คลังหนังสือ
ภาษาไทย

ดาวมหาลัย

Mr. Coldman รักร้ายของนายเย็นชา

181.0K·Phat_sara

หมับ~ “…” อะไร…วะเนี่ย หมับ~ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ไม่ใช่สิแต่ต้องเน้นเลยต่างหากว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกับ...ก้นฉัน! ฟรืบ~ OoO! ใคร...ใครมาลูบก้นมิ่น! ฉันยืนสั่นอยู่ในบีทีเอสประเทศไทยที่ตอนเช้าอัดแน่นกันเป็นลูกอ๊อดที่ถูกอัดอยู่ในถุงสูญญากาศ นี่แทบจะเรียกกว่าหายใจรดต้นคอไม่ได้แล้ว เรียกว่าหายใจรดรูขุมขนของเชื้อแบคทีเรียที่เกาะตามผิวหนังยังจะเห็นภาพได้ชัดกว่า! ฟรืบ~ มะ มันเริ่มลูบอีกแล้ว มาอีกแล้วค่ะ ลูบแล้วก็เริ่มนวดด้วย ฮื่อ~ ฮื่อ ๆๆ แม่จ๋าพ่อจ๋า ปู่ย่าตายายญาติสนิทมิตรสหายทุกคนช่วยมิ่นด้วย มิ่นโดนจับก้น! T^T “ชะ...” หมับ! กำลังจะร้องขอความช่วยเหลือแต่มือที่กำลังเริ่มจะบีบก้นก็ผละออก สงสัยได้แค่เสี้ยววินาทีคิดว่าโรคจิตมันตกใจเสียงฉันเลยรีบเอามือออกแต่ที่ไหนได้มีคนจับออกนี่เอง “เฮ้ย! ทำอะไร?” ขวับ! ฉันหันไปมองพลเมืองดีที่มาช่วยแต่ไม่ใช่เลยค่ะ ไม่ใช่พลเมืองดี นี่มัน...เนื้อคู่ชัด ๆ -///- เนื้อคู่ไม่ได้อยู่ประตูถัดไปแต่อยู่ในโบกี้เดียวกันแถมยังมาในเวลาที่มิ่นต้องการฮีโร่ขี่ แต่ฮีโร่ของมิ่นไม่ได้ขี่ม้าขาวนะคะ ฮีโร่ของมิ่นขึ้นบีทีเอสต่างหาก หล่อ เขาหล่อมาก หน้าหล่อ เสียงหล่อ น้ำใจก็ยังหล่อ หล่อมากเลยค่ะคุณขา หล่อแบบที่มิ่นพร้อมถวายตัวให้เลย >///< “ว่าไง ทำอะไร จับก้นผู้หญิงเหรอ?” เสียงเขาดึงฉันออกจากภวังค์ความหล่อ นี่ไม่ใช่เวลามาหลงความหล่อนะขมิ้น! จับไอ้โรคจิตก่อน! ดูสิคนในโบกี้หันมามองกันเต็มเลยแกอย่าเพิ่งทำหน้าเคลิ้มหลงใหลความหล่อให้อายคนนะขมิ้น “เอ่อ...ปะ เปล่านะ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย” ฉันเห็นหน้าไอ้โรคจิตแล้ว หน้าตาดีนะคะแต่สันดานโคตรแย่ “ไม่ทำอะไรก็เห็นอยู่” “บ้าเหรอผมไม่ได้ทำอะไร รถแน่นคนเบียดกันขนาดนี้มันก็ต้องมีโดนกันบ้างล่ะน่า” “เหรอ? ถ้างั้นไปคุยกับตำรวจดีกว่า อาการแบบคุณผมว่าตำรวจสอบไม่นานหรอก รีบไหมครับ” เขาคุยกับไอ้โรคจิตแล้วหันมาถามฉัน อาการขมิ้นคนนี้เลิกลั่กยิ่งกว่าตอนโดนจับก้นซะอีกค่ะ “เอ่อ...ต้องรีบไปสอบค่ะ” “โทรบอกอาจารย์ เอาหลักฐานไปให้ดูแล้วขอสอบนอกรอบ” “คะ?” ก็ ก็น่าจะได้นะ มั้งนะ แต่ก็คงได้ล่ะ แต่ก็ไม่รู้จะขอได้ไหม แต่ก็คงได้แหละ “อยู่ม. A ถูกไหม?” “ค่ะ” เขาเห็นเข็มมั้งคะ มหาลัยฉันเป็นมหาวิทยาลับชื่อดังระดับต้น ๆ ของประเทศเลยนะ “คณะอะไร” “อัก อักษรศาสตร์ค่ะ” “วิชาของใคร” ถามเพื่อ? ตอบไปแล้วพี่จะรู้จักคณาจารย์ในคณะของหนูรึไงคะ -_-! “ของอาจารย์ประวิทย์ค่ะ” สงสัยนะแต่ก็ยังตอบออกไป “อ่อ โอเคถ้างั้นเดี๋ยวผมจัดการให้ คุณไปโรงพักกับผมแล้วก็ไอ้นี่ก็พอนักศึกษา” ...นักศึกษา อาจารย์เหรอ? ใช่เหรอคะ? มหาลัยฉันมีอาจารย์หล่อที่ไม่ถูกบอกต่อด้วยเหรอ ไม่จริงอ่ะ... -เวลาต่อมา- “ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ ถ้าไม่ได้คุณหนูคงแย่” ฉันกับเขาที่ได้รู้ตอนเขาบอกตำรวจว่าชื่อ คุณปกป้อง เดินออกมาจากโรงพกพร้อมกันฉันก็ยกมือไหว้ขอบคุณเขาทันที ชื่อปกป้องแถมยังปกป้องผู้หญิงได้ดีสมชื่อ เขาเกิดมาเพื่อเป็นสุภาพุรุษแบบที่หลายคนตามหาชัด ๆ “ไม่เป็นไร คราวหลังก็ระวังตัวดี ๆ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทุกวัน ถ้าเดินอีกก็อย่ากลัวอย่าปล่อยให้มันลวนลาม โวยวายหรือไม่ก็ด่าออกมาเลย” “หนูก็อยากด่านะคะ แต่ตอนนั้นมันตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก” “ก็จำไว้เป็นบทเรียน เอาล่ะเสร็จธุระแล้วก็รีบไปสอบเถอะเดี๋ยวอาจารย์ดุ” “จริงด้วย! หนูลืมไปเลย ว่าแต่ที่คุณบอกว่าคุณจะจัดการเอง / ผมโทรบอกอาจารย์ของคุณให้แล้ว ไปเถอะไม่ต้องห่วง” ท่าทางเขาจะดูออกว่าจะถามอะไรถึงได้พูดแทรกออกมา แถมยังยิ้มให้ด้วยนะ เป็นรอยยิ้มให้กำลังใจที่ทำให้ใจมิ่นฟูมากเลยค่ะคุณขา -///- “คุณ...เป็นอาจารย์ที่มหาลัย หนูไม่เคยเห็นเลย” ก่อนที่เราจะจากกันฉันก็เอ่ยปากถามในสิ่งที่สงสัย คุณปกป้องของขมิ้นก็ยิ้มอ่อนโยนให้ทันที “กำลังจะเป็น​ คงได้เจอกันนะ...นักศึกษา” ใช่จริง ๆ ด้วย คำว่ากำลังจะเป็นแสดงว่าเขาเป็นอาจารย์ใหม่สินะ “...ค่ะ” คงได้เจอแล้วหนูก็หวังว่าเราจะได้เจอกันบ่อย ๆ นะคะ...อาจารย์ >///< ฉันลาเขา ยกมือไหว้เขาอีกครั้ง อยากทำความรู้จักให้มากกว่านี้แต่ก็ดูท่าทางเขาจะมีธุระเหมือนกันเลยไม่ได้ทิ้งคอนแท็คอะไรไว้เพื่อสานสัมพันธ์ต่อ เอาเถอะคุณเขาบอกว่ากำลังจะเป็นอาจารย์แถมยังบอกทิ้งท้ายเองว่าคงได้เจอกันนะนักศึกษา นั่นก็หมายความว่าต้องได้เจอแน่ ๆ ฉันเลยไม่ได้ทอดสะพานอะไรอีกเพราะทำอาหารไม่เก่งซะด้วยสิ อีกอย่างฉันก็ถือคติ...คู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก ^^ ...ถ้าเราคู่กันสักวันอาจารย์จะเดินเข้ามาหาหนูเอง ^^ เซย์ไฮนะคะ ฉันลืมแนะนำตัวไปใช่ไหม ฉันเป็นสาวน้อยนักศึกษาอยู่ปี 2 คณะอักษรศาสตร์ชื่อ ขมิ้น ชื่อน่ารักใช่ไหมคะ ใช่ค่ะใครต่อใครก็บอกแบบนั้นเวลาได้ยินชื่อครั้งแรกหรือรู้จักกันครั้งแรก แต่พอนาน ๆ ไปทุกคนกลับเรียกฉันว่า...มิ่น อีมิ่น หรือ...อีมี้น~ -_-! แต่ช่างเถอะ ชื่อนั้นสำคัญไฉนฉันเชื่อคำนี้มาเสมอเพราะต่อให้ชื่อจะน่ารักแค่ไหนแต่สุดท้ายชีวิตของฉันดันบัดซบบรมตั้งแต่ที่ได้เจอไอ้สำเพ็ง เอ๊ย! ไอ้เส็งเคร็ง ไอ้เส็งเคร็งที่หน้าตาโคตรหล่อแต่สันดานดันอุบาทว์ชาติชั่วอย่างไอ้คนที่ชื่อ...แม็คเวล

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

I'm Evil Guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

48.0K·Phat_sara

“คนนั้นมาใหม่เหรอไม่เคยเห็นหน้า” “คนไหนเฮีย” “นั่นไง” “อ๋อ~ ไม่ได้มาใหม่หรอก ปกติน้องช่วยงานในครัว ทีแรกมาสมัครเสิร์ฟนี่แหละแต่เฮียเตอร์ไม่ให้เด็กอายุต่ำกว่า 20 มาเสิร์ฟ นี่เพิ่งอายุ 20 มาหมาดๆ เลยให้ขึ้นมาเสิร์ฟ” “อืม พี่มึงมันหัดมีคุณธรรมตั้งแต่เมื่อไหร่วะ” “ตั้งแต่มีเมียไง เฮียก็หาบ้างดิ” “ไม่ว่ะ ขี้เกียจเจ็บบ่อยๆ อีกอย่างกูมีคุณธรรมล้ำหน้าพี่มึงมานานแล้วไอ้เปอร์” “โห่ คนเรามันต้องผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวดก่อนจะได้เจอความสวยงามเสมอเฮีย ว่าแต่ถามทำไม สนใจเหรอเฮีย” “เปล่า แค่ไม่เคยเห็นก็เลยถาม” “เหรอเฮีย แต่น้องเขาสเปคเฮียเลยนะนั่นเรียบร้อยสุดๆ” “...เหรอ?” ผมมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นแล้วก็พูดออกมาสั้นๆ “ทำไมทำหน้าไม่เชื่อแบบนั้นล่ะ เฮียรู้ไหมน้องเขาเป็นเด็กดีมากนะทำงานหาเงินเรียนเอง บอกตรงๆ ว่าโคตรเหมาะกับเฮีย สนใจจีบเป็นเมียแล้วส่งเสียเรียนต่อไหมเดี๋ยวเปอร์จัดให้” “พูดเหี้ยไรของมึง กูเห็นเรียบร้อยอ่อยหนักมาเยอะแล้ว” “มันก็ไม่ทุกคนน่าเฮีย” “หึๆๆ พวกเรียบร้อยนี่ไม่ใช่สเปคกูแล้วว่ะไอ้เปอร์ ดูแข่งรถได้แล้วเผื่อจะเอาไปพัฒนารอบหน้ามึงจะได้ไม่แพ้จนขายขี้หน้าอีก” ผมตัดบทไอ้คู่สนทนาที่ถามมันแค่นิดเดียวแต่มันชวนคุยต่อซะยืดยาว แล้วก็หันไปสนใจการแข่งรถต่อ ในสนามมีอะไรให้สนใจมากกว่าเรื่องผู้หญิงตั้งเยอะ ผมชื่อมิกซ์ครับ เป็นนักศึกษาปี 4 มหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็นเดือนมหาลัย เป็นประธานสโมสรนักศึกษา พ่อแม่เป็นนักธุรกิจที่...รวยมั้ง ใช้คำว่ารวยหรือโคตรรวย หรือว่ามหาเศรษฐีผมก็ไม่รู้เหมือนกันช่างมันเถอะครับมันเงินพ่อแม่ผมไม่ใช่เงินผม แล้วก็เป็นเพื่อนกับเจ้าของสนามแข่งรถที่ผมกำลังนั่งดูอยู่ ส่วนไอ้ที่คุยกับผมเมื่อกี้มันชื่อคูเปอร์เป็นน้องชายของไอ้ชัตเตอร์เจ้าของสนาม ข้อมูลของผมมีแค่นี้ล่ะครับรู้จักผมแค่นี้ไปก่อน เอาแค่ที่ผมอยากให้รู้จักก็พอ “เป็นไรของมึงวะทำไมดูหงุดหงิด” ไอ้เวกัสเพื่อนสนิทอีกคนของผมที่นั่งอยู่ข้างๆ หันมาถามหลังจากที่ผมคุยกับไอ้คูเปอร์จบได้สักพัก “เปล่า” “เปล่าเชี่ยไรปกติมึงไม่นั่งทำหน้าอมขี้แบบนี้ ทำหน้าคนดีหน่อยไอ้ห่าเดี๋ยวคนรู้ว่าเลว” “เลวพ่อง!” ผมหันไปด่าไอ้เวกัสแล้วก็หันกลับมาสนใจการแข่งรถต่อ ผมไม่ได้อารมณ์ไม่ดีหรอกครับ แค่หงุดหงิดนิดหน่อยที่เห็นเด็กเสิร์ฟใหม่ของที่นี่ทำท่าทางกล้าๆ กลัวๆ แล้วก็เกร็งใส่ลูกค้าผู้ชาย บอกตรงๆ ว่ามันขัดตาผม รู้สึกโคตรไม่เข้าตาเลยพวกผู้หญิงเรียบร้อย เพราะเจอมากับตัวหลายครั้งแล้วเรียบร้อยอ่อนหวานสุดท้ายก็...หึ! “น้องคนนั้นสวยว่ะ” “ใคร?” “เด็กเสิร์ฟใหม่ไง เสียดายไม่มาเสิร์ฟโต๊ะเรา” “มึงอยากได้เหรอวะ” ผมหันไปถามไอ้เวกัส ไม่ได้ถามเพราะอยากได้ผู้หญิงคนนั้นเหมือนกันหรอกครับ ปกติพวกผมก็ถามกันแบบนี้อยู่แล้ว “เปล่าเห็นสวยดีกูก็เลยอยากแทะโลมด้วยสายตา” “หึๆๆ โคตรเหี้ย” ผมกระดกเหล้าเข้าปากก่อนที่จะหัวเราะแล้วก็สรรเสริญมัน “กูเหี้ยเปิดเผยครับไอ้มิกซ์” มึงมองผมแล้วก็ยิ้มมุมปากให้ “หึ! อย่างมึงน่ะเหรอจะแค่แทะโลมด้วยสายตา” ร่านกว่าหมาเดือน 9 หอนหาคู่ก็ไอ้เวกัสนี่ล่ะครับ “ไม่ใช่สเปคกูนี่หว่า กูชอบผู้หญิงร้ายๆ เซ็กซี่แล้วก็เอ็กซ์ๆ มึงก็รู้ แต่นี่สเปคมึงต่างหาก” “ไม่ว่ะ กูไม่ชอบแบบนี้แล้ว” “เข็ด?” ไอ้เวกัสเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นตอนที่พูดเห็นแล้วรู้สึกว่ามันกวนตีนดีครับ “เปล่า กูแค่ขยาดไม่อยากข้องเกี่ยวกับผู้หญิงแบบนี้อีก” “ก็ไม่ทุกคนมั้งไอ้ห่า ลองพนันกับกูไหมล่ะ กูว่าน้องคนสวยคนนั้นไม่ได้เป็นแบบลลินแล้วก็เอมแน่นอน” “หึ!” “1 ล้าน ถ้าไม่ใสมึงเอาไปได้เลย” ไอ้เหี้ยกัสเป็นอะไรนักหนาอะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็ชอบพนัน “10 ล้านกูก็ไม่เอา ไม่อยากเสียเวลาไปข้องแวะกับผู้หญิงประเภทนั้น” ผมตอบมันแล้วก็มองไปทางผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงผมยาว ผิวขาว ตาโต หน้าตาสวยหวาน แต่งหน้าบางๆ ยิ่งทำให้สวยมากจนไม่อยากละสายตา ท่าทางการเดินทุกอย่างถูกเซ็ตให้คนที่มองเห็นดูแล้วรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เรียบร้อย แต่เรียบร้อยแบบนี้ผมเจอมาเยอะแล้วครับ เรียบร้อยกว่านี้ก็สัมผัสมาแล้ว แต่สุดท้ายก็รู้ว่ามันแค่เปลือก “ไอ้ห่ามึงเอาอะไรมาตัดสินว่าบุคลิกแบบนี้ต้องนิสัยเหมือนกันทุกคน” “ประสบการณ์กับเซ้นส์ของกูไง” “ระวังเซ้นส์พังนะครับไอ้คนดี” “หึๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพังไหมเพราะกูไม่เสียเวลาไปข้องเกี่ยวกับผู้หญิงเรียบร้อยอ่อนหวานแบบนั้นอีกแล้วว่ะ” ...พวกผู้หญิงเรียบร้อยมันโคตรขัดตาผมเลย บอกแล้วไงครับว่าเจอกับตัวมาหลายครั้ง ที่บอกว่าเรียบร้อยอ่อนหวานสุดท้ายก็... ไม่ได้แรดหรอกแต่เรียกว่า “ร่าน” เลยดีกว่า

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

Mr. Boss ยกทั้งใจให้คุณเจ้านาย

14.0K·Phat_sara

เธอรับงานที่เขาจ้างแบบงง ๆ ด้วยความไม่สมยอมด้วยซ้ำก่อนที่สุดท้ายเธอจะแอบชอบนายจ้างจนไม่อยากให้งานนี้จบลง แต่สุดท้ายงานนี้ี้ก็ต้องจบลง จบลงด้วยเหตุผลที่นายจ้างของเธอเลิกจ้างเพราะเขาไม่พอใจกับความรู้สึกของเธอ...

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ลุ้นเสียว...กับหมอสาว

17.0K·สรานนท์

“นาดา” หรือ “หมอดา” หมอสาวจบใหม่ไฟแรงดีกรีลูกเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ที่บุคลิกภายนอกดูเข้มขรึมจริงจัง แต่ลึก ๆ แล้วเธอกลับชอบเรื่องเสียว ๆ และเรื่องตื่นเต้นกระตุ้นราคะในแบบที่ใครก็นึกไม่ถึง มาติดตามเรื่องราวของเธอได้ใน “ลุ้นเสียว...กับหมอสาว”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

So What รักแล้วให้ทำไง

7.0K·Phat_sara

ใคร ๆ ก็เป็นเมียผมได้ทั้งนั้นล่ะครับ ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่า เมีย ก็ตามสบาย แต่ผม “ไม่เคยเป็นผัวของใคร” ก็แค่นั้นเอง

นิยายรักจบแล้ว

ยั่วรักพี่หมอฮอตเนิร์ด

265·ปลาทองส่องแสง

เมื่อพี่หมอคนนี้ไม่เคยรักเธอเลย ใช้เธอเป็นสะพานเพื่อเข้าหาเพื่อนสนิท แต่สายใยกลับต้องการให้เขามาเป็นของตัวเอง “แล้วหนูไม่สวยไม่ดีตรงไหนพี่ถึงไม่เคยสนใจกัน ?” “ใช่ว่าจะไม่ดี...แต่พี่แค่ไม่รักเธอ”

นิยายรักจบแล้ว

ความลับของเจ้าชาย { The Prince's Secret}

3.0K·Kim Nayeol

เมื่อนักศึกษาสาวสวยสุดฮอตดันพลาดท่า วันไนท์สแตนด์กับอาจารย์หมอ ในรั้วมหาลัยที่เธอกำลังศึกษาอยู่ เพราะความเมาแท้ๆ ทำให้เธอเป็นตกเป็นเด็กเลี้ยงลับๆ ของเขา มิอาจเปิดเผยสถานะ ที่แท้จริงได้ อาจารย์หมอที่พวกเธอคลั่งไคล้กันนักหนา ใช่เขาคือคน " ในความลับของฉันเอง " "วันนั้นคุณเมา ฉันก็เมา เราแค่สนุกกันแค่นั้น"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

MyDear วิศวะ

295·เรนเดียร์ B-52

ก็เธอง่ายเอง

นิยายรักจบแล้ว

คลั่งไคล้รักเพื่อนพี่ชาย

1.0K·ปลาทองส่องแสง

‘น้องสาวเพื่อน’ แม้สวยสักแค่ไหน ก็ยกไว้ขึ้นหิ้งเป็นของต้องห้าม “ของต้องห้ามยิ่งคิด ก็ยิ่งอยากได้ ท้าทาย อันตราย เหมือนที่เขาพูดกันว่าลักกินขโมยกิน” “พี่ขา...ทำให้หนูเป็นของพี่ที”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

So Long ลารักร้ายผู้ชายสารเลว!

110.0K·Phat_sara

"อื๊อ~ ซี๊ด~ กระแทกแรงๆ เลยค่ะที่รัก อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!" ปัง! "แอล!" "เฮ้ย! เข้ามาทำไมวะ" "ยังกล้าถามอีกเหรอ? ฉันมากกว่าไหมที่ต้องถามนายว่ากำลังทำบ้าอะไร!" "ซี๊ด~ เอากันอยู่ไง ไม่มีตาดูรึไง" "ก็เพราะมีตาดูไง ถึงได้ถาม นายทำแบบนี้ได้ยังไง นายคบกับฉันแต่มาเอากับผู้หญิงคนอื่นนี่นะ!" "ก็เธอไม่ให้ฉันเอา ฉันก็ต้องมาเอากับคนอื่นสิวะรู้แล้วก็รีบออกไปสักที ขัดจังหวะฉิบ"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ไอ้หนุ่มสายเบิร์น

24.0K·กาสะลอง

“จอนห์... หยุด... เกินไปแล้วนะจ๊ะ” น้าเดือนตกใจ ผมกำลังจะล้ำเส้น คงไม่คิดว่าเพื่อนลูกชายจะกล้าจู่โจมหล่อน “ผมชอบน้าเดือนครับ” เสียงกระเส่ากระซิบข้างหูน้าเดือน กดครางระคายไปด้วยตอเคราแข็งกับลาดไหล่สล้าง ‘ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก’ คำนี้ผมเชื่อมาตลอด คิดเสมอว่าความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น “อื๊อ... จอห์นหยุด ไม่นะ” น้าเดือนตกใจ “ผมชอบน้าเดือน” บอกพลางรวบไหล่หล่อนจากทางด้านหลัง เมื่อเห็นว่าน้าเดือนทำท่าว่าจะเบี่ยงกายหนี ผมจูบไซ้หัวไหล่พัลวัน ล็อคร่างน้อยๆ ด้วยลำตัวหนาและต้นขาที่กดตรึงเข้าหาสะโพกของหล่อน... น้าเดือนเริ่มอ่อนระทวย “บ้าไปแล้วจอห์น” น้าเดือนตั้งตัวไม่ทัน คงไม่คิดว่าผมจะกล้า ผมกดแก่นกายเสียดสีกลีบก้นกลมกลึงจากทางด้านหลัง จูบไซ้หัวไหล่และแผ่นหลังขาวเนียนอย่างหิวกระหาย ทำเอาน้าเดือนขนลุกซู่ ระบายลมหายใจออกมาอย่างติดๆ ขัด

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เมียเดิมพัน

42·นังหมูปีศาจ

ชายหนุ่มลูกชายนักการเมืองใหญ่ผู้ที่ไม่เคยสนใจใครหน้าไหนทั้งนั้นเขามีนิสัยเกเร อันธพาลและไม่ชอบเป็นผู้แพ้ เขาชอบรถบิ๊กไบค์เป็นชีวิตจิตใจ และมักจะชวนเพื่อนๆ ในกลุ่มในแก๊งจัดทริปเพื่อขับรถท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ แต่แล้วเมื่ออยู่ๆ ก็ถูกใครบางคนท้าทายเพื่อแย่งชิงคำว่า 'จ่าฝูง' มีเหรอที่เขาจะไม่ตอบรับการท้าทายในเกมนี้ เกมแห่งศักดิ์ศรี เกมแห่งการประกาศชัยชนะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

So Sorry ตำแหน่งนี้ไม่อยากเป็น!

75.0K·Phat_sara

เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องกลายมาเป็นเด็กเสี่ย พร้อมกับคำเตือนจากเขาเอง "ห้ามรักเขาเพราะเขาจะไม่มีวันรักเธอ"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

แอบรัก

1.0K·สาวน้อย.ช่างฝัน

เราเป็นพี่น้องกัน เลยทำให้เรารักกันไม่ได้ แต่ทำไมเรามีความสัมพันธ์กันทางกายได้ แต่ทำไมถึงมีความสัมพันธ์ทางใจไม่ได้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

My love รักครั้งนี้ขอให้เป็นเธอ

498·นิษฐา01

มิลินหญิงสาวที่สูญเสียพ่อแม่ไปด้วยอุบัติเหตุอย่างกะทันหัน เธอตัดสินใจจบชีวิตลงด้วยการกระโดดสะพานเพื่อฆ่าตัวตัว แต่แล้วชีวิตเธอกลับพลิกผัน เมื่อมีชายรูปงามได้ช่วยเธอไว้

นิยายรักจบแล้ว

แค่สนุกชั่วคราว

886·ข้าวสีทอง

"พรรัมภา" เป็นเพื่อนกับ "มนัสกร" มาหลายปีจนพัฒนาเป็นคู่นอน พวกเขาทำทุกอย่างเหมือนแฟน จนวันหนึ่งชายหนุ่มเดินมาบอกว่ามีแฟนแล้ว ทำให้เธอเสียใจเป็นอย่างมากและเลือกตัดใจ ยอมไปดูตัวตามที่พ่อแม่ต้องการแต่เขากลับมาโวยวายเหมือนมีใจให้กัน ทั้งที่เลือกผู้หญิงคนอื่นไปแล้ว...

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ยืมเพื่อนมาเป็นผัว (NC20+)

7.0K·สนามอารมณ์

ดาวมหา’ลัยสุดสวยเก็บความบริสุทธิ์ไว้กับตัวจนใกล้เรียนจบ พอกลุ่มเพื่อนสาวเล่าอวดเรื่องบนเตียงเลยเผลอหลุดปากว่าตัวเองก็มีคู่ขาที่เด็ดถึงใจ เดือดร้อนเพื่อนชายคนสนิทที่โตมาด้วยกันต้องรับบทคู่นอนปลอมๆ ให้

25+จบแล้ว

ย้อนเวลามาเป็นเด็กดีของคุณน้าในยุค80

2.0K·องค์หญิงโนเนม

"ฉันจะปกป้องเธอจากคนชั่วเอง" นี่คือคำพูดที่น้าเล็กบอกกับเธอ เขาบอกว่าจะช่วยเธอเลือกคนรักที่ดีหากเจอคนไม่ดีจะไม่ยอมให้เธอแต่งงาน แต่ไม่รู้ว่าเขาช่วยด้วยวิธีใดถึงไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าเข้าใกล้เธอสักคน! #หมายเหตุ: ชื่อเมืองและสถานที่ไม่อิงประวัติศาสตร์ และเป็นเมืองสมมติทั้งหมดค่ะ ไป๋เหยาถูกสามีชั่วและพี่สาวหักหลังจนถึงแก่ความตาย เธอย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่เพื่อแก้ไขเรื่องราวไม่ให้ซ้ำรอยเดิม โดยมีมู่เฉิน น้าเล็กจอมปากจัดคอยช่วยเหลือเธอ เขาบอกว่าจะช่วยเธอเลือกสามีที่ดี และคอยปกป้องเธอ แต่ไม่รู้ว่าเขาปกป้องเธอด้วยวิธีแบบไหน ถึงไม่มีผู้ชายคนใดกล้าเข้าใกล้เธอสักคนเดียว เธอสงสัยมากจริงๆ จึงตัดสินใจเอ่ยถามเขา "น้าเล็กคะ ไหนน้าบอกว่าจะหาผู้ชายดีดีให้ฉัน" "ฉันก็ช่วยเธอเลือกอยู่นี่ไง แต่ไม่มีใครเข้าตาสักคน" "คนนั้นก็ไม่ดี คนโน้นก็ไม่เข้าท่า แล้วฉันจะเจอผู้ชายที่ดีพร้อมตอนไหนคะ" "ผู้ชายที่ดีพร้อมอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว ฉันเอง" ไป๋เหยา "....." ให้ตายเถอะ!นี่มันเรื่องอะไรกันคะน้าเล็ก! ฝากติดตามนิยายใหม่ยุค80 ของไรต์ด้วยนะคะ หากมีข้อผิดพลาดตรงไหน ต้องกราบขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ช่วยเอ็นดูนักเขียนตัวน้อยคนนี้ด้วยนะคะ

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

Love Hard รักให้แรง

9.0K·Daydream, Ida Minami, Haruka Aya

หิมะจะตกแล้ว ภายนอกเยือกแข็งและหนาว แต่ผมจะทำให้เธอหลอมละลาย“หนาวเหรอ” ผมถาม “ให้ทำให้อุ่นขึ้นไหม”สำหรับผมเมื่อรักก็รักให้แรง ให้สุด ให้เร้า ให้เธอสัมผัสได้จากทุกอณูในร่างกาย

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

Night คืนรักแวมไพร์

7.0K·Daydream, Ida Minami, Haruka Aya

นานมาแล้วฉันได้พบและกลายเป็นเพื่อนสนิทกับเด็กชายคนหนึ่ง ก่อนที่เขาจะย้ายออกจากเมืองไป หากทว่าเมื่อกลับมาพบกันอีกครั้งเขากลายเป็นชายที่หล่อเหลาและมีเสน่ห์ที่สุดในวิทยาลัยหากแต่ไม่เพียงแค่นั้น เขาเป็นแวมไพร์ฉันอยากลิ้มรสเลือดของเธอ อายามิ และอยากรู้ว่าเธอจะให้สัมผัสแบบไหนเมื่อฝังคมเขี้ยวลงบนร่างสีขาวแบบนี้

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว