บทที่011 ไนติงเกล

[เจม:พาร์ท]

"ใครมีวิธีทำให้ไอ้ต้าหยุดโหดได้ กูจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงในการเที่ยวหัวหินเลย"ไอ้คิวพูดท้าทาย

ทิปหัวหินกำลังจะเริ่มในอีกไม่ช้านี่นา อย่างนี้ผมต้องให้ไอ้หมามาเจอไอ้ต้าให้ได้ดีกว่า ฮี่ๆ

"555 มึงพูดเองนะ ใครมีสาวๆ สวยๆ มาดามใจไอ้ต้าบ้างวะ555"มอสพูดอย่างดี้ด้าเมื่อต้ามันช้ำรักเมื่อ2ปีก่อน

ผมมองหน้าพวกนั้นก่อนจะมองไปที่กระจก เฮ้ยนั้นมัน...หึๆๆ

ผมเพิ่งจะคิดไปเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอ ไอ้หมาเอ้ยยย

"กูมีวิธี"ผมพูดอย่างมั่นใจ

"กูไม่เชื่อมึงหรอก ไร้สาระทั้งนั้น"เคพูด

"ถ้ากูทำได้ พวกมึงต้องเป็นเบ๊กูหนึ่งวัน ตกลงมั้ย"ผมพูดท้าทาย

"ตกลง"ทุกคนตอบพร้อมกัน

เสร็จผม!! ตะโกนร้องในใจก่อนจะหันไปเจอกับเพื่อนอีกคนที่ไม่สนโลก สนแต่หนังสือพระ

"ยกเว้นไอ้เอสก็แล้วกัน"รายนั้นหลับคาหนังสือพระอยู่

"ทำยังไงวะ"พีอยากรู้

"ไอ้ต้า มึงไปรับออเดอร์โต๊ะนั้นดิ้"ผมพูดพลางชี้ไปที่โต๊ะตรงมุมหนึ่ง

"อู้ฮู้วววว สาวๆ สวยๆ ทั้งนั้นวะไอ้ต้า"

ดีนะที่ไอ้หมามันนั่งหลบมุมอะ

"แค่นี้เนี่ยนะ"ต้าทำหน้านิ่ง

"ไปดิ"ผมท้ามัน

ต้าทำหน้านิ่งแต่ก็เดินออกไป

อุ้ย!! รับคำท้าซะด้วยย

"สนุกละงานนี้5555"ผมระเบิดเสียงหัวเราะออกมาคนเดียว

"เงียบหน่อยดิ จะนอน"เอสผงกหัวพูดอย่างงัวเงีย

"ตื่นเลย ถ้าอยากเห็นไอ้ต้ายิ้มอีกครั้ง"ผมบอก

"ไร้สาระ" เตะปากมันดีมั้ยเนี่ย

ถ้าไม่ถือศีลอยู่นะจะเตะให้ไส้ติ่งแตกเลยคอยดูดิ

ด้านของต้า

ผมเดินถือสมุดเมนูไว้แนบอก ก่อนจะเดินไปยังเป้าหมายที่ไอ้เจมส์ได้วางไว้แล้วที่โซนวีไอพี ผู้หญิงหกคนนั่งอยู่ตรงนั้น ทำไมบรรยากาศมันแปลกๆ นะ

"รับอะไรดีครับ"ผมถามอย่างสุภาพและยื่นสมุดเมนูให้ผู้หญิงที่อยู่ใกล้ที่สุด

"เอ่อ..เอาไอ้นี่สอง นี่ด้วย อันนี้ด้วย นี่ด้วยค่ะ"

"ครับ"

"หวาน แกจะเอาอะไร อย่าเล่นแต่โทรศัพท์สิยะ"

ตึกตักๆ ชื่อนี้มีอิทธิพลกับหัวใจชะมัด ผมจึงมองหน้าเธอ

"คุยกับพี่แปบนึง เอาอะไรดีนะ"

ใช่เธอจริงด้วย

"ช็อคโก้บานาน่า"ผมพูดออกไปเพื่อให้เธอรู้ตัว

"เอาอันนั้นก็ได้ค่ะ"เธอไม่แม้แต่จะชายตามองผมด้วยซ้ำ ผมจึงเดินออกไปด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ

"พวกแกพี่เขาหล่อมากเลยยย"เสียงแว่วๆ ดังตามหลังผมมา ถ้าคนที่ชมผมเป็นเธอก็คงจะดีสินะ

กรี้ดดดดดดด

ผมเดินมาจัดเค้กหลังเคาน์เตอร์ ช็อคโก้บานาน่านี้ต้องทำแบบพิเศษสักหน่อย ราดช็อคโกแลตเป็นรูปหัวใจ ตัดกล้วยหอมเป็นรูปหัวใจ ตัดเค้กเป็นรูปหัวใจ เอาหัวใจให้หมดเลย ลงทุนนะเนี่ย

ผมเดินถือออเดอร์ก่อนจะเสิร์ฟให้อย่างสุภาพ

"ทานให้อร่อยนะครับ"ยิ้มเล็กน้อย

"น่ากินจังเลยค่ะ โดยเฉพาะช็อคโก้บานาน่า"

"ขอบคุณครับ"ยิ้นโปรยเสน่ห์

"อย่ามายุ่งกับของฉันนะ"ปากก็พูดแต่ตามองแต่โทรศัพท์

ครั้งที่สองแล้วที่เธอไม่ยอมมองมาทางผม ผมจึงเดินออกไปกลัวจะเสียมารยาทในการทานของพวกเธอ

"พี่เขายิ้มแล้วหล่อมากเลย มีเขี้ยวด้วย อ๊ายยยยย"

"อิดอซ เพื่อนว่าพี่เขาหน้าคุ้นๆ นะ"คนนั้นคือน้องยิ้มสินะถ้าผมจำไม่ผิด และอีกคนคือน้องพลอย

ต้องคุ้นสิครับ แต่ช่วยเคาะหัวเพื่อนน้องให้พี่หน่อยสิ จะได้รู้สึกตัวซะที

ตอนนี้ผมยืนอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์กำลังคิดวิธีที่จะทำให้เธอสนใจผมมากกว่าโทรศัพท์ซะที คิดไปคิดมาความอดทนที่ผมมีก็หมดลง เพราะคิดไม่ออกแล้วหรือว่าผมรีบร้อนเองก็ไม้รู้สิ ผมจึงเดินถือเค้กอีกชิ้นไปเสิร์ฟที่โต๊ะ

"เอ่อ..อันนี้เราไม่ได้สั่งนะค่ะ"

"บริการพิเศษสำหรับสาวๆ ครับ"

"อุ้ย ขอบคุณค่ะ"

ยังอีก ยังไม่สนใจกันอีกเหรอเนี่ย

"พี่มีอะไรเหรอคะ"

ผมเลือกที่จะไม่ตอบคำถามนั้น

"เฮ้อออ กว่าจะคุยกันเข้าใจ"เธอบ่นออกมาพร้อมวางโทรศัพท์และตักเค้กกิน

"ดอซ เพื่อนว่านะพี่เขาจะคุยอะไรกับแกอะ"ยิ้มใช้ศอกสะกิด จนเธอเงยหน้าขึ้นมามอง

"0_0"

ผมชี้หน้าเธอที่อ้าปากค้าง และค่อยเปลี่ยนเป็นสามนิ้วแทน

"สามครั้ง"

"เอ่อ.."ใบ้กินไปเรียบร้อยแล้ว

"มานี่!! "ผมดึงตัวเธอออกมาจากกลุ่มเพื่อนๆ และพาไปยังห้องหลังร้าน

ปังงง!! เสียงประตูดังขึ้นก่อนจะผลักเธอลงบนโซฟา

"โอ๊ย พี่ต้าหนูเจ็บนะ"

"ไอ้ต้าทำน้องเขาทำไมวะ"

"พี่มันบ้าๆๆๆๆๆ ที่สุดเลย"เธอลุกขึ้นมารั่วหมัดเล็กๆ ใส่ผมอกไม่หยั่ง ผมจึงรวบข้อมือเล็กๆ ไว้และดึงเธอมากอดต่อหน้าเพื่อนๆ

"ไอ้นี้มันร้ายเว้ย"

"พี่ต้าปล่อยนะ"เธอพยายามขัดขืน

"ไม่อะ"

"นี่!! "เธอเริ่มจะหงุดหงิดแล้ว

"555 ยังตัวเล็กเหมือนเดิมเลยนะ"ยิ้มโชว์เขี้ยว

"ฉิบหายแล้ว ไอ้ต้ายิ้มเว้ยยย"

"นี่กูต้องเป็นเบ๊ไอ้เจมส์หรือวะ"

"แว้กกก นี่กูต้องเลี้ยงทริปหัวหินเหรอว้าาาา"

"ม้ายยยยยย"

"รับม่ายยยด้ายยย"

"555สะใจไอ้เจมส์จริงๆ "

"จะกอดหนูอีกนาน ปล่อยหนูได้แล้ว"

"ไม่ปล่อยง่ายๆ หรอกครับ"ส่งยิ้มให้อีกครั้ง

"-///-"เขินแล้วดูน่ารักนะเนี่ย

"ปล่อยก็ได้"ผมปล่อยเธอออกกจากอ้อมแขน

"-///-"ยังเขินอยู่

"ว่าไง ตัวเล็ก"ผมเอ่ยทักทายคนตรงหน้าที่กำลังเขินจนหน้าแดง

"ไง พี่ต้า"เธอทักทายกลับมา เกาหัวเล็กน้อย น่ารักชะมัดเลยยย

"ตัวเล็กเหรอ หรือว่า..."

"ไอ้เจ้!!! "

หลังจากพี่ต้าลากฉันมาที่ห้องพักมีผู้ชายประมาณสิบกว่าคนอยู่ในห้อง

"ไอ้เจ้!!! "

"ก็เออนะสิ จะเสียงดังทำไมวะ"ฉันตวาดแว้ดใส่ทุกคน

อีบ้าก็ฉันไงจะคิดว่าใครอีกละ หรือว่าพี่ต้าเรียกผู้หญิงอื่นว่าตัวเล็กเหมือนกันหรือไงอะ!

"ไม่จริงอะ"ทุกคนกำลังรุมทึ่งฉันอยู่ ทั้งจับผม จับแก้ม จับแขน จับมือ จับหัวดูรอยแผลเป็น

ฉันไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ของโลกนะเฟ้ยย หยุดจับสักทีเดี๋ยวมันไปโดนตรงที่ไม่สมควรจะโดนน้าาา

แย้กกกกกกกกก

หยุดสักทีสิเว้ยยย!!!

"นี่หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้พวกบ้า อ๊ากกกกก"

ฟังกันบ้างสิเว้ย!!

"หยุดเลยนะ" พี่ต้าเข้ามากอดฉันไว้ "ใครแตะต้องอีกกูเอาตายแน่"ขู่ด้วยยังหวงฉันเหมือนเดิมเลย

ทุกคนจึงยอมหยุดทันทีเมื่อพี่ต้าเอ่ยปากพูด ให้มันได้อย่างนี้สิ! ไม่ฟังฉันแล้วใช่มั้ยละ!

เมื่อก่อนพูดอะไรพวกนายก็ฟังฉันนะ

"เจ้จำฉันได้มั้ย"ยืดอกถามอย่างลุ้นๆ

"จำไม่ได้เว้ยไอ้กิ๊ง"ฉันตอบประชด

"ว้ายย เจ้จำได้ด้วย"ดี๊ด๊า

"นั้นก็พี่เจมส์ พี่เบส บอล มอส เบนซ์ ปอนด์ บาส ชาย แอล เค พี นิว แบงค์ โจ คิว และพี่เอส"

ทำไมฉันจะจำทุกคนไม่ได้ละ ทุกคนดีกับฉันมากขนาดนี้จะลืมกันได้ยังไงเล่า!!

"ฉลองงงงง"

"คิดถึงเจ้ที่สุดดด"

"เจ้สวยขึ้นนะเนี้ย"

"เจ้จ้าเจ้"

"เจจจจจจจ้"

"พวกเราคิดถึงนะเว้ย"

"ฉันก็คิดถึงทุกคนเหมือนกัน ฮืออออ"ร้องไห้จนได้ งื้อออ

โครตคิดถึงพวกพี่เลยนะ รู้มั้ยการอยู่คนเดียวที่เมืองหลวงมันโครตจะเหงาเลยนะ เมืองหลวงที่ไม่มีพวกพี่มันทำให้ฉันไม่สนุกเลยแถมผู้คนก็ดูจะหยิ่งๆ กันด้วย

"โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะเจ้"คนปลอบก็น้ำตาซึมตาม

"ออกไปข้างนอกกันเถอะ เพื่อนคงเป็นห่วงแล้ว"พี่ต้าพูดพร้อมดันฉันออกจากห้อง

"ไปด้วย"ผู้ชายเอ่ยปาก

"ตามมาดิ"ครั้งนี้ฉันจะไม่ห้ามใครให้ยุ่งกับเพื่อนฉันอีกแล้วก็เพราะว่าพวกเขาโตกันแล้วนี่หน่า

"เย้ เจ้ใจดีที่สุด ว่าแต่เพื่อนเจ้ใครโสดมั้ง" ชมยังไม่ทันขาดคำ ไอ้พวกนี้นิ

"อยากตายรึไง"ตวาดแว้ด

"งื้ออ อย่าโหดสิ ต้าช่วยกูด้วย"หันไปขอความช่วยเหลือ

"ไปกัน :) "ยิ้มหวานให้โดยไม่สนใจใครทั้ง

"ยิ้มแล้วหล่อขึ้นเยอะเลยนะพี่ต้า พี่ต้องยิ้มปล่อยๆ นะอย่าลืม หนูชอบรอยยิ้มพี่อะ"ฉันบอกอย่างเขินๆ

"ครับ :) " ยิ้มอีกที

"พอแล้วหนูเขิน555" ผู้ชายอะไรยิ้มสวยเป็นบ้าเลยแถมมีเขี้ยวด้วย งื้ออ น่ารักอะ//

"พาใครมาเยอะแยะเลยนะ"ออยถามอย่างตกใจเมื่อผู้ชายสิบกว่าชีวิตยืนอยู่ตรงหน้า

"ไปเอาโต๊ะมาต่อดิ้"พี่ต้าออกปากใช้

"ครับคุณต้า"

"พี่ต้าไนติงเกลหรือเปล่าคะ"มิ้นถามอย่างประหลาดใจ

"ใช่ครับ"ยักคิ้วให้ อ่าาา หล่อโฮกกก "ไปคุยกันสองคนหน่อยนะ"พี่ต้าหันมากระซิบบอก

"ได้ค่ะ"

"ขอตัวแปบนึงนะ"

พี่ต้าพาฉันออกมาจากต้องโซนวีไอพี

"ไอ้ต้าพาเจ้ไปไหนวะ"

"เรียกหวานว่าเจ้เหมือนพี่ไนซ์เลย"ออยพูดอย่างสงสัย

"ป๋าไนซ์ก็เพื่อนพวกพี่นี่แหละ"แอลตอบคำถาม

"ทำไมต้องเรียกว่าเจ้ด้วยละ"

"555 เรื่องมันยาวอะ เอาเป็นว่าเล่าสั้นๆ ก็แล้วกันนะ ใครอยากฟังบ้าง"เจมส์พูดอย่างอารมณ์ดี

"อยากค้าา"แน่นอนว่ามันได้เสียงตอบรับเป็นที่น่าพอใจ

"ให้ไอ้เอสเล่าดีกว่า รายนั้นโกหกไม่เป็นด้วย555"เริ่มโยนให้อีกคนทันที

เพราะรายนี้ไม่เคยโกหกอยู่แล้วถ้าให้เจมส์อธิบายคงจะแต่งเติมใส่สีตีไข่เเน่ๆ

"ความซวยดันมาเยือนอีกแหละ น่าจะนอนหลับไม่ตื่นมาดีกว่านะ"เกาหัวแกรกๆ น่ารักกกที่สุดดดด "เอาเป็นว่าแฟนต้าต่อยป๋าน็อคกลางอากาศอะ พวกเราก็เลยเรียกว่าเจ้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา"จบแบบสั้นๆ และได้ใจความ

หวานโหด!

"แฟนต้าคือใครอะ"มิ้นถาม

"เจ้ไง"

"555 งงๆ ละสิ เจ้มันมีหลายชื่อนะ อย่างพี่จะเรียกว่าไอ้หมาเพราะมันดุจริงๆ ส่วนไอ้เบสจะเรียกหมวย ไอ้เอสเรียกแฟนต้า ส่วนไอ้ต้าจะเรียกว่าตัวเล็กนะ"พี่เจมส์อธิบาย

"พี่ต้าเรียกหวานได้น่ารักจัง"มายเขินแทน

"555 อดีตคนรู้ใจไง"

"ไม่ใช่อดีตเว้ย กูว่าตอนนี้ยังรู้ใจอยู่"

"กูจะเชียร์ให้คู่นี้กลับมาเป็นเหมือนเดิม"พี่บาส

"กูด้วย กูชอบถ่ายรูปสองคนนั้นเวลาอยู่ด้วยกันกูว่ามันน่ารักดี"พี่เค

"แปลว่าหวานกับพี่ต้าเคยเป็นแฟนกันเหรอคะ"มายถาม

"แน่นอน ช่วยเชียร์หน่อยนะ ไอ้ต้าจะได้เลิกโหดสักที"

"เหอะๆๆ พวกพี่คงต้องผิดหวังอะค่ะ เพราะหวานมีแฟนแล้ว"ยิ้มบอก

"อะไรว้าาา อุตส่าห์จะเชียร์ เสียดายว่ะ"

อีกด้านนึง

"พี่ต้ามีอะไรหรือเปล่าคะ"ฉันถามเมื่อพี่ต้าพาฉันมาที่ลานจอดรถ

การอยู่กันสองต่อสองมันก็ออกจะเกร็งๆ หน่อยๆ มันไม่ค่อยจะชินและฉันก็อายตัวเองที่ทิ้งเขาไปด้วย

"ตัวเล็กมีแฟนยัง"

"แงะ สวยๆ อย่างนี้ก็ต้องมีแล้วสิ"ฉันตอบอย่างมั่นใจ

"อืม หมดสิทธิ์แล้วสินะ"

"เฮ้ออ ถ้าหนูเจอพี่ก่อนหน้านี่ก็ดีสินะ พี่ก็รู้ว่าถ้าหนูจะคบใครก็คบแค่คนเดียวนะ"ฉันบอกตามความจริง

เหมือนกับพี่บอลตอนนี้ ถึงพี่บอลจะนอกใจหลายครั้งแต่ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะคบซ้อน ถ้าวันไหนความรักที่ฉันมีให้พี่บอลหมดลง วันนั้นฉันจะเป็นคนเดินออกมาเอง

"ครับ"

"แต่หนูว่าเรามาเป็นพี่น้องกันดีกว่านะ เพราะหนูไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง เผื่อบางครั้งเราอาจจะกลับมาคบกันอีกครั้งก็ได้ แล้วถ้าเราเลิกกันอีกละ หนูไม่อยากเสียพี่ไปจริงๆ นะ ความรู้สึกที่หนูมีให้พี่มันยังไม่จากไปไหนด้วยซ้ำ แต่หนูไม่อยากเสียพี่ไปอีกแล้ว หนูไม่อยากให้เรามองหน้ากันไม่ติดนะ พี่เข้าใจหนูมั้ย"ฉันบอกในสิ่งที่อัดอั้นใจ

ฉันยังรักผู้ชายคนนี้ เขาเป็นรักแรกของฉัน เขาดีทุกอย่างและเราก็ไม่เคยทะเลาะกันด้วย

"พี่เข้าใจตัวเล็กแล้ว พี่ก็ไม่อยากเสียตัวเล็กไปอีกแล้ว"

"พี่ต้าที่น่ารักของหนู"เราสองคนกอดกัน ตอนนี้เราปรับความเข้าใจกันแล้ว

ผู้ชายคนนี้คือรักแรกของฉัน แม้ว่ามันจะเป็นความรักในวัยเด็กก็ตามแต่ในระยะที่เราคบกัน3ปีนั้น ฉันได้เรียนรู้จากสิ่งต่างๆ จากเขาคนนี้มากมาย มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์ที่ไม่มีคำว่าหวือหวาใดๆ ทั้งสิ้น

ขอบคุณนะคะพี่ต้าที่เข้าใจหนู

ขอบคุณนะคะพี่ต้าที่รักหนูจริงๆ

ขอบคุณนะคะพี่ต้าที่เอ็นดูหนู

ขอบคุณความรักที่พี่ให้หนูมาจนทุกวันนี้และหนูยังรู้สึกดีเสมอเมื่อนึกถึงมัน

รักเสมอ ถึงแม้มันจะเป็นไปไม่ได้แล้วก็ตาม