มิติคู่ขนาน

“ข้าแต่เทพเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ บัดนี้ชาวเมืองใกล้อดตายเต็มที หากท่านส่งฝนมา ข้าน้อยแม่ทัพลู่จ้งหลินจะตอบแทนท่านเทพอย่างดีที่สุด!!“

เสียงแว่วๆนี้ดังมาไม่ขาดสาย ปลายเท้าเล็กๆเดินเข้าไปตามเสียงที่เล็ดลอดมาจากห้องทำงานของคุณปู่ผู้ล่วงลับ

”ท่านเทพพวกข้าทำผิดกฏสวรรค์หรือไม่ ช่วยด้วยเถิด…“

ตู้ไม้ใบใหญ่ที่อยู่ชิดริมผนังห้องคือที่มาของเสียง

แอ็ดดดดดด มือเล็กเปิดออกก่อนจะพบกระดาษใบนึง ในนั้นมีใจความว่า…

…ต้าตงคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดที่ปู่เตรียมไว้ให้หลาน หากแม่ทัพลู่เดือดร้อน หลานอย่าปล่อยมือจากพวกเขา!!…

มือบางสั่นเทาก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ

“คุณปู่…ไม่เคยหลอกหนูนี่นา” ตั้งแต่เสียพ่อแม่ไป คนที่เลี้ยงดูคือคุณปู่ผู้ใจดี การที่ท่านบังคับให้เธอมาที่นี่ นั่นเท่ากับว่าที่นี่ต้องมีอะไรแน่นอน

ปึก!!

กระดาษแผ่นนึงที่ ล่วงออกมาจากด้านในตู้ เธอหยิบมันขึ้นมาเปิดดู

…คราก่อนข้าเคยขอให้ท่านมอบน้ำ มันอาจจะมากเกินไปแต่ว่า…ต้าตงแห่งนี้ ประชากรกำลังจะตายกันแล้วจริงๆ ท่านเทพได้โปรดเถิด…

กลิ่นธูปที่เผาไหม้ทำเธอปิดจมูก กระดาษใบนั้นยังอุ่นๆอยู่ด้วยซ้ำ มองตู้ไม้ใบใหญ่ตรงหน้าก่อนกวาดมือเข้าไปแต่มันเหมือนกับว่าไม่สิ้นสุด ด้านหลังมันโล่ง!!

เท้าเล็กๆวิ่งลงมาในห้องครัว หยิบน้ำแร่1ขวดใหญ่และตะกร้าส้มก่อนจะวิ่งกลับมาที่เดิม ยืนชั่งใจอยู่นานก่อนจะโยนส้มเข้าไป มันเหมือนไม่มีอะไรให้กระทบ โยนแล้วหาย โยนแล้วหายจนเธอตื่นเต้น

แคว้นต้าตง

ตุบ ตุบ

ส้มสองผลกลิ้งออกมาจากตู้ไม้จันทร์ที่มีกลิ่นหอมอย่างดี มันตั้งอยู่ในห้องนอนของท่านแม่ทัพลู่ ดีที่ในนี้ไม่มีใครมีแค่เขา มือหนาสั่นเทาหยิบมันขึ้นมาก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง

เข่าหนากระแทกลงกับพื้นก่อนคำนับตู้ไม้ใบใหญ่

“ท่านเทพ ท่านกลับมาแล้ว!! ครานี้ข้าเจอศึกหนักเหลือเกิน” เขาแทบกู่ร้อง ก่อนจะมองหากระดาษแผ่นเก่าๆขึ้นมาบรรจงเขียน และเผามันในตู้ไม้

วิลล่าหลี่

”ตอบกลับมาสิ!!“ เฉวียนเยี่ยตื่นเต้นไม่น้อย กัดปากอยู่ข้างหน้ารอคอยอะไรบางอย่าง

พึบ กระดาษเก่าๆสากๆใบเล็กมีรอยไหม้อยู่ขอบๆ มาพร้อมข้อความ

“ท่านเทพ ขอบคุณท่านที่เมตตา ท่านกลับมาแล้ว!!” เธอรับรู้ได้ถึงความดีใจ ก่อนจะมองขวดน้ำในมือ หยิบแก้วใบเล็กมาวางและเทน้ำลงไป

“อันนี้ไปยังไงหล่ะ!!” คำถามเกิดขึ้นมากมาย ก่อนจะโยนลงไปทั้งแก้ว

วึบ!! เธอหยิบกระดาษมาฉีกเป็นแผ่นเล็กๆ และมองไฟแช็กข้างๆกันนิ่ง

”ฉันไม่ใช่เทพคนเดิมที่เคยคุยกับนาย คือว่าปู่ของฉันท่านไม่อยู่แล้ว เอาเป็นว่าเมื่อครู่ได้รับน้ำไหม?“ เขียนเสร็จก็ลองเผาดูและหย่อนลงในตู้ มือถือขวดน้ำเตรียมสาดหากว่าตู้ไม้นี้ไหม้ เพราะเธอยังไม่รู้วิธีสื่อสาร

พึบ

…มาเพียง1แก้วขอรับ!!…

“อ่า เมืองโบราณงั้นเหรอ!!”