ตอนที่ 4 เจ้าก้อนขนสื่อรัก - 2

หลินเยว่เลือกใช้คนงานที่เป็นชาวบ้านซื่อๆ ไม่ใช่คนในเมืองหลวง เพื่อป้องกันข่าวรั่วไหล นางจ่ายค่าจ้างอย่างงามและเลี้ยงอาหารกลางวันรสเลิศ ทำให้งานซ่อมแซมรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว

เพียงสามวันเรือนไผ่เขียวที่เคยทรุดโทรมก็เปลี่ยนสภาพกลายเป็นเรือนพักอาศัยที่แข็งแรง สะอาดสะอ้านและดูร่มรื่น สวนหย่อมด้านหน้าถูกถางจนโล่งเตียนเพื่อเตรียมลงแปลงสมุนไพรบังหน้าส่วนของจริงอยู่ในมิติ

เมื่อสถานที่พร้อมก็ถึงเวลาผลิตสินค้า หลินเยว่ปิดประตูห้องทำงานลงกลอนแน่นหนา แล้วพามิตรสหายตัวน้อยเจ้าถั่วแดงแวบเข้าไปในมิติวิเศษ บรรยากาศในมิติยังคงสดชื่นและเต็มไปด้วยพลังปราณ เจ้าถั่วแดงเมื่อเข้ามาในนี้ก็ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ มันวิ่งวนไปรอบๆ แปลงสมุนไพร สูดดมกลิ่นหอมด้วยความเบิกบาน

"ถั่วแดงอย่าซนนะ ข้าต้องทำงาน" หลินเยว่เดินไปที่โซนห้องแล็บวิจัย เป้าหมายแรกของนางคือการผลิตครีมไข่มุกหน้าเด้งที่มีสรรพคุณช่วยลดเลือนริ้วรอย จุดด่างดำและทำให้ผิวขาวใสภายใน 7 วัน สูตรนี้ในชาติก่อนขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แต่ในยุคนี้นางจะปรับสูตรโดยใช้น้ำพุจิตวิญญาณเป็นส่วนผสมหลัก ซึ่งจะทำให้เห็นผลไวกว่าเดิมสิบเท่า!

นางนำสมุนไพรที่เก็บเกี่ยวไว้ออกมากองบนโต๊ะ มีทั้งว่านหางจระเข้พันปีดอกบัวหิมะและไข่มุกบดละเอียด

"งานน่าเบื่อที่สุดคือการคัดแยกใบเสีย" หลินเยว่ถอนหายใจมองกองใบว่านหางจระเข้ภูเขาที่ต้องมานั่งคัดเอาเฉพาะส่วนที่สมบูรณ์ที่สุด ทันใดนั้นเจ้าถั่วแดงก็กระโดดขึ้นมาบนโต๊ะ มันใช้จมูกดมฟุดฟิดที่กองสมุนไพรแล้วใช้ปากคาบใบว่านหางจระเข้ที่มีรอยช้ำหรือสีไม่สวยเหวี่ยงทิ้งลงถังขยะอย่างแม่นยำ ส่วนใบที่อวบอิ่มสมบูรณ์ มันจะใช้เท้าหน้าเขี่ยไปกองรวมกันทางด้านขวา

หลินเยว่เบิกตากว้าง อ้าปากค้าง

"เจ้า... เจ้าแยกสมุนไพรเป็นด้วยรึ" เจ้าถั่วแดงเงยหน้ามองนาง เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยพลางส่งเสียง "จิ๊ด!" ราวกับจะบอกว่า 'เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อยน่านายหญิง'

"โอ้โห! นี่มันไม่ใช่จิ้งจอกธรรมดาแล้ว นี่มันจิ้งจอกอัจฉริยะ!" หลินเยว่คว้าตัวมันมาหอมหัวฟอดใหญ่ "ดีมาก! งั้นหน้าที่คัดเลือกวัตถุดิบ ข้ายกให้เจ้า!"

เจ้าถั่วแดงทำหน้าภูมิใจ ก่อนจะลงมือลงปากทำงานอย่างขยันขันแข็ง ความรวดเร็วและความแม่นยำของมันดีกว่ามนุษย์เสียอีก เพราะมันใช้สัญชาตญาณสัตว์วิเศษในการจับสัมผัสพลังปราณในสมุนไพร ใบไหนพลังปราณน้อย มันคัดทิ้งทันที

เมื่อได้ผู้ช่วยฝีมือดี หลินเยว่ก็สามารถโฟกัสกับการสกัดสารได้เต็มที่ นางใช้เครื่องกลั่นแก้วในห้องแล็บ สกัดเอาน้ำว่านหางจระเข้บริสุทธิ์ ผสมกับผงไข่มุกและน้ำพุจิตวิญญาณ กวนด้วยความร้อนที่คงที่ จนส่วนผสมทั้งหมดละลายเข้ากันกลายเป็นเนื้อครีมสีขาวมุกเนียนละเอียด ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกบัวหิมะที่ชวนให้ผ่อนคลาย

หลินเยว่ตักเนื้อครีมใส่ตลับกระเบื้องเคลือบสีขาวที่นางสั่งทำพิเศษ ฝาตลับวาดลวดลายดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยว สัญลักษณ์ของร้านเยว่ฉี

"ล็อตแรก 100 ตลับ เสร็จเรียบร้อย!"

นางปาดเหงื่อที่หน้าผากมองดูผลงานด้วยความภาคภูมิใจ ครีมกระปุกนี้ต้นทุนแทบจะเป็นศูนย์เพราะสมุนไพรปลูกเอง น้ำฟรี แรงงานจิ้งจอกฟรี แต่นางตั้งใจจะขายในราคา กระปุกละ 50 ตำลึงเงิน ซึ่งแพงกว่าข้าวสารหนึ่งเกวียนในยุคสมัยนี้

"แพงไปงั้นรึ หึ...สำหรับสตรีแล้ว เพื่อความงาม ต่อให้ต้องขายบ้านพวกนางก็ยอมจ่าย" หลินเยว่หยิบครีมขึ้นมาหนึ่งกระปุกป้ายลงบนหลังมือ เนื้อครีมซึมซาบหายไปในทันที ทิ้งไว้เพียงผิวที่นุ่มลื่นและดูสว่างกระจ่างใสขึ้นทันตาเห็น

"คุณภาพระดับเคาน์เตอร์แบรนด์ แต่ผลิตในโรงงานนรกฮ่าๆๆ"

เจ้าถั่วแดงที่ทำงานเสร็จแล้ว เดินมาเอาหัวไถขานางเพื่อทวงรางวัล หลินเยว่ยิ้มกว้างเดินไปยังโซนเสบียงที่อยู่อีกด้านหนึ่งของห้องแล็บ ชั้นวางของเหล็กสูงจรดเพดานเต็มไปด้วยอาหารแห้งและเครื่องกระป๋องจากโลกเดิมที่นางจากมา นางหยิบห่อเนื้อโคขุนอบแห้งปรุงรส ฉีกซองออกกลิ่นหอมของเครื่องเทศยุคปัจจุบันโชยเตะจมูกเจ้าจิ้งจอกน้อยทันที

"กินเยอะๆ นะพรุ่งนี้เราจะเริ่มปฏิบัติการตกเหยื่อกันแล้ว"

นางอุ้มเจ้าถั่วแดงเดินออกจากมิติ กลับสู่โลกภายนอกที่แสงตะวันเริ่มลาลับขอบฟ้าพรุ่งนี้ร้านเยว่ฉีจะเปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการ และหลินเยว่คนนี้จะทำให้เหล่าคุณหนูไฮโซและฮูหยินตราตั้งในเมืองหลวงต้องวิ่งพล่านเพื่อแย่งชิงสินค้าของนาง!

และหยางอ๋องบุรุษผู้หายตัวไป ทิ้งไว้เพียงป้ายหยกและจิ้งจอกน้อย เขาหารู้ไม่ว่า การลงทุนส่งสายสืบขนฟูมาจับตาดูนางนั้น เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ เพราะเจ้าถั่วแดงตัวนี้โดนสินบนเป็นเนื้อเกรดพรีเมียมจากมิติ จนแปรพักตร์มาอยู่ข้างหลินเยว่เรียบร้อยแล้ว!