ความลับที่ปิดซ่อน

ทั้งห้องตกอยู่ในความอึดอัด แม้แต่กั้วหมิงยังแทบไม่กล้าขยับ เฉวียนเยี่ยและลูกพี่ลูกน้องต่างเซ็นรับมรดกด้วยความเงียบเฉียบ ตอนนี้ทุกคนในที่นี้เหมือนถูกแช่แข็งสมอง หลังเปิดพินัยกรรมฉบับที่2

มือบางหยิบเอกสารขึ้นมาวางตรงหน้า รูปถ่ายและแผนการบางอย่างที่หมายเอาชีวิตเธอ ถูกวางกระจัดกระจายบนโต๊ะ คนในบ้านลุงใหญ่แทบนั่งไม่ติด

“หนูทำงานพวกนี้มาเกือบ5ปี เรื่องพวกนี้หนูรู้ง่ายๆแค่มีเงานึงเดินตามเงียบๆ อย่าให้มีอีกเป็นครั้งที่สอง!!” เธอลุกขึ้นยืนเดินตรงไปขึ้นรถคันใหญ่ ก่อนจะนั่งนิ่งคิดถึงคำพูดของปู่

“ขายทุกอย่าง ในตอนที่ยังมีค่ามากมาย เชื่อปู่เถอะหลานไม่มีทางอับจน แล้วย้ายไปอยู่ที่ซานตงเถอะที่นั่นปลอดภัย” แม้จะสงสัยแต่เธอก็ยอมทำตาม ติดต่อหานายหน้าเป็นการส่วนตัว บอกขายบ้านในเมืองก่อนเป็นอย่างแรก และทุกอย่างเงียบเฉียบที่สุด!!

ส่วนในห้องที่เปิดพินัยกรรม ทนายความจดจ้องทุกคนด้วยสายตาตำหนิ

“ทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่าพวกคุณได้ทรัพย์สินเท่าไหร่ ทำไมถึงใจร้อนนักหล่ะคับ แค่เด็กผู้หญิงตัวคนเดียว ทำดีหน่อย ไม่แน่ว่าเธอจะวางใจให้ดูแลของในหลี่กรุ๊ป” คำพูดของทนายความนั้นบ่งบอกได้ดีว่าเขาเป็นคนของใคร แน่นอน เขาเลือกเหยียบเรือ2แคม

“ใครจะรู้กันหล่ะ นายก็รู้อยู่แล้วทำไมไม่กระซิบบอก” กั้วหมิงพูดจาอ้อมแอ้มโทษคนของบิดาเขา ที่ตอนนี้รับสินบนมาเป็นใส้ศึกให้เขาแทน

“เห้อออ การที่ผมเตือนให้อยู่นิ่งๆนั่นคือการบอกกลายๆ อย่าให้มีอีก แค่ทำดีหน่อย เด็กที่ขาดความอบอุ่นจะไปไหนได้!!“ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะจัดสูทให้เข้าที่และเตรียมเดินออกไป

”ผมจะคุยเรื่องตำแหน่งงานให้รับคุณเข้าทำงานไปก่อน ระหว่างนั้น ค่อยๆยักยอก ทำแบบแนบเนียนหน่อย ผมจะอุดรอยรั่วเอง“ จบคำพูดนั้นของทนายความที่อายุไม่น้อย คนในบ้านของกั้วหมิงมีสีหน้าดีขึ้น…

มือเล็กเก็บของใช้จำเป็นใส่กระเป๋าเดินทาง2ใบ ใช้เวลาชั่วโมงกว่าก่อนจะมีคนจากสำนักทนายประจำตระกูล เดินทางนำทองคำแท่ง50บาทมาให้ เธอพยักหน้ารับแต่ไม่พูดอะไร ยกมือถือโทรหาทนายคนนั้น…คนที่เธอรู้ดีว่าเขาแปรพักไปแล้ว

”คุณลุงระยะนี้หนูต้องการทำหนังสือมอบอำนาจให้เซี่ยหลินตรวจเอกสารแทนนะคะ ใจหนูห่อเหี่ยวเกินไป จะอยู่ไปบ้านคุณปู่ที่ชานเมือง“ เขาแสดงออกถึงความห่วงใย2-3ประโยนช์แต่เธอยืนยันว่าไม่เป็นไรสุดท้ายก็จัดการให้ เธอเปิดอีเมลล์และทำการเซ็นอีเล็กโทนิค และส่งต่อให้คนสนิทที่พอจะไว้ใจได้คือเซี่ยหลิน

จากนั้นขนของไปใส่รถสปอตคันหรู ขับตรงไปที่ห้างแห่งหนึ่ง เพราะตอนนี้ยังเป็นเวลาแค่10โมงเช้า เธอเดินเข้าไปพร้อมกวาดสายตามองหาเป้าหมาย ก่อนจะตรงไปที่ร้านเครื่องประดับ

“สวัสดีค่ะคุณหนูหลี่” พนักงานออกมาต้อนรับอย่างน้อบน้อมเพราะเธอเป็นลูกค้าวีไอพี

”ฉันต้องการขายทองนี้ทั้งหมดค่ะ“