บทที่ 8 เจ้าเมือง

เรนิสแงะประตูที่ติดพื้นออกอย่างทุลักทุเล ให้ตายเถอะทำไมมันหนักแบบนี้นะ เจ้าพวกข้างหลังน่ะอย่ายืนเฉยๆสิมาช่วยกันก่อนเซ่

หลังจากประตูเปิดออก เรนิสก็ก้าวลงบันไดอย่างระมัดระวัง มันเป็นบันไดที่ไม่ยาวมากนัก หลังจากถึงชั้นล่างเรนิสก็เห็นห้องใหญ่ๆสองห้องทั้งด้านซ้ายและขวา

เรนิสจึงเลือกที่จะไปฝั่งซ้ายก่อน ก่อนจะมือจะเปิดประตูเขาก็ได้ยินเสียงคิวรันซะก่อน

“องค์ราชินี ระวังด้วยนะครับ”คิวรันเอ่ย

“รู้แล้วน่า”

แอ้ด...

ข้างในห้อง มีเงินทองมากมายกองไว้ ทั้งของล้ำค่าและของดาษดื่น ดูก็รู้ว่าจิกมาจากชาวบ้าน “รู้แล้วว่าจะเอาเงินที่ไหนมามอบให้ชาวบ้านเมืองนี้”

เรนิสปิดประตูห้องฝั่งซ้ายก่อนที่จะตรงไปที่ห้องฝั่งขวา

แอ้ด...

เมื่อเปิดเข้าไปเขาก็พบโอเมก้ามากมายนั่งจับกันเป็นกลุ่มก่อน สายตาดูระแวง และหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา ตามตัวมีร่องรอยแดงและเขียวเป็นจ้ำๆ จากที่ดูมีประมาณ 20 คน

“คนมาใหม่เหรอ”โอเมก้าคนหนึ่งที่ดูเป็นผู้นำที่สุดพูดขึ้น ใบหน้างดงามมีรอยเขียวอยู่ที่ใบหน้าและตามตัวเหมือนคนอื่นแต่ดูจะหนักกว่าเป็น 2 เท่า

“ข้ามาเพื่อปล่อยพวกเจ้า”

“มาปล่อยพวกเราหมายความว่ายังไง แล้วเจ้าเมืองล่ะ”

“เขาโดนไล่ออกไปแล้ว”และยังมีอีกหลายคดีติดตัว

“งั้นเหรอ...”

“เจ้าดูไม่ดีใจเลยนะ”

“ถึงออกไปได้พวกเราก็ต้องไปขายตัวอยู่ดี ไม่มีใครจ้างโอเมก้าทำงานหรอก นอกจากงานขายตัว ถ้าไม่ถูกเจ้าเมืองจับมา พวกเราก็ต้องโดนพ่อแม่จับมาขายอยู่ดี”

อา..จริงด้วย ค่านิยมเหยียดเพศยังไม่หมดไป เรนิสไม่สามารถไปบังคับให้ใครรับโอเมก้าเข้าทำงานได้ การรับใครเข้าทำงานเป็นสิทธิของเจ้าของกิจการ วิธีเดียวที่ทำได้คือออกกฎหมายคุ้มครอง พ่อแม่ห้ามขายลูกกิน ห้ามฆ่าเด็กที่เกิดมาเป็นโอเมก้า ยกเว้นทำแท้งตั้งแต่อยู่ในท้อง และเร็วๆนี้เขาจะสร้างโรงเรียนเพื่อให้ทุกเพศ ทุกชนชั้นมีการศึกษา

“ไปทำงานกับข้าไหม”

“…”

“ลืมแนะนำตัวไปเลย ข้าชื่อเรนิสเป็นราชินีของประเทศนี้ ข้ามาเพื่อเปลี่ยนแปลงระบบที่เน่าเฟะของประเทศนี้ด้วย”

“ราชินี? เปลี่ยนบังลังก์แล้วเหรอ อา..นั่นสิข้าอยู่ที่นี่มา 5 ปีแล้วนิ เรื่องภายนอกน่ะไม่รู้หรอก ตกลง ข้ายินดีทำงานให้กับท่าน แต่บอกไว้ก่อนว่าข้าทำอะไรไม่เป็นหรอกนะ”

“ข้าจะสอนพวกเจ้าทุกคนเอง ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรน่ะ”

“ข้าชื่อริน”

หลังจากพบทั้ง 20 คนแล้ว เรนิสก็นั่งฟังพวกเขาแนะนำตัวเรียงคน จำได้บ้างไม่ได้บ้าง เอาเถอะเดี๋ยวต้องทำงานด้วยกัน เดี๋ยวก็จำได้เอง

เรนิสให้ทั้ง 19 คนอยู่ในบ้านเจ้าเมืองไปก่อน ส่วนริน เรนิสให้ตามมาด้วยเพราะเขาดูจะรู้เรื่องที่สุดและดูมีความเป็นผู้นำ เรนิสต้องการให้เขาเรียนรู้งานตั้งแต่ตอนนี้

“คิวรัน ข้ามีกฎหมายที่จะออกใหม่ เจ้ากับเบริเวอร์ส่งเรื่องนี้ให้เจ้าเมืองและขุนนางทุกคนด้วยนะ”

“ท่านจะออกกฎหมายเรื่องอะไรเหรอครับ”

“หนึ่งห้ามผู้ใดก็ตามฆ่าบุตรของตัวเองไม่ว่าจะเป็นเพศอะไรก็ตาม ทำผิดมีโทษจำคุก 10 ปีหรือประหารชีวิต สองคือห้ามขายบุตรตัวเองเด็ดขาดไม่ว่าบุตรจะเต็มใจหรือไม่ ถ้าทำผิดมีโทษจำคุก 10 ปี สามห้ามมีเพศสัมพันธ์กับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี หากกระทำผิดมีโทษจำคุก 5 ปี สี่ห้ามข่มขืนหากกระทำจะจำคุก 5 ปีปรับ 50,000-500,000เหรียญ ฉีดยาเพื่อให้เสื่อมสภาพทางเพศพอออกจากคุกก็ประหารชีวิต ไว้กลับปราสาทจะร่างกฎหมายแล้วประทับตราให้นะ”

“องค์ราชินีร่างกฎหมายโดยไม่ผ่านขุนนางแบบนี้จะดีเหรอครับ”คิวรันถาม

“ถึงพวกเขาไม่ยอมก็ทำอะไรข้าไม่ได้”

ดูเหมือนจะต้องแต่งตั้งตำรวจขึ้นมาซะแล้ว ไหนจะเจ้าเมืองคนใหม่อีก หือ...เจ้าเมืองคนใหม่เหรอ เรนิสหันไปมองมาร์คอตที่ทำหน้าเอ๋ออยู่ หมอนี่เข้าท่า เป็นเบต้า จิตใจดี น่าจะเป็นผู้นำได้

“มาร์คอต สนใจมามาเป็นเจ้าเมืองไหม”

“ห้ะ!! ข้าเหรอครับ แต่องค์ราชินีข้าไม่มีความรู้ แถมไม่ใช่อัลฟ่าด้วย”

“ข้าเลือกคนที่ความสามารถ ความเหมาะสม ไม่ใช่เพศ ว่าที่เจ้าเมือง”

“แต่เรื่องความสามารถ…”

“ข้าจะติวเข้มให้เจ้าเอง 3 วันนี้ก่อนแต่งตั้งเจ้าเมืองใหม่เจ้าต้องมีเรียนกับข้า”

ความจริง 3 วันเป็นอะไรที่น้อยมาก แต่เรนิสมีเวทแสง เวทที่หายสาบสูญไปเป็นพันปีแล้ว พูดไปก็ไม่มีใครรู้จัก แต่มันมีความพิเศษตรงสามารถถ่ายทอดความรู้ของตัวเองให้ผู้อื่นได้ โดยสามารถทำได้แค่เดือนละครั้ง 3 วันนี้จึงเป็นการฝึกการใช้พลังเวทของลุงมาร์คอตเท่านั้น จะคุมคนทั้งเมืองจำเป็นต้องมีพลังซักหน่อยล่ะนะ

เรนิสรักษาร่องรอยตามตัวของโอเมก้าทั้ง 20 คนจนเสร็จแล้ว แน่นอนนี่เป็นพลังเวทแสงล่ะนะ เรนิสถ่ายทอดความรู้ในเรื่องการปกครองคน ทัศนคติของผู้นำ และอีกมากมายที่พอจะทำให้ลุงมาร์คอตกลายเป็นเจ้าเมืองที่ดีได้

ได้ข่าวว่าลุงแกมีแผนจะสร้างโรงเรียนประจำเมืองด้วย เวทแสงมีประโยชน์แบบนี้เอง

เรนิสต้องการจะสอนโอเมก้าทั้ง 20 คนไปพร้อมกับลุงแกด้วยแต่ก็อยากให้ลุงเรียนรู้ได้เต็มที่ จึงแบ่งเป็นกลุ่มๆ กลุ่มแรกเรนิสสอนเองมีลุงมาร์คอต ริน แล้วก็โอเมก้าอีก 5 คนที่บอกว่าอยากเป็นตำรวจหลังจากที่เรนิสพูดเรื่องกฎหมายไป แล้วโอเมก้าอีก 14 คน เรนิสให้เนเน่และวาวาแยกไปสอน

เมื่อเรนิสมองเสตตัสลุงก็ได้แต่ขำจนปอดโยก อายุ 30 แต่ดันไปเรียกว่าลุง แถมเขายังไม่ท้วงอีก!!! ฮ่าๆๆๆ

ชื่อ : มาร์คอต คูเปอร์

สถานะ : ว่าที่เจ้าเมือง

เพศ : เบต้า-ชาย

อายุ : 30 (ติดสถานะหน้าแก่ก่อนวัยเพราะได้รับสารอาหารไม่เพียงพอและทำงานหนัก)

พลังเวท : ดิน (Lv.3)

===============================

ชื่อ : ริน ไม่มีสกุล

สถานะ : คนของราชินี

เพศ : โอเมก้า-ชาย

อายุ : 19

พลังธาตุ : แสง (Lv.1)

ดูสิเราเจออะไร คนที่มีธาตุแสง ธาตุที่ไม่มีใครมีมาพันปีแล้ว ถ้าไม่นับของเก๊แบบเขาที่พระเจ้าเสกให้อ่ะนะ ปกติแล้วธาตุในร่างกายจะสืบทอดผ่านสายเลือด ชักอยากรู้แล้วว่าพ่อแม่ของรินเป็นใคร

เรนิสทุ่มสอนอย่างเต็มที่ใน 3 วัน แน่นอนว่าเรนิสจะอยู่สอนต่ออีก 1 อาทิตย์ก่อนจะ move ไปเมืองอื่น

“ตื่นเต้นรึเปล่าท่านเจ้าเมือง”เรนิสถามมาร์คอตที่ตาดำเป็นหมีแพนด้าดูก็รู้ว่านอนไม่หลับ

“องค์ราชินีล้อข้าเล่นแล้ว ตอนนี้ข้าแทบจะกลายพันธ์เป็นหมีแพนด้า”

“ฮ่าๆ อีก 1 ชม.จะถึงเวลาท่านก็เอาเวลานี้นอนเถอะ”

ความจริงหน้าที่เจ้าเมืองต้องมีเลขาหรือคนที่นี่เรียกว่าผู้ช่วยนั่นแหละ คอยตรวจบัญชีหรือช่วยแก้ปัญหาร่วมกันเจ้าเมืองแต่นั่นเป็นตำแหน่งที่มาร์คอตต้องหาเอง หาใช่เขาเป็นคนแต่งตั้ง ความจริงตำแหน่งเจ้าเมืองก็เหมือนกัน เรนิสมีแผนจะแก้กฎหมายในการเลือกเจ้าเมืองควรเป็นความสมัครใจชาวบ้าน คนที่ไม่ได้อยู่อาศัยอย่างพวกขุนนางกับราชวงศ์มีสิทธิอะไรไปเลือกแทนไม่พวกเขา

แน่นอนว่าเรนิสเลือกให้เพราะตอนนั้นยังไม่มีกฎหมายนี้และชาวบ้านไม่มีความกล้าและความรู้พอจะสู้กับเผด็จการทั้งหลาย ในครั้งแรกเรนิสจึงจะเลือกให้ก่อน

“องค์ราชินี ท่านเจ้าเมือง ได้เวลาแล้วค่ะ”โอเมก้าหน้าตาน่ารักเดินมาเรียกพวกทั้งสอง นางชื่อลีน่าเป็นหนึ่งในตำรวจของเมืองนี้นั่นเอง

เรนิสให้คิวรันและเบริเวอร์ไปเรียกชาวเมืองทุกคนมาใจกลางเมืองเพื่อมาดูการแต่งตั้งเจ้าเมืองคนใหม่ คนทั้งเมืองมามุงดูจนถ้ามองจากไกลๆคงนึกว่าฝูงมด

“ข้า ราชินีเรนิส เกรย์เวล ผู้ปกครองอาณาจักรโซฟิโอล่า ขอแต่งตั้งให้มาร์คอต คูเปอร์ เป็นเจ้าเมืองคนต่อไป”

เฮ!!!!!!!!!!

เสียงของชาวเมืองบ่งบอกถึงความดีใจ พวกเขาไม่ต้องทนถูกข่มขู่จากเจ้าเมืองคนก่อนแล้ว แถมมาร์คอต คูเปอร์ก็เป็นคนที่พวกเขารู้จักดีเพราะขายอาหารในราคาถูก มาร์คอตเป็นเบต้าแล้วยังไงล่ะ เขาเป็นคนดีกว่าเจ้าหมูอ้วนนิคร้อยเท่า แบบนี้จะไม่ยินดีได้อย่างไร

“ถึงเวลาแล้วที่เมืองนี้จะมีชื่ออย่างเป็นทางการ ราชินีเอ่ยอนุญาตให้พวกเราตั้งชื่อเมืองของพวกเราเอง ข้าเดินไล่ถามชาวบ้านเกือบทั้งเมืองเรื่องชื่อเมื่อวันก่อน จนได้ความว่าเมืองของเรามีภูเขาอยู่มาก ชาวบ้านก็มีกินได้เพราะของในภูเขา จึงเห็นควรว่าเมืองนี้ควรชื่อ เมาตัน ซึ่งดัดแปลงมาจากภาษาของอาณาจักรมหาอำนาจของโลก”

“เฮ!!!”

“องค์ราชินีทรงพระเจริญ”

“ทรงพระเจริญ”

อย่า อย่ามองแบบนั้น ไม่ได้คิดชื่อนี้กันง่ายๆนะ มันเอามาจาก mountain ที่แปลว่าภูเขาในภาษาอังกฤษและแปลงเสียงนิดหน่อยซึ่งประเทศมหาอำนาจของโลกนี้คือประเทศอังกฤษนี่แหละหรือที่คนที่นี่เรียกว่าอาณาจักรอังกฤษ อ้างอิงจากหนังสือครอบจักรวาลในหัว ที่นี่ไม่มีประเทศอเมริกาล่ะนะ

=============================