บทที่ 4 ก็สวยนะแต่ไม่ใช่ไทป์

ในขณะที่สองสาวกำลังยกแก้วเครื่องดื่มชนกันและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่นั้น เธอทั้งสองคนไม่รู้ตัวเลย ว่ากำลังมีสายตาคมเข้มของใครบางคนจ้องมองมาที่พวกเธออยู่โดยเฉพาะจูเน่

‘ก็มีปากนี่ ตอนนี้ทำเป็นพูดฉอดๆ ทีตอนนั้นจะอ้าปากพูดขอโทษมันลำบากมากหรือไง’

อนาคินจ้องมองไปที่จูเน่อย่างไม่ยอมล่ะสายตาไปไหน มองอย่างกับคนโกรธแค้นกันมาแรมปี และด้วยสายตาที่แข็งขึ้นผิดจากเมื่อสักครู่นี้ที่มีแววตาวาววับยามมองตามสายตาของเพทายไป

จึงทำให้เพื่อนอีกสองคนจับสังเกตได้และต้องมองตามทางที่อนาคินมองอยู่เพราะอยากรู้ว่าเพื่อนของเขามันไปเจออะไรเข้าอย่างนั้นหรอ ถึงได้ทำสายตาอย่างกับเจอคู่อริ ซึ่งอนาคินก็ไม่เคยมีคู่อริที่ไหน...

“อ๋อ” เจฟถึงกับร้องออกมาทันทีก่อนจะยกมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์แล้วพูดแกล้งเพื่อนออกไปว่า

“อนาคินมึงมองน้องจูเน่ขนาดนั้น ทำไมมึงไม่เข้าไปจีบเขาให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยวะ จะมานั่งมองแล้วกินน้องทางสายตาทำไม”

“เชี่ยเจฟ! สายตากูบอกเหรอว่ากูชอบยัยเด็กอวดดีคนนั้น หึ” มันพูดไม่เข้าหู กินทางสายตาอะไร ถ้าจะกินคืออยากกินหัวโว้ยไม่ใช่อยากจับกินไอ้เพื่อนเวร

“ฮ่า น้องจูเน่สวยนะเว้ยหรือมึงจะเถียง” เจฟก็ยังไม่ยอมแพ้ ยิ่งได้กวนให้อนาคินอารมณ์ขึ้นยิ่งถูกใจเขาล่ะ ส่วนเพทายได้แต่นั่งส่ายหัวให้กับความชอบแกล้งของเจฟ ก็รู้ว่าแหย่แล้วอนาคินจะกลายร่างเป็นหมาบ้า มันก็ชอบแหย่จริงๆ แต่ก็สนุกดี

“หึ เรื่องสวยก็ไม่เถียง” อันไหนเป็นส่วนดีก็ต้องชมไปตามความจริง จูเน่ในสายตาของอนาคินคือคนสวย มีมุมน่ารักด้วยเวลาที่เธอยิ้มแล้วคุยกับเพื่อนอยากออกรสเหมือนในตอนนี้ ดูน่าสนใจ ไม่แข็งกระด้างเหมือนตอนที่อยู่ต่อหน้าเขา

ริมฝีปากบางเป็นกระจับสีอมชมพูระเรื่อ ในขณะพูดก็มองเพลินตาดี แก้มใสๆดูสุขภาพดีจนน่ากัดนั้นก็คงจะนุ่มนิ่มไม่น้อย แล้วผิวเธอขาวออร่าขนาดที่เขานั่งอยู่ห่างจูเน่ไปหลายโต๊ะยังต้องสะดุดตาให้กับความขาวสว่างนั้น ผมสีน้ำตาลเข้มยาวสลวยถึงกลางหลัง มองจากตรงนี้ก็รู้เลยว่าต้องนุ่มและหอมมากแน่ๆ แต่ที่สะดุดตาของเขาที่สุดคงหนีไม่พ้นหน้าอกอวบอั๋นขนาดใหญ่เกินตัว

‘ใส่เสื้อส่ายเดี่ยวคอลึกจนนมจะหกออกมาขนาดนั้นไม่ต้องใส่ก็ได้มั้งน้อง’ และทั้งหมดที่คิดอยู่ในหัวของเขานั้นขอบอกเลยว่า

“ก็สวยนะแต่ไม่ใช่ไทป์กูว่ะ กูไม่ชอบคนอวดดี เด็กดื้อ ไม่ใช่สเปคกู”

“มึงเคยคุยกับน้องแล้วเหรอ ถึงได้รู้ว่าน้องเขาดื้อน่ะ ไอ้ฟาย” เพทายว่าจะไม่ด่าแล้วนะแต่ขอสักหน่อยก็แล้วกันเพื่อเพิ่มอรรถรสในการคุย

“เหอะ ดูหน้าก็รู้แล้ว ปากเชิดๆ สายตาแข็งกระด้างแบบนั้นคงไม่ใช่เด็กเรียบร้อย อ่อนหวานแน่”

แต่เขาก็ไม่ได้ชอบคนเรียบร้อย อนาคินไม่ได้มีสเปคผู้หญิงที่ชอบแบบตายตัวแต่ที่แน่ๆคือ เขาไม่ชอบคนเรียบร้อย ไม่ใช่อะไรนะ ไม่ใช่ว่าเรียบร้อยไม่ดีแต่คิดดูสิ เขาห่ามจะตายไปแล้วถ้ามีแฟนเรียบร้อย ผู้หญิงคนนั้นคงคบกับเขาได้ไม่นานหรอก

เขามันพวกถนอมน้ำใจไม่เป็น ปากเสียมากด้วย เรียบร้อยๆเชิญเผยมือทางไอ้เพทายกับเจฟครับ

“มึงก็ไม่ชอบคนเรียบร้อยอยู่แล้วนี่อนาคิน” เจฟพูดทันทีเพราะเขารู้ว่าสายเรียบร้อยไม่ใช่ทางของเพื่อนรัก

“เออก็ไม่ใช่ และที่แน่ๆคือ ยัยเด็กจูเน่นั่นก็ไม่ใช่สเปคกูเหมือนกัน”

“เหรอ แต่มึงมองน้องเขาไม่วางตาเลยนะ ทำเป็นปากดีไปเถอะ พวกกูจะรอดูว่ามึงจะตั้งท่าไม่ชอบน้องเขาไปได้อีกนานแค่ไหน” เพทายยกมุมปากขึ้นก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มพลางหรี่ตามองอนาคินอย่างจับผิดไปด้วย

เขากับเจฟไม่ได้อยากพูดเชิงท้าทายเพื่อนหรอกนะเพราะมันไม่ใช่นิสัย แต่ก็น่าแปลกใจที่อนาคินมันดูมีปัญหากับน้องจูเน่มากทั้งๆที่ก็พึ่งเจอกันแค่ครั้งเดียว แล้วอะไรที่มันดูผิดปกติแบบนี้แหละ มันน่าลุ้นว่าไหมล่ะ ปากที่บอกไม่ชอบๆ ไม่เอา ไม่ใช่สเปค หึ เห็นมาเยอะแล้วสุดท้ายก็กลืนน้ำลายตัวเอง เพทายก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเพื่อนรักของเขาคนนี้มันจะลงเอยแบบนั้นไหม

ถ้าอนาคินลงเอยแบบนั้นก็ดีสิ เพื่อนของเขามันจะได้รู้ ว่าการมีความรักมันไม่ได้แย่อย่างที่คิด

“เฮ้ย! มึงๆ” น้ำหนักที่เสียงของเจฟติดไปทางตกใจทำให้ทั้งอนาคินและเพทายต้องหยุดมือที่กำลังยกแก้วขึ้นดื่มแล้วหันไปมองเจฟเป็นทางเดียวกัน

“เชี่ย!” เพทายอุทานออกมาต่างจากอนาคินที่จ้องมองภาพที่เขาเห็นนิ่ง นิ่งแบบคาดเดาไม่ได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

“มึง กูว่ามึงต้องเข้าไปช่วยแล้วนะอนาคิน”

เจฟหันไปพูดกับอนาคิน ทว่า สายตาของเขาที่ตอนแรกมองไปทางโต๊ะที่จูเน่นั่งอยู่และตอนนี้เด็กสาวนั่งอยู่คนเดียวด้วยทำให้เจฟต้องเคลื่อนสายตามองหาผู้หญิงอีกคนแต่ก็ไม่เจอ ‘เพลินไปไหน ห้องน้ำ?’

“ทำไมต้องกูวะ เขากับกูไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน”

ปากก็พูดออกไปแบบนั้น แต่สายตาคมมองจ้องผู้ชายที่พยายามจะบังคบให้จูเน่ดื่มเหล้าจากแก้วที่ถือติดมือมาด้วย ท่าทางคุกคามแบบนั้น ในแก้วต้องมีอะไรแน่

“ที่นี่ไนต์คลับพ่อมึงไง อยากให้มีข่าวว่าเด็กนักศึกษาสาวโดนวางยาที่นี่เหรอ ถ้ามึงยังนั่งใจเย็นแบบนี้ กูจะลงไปช่วยน้องเขาเอง” เพทายก็ไม่ได้อยากยุ่ง เพราะเขาก็ไม่ได้สนิทกับจูเน่เหมือนกัน แต่ยังไงเธอก็คือรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัย จะไม่เข้าไปช่วยก็ไม่ได้

“มึงเสือก”

“เออกูจะลงไปเสือกเรื่องของน้องเขา มึงไม่อยากช่วยก็นั่งแช่ตูดอยู่ตรงนี้ ไอ้เชี่ย” เพทายขอด่าหน่อยเถอะ นี่เห็นแก่หน้าพ่อมันหรอกนะ ไม่อยากให้มีข่าวเสียหายเกิดขึ้นที่ไนต์คลับนี้เพราะที่นี่จัดได้ว่าเป็นไนต์คลับที่บริการดีมาก มีมาตรฐานและขึ้นชื่อเรื่องความปลอดภัย ไม่เคยเกิดเรื่องวิวาทหรือข่าวที่ไม่ดีเลย

แต่ก็ต้องเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ในสถานที่อโคจร ต่อให้มีการป้องกันดีเลิศแค่ไหนก็ตาม ถ้าคนมันจะทำ มันก็หาวิธีทำได้ทั้งนั้น

และในเมื่อเห็นอยู่ตรงหน้าจะไม่เข้าไปช่วยเหลือคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวมันก็ดูจะใจร้ายเกินไปหน่อยไหม

“มึงไม่ต้องเสือกเพทาย...”

อนาคินมองใบหน้าของเพื่อนด้วยสายตาเรียบนิ่งแต่ไม่ได้แฝงไปความกรุ่นโกรธแต่อย่างใด ซึ่งเพทายและเจฟต่างรู้กันดีว่า เวลาอนาคินทำเสียงแข็งๆกับทำหน้านิ่งๆที่ไม่รู้ว่ามันกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เขาสองคนรู้ดีว่าอนาคินมีแผนบางอย่างในหัว อยู่ที่มันจะลงมือทำเลยหรือรอจังหวะก่อนค่อยลงมือ