจะปล่อยให้ไลฟ์เป็นอิสระ เมื่อได้รับอิสระปุปการกอบโกยลมหายใจคือสิ่งแรกที่ต้องทำ โปรดมองคนหน้าแดงก่ำริมฝีปากบวมเล็กน้อยด้วยฝีมือตนเองอย่างชอบใจ 

"แบบนี้ผ่านไหมครับ" รอยยิ้มร้ายของคนตรงหน้าเอ่ยขึ้น ไลฟ์เอามือขึ้นปิดปากตัวเองก่อนจะกระทืบเท้าคนพี่ แล้วเดินออกมา 

"คนบ้า..คนฉวยโอกาส" เสียงต่อว่าติดๆขัดๆอย่างเขอะเขินเอ่ยออกมา แค่พูดยียวนเท่านั้นใครจะไปคิดว่าอีกคนจะจูบกัน บ้าๆๆ หึย!!!

อีพี่จู่โจมรุนแรงมากค่าาาา 

อร้ายยยย ฉันเขินอ่ะ