ความลับที่ปิดซ่อน2

หลังจากได้เงินมาแล้วเธอเดินเลือกซื้อของกินของใช้ เพราะวิลล่าที่คุณปู่ทิ้งเอาไว้ให้อยู่ชานเมือง ไม่แน่ใจว่าที่นั่นจะมีซุปเปอร์หรือร้านค้าหรือเปล่า

“ซาลาเปา หมั่นโถว บะหมี่ หมูแดงแช่แข็ง หมูกรอบแช่แข็ง เส้นบะหมี่ ฮะเก๋า” ทุกอย่างเธอเลือกซื้อไปยกแพค เพราะมีหลายอย่างให้ทะยอยจัดการ เธอต้องสบัดคนพวกนั้นออกทีละคนและต้องเงียบที่สุด นั่นเท่ากับว่าตอนนี้วิลล่าหลี่คือฐานทัพใหม่ของเธอ

“บะหมี่เผ็ดแบบแช่แข็งก็น่าสนใจ” เธอหยิบถ้วยอาหารร้อนเองมาอีกหลายรสชาติ และน้ำแร่อีกหลายแพคก่อนจะคิดเงินและขับรถมุ่งหน้าไปยังเขตชานเมือง

ใช้เวลากว่า2ชั่วโมงกว่าเธอจะเจอทางเข้าหมู่บ้านที่ไม่ได้มานานแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงบ่ายที่อากาศไม่ร้อนเท่าไหร่

รถสปอร์ตคันหรู ขับมาจอดที่ตีนเขาเป็นวิลล่าที่ระบุในพินัยกรรม แต่มีคนวิ่งมาบอกให้เธอขับขึ้นไปอีก แม้จะสงสัยแต่คนที่นี่ไว้ใจได้ เพราะผู้เป็นลุงไม่เคยรู้ถึงการมีอยู่ของคนพวกนี้!!

“สวัสดีคับคุณหนูรองหลี่” รปภ หน้าหมู่บ้านรีบออกมาต้อนรับ เธอนึกแปลกใจที่เขาจำเธอได้ก่อนจะถามบางอย่าง

“หมู่บ้านนี้มีวิลล่ากี้หลังกันหล่ะคะทำไม รปภ เยอะขนาดนี้” ชายคนนั้นฉีกยิ้มก่อนจะผายมือ

“ที่นี่มีทั้งหมด4หลัง และมันเป็นชื่อคุณหนูถึง3หลัง อีก1หลังคือชื่อเจ้าสัวหลี่คับก็คือหลังที่ตีนเขานั่นเอง ส่วนที่นี่…เป็นความลับ” เฉวียนเยี่ยห่อปากเป็นรูปตัวโอ ก่อนจะถามเสียงเรียบ

“ทนายไป๋รู้เรื่องนี้ไหมคะ” ได้รับการส่ายหน้าเพื่อยืนยัน

“วิลล่าที่คุณไป๋รู้ คือวิลล่าที่อยู่ที่ตีนเขาด้านล่างคับ” นั่นหมายความว่าที่นี่คือความลับสุดยอดของคุณปู่ เธอยื่นเงินให้เป็นสินน้ำใจ ก่อนจะขอบคุณที่ต่อจากนี้พวกเขาจะปกป้องเธอจากทุกอย่างอย่างดี

ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในวิลล่าหลังในสุด เธอพบว่าที่นี่ครบคัน มีทั้งเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ไฮเทค และยังมีเครื่องอำนวยความสะดวก ด้านหลังเป็นลำธารไหลผ่านจากภูเขา ข้างๆของวิลล่าเป็นสวนผลไม้ที่ออกลูกเยอะจนเธอตื่นเต้น

”สวัสดีค่ะคุณหนู ดิฉันเป็นแม่บ้านของที่นี่ ฉันชื่อเมิ่งจูถิง” เธอพยักหน้ามองตะกร้าส้มในมือแม่บ้านที่มารายงานตัวอย่างน้อบน้อมก่อนจะรับตระกร้าผลไม้ที่ยื่นมาให้

“คืนนี้เผื่อคุณหนูหิวค่ะ ป้าอยู่ที่วิลล่าตีนเขาที่นี่หลัง1ทุ่มจะไม่มีใครมารบกวน” เธอพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะช่วยกันขนของที่เธอซื้อมาเข้าบ้าน และจัดการอาบน้ำเตรียมเคลียร์เรื่องสำคัญที่คุณปู่สั่งไว้ทีละอย่าง หลังทานมื้อเย็น

ในค่ำคืนอันเงียบสงบเธอเธอกำลังเปิดกล้องวงจรปิดในบริษัทดูพร้อมยกยิ้ม

“ค่อยๆกินเดี๋ยวพุงแตกตายสะก่อน” ลุงที่เป็นตัวพ่อเรื่องโกงกินกำลังพยายามแฮกระบบบริษัทแต่ก็ต้องคว้าน้ำเหลว เพราะฉันนี่แหละแฮกเกอร์ตัวแม่!!

“พวกเราหิวจะตายอยู่แล้ว”

“ฝนไม่ตกมาเป็นเดือน”

“ท่านเทพ สังเวยแมวแล้วเหตุใดจึงเงียบเฉียบเช่นนี้!!”

“เรือไม่มีมารับสินค้าพวกเราไปขาย และบังไม่มีเรือสินค้ามาให้เราซื้อเสบียงอีก หรือจะอดตายกันแล้วจริงๆ” เสียงดังเซ็งแซ่ที่แว่วมาตามลมทำเธอเด้งจากที่นอนก่อนเปิดม่านดู เมื่อไม่พบอะไรก็วิ่งไปที่โถงกลางบ้านเปิดทีวิที่เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดภายนอกแต่ก็ไม่พบอะไร

“หูไม่น่าจะแว่ว” เท้าเล็กๆเตรียมเดินกลับห้องนอนก่อนจะหยุดชะงัก

“พืชผลการผลิตไม่เติบโต วันนี้ข้าคำนับท่านเทพเป็นพันครั้ง เหตุใดยังนิ่งเฉยอยู่อีก ส่งฝนมาเสียหน่อยเถิด!! ข้าขอร้อง!!”