บทที่ 6

ภามที่กำลังจะเอ่ยตอบโต้เพลิงแต่ถูกขัดซะก่อน เพราะพิธีสู่ขวัญเสร็จเป็นที่เรียบร้อยต่อไปก็เป็นการผูกข้อไม้ข้อมือของเจ้าบ่าวเจ้าสาว โดยจะมีพ่อแม่ ญาติพี่น้องของทั้งฝ่ายทยอยผูกก่อนจากนั้นถึงจะตามด้วยเพื่อน ๆ และแขกที่มาร่วมงาน

"หนักนิดเบาน้อยก็อภัยให้กันนะลูก" ย่ารสา

"ปู่ฝากน้องด้วยนะพ่อครู" ปู่สัน

"เป็นผัวเมียกันแล้วก็ดูแลกันดีนะ" ย่าไพลิน

"เองต้องปกป้องดูแลเมียเองให้ดี เกรงใจได้แต่อย่ากลัวนะเว้ย ดูปู่เป็นตัวอย่าง" ปู่ผจญ

:"ฮ่า ๆ แน่ใจนะพ่อ" พ่อครูพงษ์

พอได้ยินคำอวยพรจากปู่ผจญทุกคนในงานก็ถึงกับหัวเราะในความอารมณ์ขันของปู่

"แม่ดีใจที่ได้ภามมาเป็นลูกสะใภ้ แม่ฝากเนื้อฝากตัวนะลูก" แม่แก้ว

"ครับแม่แก้ว"ภาม

"แม่เองก็ดีใจที่ได้พ่อครูมาเป็นลูกเขย ถึงลูกชายแม่จะดื้อไปน้อยก็ค่อย ๆ สอนกันไป แม่ฝากลูกชายแม่นะ" คุณหญิงรำภา

"ยินดีต้อนรับสู่ครอบมณีสุวรรณนะลูก" พ่อครูพงษ์

"ภามฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ" ภาม

"ยินดีต้อนรับนะหลานสะใภ้" พ่อครูเพลิน

"อาก็แสดงความยินดีกับทั้งคู่ด้วยนะ ขอให้รักและดูแลกันไปจนถึงแก่เฒ่าเลยนะ" อาจักร

อาจักร อาเขยของพ่อครูเพลิงอวยพรให้คู่แต่งงาน น้าจักรพึ่งแต่งงานกับพ่อครูเพลิงได้ประมาณ 5 เดือนเอง อาจักรอายุ 37 ปีมากกว่าภรรยาเพียงปีเดียว กว่าจะผ่านด่านพ่อตาแม่ยายได้ก็แทบตายไหนจะพี่เมียหลานเมียหวง พาเพลิน มาก พื้นเพจักรเป็นจังหวัดนครพนม มีอาชีพเป็นปลัดอำเภอ เมื่อสามปีกว่าได้มีโอกาสย้ายมาประจำการที่สกลนครได้พบรักกับพาเพลิน หรือพ่อครูเพลินที่งานบายศรีสู่ขวัญปลัดอำเภอคนใหม่ นายอำเภอจึงเชิญพ่อครูพาเพลินมาเป็นหมอสู่ขวัญ จากนั้นทั้งคู่ก็ติดต่อพูดคุยกันมาเรื่อย ๆ จนเมื่อ 5 เดือนก่อนก็เข้าพิธีวิวาห์เป็นที่เรียบร้อย

"ลุงก็ไม่มีอะไรมาก ลุงฝากหลานชายด้วยนะลูก" ท่านกรรณชัย

"ขอให้ครองคู่กันไปนานนะลูก" คุณหญิงนภา

ระหว่างที่ย้ายผูกใหญ่กำลังผูกข้อมืออวยพรให้กับคู่บ่าวสาว จู่ ๆ ก็มีชายหนุ่มในชุดทหารรีบวิ่งเข้ามาให้งาน หนุ่มคนนั้นก็คือ เรือเอกภีรชัย หทัยกุล หรือรู้แล้วรู้รอด ลูกชายคนเดียวของท่านกรรณชัย ลูกพี่ลูกน้องของภามนั้นเอง

"ผมมาทันไหมครับเนี่ย" ภีม

"อ้าวตาภีม มา ๆ มาผูกข้อมืออวยพรน้องมา" ท่านกรรณชัย

"ครับ พี่ก็ขอให้เราสองคนมีความสุขมาก ๆ นะ เพลิงพี่ฝากน้องชายพี่ด้วยนะไอ้น้องรัก ห้ามทำภามเสียใจเด็ดขาดไม่งั้นพี่ตามไปเอาตัวภามกลับถึงสกลนครแน่" ภีม

"สัญญาครับ รับรองว่าน้องพี่ไม่เสียใจที่ได้ผมเป็นสามีแน่นอน" พ่อครูเพลิง

ฮิ้ว ฮิ้ว ฮิ้ว

"จารย์ผมสุดยอด" จ่อย

"จารย์ผมของแท้" โต้ง

เพลิงพูดจบคนในงานก็ร้องแซวออกมา โดยเฉพาะสองศิษย์ตัวแสบที่โอ้อวดสรรพคุณอาจารย์ตัวเองเต็มที่ ส่วนภามตอนนี้หน้าแดงและอายกับคำพูดของสามีหมาด ๆ จนอยากแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด แต่ในใจยังติดตรงที่ว่าพี่ภีมกับตาบ้าพ่อครูไปรู้จักกันตอนไหนทำไมดูสนิทกันมาก

"เป็นไงขนมบ้านตาอร่อยไหม" เจ้าที่

"อร่อยครับ ภาษาอีสาน แซ่บอิหลี" พี่สิงห์

"แซ่บคักอ้ายสิงห์" น้องเสือ (อร่อยมากพี่สิงห์)

"อร่อยก็กินเยอะ ขนมตามีอีกเพียบ" เจ้าที่