คลังแสง

แสงไฟสีส้มสาดกระทบกับใบหน้าสวยที่กำลังบิดเบี้ยวเพราะแรงกระแทกที่ส่งเข้ามา ลำคอสวยมีสายหนังสีดำที่มีกระพรวนน่ารักส่งเสียงดังทุกการขยับตัว มือหนาบีบลำคอสวมเอาไว้แน่นแต่ไม่ถึงกับทำให้อีกฝ่ายขาดใจ แรงส่งจากสะโพกหน้าสวนแทงเข้าไปในช่องทางคับแน่น สองมือเล็กขูดข่วนไปตามลำแขนใหญ่ของคนด้านบน 

กรุ่งกริ๊ง!

"อ๊ะ...อ๊ะ"

แรงกระแทกถี่ขึ้นจนอีกคนมีสีหน้าเจ็บปวด แต่แท้ที่จริงแล้ว มันไม่ได้เจ็บปวดเลยสักนิด มันเสียวซ่านไปทุกอณูรูขุมขน มือเล็กเปลี่ยนเป็นคล้องคอคนด้านบนลงมารับกับจูบของตนเอง สองขาตวัดเกี่ยวสะโพกแกร่ง ที่ขยับโยกตัวเข้ามาภายในอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย เขาสองคนเสร็จกันไปคนละสองรอบแล้วแต่ความรูสึกที่โหยหามันยังคงไม่พอ

กรุ่งกริ๊ง กรุ๊งกริ๊ง!

"อ๊ะ...ลึก ลึกๆ อ๊า"

"คิดถึงกันขนาดนี้ ไม่ต้องนอนแล้วมั่ง" เสียงทุ่มเครือเอ่ยขึ้นข้างๆหู ริมฝีปากจูบซับที่ขมับก่อนจะจับคนตัวเล็กกว่าผลิกคว่ำในท่าหมอบคลาน แท่งเนื้อยาวดึงออกมาจากช่องทางสีสดก่อนจะถอดเครื่้องป้องกันออก ในเมื่อใส่แล้วไม่เสร็จก็ไม่ต้องใส่ แท่งเนื้อชำแรกเข้ามาภายในอีกครั้ง คราวนี้ความร้อนของแท่งเนื้อและภายในมันดูดกลืนกันจนความรู้สึกวูบวาบแล่นไปทั่วร่างกาย 

"อ๊า บะ บอส ถอดถุงยางเหรออื้อ..."

"รอบนี้ขอสดนะ"

"ต้องให้อนุญาติก่อนสิ"

"อ่า ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อยที่โปรดสดกับไลฟ์"

"แต่บอส..อ๊ะ อ่า"

"เรียกชื่อพี่ก่อนสิ" แท่งเนื้อขยับเข้าออกช้าๆแต่กดจนสุดร่างเล็กสั่นเทิมไปทั้งตัวเพราะความต้องการ แต่คนพี่กลับแกล้งหยอกเย้า

"อือ พะ พี่โปรด โปรด อ๊ะ อ๊ะ เสียว" พอได้ยินคนตัวเล็กครางชื่อตัวเองเท่านั้นเส้นความอดทนก็ขาดสะบั้น เอาหนาสวบใส่แทงกระหน่ำเป็นปืนกล ไว้เว้นวรรคให้อีกคนได้หายใจ มีเพียงเสียงครางรับของคนทั้งคู่จนกระทั้งสายน่ำสีขาดพุ่งทะลักออกมาจากทางช่องด้านหลังคนตัวเล็ก

"อร้าย...อ่า แฮ่กๆ พี่โปรด ไม่ไหวแล้ว อือไลฟ์ไม่ไหวแล้ว"

"แฮ่กๆ อือ หายคิดถึงพี่แล้วใช่ไหม   ฟอด..." คนด้านบนหอมแก้มขาวที่กำลังหายในหอบเหนื่อย เขาขยับตัวไปมายุกยิกทั้งที่ส่วนนั้นของทั้งสองนยังคงเชื่อมอยู่ ก่อนจะขยับตัวคนน้องให้นอนตะแคงและยกขาข้างหนึ่งพาดบ่า

"อื้ม...อ่า พอแล้วครับไม่ไหวแล้วจริงๆ" คนตัวเล็กกว่าเอ่ยบอกทั้งยังพยายามชักขาตัวเองออก

"ไลฟ์นอนเฉยๆที่เหลือพี่ทำเอง"ว่าแล้วก็...

"อ๊ะ!!!!"

#โปรดไลฟ์

พี่โปรดจะกินน้องไลฟ์มูมมามแบบนี้ไม่ได้นะคะ น้องตัวนิดเดียวเองนะถนอมน้องหน่อยไอ้พี่โปรด