ข้ามันคนบ้านนา (เคะกล้าม)

ณ บ้านรองผู้บัญชาการกรมตำรวจ

ภายในห้องรับแขกสามคนพ่อแม่ลูกกำลังเถียงกัน แต่จะดูเหมือนว่าพ่อกับลูกชายมากที่เถียงกันไม่หยุด สาเหตุมาจากรองผู้บัญชาการกรมตำรวจ พลตำรวจโทสายัน หทัยกุล และ คุณหญิงรำภา หทัยกุล เรียกลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวมาพบหน้า เพื่อจะบอกเรื่องสำคัญ เรื่องที่ภาม หรือ ร้อยตำรวจเอกภรัญญู หทัยกุล ต้องเข้าพิธีแต่งงานกับ พ่อครูเพลิง เพลิงกัลป์ มณีสุวรรณ ตามคำมั่นสัญญาของปู่ทวดทั้งสองครอบครัวที่เคยหมั้นหมายไว้ตอนสมัยที่ทั้งสองยังมีชีวิตอยู่

แน่นอนว่าผู้กองสุดหล่อต้องไม่ยอมตกลงง่าย ๆ แน่นอน จึงทำให้ท่านรองผู้บัญชาการและลูกชายเถียงกันยกใหญ่

"ว่าไงนะครับ จะให้ภามแต่งงาน" ภาม

"ใช่ลูก ภามต้องแต่งงานกับพ่อครูเพลิง เหลนชายเพื่อนรักของคุณทวด" รองผู้การสายัน

"ไม่แต่งยังไงภามก็ไม่แต่ง ใครก็ไม่รู้ไม่เคยเห็นหน้า แถมยังเป็นหมอผีบ้าบออะไรนั้น ภามยิ่งไม่อยากแต่ง" ภาม

"ยังแกก็ต้องแต่งงานกับพ่อครูเพลิง" รองผู้การสายัน

"งั้นภามขอเหตุผลว่าทำไมต้องแต่ง" ภาม

"ฟังแม่นะภาม การแต่งงานเป็นการแต่งตามคำมั่นสัญญาของปู่ทวดของลูก ที่เคยสัญญาไว้กับปู่ทวดของพ่อครูเพลิง" คุณหญิงรำภา

"ใช่ ท่านทั้งสองเป็นเพื่อนรัก ปู่พันรอดตายมาหลายครั้งเพราะปู่ผาช่วยไว้ ท่านทั้งสองเป็นเพื่อนรักเพื่อนตายเลยก็ว่าได้ ด้วยเหตุนี้ปู่พันจึงอยากตอบแทนปู่ผาเลยให้คำมั่นสัญญาจะยกเหลนให้เป็นภรรยาของเหลนปู่ผา" รองผู้การสายัน

"แต่นั้นมันก็สัญญาของรุ่นปู่ทวด ท่านทั้งสองก็ตายไปแล้วทำไมต้องยกสัญญาบ้าบอขึ้นมากอีกละ" ภาม

"ภามแกฟังพ่อนะ ไม่แค่ปู่พันที่เคยถูกช่วย ปู่ของแกปู่สัน ลุงกันกับพ่อเองก็เคยถูกครอบครัวนี้ช่วยไว้ แกเองก็เคยรอดตายมาได้ก็เพราะพ่อของพ่อครูเพลิง จำเหตุการณ์ตอนเด็กได้ไหมที่พวกเราไปเที่ยวน้ำตกที่โคราช แล้วแกหลงป่าไป 3 วัน 3 คืน ก็ได้พ่อครูพงษ์นี้แหละไปเจอแกนอนเป็นไข้ป่าอยู่ท่านพาแกออกมาจากป่าและยังรักษาไข้ป่าให้อีก จนแกรอดตายมาเถียงพ่อทุกวันนี้ไง ไม่เชื่อไปถามปู่สันกับลุงกันแกดูก็ได้" รองผู้การสายัน

"ผมไม่เห็นจำได้เลย อีกอย่างต้องไปเป็นเมียผู้ชายด้วยกันเนี่ยนะ ไม่เอาอ่ะ" ภาม

"ลูกน่าจะจำไม่ได้ เอาแบบนี้ไหม คุณช่วยเล่าเรื่องราวของคุณปู่พันกับคุณปู่ผาและครอบครัวให้ลูกฟังดีกว่าโดยเฉพาะเรื่องของพ่อครูเพลิง" คุณหญิงรำภา

"เอาตามที่คุณว่าก็ได้" รองผู้การสายัน

จากนั้นรองผู้การสายันก็เริ่มเล่าตั้งรุ่นปู่ทวดคุณปู่พันของท่านรองผู้การ ปู่พัน หรือ อดีตผู้บัญชาการตำรวจพลตำรวจเอกพันแสง หทัยกุล อดีตนายตำรวจตงฉินฝีมือดีคนหนึ่งของกรมตำรวจ เคยถูกสั่งให้ไปประจำการที่จังหวัดสกลนคร ตอนนั้นเป็นนายจบใหม่ยศร้อยตำรวจโท จึงถูกสั่งให้ประจำที่สกลนครและได้เจอกับบุคคลคนหนึ่งที่ชาวบ้านจะเรียกว่าพ่อครูผา ผาเมือง มณีสุวรรณ หมอธรรมประจำหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มักจะเข้ามาแจ้งเบาะแสการขนย้ายยาเสพติดให้กับทางเจ้าหน้าที่ เนื่องด้วยหมู่บ้านหนองฮางเป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดกับตีนเขาภูพาน ในอดีตมักมีขบวนการค้ายามักใช้เส้นทางหลังหมู่บ้านเป็นทางผ่านเพื่อข้ามไปจังหวัดใกล้เคียงอย่าง นครพนม มุกดาหาร แล้วข้ามไปฝั่งเพื่อนบ้านอีกที

ด้วยเหตุที่ขบวนการค้ายามักใช้เส้นทางผ่านหมู่บ้าน บางครั้งพวกมันก็ตั้งแคมป์พักแรมแถวหลังหมู่บ้าน ทำให้สัตว์ที่ชาวเลี้ยงหายเพราะกลุ่มคนชั่วมาขโมยไปทำอาหาร แม้แต่วัวควายที่เลี้ยงไว้ก็ถูกขโมยไปขาย บางครั้งถึงขั้นบุกมาฉุดฆ่าหญิงสาวในหมู่บ้านไปข่มขืน เพราะบริเวณป่าตีนเขาภูพานอุดมสมบูรณ์จึงทำให้ชาวบ้านมักเข้าไปหาของป่าจำพวกเห็ดป่า เห็ดเพาะ จักจั่น หรือสัตว์ตัวเล็ก ๆ เพื่อนำไปขายในตัวเมือง จึงทำให้เจอกับพวกค้ายา ถ้าโชคดีหน่อยบางกลุ่มมันก็ไม่สนใจทางใครทางมัน แต่ถ้าโชคร้ายเจอพวกจิตใจต่ำช้ามันก็จะจับตัวไป