5. แผนลับแผนร้าย (2)

Sine talks

พอผมกลับมาถึงบ้านก็เจอไอ้หมอตามนั่งอยู่ริมสระว่ายน้ำ สงสัยวันนี้ไม่ได้เข้าเวรดึก มันกำลังนั่งจิบไวน์

“ไอ้ซายน์มาๆวันนี้กูว่างมาดื่มกัน” ไอ้หมอตามลูกชายหมอชายเป็นคอดื่มไวน์เหมือนผู้เป็นพ่อ บ้านมันสะสมไวน์ชั้นดีหลากหลายยี่ห้อ

“นึกไงมาดื่ม มึงว่างเหรอวะ?”

“ว่าง กูเอาไวน์มาจากบ้านหลายขวดอยากดื่มกับมึง” มันชี้ชวนให้ดูไวน์อีกสามสี่ขวดที่มันถือมาจากบ้านด้วย

“มึงก็รู้ว่ากูคออ่อน หกแก้วกูก็น็อกแล้ว” ผมไม่ใช่นักดื่มที่ดี เคยดื่มกับไอ้หมอตามฉลองสอบปีหกผ่าน ดื่มแค่ไม่กี่แก้วก็คอพับไปเลย

“มึงน็อกตอนไหนกูก็พาไปนอนตอนนั้นแหละ ดื่มเป็นเพื่อนกูหน่อย” ผมเดินไปนั่งตรงข้ามกับมัน มันรินไวน์ให้ผมอย่างกระตือรือร้น ผมจิบคำแรกรสชาติขมอมหวานไม่บาดคอดื่มง่ายจึงหมดแก้วแรกไปอย่างรวดเร็ว

“ดื่มอีกไอ้ซายน์ ไม่เมาไม่เลิก” ไอ้หมอตามรินแก้วที่สอง ผมไม่แน่ใจว่าลิ้นกับหน้าอันไหนชากว่ากัน จนแก้วที่เจ็ดวันนี้ผมทำสถิติใหม่แก้วที่เจ็ดยังไม่คอพับ

“เอาอีกไอ้ตาม รินมาๆ” หน้าไอ้หมอตามเริ่มจะแดงก่ำ ผมมองหน้าเพื่อนรักเหมือนไอ้ตามจะแยกร่างเป็นสองคนได้ นั่นคือสติสุดท้าย..จากนั้นผมก็รู้สึกปวดหัวลืมตาขึ้นในความมืด กลิ่นตัวหอมหวานเจือกลิ่นแอลกอฮอล์บดเบียดร่างอยู่ใกล้ๆผม หรือว่าผมนอนอยู่กับหมอพลอย

“พลอยเหรอ?”

“อื้อ..”เสียงของร่างเล็กที่นอนเบียดอยู่ข้างๆดังขึ้น

Dao talks

“ไวน์นี่สำหรับผู้หญิงดื่มง่าย ทานกับสเต็กเนื้อมีเดียมแรร์นี่เข้ากันมาก หนูดาวลองดูสิ” ฉันค่อยๆจิบไวน์แดงซึ่งมีรสชาติเปรี้ยวนิดขมอมหวานไม่บาดลิ้นและหั่นสเต็กเนื้อทานคู่กัน เป็นบุญปากฉันยิ่งนักที่ลูกสาวแม่ค้าได้กินไวน์ชั้นดีกับสเต็กเนื้อพรีเมียม

“ทานเยอะๆนะ แม่อยากขอบคุณที่ช่วยดูแลยัยพายด้วย แถมยังลำบากมาอบรมแทนเพื่อนอีก” แม่พั้นซ์รินไวน์ให้ฉัน จากแก้วแรกแก้วที่สองแก้วที่สามฉันเริ่มลิ้นชาพูดไม่รู้เรื่อง

“หนูดาวไหวมั้ย แม่พาไปนอนนะ” แม่พั้นซ์กับแม่บ้านพาฉันไปนอนในห้อง ฉันรู้สึกมึนหัวนิดๆ พอหัวถึงหมอนก็นอนหลับสนิท จนกระทั่งกลางดึก กลิ่นน้ำหอมที่ฉันคุ้นเคยเจือกลิ่นแอลกอฮอล์ ร่างหนาของใครบางคนนอนเบียดอยู่ข้างๆ

“พลอยเหรอ?” เสียงทุ้มถามเบามาก

“อื้อ..” พลอยไหนอ่ะ..มือหนาคว้าฉันไปกอด เชยคางฉันขึ้นประทับริมฝีปากทาบทับริมฝีปากของฉัน บดเน้นริมฝีปากบนของฉันเบาๆ ลิ้นร้อนชื้นแทรกเข้ามา กวาดต้อนสติที่มีอันน้อยนิดของฉันให้เคลิบเคลิ้มไปกับจูบแรกของฉันกับ...เอ่อใคร? ฉันมองอะไรไม่เห็นห้องมืดมาก มือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่งปลดตะขอชุกชั้นในของฉันอย่างเบามือ เสื้อยืดถูกดึงขึ้นมาจนถึงคอฉันสัมผัสได้ถึงความเย็นที่มาปะทะผิวกายท่อนบน ลิ้นร้อนชื้นปาดป่ายไปทั่วหน้าอกแถมเม้มยอดอกจนฉันรู้สึกร้อนวูบวาบไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ได้นะ..มันไม่ถูกต้องฉันต้องขัดขืน มือฉันปัดป่ายไปตามอกเปลือยเต็มไปด้วยมัดกล้าม

“อย่าค่ะ” เสียงที่พูดออกไปมันเบามาก ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้คนเราขาดสติตอนนี้ก็เช่นกัน ความอยากรู้อยากเห็นและความรู้สึกแปลกใหม่ตรงหน้าทำให้ฉันไม่มีแรงจะขัดขืนและรู้สึกคล้อยตาม ฉันเกร็งตัวขึ้นมาทันทีเมื่อมีอะไรบางถูไถตรงจุดที่อ่อนไหว สิ่งนั้นแทรกเข้าได้นิดเดียวฉันก็รู้สึกเจ็บจนเหมือนร่างจะแยกออกเป็นสองส่วน จนเผลอผลักอกร่างหนาที่ทาบทับอยู่ข้างบนออก

“จะ..เจ็บ” รู้สึกเหมือนหางตามีน้ำตาซึมออกมาด้วย เขาหยุดชะงักไปนิดนึงแล้วก้มลงมาจูบฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นจึงดันตัวตนเข้าไปจนสุด ฉันหวีดร้องอย่างตกใจแต่ก็ถูกริมฝีปากร้อนชื้นนั้นครอบครอง ร่างหนาขยับช้าๆและขยับสะโพกเร็วขึ้นเรื่อยๆ จากความรู้เจ็บแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บที่มีความหวานแหลม รู้สึกดีมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนลอยอยู่บนฟ้าแล้วหล่นลงมาจากที่สูง อารมณ์ฉันถูกกระชากขึ้นไปสูงสุด ฉันเผลอจิกเล็บไปที่หลังของเขา พอทุกอย่างสงบลงฉันก็ผล็อยหลับอย่างอ่อนเพลีย....