EP.09

พี่โปรด เสียงเรียกชื่อตนเองยังดังก้องอยู่ตลอดทั้งวัน กว่าจะรู้ตัวอีกทีคนตัวเล็กก็ลับสายตาออกไปนอกห้องทำงานเสียแล้ว ร้ายนักนะจงใจยั่วเขาโต้งๆแบบเปิดเผยโดยไม่สนตำแหน่งงานตัวเองเลย ถึงจะมีความคิดที่ว่าไม่ยุ่งเกี่ยวกับลูกน้องในที่ทำงานก็เถอะแต่คนนี้กลับต่างออกไป ที่จริงสเปคของคนตัวโตต้องเป็นคนเรียบร้อย ดูดี หน้าตาสวย ที่สำคัญดื้อเล็กๆน้อยๆ เขาชอบม้าที่มัพยศ ตอนแรกคนตัวเล็กคือรูปแบบที่ตรงทุกอย่างแตไม่คิดว่าจะพยศกันขนาดนี้ ขี้ยั่ว ขี้อ่อย น่าจับมาตีก้นให้เข็ด

หลังจากวันนี้ที่ผมพูดจาจาบจ้วงคนเป็นเจ้านายผมก็มาคิดได้ว่ามันไม่ควรเท่าไร ถึงเขาจะมีท่าทางในแง่ที่สื่อออกมาแบบนั้น แต่ก็ต้องจำเอาไว้ว่าเราเป็นแค่ลูกจ้าง ผู้หญิงในสต๊อกของบอสมีอีกเป็นโขยงเรียงหน้ามาหากันทุกวี่วัน ผมจึงวางตัวใหม่ ช่วงนี้งานที่ทำร่วมทางคุณไพศาลก็เริ่มโครงการแล้ว ผมเองก็ต้องติดต่องานกับทางนั้นบ่อยๆ คนที่เจอบ่อยคงเป็นเลขาของคุณไพศาล สายชล อายุมากกว่าผม2ปีแต่ทำงานเนียบมาก บ้างครั้งยังเกร็งๆอยู่เลยที่เจอกันแต่ละครั้ง แต่พี่ชลใจดีมาก สุภาพบุรุษสุดๆเท่าที่เคยเจอมาก็ได้ 

"ครับ พี่ชลผมส่งแบบและไฟล์แนบของงานไปที่อีเมล์แล้วนะครับ ได้ครับ ไว้เจอกันครั้งหน้าละกันนะครับ ช่วงนี้งานเยอะมาก" หลังจากโทรบอกทางนั้นผมก็วางสายกำลังจะเอาเอกสารที่เตรียมไว้เข้าไปให้บอสเซ็นต์ก็ต้องชะงักและหันไปตามเสียงที่เอ่ยขึ้น 

"สนิทกันมากเลขสินะ"

"อะ เอ่อ บอสผมกำลังจะเอาเอกสารเข้าไปให้เซ็นต์เลย" ผมบอกทั้งหยิบแฟ้มที่จะให้เซ็นต์ขึ้นมา 

"ที่ถามไม่ได้ยิน?"

"เรื่องอะไรครับ เรื่องพี่สายชลเหรอครับ เขาเป็นเลขาของคุณไพศาล เราติดต่อกันเรื่องงานเท่านั้น"

"ครั้งหน้าผมจะไปคุยงานด้วย" คนหน้าโหดตรงหน้าเอ่ยบอกและเดินกลับเข้าไปในห้องเหมือนเดิม อะไรของเขาเนี้ย 

"เอกสารครับ ส่วนนี่ของว่างครับ" ผมวางแฟ้มเอกสารก่อนแล้ววางถาดที่มีชากุหลาบกับคุกกี้อัลมอนด์ส่งให้คนตรงหน้า 

"มีแค่นี้ใช่ไหม" หลังจากเซ็นต์จนครบผมก็เอ่ยถามเลขาตรงหน้า ยอมรับว่าไม่ชอบใจเท่าไรที่เห็นเลขาของผมติดต่อคุยกันแบบสนิทสนมกับเลขาของคุณไพศาลที่ชื่อชน ชลอะไรนั่นแหละ ทั้งท่าที น้ำเสียง ยิ่งตอนที่เลขาของผมยิ้มออกมาอนท่คุยโทศัพท์กับหมอนั้นยิ่งหงุดหงิด คนตรงหน้ารับและหยิบแฟ้มงานเดินออกไป

"เดี๋ยว วันนี้มีงาอะไรอีกไหม"

"ไม่มมีครับบอส คุณวิกานดา เลื่อนนัดตอนบ่ายสามเป็นพรุ่งนี้ตอนสิบโมงเช้าแทนครับ หลังจากนี่ไปบอสวางครับหรือจะให้ผมนัดใครไหมคับ"

'ไม่ต้อง  นี่! เย็นนี้คุณว่าไหม"

"มีธุรอะไรสำคัญหรือเปล่าครับ"

"ตอนเย็นไปทานข้าวด้วยกันไหม" ผมบอกเลยนี่ไม่เคยชวนใครเลยนะ คุณเลขาคนนี้เป็นคนแรก ผมทั้งส่งยิ้มไม่ทำหน้าอึมครึมเหมือนทุกครั้ง ผมมั่นใจว่าถ้าผมยิ้มไม่ว่าใครก้ต้องหลงเสน่ห์แน่นอน และแน่นอนกับคนตรงหน้าเมื่อลัลลายิ้มตอบ

"ขอโทษด้วยครับ  เย็นนี้ผมมีนัดแล้ว" ....แห้ว

"ไหนว่าจะไม่ไปกับหมอนั้นไง" ผมโผล่งขึ้นมา

"ผมก็ไม่ได้บอกนี่คับว่าผมจะไปกับพี่สายชล"

"แล้วจะไปกับคู่ขาไหนอีกละ คุณเวชแผนกบัญชี หรือคุณกันต์ฝ่ายบุคคล เห็นแวะเวียนมาหาบ่อยเหลือเกินเขาลือกันทั้งตึกแล้ว" ผมพูดออกไปยาวเยียดด้วยอารมณ์ ก็ผมไม่เคยโดนใครปฏิเสษแบบนี้มาก่อน ท่าทางถูกเปลี่ยนเป็นการกอดอก แสดงว่าไม่พอใจสักเท่าไร แต่คนตรงหน้ากับระบายยิ้มอ่อน ใบหน้าเก็บสีหน้าเล็กน้อยก่อนเอ่ยปะโยคหนึ่งกับผม

"แล้วบอสละครับ...สนใจเป็นคู่ขากับผมไหมครับ"

อีพี่มันหมา  ปากหมาคะ  อะไม่ได้ดังใจจิกกัดค่าาาา

เอ่อ...สนใจเป็นคู่ขาน้องไหมค่าาาาาา

มีสนใจไหมเปิดทางให้ก่อนอีพี่ อีพี่มัเล่นตัว