บทที่014 ดงอันธพาล

[หวาน:พาร์ท]

"วันนี้พี่จะไปทำงานที่ห้องไอ้วิวนะ เราไปด้วยมั้ย"พี่บอลถามพลางสวมเสื้อซึ่งตอนนี้ห้องฉันน่าจะกลายไปเป็นห้องพี่บอลไปเสียแล้ว ของเขามีเยอะกว่าฉันอีกนะ ผู้ชายสำอางค์

ทำมาเป็นลืมของนู้นนี้ไว้ในห้องฉันแล้วก็ไม่ยอมเอากลับไปด้วย จนสุดท้ายเหมือนเขาจะจงใจย้ายมาอยู่ห้องฉันนะ

"ไม่อะ พี่ไปเหอะ จะไปเที่ยวที่ไหนก็บอกหนูด้วยนะ"พูดดักทางเสียก่อนไม่อย่างงั้นต้องมานั่งน้ำตาตกแน่ๆ

เพราะพี่บอลมันเชื่อถือไม่ค่อยได้แต่ฉันก็เชื่อใจเขาอยู่ดีนั่นแหละ พี่บอลสัญญากับฉันแล้วนิว่าจะไม่เจ้าชู้อีกแล้ว

"ครับบบบ"

จุ้ฟหน้าผากฉันเบาๆ

"พี่ไปก่อนนะ"

"ค่ะ"โบกมือบ๊ายบาย

กรุ้งกริ้งๆๆ

เสียงเรียกเข้าจากโน้ตบุ้คฉันดังขึ้นพอดีที่พี่บอลเดินออกไป

ใครโทรมานะ

"มีอะไรยะ"ฉันเฟสทามกับคนตรงหน้า

-อยากเที่ยวไทยยยยย ญี่ปุ่นหนาวมากกก-

"5555 หนาวมากมั้ยเปรี้ยว"

-ดูฉันผ้าห้มฉันซะก่อน- ผ้าห่มผืนใหญ่และหนามาก ดูสิโผล่มาแต่หน้าอะ

"5555 ผ้าห่มเว้ยย"ฉันได้แต่นั่งขำก๊ากกับสำเนียงของเธอ

-สำเนียงฉันมันน่าตลกขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันก็ฝึกพูดทุกวันนะเว้ย-

"ฝึกพูดทำไม"

-คิๆๆ ไม่บอกขี้เกียจพูดญี่ปุ่นกับท่านแล้ว-

"555 อย่าหลอกด่าท่านนะ"

-ไม่เคยไม่มี๊"เสียงสูงทำไม

"ให้มันแน่เหอะ ท่านอยู่ไหน"

-ทำงานสิ ธุระกิจกำลังรุ่งเรือง-

"ได้โปรดอย่าโอนตังมาให้ฉัน เมื่อวานไอ้มาร์คก็โอนมาให้ฉันจนจะบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย ไม่รู้จะเอาไปใช้อะไรแล้ว"

-555 ซื้อของแบรนด์เนมเหมือนฉันไง จะได้ไม่ต้องคิดมากเรื่องเงิน-

"วัตถุนิยม"

-555 อีกสามวันท่านจะโอนเงินเดือนค่าขนมให้อีกนะ รีบๆ จ่ายให้หมดก่อนที่ท่านจะเห็นเงินในบัญชีนะจ๊ะ บายยยย-

"ไม่นะ!! "

ทำไงดีๆ เงินตั้งมากตั้งมายแล้วฉันจะเอาไปทำอะไรดี ถ้าท่านเข้ามาดูเงินในบัญชีแล้วยังเห็นเงินอยู่ครบท่านคงจะโอนมาอีกจนฉันต้องซื้อเกาะได้แน่ๆ

แว้กกกกกกก เคลียดเว้ยยย

ตื้ดตื้ดๆ

"ฮัลโหล นี่เบอร์พี่นะบันทึกไว้ด้วย พี่อยู่ห้องไอ้เอสแล้วนะ"ปลายสายตอบกลับมาอย่างยาวเยียดก่อนจะวางสายโดยไม่ให้ได้พูดสักนิดเลยรึไงนะ อย่างนี้เขาเรียกมัดมือชกสินะ-*-

ก๊อกๆๆ

ฉันยืนเคาะประตูหน้าห้อง 1518 สักพักจนพี่เอสเปิดประตูให้

"แฟนต้าเข้ามาเลย"พูดอย่างร่าเริง

"ว้าวววว หอมจังเลยยย "ฉันเดินเข้ามาในห้องที่มีกลิ่นหอมของต้มยำโชยมา

ได้กลิ่นปุ๊บน้ำลายไหลเลยอะ

"หวานมานั่งนี่เร็ว"พี่วีกระะดิกนิ้วเรียก

"นั่งนี่แหละ"พี่ต้าดึงฉันให้นั่งใกล้ๆ บนโซฟาแต่ทุกคนนั่งพื้น

"จะดีเหรอ"ฉันถาม

ฉันอายุน้อยกว่าพวกเขาทุกคนในนี้นะ แล้วจะให้ฉันนั่งที่สูงกว่างั้นเหรอ

"ดีๆ นั่งไปเถอะเจ้ คู่กัน"พี่บาสพูด

แชะ

"หยุดถ่ายซะทีเซ่!! "

"555 น่ารักมั้ย"ยืนกล้องให้พี่เบสดู

"เออวะน่ารักดี คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน"

"บ้าบอ"พี่ต้าโยนหนังสือโดนหัวพี่เบส

"ต้มยำทะเลฝีมือต้ามาแล้วทุกโค้นนนนนน"พี่เจมส์เดินถือหม้อต้มยำใบใหญ่มาก่อนจะตั้งไว้กลางวง

"วู้ๆๆ กุ้งตัวใหญ่ชะมัด"

กุ้ง!! ฉันรักกุ้งที่สุด!

"น่ากินจังเล้ยยยย"

"ไอ้เจมส์ตักให้กูก่อนเร็วๆๆ "

เกิดการชนลมุนกันขึ้นทุกคนต่างแย่งกันตักต้มยำใส่ถ้วยของตัวเอง

โป๊กๆๆๆๆ

"โอ๊ย มันเจ็บนะเว้ย"

ทุกคนโวยวายเมื่อพี่ต้าเขกหัวเรียงตัว ไม่ใช่เบาๆ ซะด้วยฟังจากเสียงเมื้อกี้แล้วคงจะเจ็บน่าดู

ส่วนฉันไม่โดนเพราะพี่ต้าไม่ทำฉันหรอก!

"กูทำให้ตัวเล็กกินเว้ย ตักมาให้ตัวเล็กของกูก่อน"ขู่ดุยังกะงูเห่า

"เอาไปเลย"ยืนถ้วยมาชิดหน้าพี่ต้า

"ตักกุ้งมาอีก"

"เอาทั้งหม้อเลยมั้ย"พี่มอสประชด

"แน่จริงก็เอามาให้หมดดิ"พี่ต้าท้าทาย

"กูไม่ให้ครับ"

ถอยลำเรือกลับเกือบไม่ทัน

ผ่านไปสักพัก

"อร่อยมากกกก วันหลังหมวยต้องขอให้มันทำอีกนะ พี่จะได้พลอยกินด้วย555"พี่เบสพูดกับฉันทั้งๆ ที่กุ้งยังเต็มปาก

ต้มยำทะเลก็เกลี้ยงจนไม่เหลือน้ำสักหยด พวกแกเล่นเลียถ้วยซะขนาดนี้ ให้ตายเถอะ อดอยากมาจากไหนเนี่ย!

"เอิ่กกก อิ่มมาก"

"ฝีมือพี่อร่อยไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะเนี่ย"ฉันนั่งชมพี่ต้าซึ่งตอนนี้กำลังถักเปียให้อยู่

ผู้ชายคนนี้เก่งไปซะทุกๆ อย่างจริงๆ

"เหรอ วันหลังอยากจะกินอะไรก็บอกพี่ได้นะ"แถมยังใจดีอีก

"เรื่องนี้ไม่มีปัญหาค่ะ555"จะอ้อนทุกวันเลยคอยดูสิ

แชะ แชะ

"ไอ้พี่เค!!! พี่จะหาเรื่องฉันไปถึงไหนเนี่ย"

"ดูรอยยิ้มของเจ้นี้ดิสวยเนอะ"ส่งกล้องไปให้พี่เอสดู

"น่ารักดี ไอ้ต้าก็ยิ้มซะหล่อเชียว"พี่เอสผู้ที่โกหกไม่เป็นพูด (ไม่โกหกตอนถือศีลเท่านั้นแหละ)

"ถ่ายเอาไปทำอะไรเนี่ย"ฉันถาม

"เก็บเป็นไดอารี่ เฉพาะของเจ้กับไอ้ต้าก็เต็มแล้ว"

"แล้วทำไมไม่ถ่ายคนอื่นอะ"

"ถ่ายไม่สวยไง ถ่ายเจ้กับไอ้ต้าสวยดี ดูเหมาะกันยังไงก็ไม่รู้"พี่เคบอก

"เออ เจ้ลืมบอกไปพรุ่งนี้เราจะอยู่ใกล้กันแล้วน้าาา ดีใจมั้ย"พี่กิ๊งบอก

"ดีใจตายแหละ ฉันต้องคอยห้ามทัพพวกนายกับไอ้ไม้มั้ยเนี่ย"

"เออวะ ไอ้ไม้เรียนนิเทศนี่หว่า"

"ไม่ต้องไปยุ่งกับมันก็พอ"พี่ต้าบอกอย่างมีเหตุผล

"แล้วถ้ามันไม่ได้เป็นไปตามนี้อะ แล้วเจ้อะ"

"ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันทะเลาะกับมันทุกวันอะ"

"นี่เจ้เจอกับมันแล้วเหรอ"พี่นิวถามอย่างตกใจ

"เออดิ จะตกใจทำไม"หัวใจจะวาย

"งั้นแสดงว่าไม่มีปัญหาสินะ"พี่ต้าพูดพร้อมเอามือลูบผม

แน่นอนว่าฉันไม่มีปัญหากับไม้แต่ฉันต้องมีปัญหากับคนอื่นนะสิ นี่แหละปัญหาของฉัน

ใต้ต้นไม้

"555 แกดูพวกพี่ต้าดิ ถ้าจะนั่งใกล้เราขนาดนี้"ออยนั่งนินทาระยะเผาขน

"กะจากสายตาระยะอยู่ที่หนึ่งร้อยเมตร"มายทำมือเป็นกล้องส่องทางไกลส่องไปทางพี่ต้า

ผลั่ก!!

"ไอ้แซม มันเจ็บนะเว้ยตบมาได้ไง"มายโวยวายเมื่อเเซมกับเจเดินมานั่งที่โต๊ะ

"แหม ให้พวกข้าไปซื้อน้ำให้แต่พวกเอ็งดันมาส่องผู้ชายเนี่ยนะ"เจยืนเท้าสะเอว

เขาไม่ได้เรียกว่าส่องเว้ย!! ก็พวกนั้นเล่นนั่งใกล้ๆ เราขนาดนี้จะไม่ให้มองได้ไงกันเล่า!!

ผู้ชาย*O*~ ไม่ละๆ

"อย่าหึงเซ่ เรามีแฟนแล้วนะ"ออยพูดจีบปากจีบคอ

ไม่รู้ว่าออยพูดเล่นพูดจริงนะเนี่ย ถ้ามันมีแฟนคงมาพามาแนะนำให้พวกเรารู้จักสิ

"ใช้เล็บขบคิดรึไง ใครหึงไม่ทราบ"เจใช้ขวดน้ำตีหัวออย

"พี่ต้าหล่อจัง"มิ้นพูดพร้อมกับทำตาแปล่งประกาย

ฉันหันไปมองหน้ามิ้นทันทีเมื่อเธอดันไปชมคนๆ นั้น

ไม่ได้นะมิ้น คนนั้นฉันหวง!!

"คนนั้นฉันหวงนะมิ้น อย่ามายุ่งเลย"ฉันแกล้งทำเสียงดุๆ ใส่

"ว้าววววว หวงซะด้วยยย"แซวฉันทำไมย้ะก็คนมันหวงนิ

"พี่ไม่อยู่แค่แปบเดียวแอบส่องผู้ชายแล้วเหรอ"พี่วิวพูดพร้อมดึงจมูกยิ้มเบาๆ

"ยิ้มไม่ได้ส่องซะหน่อย ดอซมันส่งนะพี่บอล"ยิ้มโบ้ยมาทางฉันทันที

อ้าวเพื่อนรักทำไมทำกับฉันแบบนี้เมื่อกี้เรายังส่องด้วยกันเลย!

เวร!!

สายตาที่พี่บอลมองมาทางฉันมันทำให้ฉันขนลุกซู่ ไม่ใช่เรื่องจริงนะคะ! แฮ่ๆ

"หนูเปล่ามองซะหน่อย"แก้ตัวไปก่อน

"แล้วเมื่อกี้หวงอะไรมิทราบครับ"ทำไมต้องกดเสียงต่ำด้วยอะ น่ากลัวนะ

"บอกไปเลยว่าพี่เขาหล่อ"มายพูดออกมาก่อนจะกลั้นยิ้มไว้

"ไม่ช่วยแล้วเงียบๆ ไปเลยนะ"หันไปแว้ดใส่

หนูถูกใส่ร้ายค้าาาT^T

"ใครหล่อเหรอ"

"ก็ต้องเป็นพี่บอลอยู่แล้ว ถึงพี่จะไม่อาบน้ำสิบวันหนูก็ยังมองว่าพี่หล่อนะ"แถเข้าไป

"คิคิคิคิ"พวกนั้นกลั้นยิ้มจนหน้าดำหน้าแดงอะ จะมาหัวเราะเยาะตอนนี้ไม่ได้นะพี่บอลเขาจะกินหัวฉันอยู่แล้วนะช่วยกันบ้าสิเว้ยยย

ตื้ดๆ ตื้อๆ เหมือนกับโชคชะตาเป็นใจให้โทรศัพท์ฉันดันมีสายเรียกเข้าพอดี รอดพ้นจากมือมัจจุราชแล้วเฟ้ย

"ฮัลโหล ใช่ค่ะ เอกสารเหรอคะ สำคัญด้วย ได้ค่ะๆ "ฉันวางสายทันทีเมื่อพูดจบ

เอกสารสำคัญอะไร หรือว่าโรโบโตหาประวัติแม่ฉันแล้ว แล้วทำไมไม่เอามาส่งให้ฉันละ สงสัยงานคงจะยุ่งจริงๆ

"อย่าให้รู้นะว่าไปอ่อยเด็กวิศวะนะ"ยังไม่ลืมอี๊กกกก

"แฮ่ๆๆ "ส่งยิ้มแห้งไปให้

ตอนเย็น

ทำไมต้องมารับนัดเอกสารหลังมหาลัยด้วยนะทางก็โครตเปลี่ยว อีนี่ก็ใจเด็ดมาคนเดียวซะงั้น ทางสามแยกอยู่ข้างหน้านี่เอง ฉันเดินต่อไปเรื่อยๆ สายตาก็สอดส่องหาคนส่งเอกสาร ในใจก็คิดตลอดว่าทำไมโรโบโตไม่โทรมาบอกนะ ฉันตัดสินใจกดหาเบอร์เขา แล้วฉันบันทึกเบอร์เขาว่าอะไรอะดันลืมซะงั้น โอ๊ยยย จะบ้าตาย สองเท้าก็เดินไปสายตาก็กดหาเบอร์

ตึงๆๆๆ

เสียงวิ่งดังกึกก้องทั้งสองฝั่งของถนนจนฉันต้องหันไปมองซ้ายขวาตามสัญชาตญาณ

เฮือกกก!! หัวใจตกลงไปตาตุ่ม เมื่อทั้งสองฝั่งดันมีผู้ชายร่างกายกำยำฝั่งละสิบๆ คนกำลังวิ่งมาทางฉันที่ยืนอยู่กลางถนน แถมพวกนั้นยังถือวาวุธครบมือกันทุกคน อย่าวิ่งมาทางนี้สิเว้ย

แว้กกกกกกกกก ตู้มมมมมม

ด้านซ้ายมือ

"วันนี้พวกมันต้องเสร็จฉันแน่ กล้ามากที่มาหยามคนอย่างเฮียทิวพรรคโกบอมคนนี้" ทิวพูดอย่างโกรธแค้นเมื่อมีแก๊งใหม่ๆ มาหยามกันถึงที่ ส่วนในมือก็ถือสปาต้าเล่มยาวเท่าศอกไว้แน่น

"เฮียต้องเอาพวกมันให้ตายไปข้างนึงเลยนะมันกล้าหยามเราขนาดนี้อย่าไว้ชีวิตพวกมันสักคน"ลูกน้องคนสนิทพูดอย่างแค้นเหมือนกับเจ้านายตัวเอง

"ฉันเกลียดชะมัดไม่รู้ซะแล้วว่าใครยิ่งใหญ่ที่นี่ ต้องเอาให้เข็ดหลาบนะไอ้ทิว"คีระบอกพร้อมกำหมัดแน่น

"มากันแล้วสินะ"ทิวมองไปยังภาพตรงหน้า ชายร่างกายกำยำเดินมาทางเราอย่างไม่เกรงกลัว แม้พวกมันจะมีมากกว่าพวกเราก็ตาม แต่สายตาของทิวกลับไม่ฉายแววความหวาดกลัวให้เห็นแม้นิดเดียว

"คิดว่ามีมากกว่าแล้วเราจะกลัวเหรอ"คีระส่ายหัว

"เฮียครับ แย่แล้ว!! "ลูกน้องพูดอย่างตกใจ

"มีอะไร" ทิวถามโดยที่ไม่ได้มองไปข้างหน้าเพราะกำลังใช้ผ้าพันมืออยู่

"ไอ้ทิวมีผู้หญิงอยู่ตรงนั้น!! "คีระชี้ไปข้างหน้า

บ้าฉิบ!! โผล่มาจากไหนเนี่ย

ไม่ได้การละต้องเอาผู้หญิงออกมาก่อนที่เราจะเกิดการตะลุมบอนกัน สองเท้าวิ่งเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว

"อันตรายหลบไป!! "ทิวตะโกนสุดเสียง

อีกฝั่งวิ่งเข้ามาเช่นกันจึงเกิดการปะทะกันในที่สุด ไอ้พวกนี้ไม่เห็นผู้หญิงหรือไงวะ เธอโดนชนอย่างเต็มแรงจนล้มลง

ไอ้พวกระยำ!! กล้ามากที่ทำผู้หญิงอย่างนี้ต้องเอาให้ตาย ทิววิ่งเข้าไปใส่ไม่หยั่งเหมือนพายุลูกใหญ่กำลังโหมกระหน่ำอย่างหยุดไม่อยู่ ผมเห็นเธออยู่ท่ามกลางผู้ชายนับสิบคนเธอเริ่มใช้มือสวนกลับพวกนั้นด้วยสิ

"ไอ้ทิว พาเธอหนีไปซะ!! "คีระบอก

"ฝากด้วย"ผมวิ่งฝ่าดงไปยังเธอที่ยังอยู่ในฝั่งนั้นอย่างหาทางออกไม่ได้

หมับ!! ผมคว้ามือเธอได้สำเร็จจึงออกแรงกระชากอย่างแรงเพื่อให้หลุดจากวงล้อมนั้นได้ก่อนจะวิ่งออกไปทันที

"อย่าให้ไอ้ทิวหนีไปได้!! "