บทที่ 3

ไฟซัลมองร่างตรงหน้าทานอาหารที่ไม่รู้จะเรียกมื้อไหนดีก็นะเขาตั้งใจจะช่วยพูห์อาบน้ำอย่างเดียวแต่จนแล้วจนรอดก็อดใจไม่ไหวคราวนี้เขาจัดการให้พูห์ปลดปล่อยแต่ตัวเองต้องฝืนอารมณ์ข่มใจ​เอาไว้เขาไม่อยากจะช่วยเหลือตัวเองเท่าไหร่ก็ของดีอยู่ตรงหน้าทำไมจะต้องไปสร้างอารมณ์ตนเองเพื่อปลดปล่อยล่ะ

"ค่อยๆกินสิพูห์สบายตัวขึ้นบ้างหรือยังเดี๋ยวกินเสร็จกินยาด้วยล่ะพี่เตรียมไว้ให้แล้ว"ร่างแกร่งเอื้อมนิ้วโป้งไปปาดซอสมะเขือเทศที่เลอะเปื้อนริมฝีปากรูปกระจับเบาก่อนจะเอาขึ้นมาเลียสายตาก็จับจ้องร่างเล็กไปด้วยพูห์หน้าสำลักแดงขึ้นมาทันที

" ทะ...ทำบ้าอะไรน่ะ"ไฟซัลหัวเราะเบาๆ

" เอาอยากรู้อะไรถามม​าได้พี่ตอบๆไม่ได้ผ่านนะ"พูห์หยุดกินอาหารตรงหน้าวางช้อนลงอย่างหมดอร่อย

"เอาความจริงทั้งหมดห้ามโกหกแม้แต่คำเดียว"พูห์จ้องเขม็งก็จะไม่ให้จ้องได้ยังไงคนตรงหน้าเล่นทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

"อยากได้พูห์ "ไฟซัลบอกออกมาตรงๆพูห์หน้าเห๋วอ

"แค่นี้อะนะถึงกับเอาตัวมาเพราะเรื่องแค่นี้เหรอจะบ้าไงเอาไรคิดเนี่ยยยยยย"พูห์โวยวายออกมาโมโหก็โมโหหรอกแต่ความงงมีมากกว่าไฟซัลยิ้มน้อยๆ

"ใช่ พี่อยากอยู่กับพูห์เห็นครั้งแรกก็ชอบแล้วมีทางนี้ทางเดียวนี่ถึงจะได้พูห์มาอยู่ใกล้ๆ "

"แล้วงานล่ะจริงๆแล้วมีมั๊ย "

"มีแต่พี่ไม่ให้พูห์ทำพูห์มีหน้าที่เดียวคืออยู่กับพี่ชัดนะ"พูห์เดือดจัดแค่อยากได้เขามานอนด้วยถึงกับทำเรื่องใหญ่โตมันถูกต้องที่ไหนพูห์เม้มปากแน่น

"เกินไปแล้วนะเห็นแก่ตัวที่สุดไหนจะเพื่อนผมไหนจะเรียนไหนจะแฟนผมคุณตัดหมดเพื่อจะเอาตัวผมมาเพราะอยากนอนด้วยไม่กี่วันเนี่ยนะเกินไปแล้ว"พูห์กัดฟันพูดน้ำตามาจากไหนไม่รู้คลอเต็มเบ้าตาข้าวที่กินเข้าไปเหมือนจะจุกอยู่ตรงลำคอไฟซัลไม่แก้ไขในสิ่งที่พูห์คิดแม้แต่น้อยจะให้บอกได้ยังไงว่าเขาหลงรักคนตรงหน้าตั้งแต่แรกเห็นและรู้ชัดว่าคนนี้คนเดียวเท่านั้นที่เป็นดวงใจของเขา ไฟซัลถอนหายใจ

"จะยังไงก็ช่างฟังพี่ให้ดีเพราะว่าที่ผ่านมาเราแทบไม่ได้คุยกันเลยพูห์จะมีคนดูแลประจำตัวชื่อมุสต๊าฟห้องนี้คือห้องของเราสองคนจะไปไหนหรือทำอะไรต้องมีพี่หรือมุสต๊าฟอยู่ด้วยทุกครั้งคนที่ดูแลเราอีกคนคือราซานพี่มีงานต้องทำครั้งไหนที่พี่ไปคนเดียวพูห์อยู่ในบริเวณวังนี้ได้แค่นั้นที่นี่มีทุกอย่างพูห์อยากสไกป์คุยกับเพื่อนก็ได้ทุกอย่างพูห์ทำได้หมดยกเว้นการไปไหนคนเดียว"ไฟซัลจ้องร่างบางนิ่ง

"นี่มันเรื่องตลกอะไรวะเนี่ย"พูห์เหวี่ยงขึ้นมา

"ไม่ตลกพูห์เป็นของๆพี่เข้าใจนะแล้วอิ่มหรือยังเดินไหวมั๊ยถ้าไม่ไหววันนี้ก็นอนก่อนพรุ่งนี้ค่อยไปเที่ยวกัน"ไฟซัลยิ้มบางพูห์ทำตาโตอย่างคิดไม่ถึงว่าคนตงหน้าจะคิดได้ขนาดนี้

"เดินไหวๆแต่ต้องช้าๆหน่อยเพราะยังขัดๆ"

"งั้นนอนก่อนตื่นมาค่อยไปกัน"ไฟซัลลุกขึ้นยืนแล้วโน้มตัวมาอุ้มพูห์เดินไปวางบนเตียงกว้างรั้งร่างบางเข้ามากอดแนบอกหลับตาลงด้วยความสุขใจเพราะคนในอ้อมกอด

"นอนซะคนดี"ไฟซัลลืมตามากดจูบเบาๆที่หน้าผากกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นพูห์ดิ้นไปมาด้วยความอึดอัด

"อยากเจ็บตัวอีกหรือไงพี่จะได้จัดให้"คราวนี้พูห์นิ่งทันทีร่างแกร่งตรงหน้าหลับตาลงลมหายใจเริ่มเป็นจัวหวะพูห์นอนคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาแค่ไม่กี่วันเขากับรู้สึกราวผ่านมายาวนานพูห์ถอนใจแล้วหลับลงช้าๆไฟซัลสะดุ้งตื่นเพราะร่างเล็กเอาข้อศอกกระแทกโดนช่วงเอวของเขานานแค่ไหนกันนะที่เขาไม่ได้หลับสนิทขนาดนี้​ร่างอุ่นที่เขากกกอดอยู่ช่างดูบอบบางทั้งๆที่เป็นผู้ชายเหมือนเขาพรุ่งนี้ก็คงต้องทิ้งพูห์ไว้ที่นี่ ภาระกิจมากมายที่ท่านพ่อยกให้เขาทำทั้งหมดทั้งภายในและธุรกิจต่างๆทั่วโลกอีกไฟซัลก้มลงหอมแก้มใสเบาๆก่อนจะค่อยๆขยับตัวลุกจากเตียงดึงผ้าห่มกระชับร่างนั้นก่อนจะเอื้อมมือกดกริ่งบนหัวเตียง

"ราซานท่านลุงเป็นยังไงบ้าง"ราซานนั่งลงตรงโต๊ะทำงานที่อยู่อีกฝั่งตรงข้ามกับห้องนอนเขาไม่ได้ปิดประตูทั้งสองห้องเพียงเพื่อจะได้มองเห็นคนตัวเล้กที่นอนหลับบนเตียง

" ไม่ดีเท่าไหร่พะย่ะค่ะองค์ท่านก็โทรมาเมื่อช่วงบ่ายฝ่าบาททรงบรรทมอยู่"

"อืมมมมเราจะทำยังไงดีนะนั่นก็ลุงของเราแต่ถ้าไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ได้สินะ"ไฟซัลถอนใจลึก​หากลำพังตัวเขาเองคงจัดการผู้กบฎได้ง่ายดายแต่นี่ติดที่เป็นถึงลุงของตนจะทำอะไรก็ลำบากไปหมด

"ขังลืมพะย่ะค่ะฆ่าไม่ได้ปล่อยก็ไม่ได้อีกออกมาก็รังแต่จะย้อนกลับมาทำร้ายเรา"ราซานบอกสั้น

"คงอย่างนั้นอีกซักชั่วโมงเตรียมรถหน่อยนะราซานเราจะพาเด็กน้อยไปเที่ยวอ่อสืบเรื่องแฟนของพูห์ไปถึงไหนขอข้อมูลไวที่สุด"ไฟซัลลุกขึ้นยืนมือกดโทรศัพท์ราคาแพงไปหาพระบิดาตนเอง

"ท่านพ่อเรียบร้อยหมดแล้วพะย่ะค่ะปลอดภัยดีลูกมีเรื่องจะกราบทูลพรุ่งลูกจะไปขอเข้าเฝ้า"เขาเดินเข้าไปในห้องนอนมองร่างเล็กที่หลับสนิทยิ้มกว้างเมื่อเห็นท่านอน

"ไหนบอกว่าโตแล้วดูนอนสิ"จะไม่ให้ขำได้ยังไงพูห์นอนดิ้นจนเสื้อเปิดขึ้นมาให้เห็นเม็ดสีทับทิมทั้งสองข้างผิวขาวจัดที่ร่องรอยยังไม่จางหายยั่วยุให้อารมณ์ดิบเริ่มเกิดจากที่เคยนอนในอ้อมกอดตอนนี้เจ้าตัวถีบผ้าหม่ออกจนหมดแถมยังขวางเตียงไว้อีก

"เด็กน้อยเอ้ยพูห์คะพูห์ตื่นได้แล้ว​ลุกเร็วจะไปเที่ยวมั๊ย"เสียงเข้มทำให้พูห์เริ่มรู้สึกตัวลุกขึ้นมานั่งสะลึมสะลืออยู่

"ไปๆแต่แปปนึงดิ"ว่าเสร็จเจ้าตัวก็ทำท่าจะล้มตัวลงนอนใหม่

"ลุกไปอาบน้ำล้างหน้าได้แล้ว"ไฟซัลโอบร่างน้อยที่นั่งโงนเงนตรงหน้าดึงเสื้อขึ้นก้มลงจูบเม็ดแดงที่ย​ั่วตรงหน้าอย่างมันเขี้ยว

"อ๊าาาาาาาาาาาาไอ...ไอ้บ้า"พูห์ห่อไหล่เสียวกับแรงดูดหัวนมเขาพูห์หน้าขึ้นสีไฟซัลไล้ลิ้นปาดหัวนมสีเข้มนั้นเบาๆราวปลอบโยนที่ทำให้เจ็บพูห์ขนลุกเกรียว

"อืมมมมมมไม่ต้องไปเที่ยวกันแล้วดีกว่ามั๊ยพี่อยาก"พูห์ผลักหัวไฟซัลออกทันที

" ไม่เอาจะไป"เขาดันตัวเองออกจากไฟซัลแล้วรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำทำเอาเขางงอีกก็คนเต็มห้องน้ำจะให้เขาทำธุระส่วนตัวได้ยังไง ไฟซัลเดินตามมาพยักหน้าให้ทุกคนโดยไม่ต้องพูดสาวๆสามสี่คนรีบเดินก้มหน้าออกจากห้องน้ำ

"มาสิอาบน้ำจะอาบฝักบัวหรือลงอ่างล่ะ"พูห์ยกมือสองข้างยืดมากั้นร่างสูงที่ทำท่าจะโน้มเข้ามาหาตนเอง

"ฝักบัวครับอาบเองๆผมอาบเอง"ไฟซัลหัวเราะหึหึคงต้องมีเรื่องตกลงกับพูห์อีกสองสามเรื่อง

"อืม ตามใจพี่รอข้างนอกแล้วกัน"พูห์ลนลานอาบน้ำแอบเหลือบตามมองคนตัวสูงด้วยความระแวง

ร่างสูงนั่งบนโซฟาตัวหนา​รอคนตัวเล็กออกมามองตามร่างบางที่อาบน้ำอุ่มจนผิวออกสีชมพูปากเข้ารูปสวยที่ตอนนี้บวมช้ำเล็กๆจากการเอาแต่ใจของเขายิ่งทำให้เซ็กซี่ขึ้นไปอีกเห้อจะทำให้เขาอดใจไม่ไหวไปถึงไหนกันนะ

"มาค่ะพี่พาไปห้องแต่งตัว"พูห์อ้าปากค้างจะไม่ให้ตกใจได้ยังไงก็ห้องที่ว่าราวกับว่ายกร้านย่อมๆมาไว้ในห้องเสื้อผ้าของเขาที่ดูก็รู้ว่าซื้อมาใหม่ขนาดไซส์รองเท้าและเครื่องประดับเข็มขัดนาฬิกาถุงเท้าเยอะแยะลานตาฝั่งตรงข้ามเห็นเป็นชุดต่างๆของคนตัวใหญ่กว่า'รวยว่างั้น'พูห์นึกในใจ

"แต่งตัวเสร็จพี่จะพาออกไปเที่ยวในเมืองรู้จักบ้านของเรากัน"ไฟซัลบอกแล้วจะเข้ามาช่วยพูห์แต่งตัว

"โอ๊ะไม่ต้องๆจะทำเอง"พูห์รีบห้ามก็สายตาของคนตัวใหญ่แวววาวซะขนาดนั้นมันอะไรกันเนี่ยผู้ชายเหมือนกันแต่คนยืนข้างๆทำราวกับว่​าจะเข้ามาขย้ำเขาซะให้ได้ไฟซัลแอบขำด้วยความเอ็นดูสถานที่ที่รถลีมูซีนขับผ่านมาจากสองข้างทางที่มีแต่ทรายกลับกลายมาเป็นตัวอาคารทันสมัยมากมายแต่เป็นระเบียบตลอดแนวบางอย่างที่เมืองไทยไม่มีด้วยซ้ำแสดงให้เห็นถึงความเจริญก้าวหน้าและความร่ำรวยของผู้คนในเมืองที่ดูมั่งคั่งแห่งนี้

"ทุกอย่างที่นี่ประชากรเมืองนี้เป็นพลเมืองของเรา เศษฐกิจที่นี่ขึ้นกับน้ำมันแล้วพี่จะค่อยๆบอกก็แล้วกัน"ไฟซัลมองตรงไปนอกกระจกมือใหญ่จับมือเล็กมากุมไว้ลูบไล้เบาๆปากก็บอกเล่าถึงทุกอย่างในเมืองนี้เหมือนจะให้เขาจดจำมากกว่า

"แล้วงานของป๊าผมล่ะ "ไฟซัลตวัดสายตาคมมามองร่างเล็ก

"ต่อไปเรียกตัวเองว่าพูห์เรียกพี่ว่าพี่เข้าใจนะ"พูดจบไฟซัลก็เล่าต่อถึงทุกอย่างยกเว้นงานที่เขาอ้างว่าจะให้ทำ

"ราซานแวะร้านเครื่องหอมหน่อย"ราซานเปิดไมค์บอกคนขับรถทันทีร้านเครื่องหอมที่ว่าไม่ได้ดูหรูหราแต่พอเข้ามาด้านในดูอบอุ่นเหลือเชื่อ กลิ่นหอมบางเบากระจายไปทั่วทั้งๆที่เป็นร้านน้ำหอมแต่ไม่มีกลิ่นฉุนตีกันแม้แต่น้อย

"ท่านเสด็จมาเองเลยหรือกระหม่อม"เจ้าของร้านออกมาต้อนรับทันที

"อืมมมจะมาเอาของที่สั่งไว้ได้หรือยัง"เจ้าของร้านรีบเดินเข้าไปภายในซักครู่เดินออกมาพร้อมกับถึงกำมะหยี่สีแดงเข้มในมือยื่นมาให้ราซานที่ก้มหัวแล้วเอื้อมมือมารับ

"ได้กระหม่อมหายากมากแต่ไม่เหนือความพยายามเพราะกว่าจะเก็บได้ต้องรอฝนและมันบานแค่ชั่วคืนเท่านั้น"พูห์ฟังอย่างสนใจ'อะไรมันจะโหดขนาดน๊านกะอิแค่น้ำหอม'พูห์นึกในใจ

"ขอบใจราซานเอาบัตรให้เขาไป"ราซานยื่นบัตรเครดิตให้เจ้าของร้านพูห์อยากเห็นน้ำหอมบ้าอะไรขวดละหลายหมื่นมันจะหอมซักขนาดไหนเชียววะไฟซัลพาพูห์ไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆจนใกล้ค่ำจึงให้รถกลับวัง และสิ่งที่ทำให้พูห์อดหวั่นใจไม่ได้คือการเข้านอน​ไฟซัลมองตามร่างเล็กที่เดินไปเดินมาในห้องกว้างอย่างขำๆทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคนตัวเล็กระแวง​แค่ไหน

"พูห์จะเดินอีกนานมั๊ย"พูห์ชะงักเม้มปากแดงแน่นจะให้บอกได้ยังไงว่าเขาอายที่จะนอนบนเตียงนั่นถึงจะเคยผ่านอะไรมาแต่เขาไม่ค่อยรู้สึกตัวเท่าใดนักรู้อีกทีร่างสูงก็ควบทะยานบนตัวเขาจนนับครั้งไม่ไหว

"เอ่อนาย เอ้ย พี่ก็นอนไปก่อนสิพูห์ยังไม่ง่วงอยากคุยกับไอ่พวกนั้นด้วย"พูห์บอกเขินๆไฟซัลเดินเข้ามาหา

"ค่อยคุย​เวลาของเรากลางคืน​ของเขากลางวันตอนนี้จะขึ้นเตียงได้หรือยัง"พูห์มองเตียงอย่างอึดอัดสาวๆที่เข้ามาจัดการห้องนอนทะยอยออกไปทีละคนคนสุดท้ายก้มหน้าถามไฟซัล

"จะให้จุดกำยานนั้นมั๊ยเพคะ"ไฟซัลที่นอนเอาขาสองข้างก่ายกันบนเตียงมือข้างนึงสอดตรงท้ายทอยสายตาจับจ้องมาที่พูห์

"ไม่ต้องเจ้าออกไปเถอะฝากบอกราซานด้วยไม่จำเป็นไม่ต้องเข้ามาจนกว่าจะเช้า"สาวใช้คำนับก่อนจะถอยหลังเดินออกประตูไป เลิกคิ้วเข้มมองพูห์ด้วยคำถามทางสายตา

"พูห์นอนโซฟาก็ได้ใหญ่พอๆกับที่นอน"ไฟซัลถอนใจหงุดหงิดทรงตัวนั่นบนที่นอน

"อย่าให้ต้องพูดซ้ำ"ไฟซัลบอกเสียงเข้มตบมือลงบนที่นอนเบาๆบอกให้รับรู้ว่าขึ้นมานอนได้แล้วพูห์เดินอิดออดไปนั่งข้างเตียงกว้างร่างสูงคว้าเอวได้ก็เหวี่ยงขึ้นนอนบนเตียงทันที​

"ท่ามากนะพูห์ "ร่างแกร่งจับร่างคนตัวเล็กกว่ากดลงนอนบนที่นอนส่วนตัวเขาขึ้นทาบทับทันทีเอวกว้างแทรกตรงกลางขาของพูห์จนทำให้ส่วนร้อนตรงกลางบดเบียดกันพูห์อ้าปากกว้างเหมือนจะหายใจไม่ออก

"อะ...ออกไปทำอะไรเนี่ยจะนอนก็นอนไปสิ"พูห์เอามือดันอกกว้างให้ลุกแต่ไม่ขยับเขยื้อนร่างสูงฮึดฮัดด้วยความขัดใจ

"เงียบเหอะน่ะ "พูดจบเขากดจูบลงปากเล็กทันทีลิ้นร้อนไล่ลิ้นเล็กในโพรงปากไม่หยุดพูห์ได้แต่ส่งเสียงอื้ออึงเสียงดูดริมฝีปากขบเน้นหนักหน่วงจนพูห์ได้ลิ้มรสฝาดเฝื่อนในปากน้ำลายใสๆไหลย้อยออกมาด้านข้างเสียงจุ๊บจั๊บดังต่อเนื่องมือแกร่งล้วงเข้าไปลูบไล้จุกเล้กสีแดงเข้มบีบบี้นิ้วโป้งถูไถลงบนหัวจุกขยำจนพูห์ประท้วงเพราะความเจ็บ

"อ๊าาาาาาอื้มมมมเจ็บบบบบ"พูห์หันหน้าหนีไฟซัลที่ก้มจะจูบต่อไฟซัลเปลี่ยนจุดหมายหัวมุดเข้าไปในเสื้อยืดตัวบางของพูห์ปากเม้มหัวนมข้างนึงดูดดึงเต้านมมืออีกข้างขยำจนพูห์เสียวไปเจ็บไปปากหนาเลาะเล็มลงมาเรื่อยๆจากกลางอกเลื่อนมาถึงกลางสะดือของพูห์ ลิ้นแหย่เข้าไปกวาดในรูจนพูห์แขม่วท้องด้วยความเสียวสะท้านมือที่ว่างสอดเข้าไปในบ๊อกเซอร์ด้านหน้าคว้าแกนกลางของพูห์เต็มกำรอบนิ้วโป้งดุนดันปลายแฉกที่เริ่มมีน้ำใสซึมออกมาให้เห็นบีบเน้นเค้นคลึงละเลยลงไปถึงสองลูกกลมๆเสียงซี๊ดปากดังไม่หยุดออกมาจากปากของพูห์ ไฟวัลกระชากกางเกงทั้งนอกทั้งในของพูห์ลงอย่างรวดเร็วปากยังคงกดแน่นบนปากบางพูห์ได้แต่ดิ้นเร่าด้วยความ​เสียวสยิวเสียงครางยิ่งทำให้ไฟซัลยิ่งฮึกเหิมไม่รู้ว่าร่างแกร่งถอดเสื้อผ้าออกตอนไหนพูห์รู้อย่างเดียวตอนนี้คือความเสียวที่เข้ามาเต็มเปี่ยม​ลิ้นร้ายไล่ขบเม้มไปทั่ว​ตัว​ไฟซัลหยอกเย้ากับแท่งเล็กไม่หยุดหย่อนท่อนยักษ์แข็งขึงร้อนผ่าวบดเบียดกับสะโพกของพูห์ไฟซัลพลิกตัวพูห์ให้นอนคว่ำเข้ามาแทรกกลางหว่างขาเอาหมอนสอดรองใต้ร่างทำให้สะโพกงอนของพูห์ตั้งโด่งขึ้นมาไฟซัลจับขาพูห์ให้แยกออกจากกันยิ่งทำให้รอยจีบสีเข้มยิ่งเด่นชัดรอยบวมยังไม่จางหาย แต่ไฟซัลก็ไม่สนใจเพราะรอยจีบตรงหน้าเต้นตุบๆยั่วยวนให้เขาอดที่จะเอาซุกซบไม่ได้

"อ๊าา อื้มมมมมมมมมมมมมมมมมมม อือ "เสียงพูห์ครางกระเส่าเมื่อไฟซัลก้มลงเอาลิ้นไล้ขึ้นลงตามรอยจีบพูห์กำผ้าปูแน่นด้วยความเสียว

"มะไม่เอาสกปรกอย่าทำ"เสียงพูห์กระท่อนกระแท่นฟังแทบไม่ออกไฟซัลจับพูห์คุกเข่าบนเตียงกดตัวโน้มลงไปบนหมอนสะโพกยังคงตั้งกางอยู่พูห์ก้มลงมองลอดหว่างขาเห็นแกนกลางร้อนของไฟซัลถึงกับตาเหลือกลานด้วยความตกใจ

"มะไม่ไหวอย่านะเดี๋ยวทำให้อย่าใส่เข้าไปนะ"ไฟซัลมีหรือจะฟังเขาจับแท่งแกร่งถูไถกับร่องแยกของพูห์มืออีกข้างที่ว่างรูดแกนกลางของพูห์ช้าๆพูห์เสียวจนต้องบิดตัวคราง​ความเร็วในมือของไฟวัลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆสาวเข้าออกจนพูห์ใกล้จะทนไม่ไหว

"จะออก ...จะออกแล้วไวๆไวอีก"พูห์ครางไฟซัลหยุดสาวมือให้พูห์ทำให้พูห์ขัดใจทันทีความต้องการปลดปล่อยคั่งค้างพูห์อดใจไม่ไหวเอาร่องแยกถุไถกับแท่งร้อนของไฟซัล

" อ๊ากกกก อ๊าา หยุดทำไมอ้ะอย่าหยุดสิ" พูห์พูดเสียงกระเส่ามือเล็กเอื้อมจะคว้​าแท่งของตัวเองขึ้นสาวให้ได้ปลดปล่อยแต่มือใหญ่ปัดมือเขาออก

"อืมมม อย่าจับ"ไฟซัลครางแผ่วปากขบเม้มตามแผ่นหลังบางที่รอยเก่ายังไม่จางหายเพิ่มรอยใหม่ตอกย้ำเข้าไปอีกเขาหยุดซุกไซ้พูห์เอื้อมมือไปใต้หมอนก่อนจะเปิดเอาเจลทาทั่วแท่งยักษ์ของตัวเองแล้วป้ายส่วนที่เหลือตรงร่องรักของพูห์จนฉ่ำเยิ้มเขาสาวแท่งของตัวเองอีกสองสามครั้งให้พร้อมใช้งานก่อนจะเอามือแยกแก้มก้นของพูห์ออกส่วนพูห์เองความต้องการปลดปล่อยเต็มทีทำให้ส่ายสะโพกไปมาบดเบียดกับหน้าขาแกร่งไฟซัลจับแท่งร้อนจ่อเข้ากับรอยจีบรั้งเอวบางให้หยุดนิ่งก่อนจะดันหัวบานใหญ่เข้าไปช้าๆ

"อ๊ะ อื้อออออออออออ ไม่ไหวเอาออกเหอะไม่ไหวจริงๆ"พูห์เหงื่อไหลย้อยใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปนจุกแค่ปลายบานที่ปักเข้าไปตรงช่องรูรักเพียงแค่หัวยังแน่นจนเจ็บร้าวไฟซัลกัดฟันกรอดเอื้อมมือไปสาวลำเล็กด้านหน้าของพูห์อย่างต้องการเร้าอารมณ์ให้เกิดตามเขามาติดๆพลางหลอกล่อให้พูห์หลงเข้ามาในวงวนแห่งรักช้าๆ

"อ๊าาาาาา อื้มมมมมมม อืมมมมมม ซี๊ดดดดดด"พูห์ครางเสียงดังไฟซัลมองหน้าพูห์ที่เยิ้มไปด้วยความต้องการพอเผลอเขากดตัวเข้าไปจนสุดลำพูห์กรีดร้องเสียงดังขาสั่นระริกด้วยความเจ็บปวดน้ำตาไหลพรากเต็มใบหน้า

" โอ๊ยยยยยยยยยยย อือออออออออออ เจ็บบบบ บอกว่าเจ็บไงเล่า "เสียงพร่าด้วยความเจ็บและอึดอัดคับแน่นแท่งใหย่ยาวเข้าไปจนสุดลำแต่ยังไม่หมดหน้าท้องของพูห์โป่งนูนขึ้นตามลำแท่งที่สอดเข้าไป

"อืมมมมอ่าาาาอย่าขมิบพูห์พี่จะไม่ไหวขยับไม่ได้เลยรัดแน่นเหลือเกินผ่อนคลายหน่อยคนดี"พูห์สะอื้นด้วยความเจ็บเสียดและเสียวไปในคราวเดียวกันไฟซัลขยับมือสาวแท่งของพูห์อีกครั้งเสียงครางสยิวเริ่มจะดังขึ้นเมื่อเห็นคนตัวเล็กผ่อนคลายไฟซัลก็เริ่มสาวลำร้อนของตนเองเข้าออกช้าๆร่างเล็กขยับไหวโยกตามแรงดันที่เริ่มแรงขึ้นไฟซัลจึงเอามือสองข้างมารั้งเอวเล็กเพื่อรับการกระแทกรุนแรงของเขาเสียงครางเร่าร้อนเสียงหน้าขาของไฟซัลกระแทกกับบั้นท้ายพูห์ดังก้องไปทั่วห้องกว้างพั่บๆๆๆพูห์ได้แต่ครางเสียงโหยหวนด้วยความเสียวและคับแน่นที่กระแทกดุดันเข้าออกไม่ยอมหยุดน้ำขาวข้นของพูห์เองพุ่งเกือบจะโดนใบหน้าของตัวเองโดยที่ไม่มีใครแตะต้องแม้แต่น้อยไฟซัลเองกระแทกสะโพกเข้าออกอย่างรุนแรงไม่ยอมหยุดยิ่งพูห์ถึงสวรรค์แรงขมิบจากรูรักยิ่งมากจนไฟซัลเองเริ่มจะทนไม่ไหวพูห์ครางแล้วครางอีกจนเสียงเริ่มแหบแห้งแต่ไฟซัลก็ยังไม่หยุดกระแทกส่วนกลางรัวๆ ปั๊บๆๆพั่บๆๆๆ

"หืมมมมมมมมม อืมมมมมมมม ซี๊ดดดด"ไฟซัลครางเสียงดังเมื่อใกล้ถึงจุดหมายพูห์เองก็กำลังจะเสร็จอีกครั้ง

"อ๊าาาา ไวๆอีก แรงอีก พี่ไฟซัลแรงอีก"เสียงเร่งเร้ากรีดร้องด้วยความกระสันของพูห์ทำให้ไฟซัลยิ่งรุนแรงหนักขึ้นยิ่งใกล้จะเสร็จไฟวัลยิ่งไม่ยั้งแรงกระแทก

"อ๊าาาา อืมมมมม // อืมมมมมมม"เสียงเร้าด้วยความหื่นกระหายดังไปทั้งห้องแต่ทั้งสองไม่สนใจต่างก็​จะไปให้ถึงจุดสูงสุดของการปลด​ปล่อย​ร่างสูงกระตุกรัวเร็วพูห์รับรู้ถึงแท่งใหญ่ในร่างตนเองที่กระตุกฉีดพ่นน้ำรักร้อนผ่าวเข้าไปในช่องรักของตนเองไฟซัลก้มลงมองรอยต่อของตนเองกับพูห์เหงื่อพราวทั่วตัวทั้งคู่แม้จะเปิดแอร์เย็นฉ่ำแค่ไหนก็ไม่ทำให้ร่างทั้งคู่ลดความร้อนลงได้ด้วยเสียงเหนื่อยหอบไฟซัลก้มลงจูบแผ่นหลังแท่งร้อนยังไม่ลดความแข็งขึงยิ่งมองน้ำขาวข้นที่ไหลลอดออกมาจากช่องรักของพูห์ทั้งๆที่ยังมีแท่งใหญ่เสียบคาอยู่ยิ่งทำให้ไฟซัลแข็งขึงขึ้นมาอีกครั้ง

"อะเอาออกไปไม่ไหวแล้ว "พูห์หันหน้ามาบอกร่างแกร่งที่ยังทับซ้อนตัวเขาอยู่ปากเล็กบอกให้เอาออกแต่รูสวาทของเขายังขมิบไม่ยอมหยุดไฟซัลยิ้มร้ายตาวาววับด้วยความอยากเอวหนาเริ่มสาวเข้าออกช้าๆ

" จะรีบไปไหนพี่ยังไม่อิ่มเลย"พูห์ได้แต่หน้าเริดเชิดขึ้นเพราะแรงกระแทกแม้จะช้าแต่ก็เน้นดึงออกจนสุดและกระแทกเข้าไปจนมิดลำเช่นกัน

"อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา"พูห์ครางเสียงดังนับครั้งไม่ถ้วนแสงจันทร์สาดกระทบสองร่างที่เกี่ยวพันกันบนเตียงบรรทมกว้างใหญ่สีทองอร่ามเสียงขับขานครางแว่วหวานล่องลอยตามสายลมแห่งทะเลทรายก็ไม่สามารถจะลบล้างความเร่าร้อนที่เกิดขึ้นภายในห้องได้