บท
ตั้งค่า

EP.06

มื้อเย็นจบลงด้วยการที่ผมนั่งกินอยู่คนเดียวส่วนคนตรงหน้าก็เอาแต่งนิ่งเงียบดูงานในไอแพคตลอดเวลา ผมให้คนขับรถกลับไปเองส่วนผมเป็นคนขับรถกลับเองโดยมีลัลลานั่งอยู่ด้านข้าง คนอะไรเห็นซื่อๆใสๆแต่ดื้อมาก เขาบอกจะขับรถเองงอีกคนก็แย้งจะขอขับให้ เอ่ยว่าตนเองเป็นลูกน้อง เป็นลูกจ้างต้องขับรถให้เจ้านาย ผมเลยบอกไปว่าถ้าไม่ขึ้นไปนั่งเฉยๆพรุ่งนี้ก็ยื่นใบลาออก เท่านั้นคนตัวเล็กกว่าก็ย้ายตัวเองระเห็ดไปอีกฝั่งทันที ผมขับรถเข้ามาจอดใต้คอนโดที่ผมเอาไว้ใช้ช่วงที่กลับบ้านดึกหรือช่วงที่งานหนักจริงๆ เพราะส่วนมากผมกลับไปนอนที่บ้านอยู่แล้ว 

"ชั้น28" ผมเดินเข้ามาในลิฟท์ก่อนเลขาของผมที่หอบถุงเสื้อผ้าที่ซื้อมาวันนี้และชุดสูทของผม ก็เดินตามเข้ามาผมจึงบอกให้อีกคนกดเลขชั้นที่เรากำลังจะไป 

"คืนนี้เห็นว่าคุณไพศาลก็ไปร่วมงานด้วยนะครับ"คนที่พูดถึงคือคนที่เรากำลังอยากจะร่วมลงทุนด้วยแต่ทางนั้นยังไม่ตอบรับข้อเสนอ เพราะทางคู่แข่งของบริษัทเรา

"หาโอกาสให้ผมได้คุยกับเขาด้วย"

"ได้ครับ"พอถึงห้องผมเปิดประตูเข้ามาคนที่เดินตามหลังมาก็เข้ามาด้วย ผมเปิดแอร์ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ลัลลาวางของทุกอย่างไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นและรินน้ำเอามาให้ผม 

"น้ำครับบอส"

"ขอบคุณ ทำงานเป็นยังไงบ้าง"

"ดีครับ งานเรียบร้อยดีทุกอย่าง"

"อยู่ทนผมให้ถึงสามเดือนก่อน ค่อยมาบอกว่าเรียบร้อย"

"ผมทนได้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอกครับ"

"ปากเก่งดี ผมชอบคนเก่งๆ ขอให้เก่งทุกอย่างละ"

"บอสครับ ธีระพงษ์ส่งข้อความมาบอกว่างานประมูลที่เชียงใหม่เรียบร้อยแล้วครับทางเราได้โครงการxxครับ" คนตรงหน้าหน่อยโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะเรียกผม ผมเองก็ดูอะไรในโทรศัพท์ไปเรื่อยจนเตอกับรูปโปรไฟล์ของใครบางคนจนต้องชะงักมือ

"อืม" ผมตอบรับสั้นๆก่อนจะมองคนตรงหน้ากับข้อมูลบางอย่างในโทรศัพท์ แอฟสำหรับผู้ชายที่ชอบเพศเดียวกัน นัดและคุยกันต่างๆนานาแต่กลับปรากฏรูปและข้อมูลของคนตรงหน้า เขาเองเผลอกำโทรศัพท์แน่น นัดใครต่อใครมาบ้างก็ไม่รู้ เขาเองถูกเพื่อนบังคับสมัครแอปบ้าอะไรนี้พึ่งจะเข้าไปดูไม่กี่ครั้งแต่ครั้งนี้เข้าไปดูก็เจอแจ็คพ็อตเลย 

"ลัลลา"

"ครับ?"คนถูกเรียกชื่อเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ขานรับอย่างงงๆ

"คุณอายุเท่าไร"

"26ครับ"

"มีแฟนหรือยัง"

"ยังครับ"

"ทำไมไม่มี"

"ผมไม่อยากมี"

"ชอบผู้ชายใช่ไหม"

"..."

"เอ่อ ขอโทษมันเรื่องส่วนตัวของคุณ"

"ครับผมชอบผู้ชาย"

"แล้วผู้ชายคืนนั้น"

"คืนนั้น...เอ่อครับทำไมเหรอครับ"

"ไม่มีแฟนแต่ที่ผมเห็นคือประคองกับแนบสนิทเลยเนี้ยนะ"

"ครับ เขาเป็นเพื่อนผมสนิทกันทำแบบนั้นก็ไม่แปลก"

"แค่เพื่อนอย่างนั้นจริงเหรอ"

"ครับ หรือบอสสนใจผม ทำไมถึงถามแบบนี้"

"ใครจะไปสนใจ บ้าหรือไง ไปเตรียมตัวได้แล้วฉันจะไปอาบน้ำ"ผมลุกขึ้นยืนเอ่ยโพล่งขึ้นมาเมื่ออีกคนถามแบบนั้นก่อนที่จะปฏิเสธเสียงสูงหันหลังเดินเข้าห้องเพื่ออาบน้ำ

ผมส่ายหัวให้กับคนที่ลุกลี้ลุกลนเดินเข้าห้องไป ผมหยิบกล่องรองเท้าออกมาจากถุงกระดาษและเอาวางเตรียมไว้ให้ ก่อนจะเข้าไปในห้องเตรียมหยิบชุดที่ผมเบือกไว้ให้แต่แรกออกมา เมื่อเสร็จกำลังจะออกจากห้องเสียงเรียกจากคนในห้องน้ำดังขึ้น

"ลัลลา ลัลลา"

"ครับ"

"ผมลืมหยิบผ้าเช็ดตัวเข้ามาเอามาให้ผมหน่อย"

"สักครู่นะครับ" ผมเดินไปเปิดประตูตู้หยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ออกมา 

"บอสครับผ้าเช็ดตัวอยู่หน้าประตูนะครับ"

"เอาเข้ามาเลย ประตูไม่ได้ล็อค"เมื่อได้ยินแบบนั้นลมหายใจก็ติดขัดขึ้นมาทันที เขาอาบน้ำอยู่ไม่ใช่หรือไงทำไมให้เอาเข้าไปละ 

"เอ่อ.."

"ฉันสระผมอยู่เจ้ามาเถอะ"

"ครับ" ผมค่อยๆเปิดประตูเข้าไปช้าไป เสียงน้ำตกกระทบกับพื้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่องผมหลับตาแล้วค่อยๆคล่ำกำแพงเจ้าไป พอจับโดนราวแขวนผมก็ลืมตาเอาผ้าเช็ดตัวแขวนไว้ กลิ่นยาสระผมหอมเด่นเป็นเอกลักษณ์ ของคนที่กำลังอาบน้ำอยู่ลอยมา ไลฟ์สูดดมเข้าไปจนเต็มปอดก่อนจะใจกล้าลืมตาขึ้นดู บอสอาบน้ำอยู่ในตู้กระจกใสแต่ตรงช่วงกลางของตู้กระจกถูกเบลอเอาไว้ น่าเสียดาย แต่สิ่งที่ไลฟ์เห็นคืนแผ่นหลังและช่วงท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ หยดน้ำเกาะอยู่แพรวพราวเต็มไปหมด ไลฟ์เองจินตนาการถึงความหวูดไหว ถ้ากล้ามเนื้อนั้นอยู่ใต้ร่างของตนเองขณะที่ขย่มอยู่ด้านบนจะเป็นเช่นไร น้ำลายหนืดกลืนลงคอไปก่อนจะสะบัดหน้า ตัดความคิดสกปรกนั้นออกซะ 

"อาบน้ำด้วยกันไหม"

"มะ ไม่ครับผมขอตัวก่อน"

"หึ!" อีกคนหน้าแดงรีบเดินออกจากห้องน้ำไป ส่วนคนทีอยู่ในห้องน้ำก็ก้มมองส่วนที่แข็งขืนขึ้นมาจากจินตนาการเช่นกัน แค่จินตนาการว่าถ้าจะเลขาหนุ่มนั่งคุกเข่าลงตรงหน้า สิ่งที่สงบอยู่มันก็ตื่นขึ้นมาซะอย่างนั้น

ไลฟ์เข้าไปอาบน้ำในห้องรับแขกอีกห้องหนึ่งรีบขจัดความคิดบ้าๆนั้นออก ใจเต้นโครมครามไม่หยุด รู้สึกหวิวในท้องแปลกๆ ใช่เขาไม่ได้มีอะไรกับใครมานานแล้วนับตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่า  แต่ก็ช่วยตัวเองด้วยของเล่นอยู่บ่อยแต่ทำไมคราวนี้ถึงรู้สึกไม่เหมือนทุกครั้งที่อยากหรือต้องการ ทำไมกันหรือว่าหวั่นไหวกับร่างกายของบอสกันนะ 

"เลิกคิดๆ นั้นมันบอสนะ อื้อ~"

สุดท้ายก็ต้องใช้มือช่วยปลดปล่อยสิ่งที่อัดแน่นอยู่เพียงแค่จิตนาการถึงอีกคนที่กำลังอาบน้ำอยู่ ความเสียวซ่านก็พุ่งมาอยู่ที่ปลายหัวก่อนจะพุ่งเป็นสายธารสีขาวขุ่นเลอะกำแพงห้องน้ำของผู้เป็นเจ้านาย 

พี่โปรดคะ น้องไลฟ์คะ พวกเธอมันหื่นกาม!!

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel