3

'คุณบอส! นี่มันไม่ใช่เรื่องปกติ แต่มันคือหายนะต่างหากล่ะ'

พราวฟ้ากรีดร้องอยู่ในใจจนแทบระเบิดสมอง

ยัยกามเทพฝึกหัดบอกว่าถ้าเธอจับคู่ด้ายแดงให้สำเร็จหนึ่งคู่ พลังประหลาดนี่ถึงจะหายไป

แต่ด้ายแดงของเธอ ดันมาผูกกับอีตาบอสน้ำแข็งคนนี้ แปลว่าเธอต้องทำให้ผู้ชายที่ประกาศกร้าวว่า "ความรักเป็นเรื่องไร้สาระ" ตกหลุมรักเธองั้นเหรอ แค่คิดก็อยากเป็นลมแล้ว

“ไม่มีอะไรค่ะ หนูขอตัวไปทำงานก่อนนะคะบอส” พูดจบ พราวฟ้าก็คว้าแฟ้มเอกสาร ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้อย่างรีบร้อน แต่เพราะความลนลาน ขาทั้งสองกลับก้าวไขว้กันเอง ร่างบางเสียหลักเซถอยหลัง กำลังจะหงายหลังกระแทกพื้น

“ระวัง!” กวินลุกขึ้นจากเก้าอี้แทบจะพร้อมกันกับเสียงอุทาน เขาเอื้อมมือคว้าข้อมือของพราวฟ้าไว้ได้ทัน ก่อนออกแรงดึงกลับเข้าหาตัว

แรงดึงนั้นทำให้ร่างของหญิงสาวถลาเข้ามาข้างหน้าอย่างจัง หน้าผากของเธอชนเข้ากับแผงอกแกร่งใต้เสื้อสูทเนื้อดีเต็มแรง กลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้ผสานกลิ่นมินต์อ่อน ๆ ลอยเข้ามาปะทะปลายจมูก จนหัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ และในวินาทีที่ร่างของทั้งสองสัมผัสกัน

เส้นด้ายสีแดงที่เชื่อมอยู่ระหว่างนิ้วก้อยของทั้งคู่ก็พลันเปล่งประกายสีชมพูสว่างวาบไปทั่วห้องทำงาน

แสงนั้นมีเพียงพราวฟ้าเท่านั้นที่มองเห็น ราวกับมีกระแสไฟฟ้านับหมื่นโวลต์แล่นผ่านปลายนิ้วของกวิน ตรงเข้าสู่หัวใจของเธออย่างรวดเร็ว

หญิงสาวค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาของทั้งสองสบประสานกันในระยะประชิด

ดวงตาคมเข้มของกวินฉายแววตกใจและหวั่นไหวผ่านเข้ามาเพียงชั่วพริบตา ก่อนเจ้าตัวจะรีบเก็บอารมณ์กลับไปเป็นชายหนุ่มผู้เย็นชาเหมือนเดิม

“ซุ่มซ่าม ไปได้แล้ว” กวินปล่อยมือของเธอทันที ราวกับสัมผัสของหญิงสาวเป็นของร้อน ก่อนหันหลังกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ส่วนพราวฟ้ารีบคว้าแฟ้มเอกสาร วิ่งพรวดออกจากห้องแทบไม่ทัน หลังปิดประตู มือบางยกขึ้นกุมหน้าอกซ้ายของตัวเองไว้แน่น หัวใจเต้นแรงเสียจนเหมือนกำลังจะกระเด็นออกมานอกอก ไม่ใช่เพราะความเขิน แต่เป็นเพราะความตกใจล้วน ๆ

“กามเทพฝึกหัดบ้า ทำไมคู่แท้ของฉันต้องเป็นตาบอสหน้าตายคนนี้ด้วย ฉันจะบ้าตาย” พราวฟ้าคร่ำครวญอยู่ในใจอย่างสิ้นหวัง

เพียงแค่คิดว่าจะต้องเป็นคนละลายกำแพงน้ำแข็งของผู้ชายที่เย็นชาที่สุดในบริษัทคนนี้ เธอก็อยากยื่นใบลาออกจากชีวิตเสียตั้งแต่ตอนนี้แล้ว

หลังจากรอดพ้นจากวันกาลกิณีที่เกือบถูกฟ้าผ่าตายมาได้ พราวฟ้าก็นั่งกุมขมับอยู่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ในออฟฟิศมาเกือบสองชั่วโมงเต็ม

แทนที่หน้าจอจะเปิดไฟล์โปรเจกต์ใหม่ตามที่บอสสั่ง กลับเป็นหน้าต่างค้นหาของกูเกิลที่เต็มไปด้วยคำค้นสุดพิลึก

‘วิธีแก้เคล็ดด้ายแดงลึกลับ’

‘กามเทพฝึกหัดมีจริงไหม’

‘โดนฟ้าผ่าแล้วเห็นด้ายแดงต้องทำยังไง’

เธอไล่กดอ่านอยู่พักใหญ่ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับมีแต่เว็บดูดวง กระทู้สายมู และอนิเมะญี่ปุ่นเกี่ยวกับเทพแห่งความรัก ไม่มีสักเว็บที่ตอบคำถามชีวิตของเธอได้

“เหยื่อรายแรก... เอ๊ย ภารกิจแรกสำเร็จลุล่วงชะงักงันเลยจ้า”

พราวฟ้าพึมพำกับตัวเอง พลางเลื่อนแว่นกันแดดสีดำลงมาที่ปลายจมูก ก่อนสอดส่องสายตาไปยังนิ้วก้อยของต่ายกับพี่โต้ง ฝ่ายไอที

วันนี้ด้ายแดงของทั้งคู่ดูสั้นลงกว่าเมื่อวานอย่างเห็นได้ชัด แถมยังมีประกายระยิบระยับลอยฟุ้งอยู่รอบ ๆ ราวกับกำลังประกาศให้โลกรู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดี

“โอ้โห... เอฟเฟกต์ยังกับละครหลังข่าว”

เธอพึมพำเบา ๆ ก่อนจะก้มมองนิ้วก้อยของตัวเอง

ทันใดนั้นรอยยิ้มก็หายวับไปจากใบหน้า เส้นด้ายสีแดงเส้นหนายังคงทอดยาวผ่านช่องแอร์ พาดทะลุกระจกใสของห้องรองประธานเข้าไปอย่างมั่นคง ไม่มีทีท่าว่าจะเลือนหาย หรือสั้นลงแม้แต่มิลลิเมตรเดียว

ไอ้หยา... นี่ถ้าไม่รู้คงนึกว่านี่คือผีช่องแอร์แน่ ๆ เลย

“ถ้าอยากหลุดพ้นจากวงจรน่าปวดหัวนี่ มีทางเดียวคือฉันต้องทำหน้าที่แม่สื่อจับคู่ให้คนอื่นสำเร็จหนึ่งคู่ และคนที่จัดการง่ายที่สุดในตอนนี้ ก็คือไอ้บอสน้ำแข็งนั่นแหละ” ถ้าเธอหาคู่ให้เขา

แทน แล้วทั้งสองเกิดรักกัน เธอก็จะหลุดพ้นไม่ต้องไปเนื้อคู่กับเขาใช่ไหม

ความคิดสุดยอดไปเลย!

พราวฟ้าฟาดมือลงบนโต๊ะทำงานดังปัง!

เพื่อนร่วมแผนกหลายคนสะดุ้งพร้อมกัน ก่อนจะหันมามองเป็นตาเดียว

“เอ่อ... ไม่มีอะไรค่ะ” หญิงสาวยิ้มแห้ง ๆ รีบโบกมือแก้ตัว ก่อนจะลดเสียงลงพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง

แผนการของเธอง่ายนิดเดียว ในเมื่อกามเทพฝึกหัดบอกว่า ขอแค่จับคู่ให้สำเร็จหนึ่งคู่ พลังประหลาดนี่ก็จะหายไป งั้นเธอก็ไม่จำเป็นต้องจับคู่ตัวเองกับกวินก็ได้นี่นา

แค่หาผู้หญิงสวย โปรไฟล์ดี เพียบพร้อมทุกด้านมาวนเวียนอยู่ตรงหน้าบอสวันละคน จนผู้ชายคนนั้นตกหลุมรัก แต่งงาน มีลูกมีเต้า ภารกิจของเธอก็ถือว่าสำเร็จ

ส่วนด้ายแดงบ้า ๆ ที่ผูกอยู่กับนิ้วของเธอ ก็คงหลุดหายไปเอง

“อัจฉริยะจริง ๆ ยัยฟ้า คิกๆ” หญิงสาวยิ้มกริ่ม พลางดีดนิ้วดังเป๊าะด้วยความภูมิใจในแผนอันแยบยลของตัวเอง