EP.12

เย็นวันนั้นกว่าทั้งสามคนจะกลับก็หลังสองทุ่มเพราะแม่ชวนทางบ้านนั้นอยู่คุยเล่นกันก่อนหลังมื้อเย็น พี่ลพก็ดูเหมือนจะโอเคกับลูกสาวบ้านนั้นอย่างพี่ปริมเหมือนกัน ต่างจากผมที่ต้องคอยหลบสายตาของใครบ้างคน จ้องผมไม่วางตาจนผมทำตัวไม่ถูกมีพูดตอบรับคำของผู้ใหญ่เป็นครั้งคราว แต่ก็ขอตัวขึ้นไปข้างบนก่อนเพราะจะกลับไปทำงานต่อให้เสร็จอีกอย่างก็หนีสายตาเจ้าเล่ห์ของคุณบอสตัวดีนั้นแหละ

เมื่อกลับมาถึงบ้านคุณแม่และปริมก็เดินคุยกันกนะหนุงกระหนิงเข้าบ้านไปก่อน ผมเองก็เดินไปเปิดด้านหลังหยิบเอางานออกมาพอมองดูโรงรถของตนเองก็นึกถึงโรงรถของบ้านใครคนหนึ่งเข้า แถมยังนึกถึงสัมผัสอุ่นชื้นบริเวณริมฝีปาก 

"รอก่อนเถอะ หึ ไม่คิดว่าโตขึ้นมาจะร้ายแบบนี้นะเนี้ย" ศรีษะส่ายคอนพร้อมกับรอยยิ้มชอบใจเมื่อนึกถึงใครบ้างคน ก่อนจะเดินเข้าบ้าน สายน้ำเย็นชำระร่างกายกำยำที่มีกล้ามเนื้อเรียงสวย เป็นผลของการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ เมื่ออาบน้ำเสร็จก่อนจะนอนก็ตรวจเช็ดงานให้เรียบร้อยก่อนจะมีอีเมลเข้ามา

"ขยันจริงๆนะคุณเลขา" โปรดเช็คงานที่อีกคนส่งมาจนเสร็จก่อนจะส่งกลับไป 

ก๊อกๆ 

"เข้ามา"

"กาแฟครับบอส ส่วนนี้รายละเอียดงบประมาณของโครงการ ส่วนทางคุณไพศาลให้ทางเรารับผิดชอบในการดูแลทั้งหมดครับ และจะคอยประสานงานกลับมาเรื่อยไป เพียงแต่ต้องอัปเดตความคืบหน้าทุกอาทิตย์ และต้องเสร็จตามเวลาที่กำหนด"

"ความคิดเห็น"

"ผมคิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไรครับ เดี๋ยวผมคุยรายละเอียดกับทางนั้นอีกที"

"อืม ฝากจัดการให้เรียบร้อยด้วย"

"ครับ"

"เดี๋ยวก่อน! วันนี้ต้องไปคุยรายละเอียดกับทางนั้นใช่ไหม" เสียงเข้มเอ่ยถามขึ้นเพราะจำได้เหมือนว่าเลขาของตนเองกับเลขาของคุณไพศาลจะมีนัดทานข้าวกันด้วย 

"ครับ ตอนเที่ยง"

"ผมไปด้วย" เลขาหนุ่มก็พยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไป "เรื่องอะไรพี่จะปล่อยให้ไปเจอผู้ชายอื่น เดี๋ยวก็ไปหาว่านเสน่ห์ใส่คนอื่นอีก หึ" ดูท่าทางเนิร์ดๆเรียบร้อยแบบนี้ ฮอตใช่เล่นเหมือนกันวัดได้จากเสียงซุบซิบที่พวกพนักงานคุยกัน หน้าห้องประธานไม่เคยแห้งเลยมีหัวหน้าแผนกต่างๆแวะเวียนมาเสมอ จนรู้สึกลำคาญใจ เข้ามาทำงานไม่เท่าไรตกพนักงานหนุ่มน้อยหนุ่มใหญบริษัทไปครึ่งหนึ่งได้แล้วมั้งนั้น 

"จะทำอะไรครับ" พอเดินเข้ามาในลิฟท์มือปลาหมึกของประธานบริษัทกอดเกี่ยวเอวของเลจาหนุ่มจนต้องหันไปถาม แต่กลับทำหน้านิ่งใส่ 

"เปล่านิ"

"แล้วบอสมากอดเอวผมทำไม"

"หวงจริง ที่วันก่อนยังยอมให้พี่ทำมากกว่านี้เลยนิ" ใบหน้าหล่อยื่นเข้าไปใกล้ๆกับในหน้าเนียนของเลขาหนุ่มตรงหน้าพรางยกยิ้ม ลมหายใจห่างกันแค่คืบ ไลฟ์กอดเอกสารแน่นก่อนจะถอยหลังชิดกับผนังลิฟท์ โปรดจึงใช้มืออีกข้างที่วางอยู่เท้าไปกับผนังนั้น เป็นการกักตัวอีกคนไว้ในอ้อมกอด

"ทำแบบนี้ไม่จูบไปเลยละครับ"

"ได้เหรอ? พี่ทำได้เหรอ? พี่นึกว่าต้องรอน้องไลฟ์อนุญาติก่อนเสียอีก" สีหน้ายียวนและท่าทางแกล้มหยอกเย้า ทำขึ้นอย่างชอบใจ

"ผมประชดครับ ถอยออกไปก่อนเดี๋ยวพนักงานคนอื่นมาเห็น" ถึงจะอยู่ในลิฟท์ก็เถอะ

"ก็เห็นไปสิ พี่ชอบโชว์"

"คนบ้า" 

"แล้วยังไงเรื่องนั้น พี่ยังไม่ได้ข้อสรุปเลยนะ"

"เรื่องแผนเหรอครับ"

"เรื่องของเรา"

"งั้นมาทำให้เข้าใจใหม่ดีไหม" มือหน้าโอบอ้อมคอของคนเป็นเลขาเข้ามาใกล้หมายจะจูบแต่ลิฟท์เจ้ากรรมดันเปิดออกพอดี ไลฟ์จึงถือโอกาสรีบเดินออกมาก่อน ตามด้วยประธานหนุ่ม 

ภายในร้านอาหารมีผู้คนไม่มากนัก โต๊ะริมสุดด้านในมีคนสามคนที่กำลังนั่งคุยงานก่อน สายชลมารอที่ร้านอาหารก่อนเพราะทางไลฟ์ได้โทรบอกแล้วว่าคราวนี้หัวหน้าของตนเองจะมาด้วย 

"ผมว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วเราทานอาหารกันเถอะครับ ตอนบ่ายบอสมีประชุมด้วย" ไลฟ์บอก ผู้ชายทั้งสองคนตรงหน้าแตกต่างกันลิบลับแต่หน้ามองและดึงดูดเหมือนกันทั้งคู่ พี่สายชล เรียบง่าย ดูเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ตัดมาที่คนข้างๆ  แต่งตัวมีสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ถึงแม้เสื้อผ้าจะไม่ใช่สีฉูดฉาดมากก็ตาม เบ้าหน้าคือฟ้าประทานคนอะไรหล่อแน่นไปหมด ไม่นานอาหารหลายอย่างก็มาเสิร์ฟ 

"ร้านนี้อันนี้อร่อยมาลองชิมดู คุณปรัชาลองดูครับ" พี่สายชลตักอาหารมาวางที่จานของผมก่อนจะหันไปบอกกับบอส 

"ขอบคุณครับแต่ผมไม่ชอบ มันแสลงคอ" 

"แค่กๆ" พอบอกว่ามันแสลงคอตกใจจนลืมเคี้ยว เผลอกลืนข้าวคำนั่นลงไปเลยจนติดคอ 

"ดื่มน้ำก่อนๆ" พี่สายชลยื่นแก้วหน้าให้ บอสก็คอยลูบหลัง 

"ตะกละ"

"บอสอะ ผมเปล่าสักหน่อยแค่เคี้ยวไม่ดี" แล้วไอ้ที่บอกแสลงคอเมื่อวันก่อนยังกินอยู่ที่บ้านผมอยู่เลย ชมอร่อยนักอร่อยหนา นี่อะไร 

"คุณปรัชชากับเลขาดูสนิทกันดีนะครับ"

"ครับสนิทมาก แต่ส่วนมากไม่มีใครรู้ ใช่ไหม" เสียงเข้มตอบกลับพี่สายชล ก่อนจะหันกลับมาถามผม 

"ครับ"

"งั้นรีบทานเถอะ แต่ไม่ต้องรีบมาก็เดี๋ยวติดคออีกรู้ไหมหื้ม~ จะได้แยกย้าย" บอสเอาผ้าขึ้นมาเช็ดปากให้ผมต่อหน้าพี่ชล แล้วพูดเสียงเล็กเสียงน้อยใส่ก่อนจะหันไปมองพี่สายชลและเอ่ยประโยคสุดท้ายด้วยสีน้ำและน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์ ผมเห็นพี่สายชลมองผมกับบอสสลับไปมาก่อนลงมือทานมื้อเที่ยงนี้กัน เสร็จก็แยกย้ายกันทันที 

"สายชลจีบเราอยู่เหรอ?" คำถามจากคนที่กำลังขับรถกลับบริษัท 

"เปล่าครับ" ผมตอบตามนั้น 

"แต่ผู้ชายดูผู้ชายด้วยกันออก เขาชอบเรานะพี่ว่า"

"แล้วผมไม่ใช่ผู้ชายหรือไงครับบอส"

"อย่างเราไม่นับ"

"หึย!! รีบขับรถไปเลยครับ" กัดหูขาดเลยนิ ชิ!!

นึกว่าจะมีศึกชิงนายเสียแล้ว555

พี่โปรดรุกแรงมาก...ไม่ไหวแล้ว