Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
นักเขียน
นิยาย
เมื่อตัวประกอบล่อลวงตัวร้าย แล้วหนีไปพร้อมลูกในครรภ์
64·อวิ๋นมาวเฟยหลินซูเหยาทะลุเข้าไปอยู่ในนิยายเทพเซียนเรื่องหนึ่ง ในฐานะตัวประกอบหญิงตัวร้าย ที่ถูกกำหนดให้ตายภายในสามบทแรก ในนิยายต้นฉบับ ร่างเดิมของนางเพื่อให้ได้ครอบครองพระเอก ถึงขั้นวางยาทั้งตัวเองและเขา แต่ทันทีที่พระเอกได้สติกลับคืนมา นางก็ถูกแทงทะลุอกด้วยกระบี่เล่มเดียว เมื่อหลินซูเหยามองพระเอกตรงหน้า เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ดวงตาเย็นชาไร้เยื่อใย นางแทบอยากคุกเข่าลงตรงนั้นทันที เพื่อเอาชีวิตรอด นางลากขาที่อ่อนยวบ หนีโซซัดโซเซเข้าไปในแห่งหนึ่งอย่างไร้ทิศทาง และบังเอิญพบกับชายหนุ่มรูปงามผู้หนึ่ง หลินซูเหยาน้ำตาคลอเบ้าทันที สวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งข้า! ในสติที่เลือนราง นางใช้ทุกวิถีทางที่มี จนสามารถคว้าตัวเขามาได้สำเร็จ ค่ำคืนอันสับสนวุ่นวายผ่านไป เมื่อหลินซูเหยาลืมตาตื่น สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าหล่อเหลาเยือกเย็นดุจเซียน ภายใต้สายตาที่ยากจะคาดเดานั้น นางเผลอเลียริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว “เอ่อ…ฤทธิ์ยาน่าจะยังไม่หมด…” ชายหนุ่มก้มลงจูบนาง เสียงแหบต่ำ “อืม” เพียงชั่วพริบตาที่หลงใหลในความงาม หลินซูเหยาก็ดำดิ่งจนถอนตัวไม่ขึ้น กระทั่งวันหนึ่งนางเผลอเข้าไปลึกถึงใจกลางแดนลับ และเห็นชายหนุ่มผู้อ่อนแอคนนั้น สีหน้าเรียบเฉย กำลังขยี้คอคนผู้หนึ่งจนขาดใจ ตราเลือดกลางหน้าผากวูบไหวปรากฏขึ้น ครานั้นเอง หลินซูเหยาถึงได้ตระหนัก คนตรงหน้าคือตัวร้ายผู้ทำลายโลกในหนังสือเล่มนี้! หลินซูเหยายิ้มแห้งๆ “ไม่ไหว ไม่ไหว…ข้าไปก็ได้…” นางหนีมาได้ไม่นาน เมื่อกลับถึงสำนักกลับพบว่าท้องของตนเริ่มนูนขึ้นทีละน้อย ขณะกำลังสับสนไม่รู้จะทำอย่างไร ตัวร้ายผู้นั้นก็ตามหานางพบจนได้ ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชา เขากอดนางแน่น ไม่ยอมให้นางหนีไปไหนอีก “ยังคิดจะหนีอีกหรือ?” เช้าวันถัดมา หลินซูเหยาขดตัวอยู่ลึกในตำหนักแห่งหนึ่ง มองโซ่เงินที่คล้องอยู่รอบข้อเท้า หัวใจก็พังครืนอีกครั้ง ***** เมื่อพันปีก่อน อวิ๋นหลิงจวิน ปรมาจารย์กระบี่แห่งสำนักอวิ๋นเมี่ยวเผลอเข้าสู่มารวิถี และใช้พลังเพียงลำพัง ทำลายครึ่งหนึ่งของโลกบำเพ็ญเพียร เหล่าผู้ยิ่งใหญ่จึงจำต้องร่วมมือกันผนึกเขาไว้ แต่วันหนึ่งหญิงสาวที่หลงเข้าไปในแดนลับ กลับปลุกเขาจากการหลับใหล ยั่วยวนเขาครั้งแล้วครั้งเล่า จนทั้งสองกลายเป็นสามีภรรยากันโดยไม่ตั้งใจ นางปลุกเขา…แล้วกลับหนีไป ใต้ผาเทียนเจวี๋ย อวิ๋นหลิงจวินฟันกระบี่เดียว ตัดขาดบันไดสู่สวรรค์ ชายผู้เย็นชามาโดยตลอดยกยิ้มบางๆ แต่ในดวงตากลับปั่นป่วนด้วยความมืดมนอันบิดเบี้ยว เขากอดเอวนางไว้แน่น กระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนผิดคาด “อาเหยา…ไม่ต้องการข้าก็แล้วไป หรือแม้แต่ลูกของเรา เจ้ายังไม่ต้องการแล้วหรือ?” หลินซูเหยา “ไม่ใช่…เดี๋ยวก่อน…ข้าขออธิบายก่อน!”
ตัวร้ายจิตป่วยในนิยาย...กลายเป็นสามีของข้าไปเสียแล้ว
1.0K·อวิ๋นมาวเฟยถ้าจะพูดถึงคนที่ซวยที่สุดในโลกใบนี้ ชื่อของไป๋ซืออวี่...คงต้องอยู่บนสุดของรายชื่อนั้นแน่ เพราะอยู่ดีๆ วิญญาณของเธอกลับทะลุมิติเข้าไปอยู่ในร่างของหญิงสาวแสนโง่เขลา นางร้ายของเรื่องที่เป็นดั่งดอกบัวขาวซ่อนพิษในนิยายดราม่าแนวย้อนยุคที่เธอเพิ่งอ่านจบ! และเหมือนสวรรค์จะยังไม่พอใจกับโชคร้ายของเธอ... ตัวละครนี้ยังเป็นคู่หมั้นของตัวร้ายสายยันเดเระ ผู้มีฉายาจากเหล่านักอ่านว่า “ปีศาจร้ายจิตป่วย” เซียวหานเจวี๋ย! ในเนื้อเรื่องเดิม หญิงสาวคนนี้ทั้งรังเกียจ ดูแคลน และนอกใจเขา แถมยังใช้สถานะคู่หมั้นเป็นเครื่องมือในการลอบขโมยความลับเพื่อทำลายเขาอีกด้วย แต่สุดท้ายก็ถูกจับได้ และต้องตายอย่างทรมานด้วยยาพิษที่เขาป้อนให้ด้วยมือของตนเอง ที่สำคัญ...เธอดันโผล่มาในจังหวะซวยสุดของเรื่อง อย่างคืนเข้าหอพอดี! ไป๋ซืออวี่ถึงกับช็อกจนหัวใจเต้นรัว “ไม่นะ! ถ้าจะหนีการแต่งงานตอนนี้...ยังพอทันไหมเนี่ย!?” เพื่อเอาชีวิตรอดจากตัวร้ายผู้แสนเย็นชา ขี้หึงขั้นรุนแรง และเกลียดการใกล้ชิดกับผู้หญิงเป็นที่สุด เธอจำต้องพลิกบทบาทจากคู่หมั้นผู้โง่เขลา กลายเป็นภรรยาผู้อ่อนโยน คอยยิ้มหวาน พูดจานุ่มนวล และทำทุกอย่างเพื่อให้เขาเชื่อใจ หวังเพียงว่าสักวัน...จะได้หย่าอย่างสงบ แต่เซียวหานเจวี๋ย ชายผู้โหดเหี้ยม เจ้าคิดเจ้าแค้น และระแวงทุกสิ่ง กลับไม่เคยหลงกลใครง่ายๆ สายตาเย็นเยียบของเขามองความอ่อนโยนของเธอราวกับเหยี่ยวที่กำลังรอเหยื่อเผยธาตุแท้ จนกระทั่งวันหนึ่ง...เมื่อไป๋ซืออวี่รวบรวมความกล้า เอ่ยปากขอหย่า สีหน้าของเขากลับสงบจนน่าหวาดกลัว มือใหญ่จับข้อมือเธอไว้ ลูบไล้อย่างแผ่วเบา ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นโดยไม่พูดสักคำ ร่างบางสั่นระริก ร้องไห้เงียบๆ บนเตียงนุ่ม ส่วนเขาคลายสายแพรที่มัดผมของเธอออกช้าๆ จากนั้นใช้มันมัดข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น ก่อนโน้มตัวลงจูบซับหยาดน้ำตาที่หางตาเบาๆ แล้วกระซิบเสียงพร่าดั่งคำสาป “อาอวี่... เจ้าจะอยู่กับข้าด้วยความเต็มใจ หรืออยากให้ข้าหักขาเจ้า แล้วขังเจ้าไว้เคียงข้าตลอดไปดี?”
ระบบปากร้าย ช่วยฉันพิชิตใจดอกบัวดำ
973·อวิ๋นมาวเฟยหนิงหนิงทะลุเข้ามาในนิยาย กลายเป็นตัวประกอบผู้ชั่วร้าย แต่นางตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบ จนกระทั่งถูกผูกติดกับระบบปากร้ายที่เอาแต่หาเรื่องใส่หัวนางไม่หยุด แถมยังบังคับว่า ต้องด่าพระรองโรคจิตอีกด้วย