บทที่ 3 สัมผัสใกล้ชิด

เช้าตรู่ของวันใหม่วนเวียนมาถึงแล้วก็ล่วงเลยผ่านไปจนเข้าช่วงสายของวัน ทว่า สองร่างบนเตียงนอนนุ่มๆยังไม่มีใครอยากลืมตาก่อนใคร ทำเหมือนกับว่าเตียงที่กำลังนอนอยู่นี้คือที่นอนที่ทั้งสองคนตามหา นอนหลับสบายไม่อยากตื่นมาเริ่มต้นใช้ชีวิตคู่กันเลยทีเดียว

“อืมม”

เสียงครางฮึมฮัมคล้ายจะพอใจถูกปล่อยออกมาจากชายหนุ่มที่ตอนนี้เขากำลังนอนกอดอะไรบางอย่างอยู่ อาจจะเป็นหมอนข้างหรือไม่ก็หมอนหนุน จะเป็นอะไรก็ช่างแต่สิ่งนี้มีกลิ่นที่หอมมาก กลิ่นหอมคล้ายแชมพูสระผมที่เขาใช้เมื่อคืนตอนอาบน้ำเลย

“อืม หอมจัง”

ทำไมถึงได้หอมมากขนาดนี้ มันเหมือนกับกลิ่นหอมของแชมพูผสมเข้ากับกลิ่นของอะไรบางอย่างที่รวมกันแล้วหอมเหลือเกิน หอมชื่นใจ

หอมจนณัฐเดชฝังจมูกสูดดมตรงนั้นซ้ำๆไปหลายครั้ง ยิ่งดมยิ่งถูกใจ ยิ่งหอมยิ่งอยากกอดไว้แนบกาย ตวัดขาแข็งแรงเกยก่ายไว้ สองแขนรวบรัดแนบแน่น

“นุ่มมาก”

ทั้งนุ่มทั้งหอมเกินจะห้ามใจ ฝั่งจมูกสูดดมความหอมอีกครั้ง กักเก็บ ตักตวงความสดชื่นนี้เข้าปอดให้ได้มากที่สุด กลิ่นนี้ทำให้เขานอนหลับลึกมากที่สุดในรอบปี กลิ่นนี้เหมือนเป็นยาบำบัดอาการนอนไม่หลับของเขาเลย

แล้วมันคือกลิ่นอะไรกันแน่...

เมื่อเกิดความสงสัย ย่อมเกิดความอยากรู้และในเมื่ออยากรู้ หากเขาไม่ลืมตาตื่นขึ้นมา เขาคงไม่ได้รู้แน่ว่ากลิ่นที่เหมือนเป็นยานอนหลับสำหรับเขานี้มาจากที่ไหน

ณัฐเดชเปิดเปลือกตาของตัวเองช้าๆ กะพริบตาเล็กน้อยเพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงรำไรภายในห้อง

ผ้าม่านทุกมุมยังปิดอยู่เหมือนเดิมแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเสียงแดดที่ลอดเข้ามาในห้องได้ ทำให้ณัฐเดชสามารถมองเห็นรอบ ๆ ห้องได้โดยไม่ต้องลุกไปเปิดไฟหรือเปิดโคมไฟข้างเตียงนอน แต่เสียงสว่างเล็กน้อยนี้ก็ทำให้เขาค้นพบว่า กลิ่นหอม ๆ ที่ทำให้เขานอนหลับสบายตลอดทั้งคืนกับความนุ่มนิ่มที่เขากอดอยู่คืออะไร

ไม่ใช่หมอนข้างหรือหมอนหนุนแต่สิ่งที่เขากอดอยู่คือหมอน...หมอนข้างมนุษย์!

“…” เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ณัฐเดชทำตัวไม่ถูกเมื่อมีหญิงสาวมานอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา แบบนี้คือผิดปกติมาก ผู้ชายอย่างเขาไม่เคยขาดผู้หญิง เขาไม่ได้เจ้าชู้คบซ้อนไปเรื่อย ถ้าเจอคนที่รักและคิดจริงจังก็จะคบและนอนกับคนนั้นแค่คนเดียว แต่ถ้ายังโสดอยู่ก็ซื้อกินเมื่อหิว

แต่ตอนนี้คงซื้อกินแบบนั้นไม่ได้แล้ว เพราะเขาสาบานอย่างลูกผู้ชายกับบิดาไปแล้ว ว่าตลอดเวลาที่เขายังอยู่ในฐานะสามี(ที่ไม่อยากเป็น)ของทิชารีย์ เขาจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนอื่น

เห็นเขาเปลี่ยนคู่นอนไปเรื่อยก็ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าอะไรควรทำเมื่อตนเองแต่งงานแล้ว ถึงเขาจะไม่ได้รักผู้หญิงคนนี้ แต่การนอกกายนอกใจคนที่เป็นภรรยามันไม่ใช่สิ่งที่ควรทำ เขาเป็นผู้ชาย ไม่ใช่คนที่ดีอะไรมากแต่ก็มีศักดิ์ศรีพอ ก็แค่ปีเดียว ถ้าอยากมีเซ็กซ์เขาก็ช่วยตัวเองได้ หึ แต่ไม่มีวันจับผู้หญิงคนนี้มาเป็นเมียทางพฤตินัยแน่

“หลับสนิทแบบนี้ ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นคงจับเธอปล้ำไปแล้วทิชา” พูดเสียงแผ่วเบาเพราะไม่ได้อยากให้คนที่หลับอยู่ได้ยิน นี่มันเป็นโชคดีของเธอที่เขาไม่ได้เป็นผู้ชายแบบนั้น การที่มีผู้หญิงมานอนข้าง ๆ แบบนี้แถมอยู่ในสถานะที่เขาจะมีอะไรกับเธอก็ได้ไม่ผิดด้วย เป็นคนอื่นคงเอาไปแล้วแต่ไม่ใช่สำหรับณัฐเดช เกลียดก็คือเกลียด

พอคิดถึงคำว่าเกลียด ความรู้สึกก็ตีตื้นขึ้นมาในหัวทันที แขนที่กอดร่างบางไว้เริ่มรู้สึกว่ามันวางผิดที่ เหมือนร่างกายของเขาไปสัมผัสกับของแสลงอย่างไรอย่างนั้น

ทว่า พอจะขยับแขนของตัวเองออก ร่างบางที่เหมือนของแสลงในความคิดของณัฐเดชกลับขยับตัวเข้าหาอกของเขา จมูกของเธอกำลังชิดอยู่ที่กลางอก ลมหายใจอุ่น ๆ ที่ถูกปล่อยออกมาด้วยจังหวะสม่ำเสมอ ทำให้ณัฐเดชรับรู้ได้ว่าเธอหลับสนิทมากและคงหลับสบายน่าดู

‘หลับลึกเกินไปนะทิชา’

“จับปล้ำจริง ๆ เลยดีไหม” แน่นอนว่าเขาไม่คิดจะทำอย่างที่ปากพูดออกไป ก็แค่หมั่นไส้คนที่นอนหลับได้อย่างสบายใจในขณะที่มีผู้ชายนอนอยู่ข้าง ๆ แบบนี้ หรือเพราะเธอคิดว่าเขาเป็นสามีถึงได้กล้าไว้ใจ เหอะ!

“เช็กของหน่อยคงไม่เสียหายหรอกมั้ง หึ”

มุมปากยกขึ้นอย่างมีเลศนัย ก็แค่เช็กของไม่ได้จะทำอะไรถึงขั้นนั้นสักหน่อย ก็อย่างที่บอกว่าเขาก็ผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้น หากจะสำรวจร่างกายของภรรยาบ้างคงไม่มีอะไรเสียหายหรอกมั้ง คุณพ่อยัดเยียดเมียมาให้แล้วก็ต้องขอตรวจดูสักหน่อยสิ

“กลิ่นหอม ๆ นี้มาจากตัวของเธอเหรอทิชา”

เป็นคำถามที่ไม่ได้ต้องการให้คนที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมาตอบ เพราะเขาสามารถหาคำตอบด้วยตัวเองได้

ขยับตัวเองให้เข้าที่เข้าทางเล็กน้อย ปลายจมูกโด่งเลื่อนจากความหอมที่เส้นผมนุ่มสลวยลงมาสูดดมกลิ่นหอมฟุ้งที่พวงแก้มเนียนใส ใช้สายตาสำรวจไปทั่วใบหน้าของทิชารีย์ และถ้าตัดอคติที่มีต่อหญิงสาวออกไป ก็ต้องยอมรับว่าเมียที่ไม่ต้องการคนนี้เป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง สวยไม่แพ้พี่สาวของเธอเลย

“เธอกำลังทำให้ฉันคิดถึงนิดา รู้ตัวไหม...”

ผิวขาวเนียนสะอาด แก้มซับด้วยสีชมพูระเรื่อ คิ้วเรียวเรียงเส้นสวย แพขนตางอนงาม จมูกโด่งรั้นปลายเชิดนิด ๆ เข้ากับรูปหน้า และริมฝีปากเป็นกระจับเล็ก ๆ แต่ดูอิ่มจนน่าจูบ...

“แล้วถ้าฉันมองว่าเธอคือนิดาล่ะ”

ในชั่วขณะหนึ่งที่สัญชาตญาณความเป็นผู้ชายของเขากำลังตื่น ท่อนล่างมันขันรับตั้งแต่ตื่นนอนอยู่แล้ว แต่ความต้องการจากภายในที่ตอนแรกคิดว่าจะไม่รู้สึก มันกลับรู้สึกขึ้นมาเสียอย่างนั้น

มือหนาจับไปที่ปลายคางเล็ก เชยขึ้นเล็กน้อยให้พอได้องศา เพื่อที่คนตัวใหญ่กว่าจะสามารถก้มใบหน้าลงไปฉกชิมความนุ่มนิ่มและหอมหวานจากริมฝีปากบาง

สัมผัสใกล้ชิดครั้งแรก ทำให้ณัฐเดชประหลาดใจมาก ทั้งที่เธอยังหลับอยู่แต่ทำไมเขาถึงได้รู้สึกดีกับริมฝีปากนี้จากผู้หญิงที่เขาเกลียดชัง มันไม่ถูกต้อง!

เขาควรจะต้องไม่รู้สึกอะไรเลย...หรือเป็นเพราะเขาพยายามมองว่าเธอคือฐนิดาผู้หญิงที่เขารัก ต้องใช่แน่ ๆ มันต้องเป็นแบบนั้น เพราะเขามองเป็นฐนิดาเขาถึงได้รู้สึกดีตอนขโมยจูบทิชารีย์

ในเมื่อรู้สึกดีและมองเป็นฐนิดาอยู่แล้ว ทำไมเขาจะต้องจูบแค่ครั้งเดียวด้วยเล่า ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ขอจูบอีกสักนิดจะเป็นไรไป...