ก็พี่ไม่เคยรัก

งานพิธีมงคลสมรสของลูกชายเจ้าของธุรกิจสายการบินยักษ์ใหญ่ NATA Airline ถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมหรูระดับห้าเกือบหกดาว เป็นโรงแรมที่เหล่าเซเลบริตี้ชื่อดังเลือกมาใช้บริการจัดงานแต่งงานกันที่นี้หลายต่อหลายคู่

และเพื่อให้สมฐานะมหาเศรษฐีหมื่นล้าน แน่นอนว่า ไมตรี ณฤทธิ์ิอิทธิกุล ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของสายการบินยักษ์ใหญ่จะต้องจัดงานแต่งให้ลูกชายทายาทเพียงคนเดียวของเขาอย่างสมศักดิ์ศรีต้องไม่น้อยหน้าใคร

“งานจัดได้ใหญ่โตและสวยงาม สมฐานะเจ้าของสายการบินจริง ๆ ครับ คุณไมตรี” คำพูดชื่นชมผสมเยินยอของชายวันกลางคนที่ไมตรีเองก็ยังจำไม่ได้ว่าผู้ชายคนนี้คือใคร ก็คงเป็นแขกสักคนที่เลขาของเขาส่งการ์ดเชิญให้มาร่วมแสดงความยินดีกับบ่าวสาวในวันนี้แน่

“คุณก็ชมเกินไป ใหญ่ตงใหญ่โตอะไรกันครับก็จัดเหมือนงานแต่งทั่ว ๆ ไปที่เขาจัดกันนั่นแหละ”

แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าตัวเองเลือกจัดงานแต่งให้ลูกชายแบบจัดหนักจัดใหญ่ แต่คนเราก็ต้องถ่อมตัวกันหน่อย งานแต่งวันนี้ใหญ่โตก็จริงแต่มันยังไม่ได้เป็นงานแต่งที่ใหญ่ที่สุดเสียหน่อย เงินจัดงานก็ไม่ได้ใช้เยอะมากมายอะไรแค่จ่ายไปเจ็ดหลักเท่านั้น

“ยังไงก็ขอบคุณมาก ๆ นะครับที่มาร่วมงานแต่งของลูกชายและลูกสะใภ้ของผม เชิญตามสบายครับ”

สิ้นคำพูดของไมตรีผู้ช่วยส่วนตัวของเขาก้าวเข้ามาทำหน้าที่ดูแลแขกคนนี้ต่อ เพราะรู้ใจเจ้านายเป็นอย่างดีว่า หากพูดประโยคนี้แปลว่าท่านประธานไม่สงค์จะเสวนากับชายคนนี้ต่อไป

“ฉันจัดงานแต่งอย่างใหญ่โต จะทำหน้าให้มีความสุขมากกว่านี้หน่อยไม่ได้เลยหรือยังไงณัฐ”

“ผมก็ทำหน้าให้มีความสุขที่สุดได้เท่านี้แหละครับคุณพ่อ”

ลูกชายหรือเจ้าบ่าวของวันนี้ตอบผู้เป็นบิดาออกไปด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย งานแต่งอะไรนี่เขาไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้นมาเสียด้วยซ้ำ ที่ยังยืนทำหน้าที่เป็นเจ้าบ่าวก็เพราะความต้องการของบิดาเท่านั้น เขาไม่ได้อยากแต่งงานโดยเฉพาะกับเธอ ผู้หญิงที่เขาไม่ได้รัก แม้แต่หน้าเธอเขายังไม่อยากจะมองเสียด้วยซ้ำ

ณัฐเดช ณฤทธิ์อิทธิกุล อายุ28ปี ลูกชายเพียงคนเดียวของไมตรีและเขาคือทายาทคนต่อไปที่จะขึ้นรับตำแหน่งเป็นท่านประธานบริหารสายการบินต่อจากบิดา

นิสัยส่วนตัวเป็นคนดื้อรั้น ใจร้อน ชอบเอาแต่ใจตัวเองเพราะโตมาด้วยการเลี้ยงดูของบิดาเพียงคนเดียว เนื่องจากเขาสูญเสียมารดาไปตั้งแต่วันที่เขาเกิด ไมตรีจึงทุ่มเททุกอย่างเพื่อดูแลลูกชายคนนี้อย่างดีที่สุด

และคงเพราะทุ่มเทให้มากเกินไป ณัฐเดชถึงได้มีนิสัยแบบนี้ จะพูดว่าตามใจจนเกือบจะเสียนิสัยก็ได้ ใช้คำว่าเกือบเพราะณัฐเดชยังรู้ความ รู้จักทำงานและช่วยบิดาบริหารงานได้ไม่ถึงกับไม่เอาอ่าว

แต่นอกนั้นไมตรีต้องปวดหัวให้กับวีรกรรมของลูกชายหลายต่อหลายครั้ง และส่วนมากจะเป็นเรื่องผู้หญิง ไม่ถึงขั้นเจ้าชู้แต่ก็เปลี่ยนคู่นอนไม่ซ้ำหน้า เห็นแล้วคนเป็นพ่อก็อดเป็นห่วงไม่ได้ จึงได้รีบหาเมียมาตบแต่งให้ และโชคดีที่เขามีสัญญากับเพื่อนรักไว้ จึงได้ลูกสาวของเพื่อนรักที่จากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันกลับมาแต่งกับณัฐเดช

‘ขอบคุณที่เราได้เกิดมาเป็นเพื่อนกันนะวาธิต ไม่ต้องห่วงเรื่องลูก เพราะฉันจะดูแลลูกสาวนายอย่างดีที่สุด’ นั้นคือคำมั่นสัญญาที่ไมตรีท่องไว้ในใจเสมอ ทว่า ดีที่สุดนี้เขาก็ไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลย ว่าณัฐเดชจะให้ความร่วมมือกับเขาได้มากน้อยแค่ไหน เพราะอย่างที่เห็นในตอนนี้ มันไม่ให้ความร่วมมือกับพ่อเลย...

“ดูแลเจ้าสาวของแกด้วย จับมือประคองกันไว้หน่อย งานวันนี้คนมากันเยอะเผื่อหนูทิชาหน้ามืดขึ้นมาจะได้ไม่เป็นลมล้มลงไป”

ไมตรีหันไปยิ้มอย่างเอ็นดูให้กับหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ลูกชายของเขา และเธอคนนี้คือคนที่จะมาเป็นลูกสะใภ้ของบ้าน ณฤทธิ์อินธิกุล

ทิชารีย์ ณฤทธิ์อิทธิกุล อายุ22ปี เธอพึ่งเรียนจบระดับปริญญาตรีได้ไม่ทันไรก็ต้องมาจดทะเบียนสมรสกับลูกชายทายาทสายการบินยักษ์ใหญ่โดยไม่เต็มใจนัก เธอกลายเป็นภรรยาตีทะเบียนและต้องเปลี่ยนนามสกุลก่อนได้ฤกษ์จัดงานมงคลสมรสวันนี้เสียอีก

“ทิชายังไหวค่ะคุณพ่อ ถึงคนจะเยอะแต่ไม่ได้แออัดมากค่ะ”

ทิชารีย์ตอบพร้อมรอยยิ้มให้ไมตรีหรือที่ถูกต้องคือคุณพ่อสามีของเธอ ท่านมีเมตตากับเธอเสมอต่างกับเขา...

“หึ ถ้าคิดว่าตัวเองจะยืนไม่ไหว ปากมี ขามี ก็คงเดินไปหาคนช่วยด้วยตัวเองได้มั้ง ไม่จำเป็นต้องมาเป็นภาระของฉันหรอก”

น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามของสามีตามกฎหมายของเธอนั้น ช่างเหมือนของแหลมแทงลึกเข้าไปในหัวใจดวงน้อย ๆ ดวงนี้เหลือเกิน

“ทิชาไหวค่ะ จะไม่ทำตัวให้เป็นภาระของพี่ณัฐ”

“มันเรื่องของเธอ จะไหวหรือไม่ไหว ฉันก็ไม่สนใจเธออยู่แล้ว...”

ณัฐเดชค้างคำพูดเอาไว้ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปพูดใกล้หูของผู้หญิงที่เขาชัง อยากพูดให้เธอได้ยินชัด ๆ

“ฉันเกลียดเธอ จำไว้ซะ”

“...” ใบหน้าหล่อเหล่าของเขากำลังแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มของปีศาจร้าย สายตาของเขากำลังย้ำชัดต่อสิ่งที่เขาพึ่งจะพูดออกไป

เขาเกลียดเธอ

ทว่า ณัฐเดชไม่ได้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรก ก่อนหน้านั้นเขาเคยใจดีกับเธอมาก แต่เป็นเพราะเหตุการณ์ในวันนั้นทำให้สายตาที่เคยมองเธอด้วยความเอ็นดู เหมือนพี่ชายที่มีต่อน้องสาวก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาและเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

เขาตีตราไว้บนหน้าผากของเธอและโทษว่า ที่เราต้องมาเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอ เขาต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก

“มันเป็นความผิดเธอ ทิชารีย์!! เป็นเพราะเธอ เพราะเธอคนเดียว ฉันเกลียดเธอ”

ประโยคนั้นยังคงก่องกังวาลหลอกหลอนทิชารีย์ทุกครั้งยามเธอข่มตาให้นอน ตั้งแต่วันนั้น เธอไม่เคยนอนหลับได้สนิท ไม่เคยใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ารอยยิ้มที่สดใสจากหัวใจมันเป็นเช่นไร

ทุกวันนี้เธอต้องอยู่บนความเจ็บปวดจากสิ่งที่เธอไม่ได้ตั้งใจทำให้มันเกิดขึ้น บาดแผลในหัวใจของเขา มันเกิดขึ้นเพราะเธอ แต่เรื่องนี้ไม่ได้มีเขาคนเดียวที่เจ็บปวด เธอเองก็เจ็บปวดไม่ต่างกันละเธอกำลังชดใช้บาดแผลให้เขาด้วยชีวิตของเธอเอง

ตายทั้งเป็น คือสิ่งที่ณัฐเดชจะมอบให้ทิชารีย์หลังจากผ่านวันนี้ไป เธอคือภรรยาตามกฎหมายที่เขาจะมอบความทุกข์ทรมานให้เธอจนกว่าจะถึงวันที่เราต้องแยกจากกัน