บทที่012 เธอเป็นแฟนฉัน

ด้านของบอล

อาทิตย์หนึ่งแล้วสินะที่ผมไม่เจอเธอตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องวันนั้น เธอไปไหนกันแน่ ถามเพื่อนๆ เธอแล้วก็ไม่ได้คำตอบ

วันนี้เธอไม่มาเรียนด้วยซ้ำ

"รับสิๆๆ รับสักทีสิเว้ยยย"ปามือถือทิ้งทันทีเมื่อปลายสายไม่ยอมรับสายของผม

โทรเป็นร้อยๆ สายก็ไม่รับ โทรศัพท์มีไว้ทำสากกระเบือหรือไงวะ! หงุดหงิดเข้าไปอีก!! หึ่มๆๆ

"มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย หน้าจอแตกเลยอะ"ไอ้ธีถามเมื่อเห็นผมโยนมือถือทิ้งพร้อมไปหยิบมาคืนให้

จะเอามาคืนทำไมวะ มันพังแล้ว! แหกตาดูมั้งสิเว้ย!

"เรื่องของกู -_-**"

"หงุดหงิดใส่กูอีก"

ตลอดระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาผมพยายามโทรหาเธอ แต่เธอไม่รับสายผมสักครั้ง รู้ตัวว่าผมผิดแต่จะทำไงได้ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้วผมส่งทั้งข้อความไปหา เธอไม่ยอมเปิดอ่าน ทำไมใจแข็งแบบนี้นะ

พี่คิดถึงเรานะ

ขอร้องว่าอย่าทำแบบนี้...อย่าหายไปได้มั้ย

"เป็นไรวะ เหม่อจังยังกะแฟนทิ้งเหมือนไอ้วิวเลย5555"ไอ้ฟิวพูดอย่างกวน

ซึ่งมันไม่เข้าหูของผมสักนิด อยากต่อยสักทีสองทีมให้มันสงบปากสงบคำบ้าง!

รำคาญ!!

"-__-!! "ไม่เล่นด้วยเว้ย คนยิ่งกำลังอารมณ์เสียอยู่

"ไม่รู้มันดิ ปามือถือลงพื้นหน้าจอแตกเนี่ย หงุดหงิดอะไรมาก็ไม่รู้"ธีหันไปพูดกับฟิว

"สงสัยวันนี้คงมีมึงกับกูที่สติดีอยู่นะ" ฟิวบอกพร้อมปลายตามองวิวกับบอลที่ทำหน้าเซ็งหลุดโลกอยู่ขณะนี้

"โว้ยยยย!! "

อยู่ๆ ไอ้วิวก็สติแตกขึ้นมา

โวยวายหาพระแสงอะไรของมันวะ! เล่นเอาผมตกใจไปด้วยนะสิ! ไอ้นี่!

"อะไรของมึงเนี่ยกูตกใจนะเว้ย"ฟิวพูดพร้อมกับแตะหน้าอกตัวเอง

"เซ็งๆ เบื่อๆ ง้อยังไงดีวะ"กลายเป็นว่าวิวง้องแง้งแทน

"พี่บอลคะ"หญิงสาวร่างเล็กน่าตาจิ้มลิ้มพูดอย่างเขินอาย

"มีไร!! "ตอบเสียงแข็ง

อย่ามามุ้งมิ้งตรงนี้ได้ป้ะ คนกำลังอารมณืไม่ดีอยู่ เดี๋ยวเหอะ!!

"คืนนี้พี่บอลว่างมั้ยคะ คือ..หนูจะชวนพี่บอลออกดะ.."

"ไม่ว่าง ไม่อยากยุ่ง รำคาณ ไปไกลๆ เลยไป!!! "

"พะ..พี่บอลT_T" น้ำตาคลอ

"ก็บอกให้ไปไกลๆ ไง หูแตกรึไงห้ะ!! "

ผู้หญิงอะไรน่ารำคาญชะมัด!!

"ทำไมพี่บอลพูดแบบนี้คะ"

"ก็บอกว่าอย่ามายุ่งไง ฉันมีแฟนแล้วพอใจหรือยัง"

"มีแฟนเหรอคะ"

"เออ มีแฟนแล้วรักมากด้วยและไม่อยากทำให้เธอเสียใจอีกแล้ว เข้าใจแล้วก็ออกไปซะ เกะกะลูกกะตา"

"ฮะ..ฮึก"เดินก้มหน้าแล้ววิ่งออกไปจากตรงนี้ทันที

"โห้ โหดร้ายเกินไปแล้วนะมึง ไปไล่น้องเขาอย่างนั้นได้ไงวะ"ธีถามอย่างอึ้งๆ

"ผู้หญิงอะไรน่ารำคาญ ถามเซ้าซี้อยู่ได้ น่าเบื่อ!! "ผมตอบ

"บอลเปลี๋ยนไป๋"

20:40 นาที

ติ้งๆ เสียงข้อความไลน์กลุ่มเข้า ผมไม่อยากสนใจข้อความบ้าๆ พวกนี้เสียจริงแต่สายตาดันไปเห็นว่าเธอเปิดอ่านข้อความกลุ่มไลน์แล้ว แต่ทำไมไม่เปิดอ่านข้อความผมนะ

-คิดถึงฉันมั้ยเวลาที่เธอ ไม่เจอะเจอกันกับฉัน-หวาน

-ดอซซซซ คิดถึงจัง-ยิ้ม

-ของฝากค่ะเพื่อนนน- พลอย

-เอาให้พรุ่งนี้นาจา- หวาน

-ใครไปเซกิคลับบ้าง- แซม

-ปายยยยย- มาย

-พี่ได้ของฝากมั้ยคร้าบบ- ธี

-ได้ทุกคนค้าาา555- หวาน

-เจอกันที่เซกิคลับ 22:00 นะจ้ะ-ออย

-พี่รักยิ้มนะ- วิว

-อ้วกกก- ฟิว

-ไม่รู้จักค่ะ- ยิ้ม

-หวานอยู่ไหน- มิ้น

-สนามบิน ขับรถแล้วบั้๊ยยยย เจอกันที่เซกินาจา - หวาน

-แล้วเจอกัน- เจ

-อาบน้ำแล้ว- มาย

-ยิ้มพี่ขอโทษ- วิว

-ไปเคลียร์ที่อื่นสิเว้ย- ฟิว

เซกิคลับ

ตอนนี้เราอยู่หน้าทางเข้าของคลับกำลังรอเธอคนเดียวที่ยังไม่มาหรือว่าเธอจะไม่มานะ

"ดอซอยู่ไหนเนี้ย โทรหาดอซสิ"ยิ้มพูดกับพลอย

"ค่ะๆ คุณเพื่อน" พลอยหยิบมือถือขึ้นมากดเบอร์ "ฮัลโหล ดอซอยู่ไหน จะถึงแล้วเอ่อ อ่าๆ บาย"

พวกเรารอเธอประมาณห้านาทีแล้ว ทำไมยังไม่โผล่มานะ

เอี๊ยดดดด

รถสปอร์ตคันหรูจอดอยู่ตรงหน้าเราเป็นจุดสนใจผู้คนผ่านไปมาได้ดีทีเดียวรวมทั้งพวกเราก็สนใจในรถคันนั้น ราคาไม่ต้องพูดถึง แพงหูฉี่

"รถสวยแหะ"ธีผู้ชอบรถหรูชมออกมา

ประตูฝั่งคนขับเปิดออกมาเผยให้เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากรถทำให้เราไม่อยากละสายตาไปได้ ก่อนจะเดินไปอีกฝังพร้อมเปิดประตูให้

หญิงสาวร่างบางเดินออกมารถชายหนุ่มจึงเอามือกอดเอวเธอไว้ให้แนบกายภาพทำให้หัวใจผมกระตุกอย่างแรงจนอยากจะเข้าไปกระชากออกมา

ผู่หญิงคนนั้นนั่นมันแฟนผม!!

"ว้าวว เปิดตัวได้อลังมากแก"ออยปรบมือเบาๆ

"เขาคือใครเอ่ยยย"มายถาม

"ไปเจอมาตามทางอะนะ หล่อป้ะO"จีบปากจีบคอ

มันน่านัก..!!

กรอดดดด ผมได้แต่ขบฟันไว้แน่น

"your friends."ชายคนนั้นก้มลงไปกระซิบข้างหูแต่ปลายจมูกดันไปชนกับแก้มของเธอ

นั้นมันแก้มของผม ผมหวง!

"yes! "เธอตอบก่อนจะเอามือลูบที่แก้มเบาๆ

"เอามือของคุณออกจากตัวเธอ"

"นายเป็นใครถึงมาสั่งฉันห้ะ"

"ฉันนะเหรอ...ฉันก็เป็นแฟนของยัยนี่ไง!!! "

ผลั่ก!!

เฮือกกก ฉันถึงกับเอามือปิดปากเมื่อพี่บอลเข้ามาต่อยแมต แมตถึงกับล้มลงไปกองอยู่กับพื้น

"พี่ทำบ้าอะไรเนี่ย!! " เข้าไปจะช่วยพยุงแมตให้ลุกขึ้น

"ทำไม เธอแคร์มันมากกว่าฉันงั้นเหรอ!!! "

ขวับ!! พี่บอลกระชากตัวฉันเข้าไปหาเขา

"ปล่อยนะ!! มันเจ็บนะพี่บอล!! " ฉันพยายามขัดขืนแต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้ด้วย

มือของเขาเหมือนคีบเหล็กที่จะบีบแขนฉันให้แตกสลายตามต้องการได้ถ้าฉันไม่เชื่อเขา

มันเจ็บ!!

"เป็นห่วงมันมากรึไงห้ะ!!! "

"ก็เออนะสิ เป็นห่วงมากรักมากด้วย ก็เพราะว่าเขาปะ..."

เสียงของฉันหายไปในลำคอเมื่อคนตรงหน้ากดท้ายทอยเข้าไปหาปากเขาแล้วจูบฉันด้วยความโกรธ

ฟึ่บ! ผลั่ก!

พี่บอลกลายเป็นคนล้มลงไปกองอยู่กับพื้นเสียเอง เมื่อแมตกระชากฉันออกจากเขาได้ก็ต่อยหน้าพี่บอลไม่ยั้งมือ

"ใครให้มึงจูบน้องสาวกูต่อหน้ากูแบบนั้นวะ!! "แมตเข้าไปต่อยซ้ำ

"แมตหยุดเดี๋ยวนี้นะ"ฉันเข้าไปห้ามแต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ "ช่วยหน่อย"ฉันหันไปขอความช่วยเหลือที่ทุกคนกำลังยืนเอ๋อกันอยู่ "เร็วๆๆ "

เหมือนทุกคนจะรู้สึกตัวจึงกรูเข้ามาห้ามไว้ อย่างทุลักทุเล

"ปล่อยนะเว้ย กูจะฆ่ามัน ว้ากกกก"

"แมตหยุด!! "

"กูจะฆ่าม้านนนน"

ผู้ชายสามคนจับแมตที่กำลังคลั่ง ฉันจึงเข้าไปประคองพี่บอลที่พยายามจะลุกขึ้นยืน

"เจ็บมากมั้ยคะ หนูขอโทษนะ"ฉันเช็ดเลือดตรงมุมปากอย่างเบาๆ

"อ่าา เจ็บชะมัด"

"ลุกขึ้นไหวมั้ย"น้ำตาเริ่มคลอเมื่อเห็นสภาพคนตรงหน้า นี่ขนาดมองไม่ชัดยังเห็นเลือดออกมาเยอะมากเลยอะ

น่ากลัวTOT

"ครับ"

พี่บอลพยายามลุกขึ้นด้วยตัวเองก่อนจะเซมาทางฉัน ฉันรีบเขาไปประคองทันทีกลัวว่าเขาจะล้มลงไปอีกครั้ง ไปๆ มาๆ รู้สึกว่าจมูกของเขามาชนกับแก้มฉันบ่อยจังเลยนะ-__-!

"โอ๊ย เจ็บ" เซมาชนแก้มฉันอีกแล้ว-///-

"แกหอมแก้มน้องฉันทำไมวะ"แมตเริ่มโวยวายอีกครั้ง

ก็พี่บอลเขาหอมจริงนี่น่า ขนาดเจ็บแล้วยังจะทะลึ่งอีกนะ

ฉันมองด้วยสายตาดุๆ มันใช่เวลามั้ย

"ก็น้องสาวพี่เป็นแฟนผมนี่ครับ"

"พี่บอลพูดอะไรออกไปนะ ไหนบอกว่าเป็นความลับไง"ฉันกระซิบบอก

ทำไมถึงกล้าพูดต่อหน้าเพื่อนๆ ทุกคนละ ไม่อายแล้วเหรอ-///-

"ต้องขอโทษด้วยที่เข้าใจผิด ขอโทษนะครับ"ยกมือไหว้สวยๆ

"เหอะ ครั้งหลังอย่าจูบน้องฉันแบบนั้นอีกนะเว้ย"

"ครับ"ก้มหัวน้อมรับ

ตกลงแมตมันโกรธที่พี่บอลจูบฉันแบบนั้นเหรอ หวงน้องสาวหน่อยสิเว้ย!!

"เดี๋ยวนะ นี่สองคนนี้กำลังคบกันอยู่เหรอ"พี่วิวถามอย่างสงสัย

"เออ แล้วจะทำไม"พี่บอลตอบอย่างหนักแน่น

"ตั้งแต่ตอนไหนวะ ทำไมพวกเราไม่รู้"

"พรุ่งนี้ก็ครบ6เดือน"

ฉันได้แต่ยืนอ้าปากค้างกับคำตอบของพี่บอลที่ถูกต้อง นี่พี่เขาจำได้ด้วยเหรอ

"หวาน"จับตัวฉันหันไปทางเขา

"คะ? "

"พี่ขอโทษเราด้วยนะ ที่เมื่อก่อนพี่อาจจะละเลยเราไปบ้าง ที่พี่ทำให้เราเสียใจพี่ขอโทษจากใจดวงนี้เลยนะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ"

"..."

"นะครับ"

"ค่ะ"

ฉันแพ้ผู้ชายขี้อ้อนอีกแล้ว