ดีไซเนอร์

ข้าทะลุมิติมา ได้สามีไร้ค่าคนหนึ่ง

12.0K·l3oonm@

กริ๊งๆ ๆ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเป็นรอบที่สามแล้ว ที่หญิงสาวบนที่นอนกดปิดแล้วนอนต่อ หว่านหนิงเธอคงลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้เธอมีงานเปิดตัวเสื้อผ้า ปัง ปัง เสียงทุบประตูห้องพร้อมตะโกนเรียกชื่อของเธอเสียงดังลั่นไปทั่วบ้าน “หนิงหนิง หนิงหนิง ตื่นหรือยัง ลูกจะไปไม่ทันงานเอานะ” แม่ของหว่านหนิงร้องเรียกอยู่ที่หน้าห้อง “ห๊า” เธอลุกพรวดขึ้นมาหยิบนาฬิกาข้างหัวเตียงขึ้นมาดู “ตายแล้ว จะทันไหมเนี่ย ตื่นแล้วค่ะแม่” เธอร้องตะโกนบอกผู้เป็นแม่ พร้อมทั้งพุ่งตัวเข้าไปล้างตาล้างตาทันที ต้องบอกเลยว่า เธอไม่ได้อาบน้ำ ถ้าอาบคงไม่ทันแน่ ๆ ไหนจะการจราจรที่ติดขัด และเธอยังต้องไปดูนางแบบใส่ชุดก่อนจะเดินโชว์อีก หว่านหนิงแต่งตัวเสร็จ เธอหยิบกระเป๋าได้ก็พุ่งตัวออกจากห้องวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ลืมที่จะคว้าขนมปังมากัดไว้ที่ปากและแก้วกาแฟที่ผู้เป็นแม่เตรียมไว้ให้ขึ้นไปบนรถด้วย “ขับรถดีๆ นะลูก” เธอร้องตะโกนบอกลูกสาว เมื่อเห็นว่าหว่านหนิงโบกมือให้อย่างกระตือรือร้นก็อดที่จะส่ายหัวไม่ได้ นิสัยที่นอนตื่นสายของเธอ เมื่อไหร่ถึงจะแก้ได้เสียที หว่านหนิง เกิดในครอบครัวที่มีแต่ช่างปักผ้า ครอบครัวของเธอสืบทอดวิธีการปักโบราณมาได้หลายร้อยปีแล้ว ทั้งยังมีชื่อเสียงในเมืองจีนอยู่ไม่น้อย เธอจึงซึมซับทั้งวิธีการปักและการออกแบบมาตั้งแต่เล็ก เมื่อโตขึ้นเธอจึงเลือกที่จะเรียนศิลปกรรมศาสตร์ การออกแบบเครื่องแต่งกาย ผลงานสร้างชื่อของเธอ คงเป็นเสื้อผ้าที่นำเอกลักษณ์การปักลายโบราณเข้ามาผสมผสานกับยุคใหม่ได้อย่างลงตัว จนทำให้มีบริษัทชั้นนำเชิญตัวไปรวมงานด้วยหลายแห่ง หว่านหนิงที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการแฟชั่นมาหลายปีก็เลือกที่จะเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง วันนี้เป็นงานเปิดตัวสินค้าคอลเลคชั่นใหม่ในปีนี้ของเธอ จึงไม่สมควรที่จะไปสายอย่างยิ่ง “อาเยว่ ฉันใกล้ถึงแล้ว เธอให้นางแบบใส่ชุดไว้ได้เลย” หากจะมีงานแก้ เมื่อไปถึงเธอจะได้ลงมือแก้ไขได้ทัน “ทุกคนแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอไม่ต้องรีบมากก็ได้ ฉันเป็นห่วง”เสียงอาเยว่ปลายสายรีบบอกด้วยความเป็นห่วง เพราะกลัวว่าหว่านหนิงจะเกิดอุบัติเหตุได้ “ขอบใจเธอมาก” หว่านหนิงตัดสายไป หากเธอไม่ได้อาเยว่มาคอยเป็นผู้ช่วยก็ไม่รู้ว่าตัวเธอเพียงผู้เดียวจะตั้งบริษัทขึ้นมาได้ไหม หว่านหลินมาถึงสถานที่จัดงาน เธอรีบเร่งฝีเท้าเข้าไปที่ห้องแต่งตัวของนางแบบทันที เมื่อเข้าไปด้านในก็พบว่าเป็นอย่างที่อาเยว่เธอบอกไว้ นางแบบแต่งตัวพร้อมเรียบร้อยแล้ว งานแก้ก็ไม่ได้มีมากมายอย่างที่คิด เพียงเย็บช่วงเอวเก็บรายละเอียดความยาวชุดให้เข้าที่ทุกอย่างก็เตรียมพร้อมกับการเดินโชว์ “คุณหว่านหนิงคะ นักข่าวขอสัมภาษณ์คุณก่อนงานจะเริ่มค่ะ” ลูกน้องของเธอเดินเข้ามาตามเธอ “ได้ค่ะ ไปอาเยว่” เธอเข้าไปคล่องแขนเพื่อนสาวก่อนจะเดินออกไปส่วนด้านหน้าของงาน การสัมภาษณ์ พูดถึงผลงานของเธอในวันนี้ ทั้งเรื่องแรงบันดาลใจที่ได้รับ ชุดที่เป็นตัวเอกของงาน เกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ของชาวบ้านในยุคโบราณ งานปักที่บรรจงทำมานานหลายเดือน ทุกรายละเอียดที่ออกมาบนเสื้อผ้าดูสมจริง ราวกับผู้คนบนผืนผ้ามีชีวิต และกำลังเล่าเรื่องราวการใช้ชีวิตของพวกเขาบทผืนผ้าที่หว่านหนิงเธอถักทอ ผู้คนที่อยู่ในนาข้าวช่วยกันเก็บเกี่ยวผลผลิต ทั้งป่าเขา แม่น้ำ แม้แต่สายลมและแสงแดด ทำให้ผู้คนที่เข้าร่วมงานในวันนี้ต่างประทับใจ และเป็นที่พูดถึงบนโซเซียลมีเดีย “ขอบคุณทุกคนมากค่ะ วันนี้ฉันเลี้ยงเอง” หว่านหนิงบอกกับทีมงานทุกคนที่ช่วยงานเธอในวันนี้ เธอพาทีมงานทุกคนมากินฉลองที่ห้องอาหารภายในโรงแรมที่จัดการ ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม คาราโอเกะ หว่านหนิงเลี้ยงอย่างใจกว้าง เกือบห้าทุ่มกว่างานเลี้ยงจะเลิก เธอที่ดื่มเข้าไปไม่น้อยก็เริ่มจะเดินทรงตัวไม่ค่อยจะอยู่แล้ว “หนิงหนิง เธอกลับได้แน่นะ” อาเยว่มองเพื่อนสาวอย่างเป็นห่วง “ไม่ต้องห่วง ฉันเรียกรถมารับ เธอวางใจได้” หว่านหนิงโบกมือไล่ให้อาเยว่รีบกลับไปพร้อมแฟนหนุ่มของเธอ “เห้อ ปีหน้าอาเยว่ก็จะแต่งแล้ว แล้วฉันล่ะ สวรรค์ไม่เห็นท่านจะส่งเนื้อคู่มาให้ฉันเลย” เธอเงยหน้าชี้ขึ้นไปบนฟ้าแล้วต่อว่าออกมาเสียงดัง ปี๊ดดดดดด เสียงบีบแตรรถที่ลากยาว ทำให้หว่านหนิงที่กำลังต่อว่าเทพชะตาอยู่หันไปมองอย่างตกใจ เธอเห็นเพียงแสงไฟหน้ารถที่สว่างจนแสบตาส่องมาทางเธอเท่านั้น “กรี๊ดดดดด” เสียงกรีดร้องของหว่านหลินดังเพียงแค่ช่วงสั้นๆ เท่านั้น เธอที่เดินเซไปอยู่ทางเดินรถ หันมาอีกทีก็ไม่อาจจะหลบรถที่พุ่งมาด้วยความเร็วได้ทันแล้ว ร่างของหว่านหนิงที่ถูกรถชนด้วยความแรงตกลงมากระแทกพื้น เธอหมดสติไปแทบจะในทันที เสียงสุดท้ายที่ได้ยินคงเป็นเสียงกรีดร้องเรียกชื่อเธอของอาเยว่ ที่เห็นเหตุการณ์เข้าพอดี “กรี๊ดดด หนิงหนิง”

ขอได้ไหม...อย่าปันใจรัก

8.0K·ธารธารา

แผนการแกล้งเป็นแฟนเริ่มต้นขึ้นเมื่อ คนหนึ่งหวังเพียงปราบพยศ คนหนึ่งเพียงตกกระไดพลอยโจน ท้ายสุดจะลงเอยเช่นไร ความรักจะก่อเกิดดังใครหวังหรือไม่ ก่อนพบเธอ เขา : ผู้หญิงที่อายุเกือบจะเข้าเลขสามแถมยังไม่มีแฟนและทำแต่งาน ไม่ต้องบอกก็พอจะรู้ว่าเป็นยัยเพิ้งแน่ ฉายา : ยัยแร้งเพิ้ง หลังพานพบสบตา เขา : ไหนบอกว่าแก่กว่าเขา? ดูจากใบหน้าเนียนสวยนั่นแล้ว นี่มันเด็กมหาลัยชัดๆ ฉายา : ยัยตุ๊กตาอาบยาพิษ ------------------------------------------------------- เธอ : นี่หล่อนจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ไหมนะ โอ๊ย...คนสวยเครียด!!?

BAD HUSBAND สามีฉันเลว

42.0K·Duck.bell

เหตุการณ์การที่ฉันเองก็ไม่คาดคิดว่ามันจะมาเกิดขึ้นกับตัวเอง เพียงเพราะไปงานวันเกิดของเพื่อน คืนนั้นที่ฉันจำได้คร่าวๆ ที่ผับดราก้อน ฉันดื่มหนักมากชนิดที่ว่าไม่เคยดื่มแบบนี้มาก่อน แต่ทุกคนไม่ต้องสงสัยน่ะว่าทำไมฉันถึงดื่มหนัก อกหักมาเหรอ? เปล่าหรอก ฉันแค่เบื่อๆ แค่อยากเมาก็เลยดื่มแก้เบื่อแค่นั้นเอง แต่ไม่คิดว่าจะเมาหนักถึงขั้นที่ไม่รู้ว่าตัวเองมานอนอยู่กับเพื่อนร่วมชั้นที่แสนจะเกลียดขี้หน้ามันอย่างไอ้รามสูรได้ไง และใช่ มันเป็นคนพรากครั้งแรกของฉันไป.... แต่ความซวยของฉันมันก็ไม่จบแค่นั้น เพราะหลังจากที่ฉันได้เสียกับมัน มันก็เอาเรื่องนั้นไปบอกพ่อแม่ของฉันแล้วทำตัวเป็นคนดีด้วยการรับผิดชอบฉันด้วยการแต่งงาน! ไม่พอแค่นั้นหลังจากแต่งงานกันเสร็จมันก็ขอให้ฉันปิดบังเรื่องสถานะของเราทั้งคู่ว่ายังไม่ได้แต่งงานกัน ใช่ เรื่องทั้งหมดมันเป็นคนจัดแจงเองหมด แต่จู่ๆมันเป็นบ้าอะไรไม่รู้เกิดอยากเปิดเผยสถานะความเป็นผัวเมียของฉันกับมันขึ้นมา!

เกมรักคุณป๋า

4.0K·เค้กมัฟฟิ่นn

ซีอีโอหนุ่ม วัย40+ ได้พบกับ สาวสวยที่กำลัง ปฎิเสธชายหนุ่ม ที่มาสารภาพรักเธออยู่ ความสวยงาม ความร้อนแรง และความมั่นใจ ของเธอ ทำให้แดเนียล เฟิง อยากจะทดสอบเสน่ห์ ของตัวเอง เขา อยากจะจีบเธอ พาเธอไปเจอกับความสุข ในแบบของเขา แล้วก็ตั้งใจว่าจะเลิก แต่ทำไม หัวใจของป๋า แดเนียล ถึง ไม่เป็นตัวของตัวเอง เมื่อได้ใช้เวลา กับน้องอิง

รักเร่าร้อนของประธานตี้

17.0K·weiwei

เพราะเมาถึงได้นอนกับผู้ชายลึกลับคนหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจเธอคิดว่าเขาเป็นผู้ชายโฮส พบกันอีกครั้งเธอถึงได้พบว่าผู้ชายคนนี้ ไม่ใช่คนธรรมดา

ฮูหยินอุ่นเตียง

38.0K·หลินซี

"ฮูหยินอุ่นเตียง" นั่นคือถ้อยคำที่สามีอันเป็นที่รักเอ่ยเรียกนางยามที่เขาได้เจอกับคนรักเก่า แต่ความเจ็บปวดที่สตรีผู้นี้ได้รับ มันกลับมิมากเท่ากับสามีของนางในวันข้างหน้า เมื่อฟูหรงจดจำทุกสิ่งอย่างได้

ม่านฟ้าพรางตะวัน

11.0K·แจ่มพลอย

เธอหลงรักเขามาตลอด แต่เขาไม่เคยแม้แต่จะเหลียวมอง...แต่นั่นก็ช่างปะไร! วิถีกุลสตรีเชิงรุกอย่างเธอจะไม่ยอมปล่อยให้เขาหลุดมืออีกแล้ว ไม่ว่าจะต้องใช้เล่ห์กลมารยากี่เล่มเกวียน ตะวันจะทำให้พี่พีร์เป็นของตะวันให้ได้!

เพราะรักออกแบบได้ My Architect

24.0K·Bebbluebibie

ศิวัช ชายหนุ่มผู้มีงานเป็นโลกทั้งใบของเขา ใบหน้าเข้มหล่อเหลาแต่กลับไม่มีสาวยืนเคียงกาย แต่โลกทั้งใบที่แข็งแกร่งของเขา กลับสั่นคลอนเพียงเพราะเด็กหนุ่มหน้าหวานที่เป็นเพียงสถาปนิกฝึกงานเท่านั้น

อ้อมกอดแห่งขุนเขา กรุ่นไอรักใต้ดวงดาว

46.0K·แก้วแสงจันทร์

“ไคล์...ฉันรักคุณค่ะ มายดาร์ลิ้ง” เสียงสาวสวยผมสีทองกระซิบบอกกับชายหนุ่มหน้าตาคมเข้มที่กำลังจูบและโอบกอดหล่อนเอาไว้ในวงแขนอย่างแนบแน่น จนร่างสองร่างแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอยู่บนเตียงกว้างใหญ่ด้วยนัยน์ตาหวานซึ้ง “ขอบคุณที่รักผมครับเฮเลน” คีรีมันต์กระซิบบอกกับหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยนัยน์ตาหวานซึ้ง พอๆ กับรอยยิ้มละลายใจชวนหลงใหล พลางเริ่มปลดกระดุมเสื้อของหญิงสาวออกทีละเม็ด โดยที่ริมฝีปากได้รูปสวยของเขายังคงคลอเคลียอยู่กับริมฝีปากอวบอิ่มของเจ้าหล่อนตลอดเวลา ทุกอย่างกำลังจะดำเนินไปตามทางที่ชายหนุ่มคิดว่ามันควรจะเป็น ถ้าหากว่าประตูห้องนอนของเขาจะไม่ถูกผลักเข้ามาโดยพลการ “ได้ข่าวว่าพี่ชายสุดที่รักป่วย น้องสาวสุดสวยก็เลยแวะมาเยี่ยม โอ๊ะ!” หญิงสาวร่างบางซึ่งก้าวผ่านประตูห้องเข้ามาพร้อมๆ กับเสียงใสอย่างร่าเริง มีอันต้องชะงักค้างคำพูดก่อนจะจบประโยค แล้วอุทานออกมาเบาๆ พลางเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของห้องกำลังอยู่บนเตียงกับหญิงสาวสวยในสภาพที่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อยนัก คีรีมันต์ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างขัดใจ ในขณะที่หญิงสาวสวยในอ้อมกอดของเขารีบตะปบเสื้อผ้ามาปกปิดร่างกายตนเองอย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ไอย์รายาญาติผู้น้องของเขาทำแบบนี้ ชายหนุ่มจึงหันขวับกลับมาทางประตูห้องนอนพลางส่งเสียงดุอีกฝ่ายอย่างหัวเสียว่า “ไอย์รายา พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่า...” คีรีมันต์ชะงักค้างคำพูดทั้งหมดที่เตรียมจะต่อว่าญาติผู้น้องกลืนหายลงไปในลำคอทันที เมื่อหันมาเห็นเต็มตาว่าตรงประตูห้องนอนของเขาไม่ได้มีไอย์รายายืนอยู่ตามลำพัง เพราะทางด้านหลังญาติผู้น้องของเขายังมีร่างระหงของหญิงสาวสวยอีกคนยืนอยู่ด้วย และขณะนี้นัยน์ตาของเธอซึ่งจ้องมองมาที่เขากำลังฉายแววรังเกียจอย่างเห็นได้ชัด

เพลิงสิเน่หาลวง *มีเล่มจำหน่าย

23.0K·คุณธิดา

เพลิงสิเน่หามายาลวง ก็เป็นอีกเรื่องที่มั่นใจว่า สายหื่น สายดรามา ก็ต้องชื่นชอบความรัก ในการเริ่มต้นอาจจะไม่สวยงามไปเสียทุกคู่ ป้องณวัฒน์ กับ รินดา ชายหนุ่มพนันกับเพื่อนว่าจะพาเธอขึ้นเตียงให้ได้ สุดท้ายก็ได้จริง ๆ ฟันแล้วทิ้งอีกต่างหาก ทำให้รินดาเกลียดมาก แต่เรื่องมันสนุก เพราะนางดันมีเด็กลูกของเขาติดท้องไปด้วย ทำให้เรื่องมันน่าติดตามตรงนี้ และอีกสามคู่ เอกอนงค์กับอาจารย์อลัน นายกตัญญูกับเพียงอร และคู่ของเกริกเกียรติกับแต่งขวัญ นักเขียนการันตีความฟินระดับ 18 ทำให้คุณซี๊ดซ๊าด และเรื่องราวที่ชวนติดตาม ลุ้นไปกับพวกเขา ไปอ่านกันเถอะค่ะมีหนึ่งเรื่องที่อยากจะบอก คนเราหากเกิดมาเป็นคู่กันแล้วก็คงไม่แคล้วกัน ถึงแม้จะพลัดพราก วันหนึ่งเราก็ต้องวนกลับมาพบกัน มารักกัน และใช้ชีวิตด้วยกันอีกครั้ง วันนี้หากเราเคยมีความรักที่ผิดหวัง ไม่ใช่ทั้งชีวิตต้องดับไปกับมัน แต่เราต้องเดินหน้า สร้างความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง รักตัวเองให้มาก ๆ แล้วคุณจะรู้จักรักคนอื่นได้ขอให้ทุกท่านประสบความโชคดี และคิดสิ่งใดก็ขอให้สมความมุ่งมาดปรารถนาทุกประการ ขอให้สนุกกันนิยายทุกเรื่องของคุณธิดานะคะ สปอยเนื้อหาบางส่วน“นี่ชุดมาทำงานหรือ” เขาเอ่ยถามเธอ ทำให้คนที่ถูกถามหันหน้ากลับมาดังขวับปึก... ร่างของเธอชนเข้ากลับแผงหน้าอก ด้วยส้นของรองเท้าที่สูงทำให้เธอสะดุด ป้องณวัฒน์รับร่างของเธอเอาไว้ทันที ตอนนี้รินดาเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาเสียแล้วเธอยกแขนขึ้นกัน แล้วผลักร่างของชายหนุ่มออกไปให้ห่างจากตัวอย่างแรง พลั่ก... ก่อนจะตามไปด้วยฝ่ามืออรหันต์เผียะ เผียะ เผียะดารินฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของป้องณวัฒน์ใบหน้าที่ถูกกระทบด้วยฝ่ามือแดงเงยขึ้นมาทันที ป้องณวัฒน์ถึงกับยกมือของตัวเองขึ้นมากุมหน้า “ฉันกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกัน จะแต่งตัวยังไง คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ หรือถามแบบเสียมารยาทแบบนี้” เธอหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธซึ่งทุกสิ่งมันสุมรวมก่อตัวอยู่ก่อนแล้ว“อืม...” ชายหนุ่มทำเสียง ยกมือขึ้นลูบปลายคางของตัวเอง ถามว่าเขาโกรธไหม เขาคิดว่าเขาเข้าใจความรู้สึกของรินดาดีนะ หญิงสาวที่ถูกพรากพรหมจรรย์ แล้วเขาก็ทิ้งเธอทันที ไม่เคยกลับไปพบเจออีกเลย“มีอะไรต้องให้รายละเอียดดิฉันอีกไหมคะ” เธอถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เพิ่งใช้ฝ่ามือตบหน้าเขาไปเมื่อกี้นี้ เมื่อเขาไม่ตอบเธอก็สะบัดตัวหันหลังกลับไปทำงานเหมือนเดิมสวบ... อ้อมแขนใหญ่สวมกอดเข้าไปที่ด้านหลังของเธอทันที รั้งรัดร่างของเธอให้เข้ามาหาแนบชิดกาย ก่อนจะจรดปลายจมูกลงไปบนซอกคอขาวเนียน“อึ...” เธออุทานออกมาด้วยความตกใจ หันหน้ามามองใบหน้าคมเข้มของป้องณวัฒน์ที่อยู่ใกล้ๆ จุ๊บ... เขาจุ๊บปากของเธอทันที“ไอ้คนเลว” เธอด่าทอเขาออกไปทันที หมดความอดทนที่จะมาปั้นสีหน้าใส่ว่าไม่รู้สึกอะไรอีกแล้วรินดากระทืบส้นสูงลงไปบนหลังเท้าของเขาทันที ปึก...ปึก...ปึก...ผลัวะ “โอ๊ย...” ป้องณวัฒน์ร้องลั่นรินดากระทุ้งศอก หันหน้าเข้าหาแล้วจับหัวไหล่ของเขาประเคนเข่า และฟันสันมือของตัวเธอใส่เข้าไปที่ตรงซอกคอของป้องณวัฒน์ดังผลัวะ“อะ... อึก... อุ... โอะ... โอ๊ย...” ดวงดาวขึ้นมาเต็มท้องฟ้า“อย่ามาแตะต้องตัวฉันอีก” เธอผลักร่างของเขาร่วงไปกองที่พื้น ใช้มือตบเข้าหากัน ก่อนจะชี้นิ้วใส่หน้าเขาแบบอารมณ์เสีย ป้องณวัฒน์ตัวงอเป็นกุ้งกองไปอยู่ที่พื้น ร่างกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ หมดสภาพอยู่ตรงนั้น เขาไม่ทันตั้งตัวต่างหากรินดาถึงได้เล่นงานเขาได้ง่ายๆ“โอ๊ย... ริน...” เขาเรียกชื่อเธอตามหลัง เห็นร่างของหญิงสาวไวๆ หายไปในอีกห้องหนึ่ง เธอไม่สนใจไยดี เดินจ้ำอ้าวๆ ออกไปจากห้องอย่างร้อนระอุในอารมณ์ ‘สันดาน...’ เธอก่นด่าเขาอยู่ในใจ

ลุ้นรักวิวาห์ร้อน

90.0K·เทียนเปียว/ไมเลอร์/กอบแก้ว/อักษรปรุงรัก

เกิดมาไม่เคยคิดอยากจะมีครอบครัว แต่ทว่าเหมือนฟ้าตั้งใจกลั่นแกล้งฉัน เมื่อจู่ ๆ ต้องมาเสียตัวให้กับคนที่เป็นไม้เบื่อไม้เมามาตั้งแต่เด็กในวันแต่งงานของเพื่อนรัก ที่แย่ไปกว่านั้นป๊าของเราทั้งคู่ยังเป็นคู่อริกันอีกด้วย หากไม่ท้องฉันคงไม่ยอมแต่งงานกับเขาแน่ เพราะนายนั่นเป็นเสื้อผู้หญิงตัวยง แถมยังเป็นผู้ชายที่ไม่เคยเข้าตาฉันเลยสักนิด*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*“จะปล่อยฉันได้หรือยังเนี่ย” เมื่อเดินมาถึงใต้ต้นจามจุรีริมหนองน้ำแล้วฉันจึงแกะมือเขาออก “จะเอายังไงว่ามา” เขายอมปล่อย ยืนกอดอกมองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง “ไม่เอายังไง ตามที่ฉันพูดยังไงก็ไม่มีทางแต่งกับนายแน่นอน” “ทำอย่างกับฉันอยากแต่งกับเธอนักล่ะยัยตัวแสบ” “ไม่อยากแต่งแล้วทำไมต้องพูดอย่างนั้นด้วยล่ะ ชอบสร้างภาพให้ตัวเองดูดีหรือไง ถ้าไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องแต่ง ต่างคนต่างอยู่เพราะถึงยังไงบ้านเราก็ไม่ถูกกันอยู่แล้ว ชัดเจนไหม” ทำไมรู้สึกเจ็บจี๊ด ๆ เมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดมันคือเรื่องโกหก “ถึงไม่อยากแต่งแต่ฉันก็มีความรับผิดชอบพอ ยังไงซะตอนนี้เธอก็ท้องลูกของฉันแล้ว ฉันไม่มีทางยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ หรอก” น้ำเสียงเขาจริงจังจนรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว “คิดเหรอว่าฉันจะยอมนายง่าย ๆ” “แล้วคิดเหรอว่าฉันจะยอมง่าย ๆ เหมือนกัน ถ้าไม่เห็นแก่หน้าป๊าม๊าก็นึกถึงลูกบ้าง โตขึ้นมาแล้วไม่มีพ่อเหมือนคนอื่นจะรู้สึกยังไง ถ้าลูกเป็นเด็กมีปัญหารู้ไว้ด้วยนั่นเป็นเพราะเธอคนเดียว” “ฉันจะเลี้ยงเขาให้ดี ไม่ให้เป็นเด็กขาดความอบอุ่น” “ทำไมดื้อจังวะ เกิดมาเคยยอมใครบ้างไหมเธออ่ะ”

คู่แค้นแสนเสน่หา

11.0K·หงส์ จันรัญจวน

เกมรักกับดักพิศวาส

5.0K·ไหมขวัญ

“ผมต้องการคุณ และรู้ว่าคุณเองก็ต้องการผม เราสองคนต้องการกันและกัน แต่ต่างคนต่างก็ไม่อยากมีพันธะ เซ็กเฟรนด์มันคือคำตอบที่ดีที่สุด” ชายหนุ่มอธิบายเสียงพร่า จมูกโด่งยังคลอเคลียไม่ห่างจากแก้มแดงระเรื่อ“ดียังไง”บุษบันถามเสียงสั่น ดวงตากลมโตยังฉ่ำปรืออย่างคนที่ยังเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่เรียกความร้อนและแรงปรารถนาของเธอให้ตื่นขึ้น“ระหว่างเรามันคือความพอใจในเซ็กส์ของกันและกัน มีอิสระที่จะคบหาคนอื่น ไม่มีการหึงหวงหรือก้าวก่ายล่วงล้ำการเป็นส่วนตัว ของกันและกัน เมื่อใครคนใดคนหนึ่งเจอคนที่ใช่ เรื่องของเราคือจบ และผมคิดว่ามันจะต้องจบด้วยดี”มือใหญ่ประคองใบหน้าสวย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองสบดวงตาสีดำกลมโต นานชั่วอึดใจ ก่อนบุษบันจะเป็นคนหลบสายตา เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ปฏิเสธและมีท่าทีเริ่มจะโอนอ่อนผ่อนตาม บอลด์วินจึงรีบเกลี้ยกล่อมต่อ“เราต่างฝ่ายต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว การหาความสุขใส่ตัวมันไม่ใช่เรื่องผิดหรอก”บุษบันเหลือบตามองชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าอีกครั้งแล้วถอนหายใจ เธอไม่ปฏิเสธหรอกว่าพึงพอใจในตัวของบอลด์วินมากเป็นพิเศษ และเขาก็พูดถูกเธอโตแล้ว จะเป็นอะไรไปเล่าถ้าช่วงเวลาหนึ่งเธอจะทำอะไรตามใจตัวเองแบบสุดๆ บ้าง“ตกลง”

สองเราร้าวรัก

9.0K·ดาวิสา ดาวิกา

"วัฒน์อยู่ไหนคะ ทำไมรับสายพิณช้า"พิณนาราถามเสียงสั่นทั้งๆที่หล่อนกำลังยืนมองเขาอยู่จากมุมมืดมุมหนึ่ง หล่อนแค่อยากจะรู้ว่าเขาจะตอบหล่อนว่ายังไง"พอดีรถติดน่ะ อาจจะถึงช้าหน่อย ผมไม่อยากคุยโทรศัพท์ตอนขับรถคุณก็รู้""เหรอคะ"หล่อนถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่น ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที"พิณคุณเป็นอะไรหรือเปล่า คุณ…"ไม่ทันที่ศิวัฒน์ได้ถามต่อภรรยาก็กดตัดสายไป"พิณ!""บอสคะ กวางขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม"เกวลินที่นิ่งเงียบพูดขึ้น ใช่ตอนนี้หล่อนเห็นพิณนาราแล้ว "อืม ได้สิ"ศิวัฒน์ที่กำลังจะเปิดประตูฝั่งคนขับหยุดการกระทำนั้นก่อนจะหันมาทางสาวเจ้า"บอสไม่ต้องมารับผิดชอบกวางแล้วนะคะ ลูกคนเดียวกวางเลี้ยงเองได้ค่ะ กวางไม่อยากให้ใครมานินทาว่ากวางเป็นเมียน้อยคนอื่น""ทำไมคิดแบบนั้น หรือใครมาว่าคุณ""ไม่มีใครว่าหรอกค่ะ"หล่อนว่าพร้อมกับหลุบสายตามองต่ำลงเหมือนคนปกปิดความผิดทำให้ศิวัฒน์ยิ่งเข้าใจว่าหล่อนต้องโดนใครว่ามาแน่นอน"ใครว่าคุณบอกผมสิ ผมจะไล่มันออก""คุณส้มโอค่ะ คนของคุณพิณ"ชื่อนั้นทำให้ทั้งร่างกายเขาชาวาบ พิณนารารู้เรื่องนี้แล้วงั้นเหรอ"ตอแหลเก่งสมกับตำแหน่งเมียน้อยจริงๆ""พิณ…"น้ำเสียงที่คุ้นหูนั้นทำให้ใจเขากระตุกวูบ "อยากรู้จริงๆว่าหน้าจะหนาสมตำแหน่งหรือเปล่า"เจ้าหล่อนว่าพร้อมกับเข้าไปกระชากผมของอีกฝ่ายก่อนจะฟาดฝ่ามือลงไปบนใบหน้าสาวเจ้าอย่างจัง "เพียะ! " "โอ๊ย…" "ชอบนักใช่ไหม ผัวคนอื่นน่ะ"มือเรียวกำผมหญิงสาวตรงหน้าแน่น "พิณพอได้แล้ว! "ศิวัฒน์รีบเข้าไปห้ามปรามภรรยา "ฮึก…ช่วยกวางด้วยค่ะบอส กวางกลัว" "ทีแบบนี้มาร้องห่มร้องไห้ ทำไมตอนแบไม่ใช้สมองกลวงของแกคิดบ้างล่ะ"ยิ่งเห็นสามีเข้าข้างมันเพลิงโทสะในใจสาวเจ้ายิ่งลุกโชนขึ้น สาวเจ้าพุ่งเข้าไปหมายจะทำร้ายคนที่หลบอยู่ข้างหลังสามี "พิณ! ผมบอกให้พอได้แล้ว" "บอกให้พอไงวะ! "ร่างบางทั้งสองที่ล้มคะมำลงไปนั้นทำให้ศิวัฒน์ชะงักนิ่ง "พ…พิณ.. " "อ…โอ๊ย.. กวางปวดท้องค่ะบอส"เกวลินที่ล้มลงโดยไม่ทันตั้งตัวนั้นทำให้ก้นกระแทกพื้นอย่างจังศิวัฒน์ที่กำลังจ้องภรรยาอยู่นั้นรีบหันไปทางต้นเสียงก่อนจะพบว่าเรียวขางามของสาวเจ้านั้นมีเลือดสีแดงสดไหลลงมา ศิวัฒน์เห็นดังนั้นจึงรีบช้อนร่างบางขึ้นรถ "กลับไปคุยกันที่บ้าน"เขาบอกเพียงเท่านั้นก่อนจะขับรถออกไปด้วยความเร็วสูง พิณนารามองภาพตรงหน้าพร้อมกับกำมือเข้าหากันแน่น ก่อนที่หยดน้ำตาจะไหลลงมาอาบแก้มนวลทั้งสองข้าง

ใจช้ำรัก

11.0K·ดาวิสา ดาวิกา

"โอ๊ย"กวินตาอุทานออกมาด้วยความเจ็บ "หวา! ทำบ้าอะไรเนี่ย"เขาว่าพร้อมกับบีบแขนเรียวแน่นด้วยแรงโทสะ วริษฐาสะบัดลำแขนออกจากมือแกร่งก่อนจะฟาดลงบนใบหน้าคมเต็มแรงทำให้ใบหน้าคมนั้นหันไปตามแรงตบ น่าแปลกใจที่ตอนนี้หล่อนไม่มีน้ำตาเลยสักหยด เพิ่งเข้าใจวันนี้นี่เองว่าเจ็บจนจุกมันเป็นยังไง "หนีงานแต่งมากกอยู่กับแฟนเก่า ดีจริงๆเลย สุภาพบุรุษที่สุด"หล่อนว่าพร้อมกับแค่นหัวเราะออกมา "มันไม่ใช่อย่างนั้นหวา"เขาพยายามระงับอารมณ์ที่เดือดพล่านไว้ "ก็อธิบายมาสิคะ บอกหวามาสิว่าเพราะอะไร เพราะมันใช่ไหม"หล่อนขึ้นเสียง "กลับไปก่อน"เขาเอ่ยบอกเสียงเหนื่อย เพราะยังไงวันนี้ก็คุยกันไม่รู้เรื่องแน่ถ้าวริษฐายังใช้อารมณ์เหนือเหตุผลแบบนี้ "มดพาเกรซขึ้นไปที"พชรพลเอ่ยบอกสาวใช้ สาวใช้คนนั้นก็ค่อยๆเข้ามาพยุงกวินตาโดยมีพชรพลช่วยอยู่ห่างๆ ภาพที่เขาดูเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงคนนั้นมันยิ่งทำให้เพลิงโทสะของวริษฐาลุกโชน เจ้าหล่อนจึงเข้าไปดึงแขนพชรพลออกมา "พี่ต้องคุยกับหวาให้รูเรื่องก่อนนะ" "กลับไประงับสติอารมณ์ก่อนแล้วเราค่อยคุยกัน"เขาว่าก่อนจะเข้าไปช่วยสาวใช้พยุงกวินตา "ถ้าพี่ไม่กลับมาเราไม่ต้องมาคุยกันอีก"หล่อนยื่นคำขาดทำให้คนตัวโตหยุดชะงัก แต่มันก็เป็นแค่เพียงเสี้ยวนาทีเดียวเท่านั้นเพราะเขาเลือกที่จะไม่สนใจหล่อนและพากวินตาขึ้นไปยังชั้นบนต่อ "พี่เพชร!"วริษฐาตะโกนตามหลัง ตอนนี้หล่อนไม่สามารถกักเก็บความเสียใจไว้ได้อีกต่อไป เพราะมันถูกระบายออกมาในรูปของหยดน้ำตาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

กุหลาบสีน้ำเงิน

90.0K·รุ่งอรุโณทัย

เบล เป็นเฟรชชี่ในสถาบันการศึกษาเอกชนแห่งหนึ่งที่มีค่าเทอมเกินฐานะทางบ้าน เธอใฝ่ฝันอยากจะเป็นดีไซน์เนอร์ เพราะฉะนั้นเธอต้องมีงานพิเศษในบ้านของเศรษฐีใจดีแต่ความโชคดีไม่ได้เกิดขึ้นกับเธอเสมอไป เมื่อเธอดันไปพบเห็นคุณแป้งภรรยาสาวคนสวยของเศรษฐีใจดี ว่าคุณแป้งกำลังเริงสวาทชนิดที่ทำให้เธอหญิงสาวเวอร์จิ้นถึงกับตาค้างจนไม่อาจละสายตาจากภาพที่อยากรู้อยากเห็นนั้นไม่ได้ และเธอดันไปสบตากับคุณแป้งอย่างช่วยไมไ่ด้ในเวลาแบบนั้น ความซวยสะท้านต่อมหญิงก็มาบังเกิดกับเธอ ซึ่งมันเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตเธอไปอย่างสิ้นเชิง “ฉันจะกลับก็ต่อเมื่อเบลกลับไปด้วยกันเท่านั้น” “คุณกลางต้องการอะไร!” “เธอ” “เบลไม่ได้เป็นโสเภณีประจำตัวคุณอีกแล้วนะคะ” “แน่ใจเหรอ” กลางยิ้มเยาะ เบลบอกตัวเองว่าเธอจะไม่เสียน้ำตา เธอจะไม่เสียใจให้กับเขาอีกแล้ว “ก็ได้ค่ะ เบลยอมแพ้ คุณกลางอยากจะทำอะไรก็ตามใจเถอะค่ะ” กลางยิ้มอย่างผู้ชนะ “ไปบนเตียง” เบลทำตามนั้น และเขาไม่ต้องพูดต่อเมื่อสายตาเขาบอกชัดเจนว่าให้เธอถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด คืนนี้เขาไม่ปล่อยเธอแล้ว

เล่ห์มายา สกุณาที่รัก

3.0K·อักษรสีทอง

หล่อนเสิร์ฟความเสน่หาให้เขาไม่อั้น ผู้หญิงหน้าสวยแต่ใจดำ หลอกล่อผู้ชายให้ติดกับแล้วเขี่ยทิ้งอย่างไม่ไยดี สาวเซ็กซี่แต่บริสุทธิ์กำลังจะถูกเขาขยี้เชยชม อยากรู้นักว่าบุปผาช่องามที่ไม่เคยมั่นใจในรักแท้ช่อนี้ จะมีลีลาร้อนยวนใจขนาดไหน…กุหลาบดำที่หล่อนหยิบโปรยให้บรรดาหนุ่มๆอาจหมายถึงความไม่เชื่อในรักอันฝันเฟื่อง ไม่ศรัทธาในรักแท้ แต่เขานี่แหละ…เทโรนี่ ดีน มอนดาโดรี่ จะเป็นคนเปลี่ยนความหมายของกุหลาบสีดำให้กลายเป็น…รักนิรันดร์ที่จะไม่มีวันสิ้นสุด

เล่ห์กลกามเทพ

76.0K·พิมพ์ชนก

ขึ้นชื่อว่า ‘ความรัก’ ยิ่งหลีกหนีเท่ากับวิ่งชน เช่นสาวสวยอย่าง ‘วรกาล’ สาวสวยที่ดันอกหักรักคุดจนต้องวิ่งหนีหัวใจบอบช้ำของตนจากแฟนเจ้าชู้ที่ดันไปมีความสัมพันกับหญิงอื่นเป็นสาเหตุทำให้งานแต่งานล่มไม่เป็นท่าตั้งแต่นั้นหญิงสาวเกลียดกลัวผู้ชายเข้าชู้เข้ากระดูกดำ แต่แล้วหญิงสาวก็ต้องพบกับคนเจ้าชู้ขั้นสูงสุดอย่าง ‘พงษ์ระพี’ โดยไร้ข้อกังขา เมื่อเขาพยายามวางแผนเข้าใกล้เธอทุกเวลา หวังได้งาบ จ้องจะฟัดทุกครั้งที่มีโอกาส แล้วอย่างนี้คนที่พยายามหลีกหนีจะพ้นบ่วงเล่ห์ที่ชายหนุ่มมากอุบายวางหมากลวงไว้ได้หรือไม่...

รักแรก... แสงสุดท้าย

3.0K·Lalyblue，Woohoo，พิมพ์พรรษ

'ตรัยคุณ' ถูกกดดันให้ลงสนามแข่งขันชิงดีชิงเด่นกับน้องชายต่างแม่ในทุกเรื่อง และเขาต้องเป็น 'ผู้ชนะ' ในเกมเท่านั้น ทว่าเรื่องหัวใจกลับอยู่เหนือการควบคุม เพราะเขากับน้องชายดันชอบผู้หญิงคนเดียวกัน แถมเธอยังเลือกเขาเสียด้วยหากแต่ทุกอย่างกลับไม่ได้สวยหรูเหมือนที่ฝันไว้ เมื่อชีวิตของเขาถูกกำหนดให้ต้องแข่งขันเพื่อขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของบ้านลียวัฒน์ แม้จะต้องสูญเสียเธอไป แต่เขาก็ยังเลือกที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าพร้อมกับเป้าหมายที่ต้องทำมันให้สำเร็จอยู่ดีเจ็ดปีต่อมา...ตรัยคุณพบว่าเขาพ่ายแพ้ให้กับเกมชีวิตอย่างสมบูรณ์ เพราะนอกจากจะต้องเสียคู่หมั้นไปแล้ว เขายังพบว่าตัวเองได้ทำให้ 'หัวใจ' ของใครคนหนึ่งแตกสลายไม่มีชิ้นดี แต่นั่นก็ยังไม่น่าตกใจเท่ากับเด็กชายตัวน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับฝาแฝดต่างวัย แถมยังเรียกขานผู้หญิงคนนั้นว่า 'แม่'ให้ตายเหอะ! คนบนฟ้าเล่นงานเขาหนักเกินไปแล้ว

พรางพรหม

88.0K·พิมพ์ชนก

พรหมลิขิต ดลบัลดาล ชักนำพบเจอ หากจิตใจนั้นไซ้ กลับแฝงด้วยกลอุบาย อำพราง ให้รักบริสุทธิ์ต้องเดินหลงทาง กว่าจะกู่ก้อง ร้องให้หวลกลับ หัวใจนั้นแทบแหลกสลาย*******************************************“นี่คุณทำอะไรน่ะ”“ป้อนยาไงครับ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยความพอใจบนใบหน้า “บอกให้ทานดีๆก็ไม่เชื่อต้องอย่างนี้ล่ะสำหรับคนดื้อ”“บ้าๆ บ้าที่สุด คุณมันบ้า” มือบางยกขึ้นเช็ดปากซึ่งยังมีหยดน้ำที่เรียกว่ายาเกาะ“แค่ผมต้องการช่วยคุณไม่มีเจตนาร้าย” เขาพยายามอธิบายกับคนกำลังตั้งหน้าตั้งตาจะเอาเรื่องกับเขาตรงหน้า“ช่วยงั้นหรือ.....” เสียงสุดท้ายพยายามโต้เถียงกับเขาจึงสิ้นสุดลง ร่างบางล้มพับลงกองตรงหน้าวงแขนแข็งแรง ช้อนอุ้มร่างบาง พาไปขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังเครื่องบินส่วนตัว ปาราคัสคัสคือจุดหมาย เขาปรารถนาเจ้าของร่างยั่วเย้านี้ เกินห้ามใจ จำต้องใช้วิธีเฉพาะตัวสำหรับจัดการกับเธอ“พระองค์จะพาเธอไปด้วยจริงๆหรือพะยะค่ะ”“เจ้าคิดว่าเราจะปล่อยเธอไว้อย่างนั้นหรือ”“แต่เธอคือหญิงต่างชาติต้องห้าม สำหรับเจ้าชายรัชทายาทนะพะยะค่ะ”“เราหาสนไม่”องครักษ์คนสนิทรู้สึกหนักใจแต่มิอาจห้ามเจ้าชายได้ จึงปล่อยให้เป็นไปตามฟ้าลิขิต