4. แผนลับแผนร้าย (1)

Mommy Punch talks

ฉันมองภาพถ่ายของหมอซายน์ลูกคนโตของฉันซึ่งถ่ายบนเตียงกับหญิงสาวสวยนางหนึ่ง ผิวที่โผล่พ้นผ้าห่มไม่มีเสื้อผ้าคลุมกาย เป็นภาพที่ลูกชายฉันเป็นคนถ่ายเอง น้องพายลูกสาวคนเล็กเป็นคนเอาให้ฉันดู

“แม่พั้นซ์ นี่แฟนพี่ซายน์” น้องพายแทนที่จะดีใจที่พี่ชายหน้าเดียว ผู้ไม่สนใจอะไรนอกจากเรื่องงานมีแฟนกะเขาจนได้ กลับทำหน้าอมทุกข์

“สาวที่ไหนน้องพาย แม่จะไปขออยากอุ้มหลานเต็มที” ฉันถือแก้วน้ำส้มคั้นมาจิบอย่างอารมณ์ดีที่ลูกชายคนเดียวมีคนรักซะที โครงการหล่อเสาคานให้หมอซายน์คงต้องยุติการก่อสร้าง

“หมอพลอย ภรรยาของหมอต่อพงษ์ อาจารย์หมอที่ทำงานที่เดียวกันกับพี่ซายน์” พอลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนพูดจบมือที่ถือแก้วน้ำส้มก็ร่วงผล็อยจากมือกระทบพื้นแตกกระจายด้วยความตกใจ หมอซายน์ที่ถึงแม้จะเป็นคนที่เงียบขรึมสนใจแต่งานแต่ก็ไม่เคยทำให้พ่อแม่หนักใจสักครั้ง ทำไมถึงกลายเป็นคนแบบนี้ได้นะ

“วะ..ว่าไงน้องพาย แม่หูฝาดใช่มั้ย” ฉันแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ลูกสาวลูกชายที่ฉันพร่ำสอนตั้งแต่เด็กว่าให้เป็นคนดีมีคุณธรรม ทำไมซายน์ถึงผิดลูกผิดเมียชาวบ้านซะได้

“พายกลัวค่ะแม่ ถ้าหมอต่อรู้อาจจะมาทำร้ายพี่ซายน์หรือร้ายแรงอาจฆ่าเผานั่งยาง หมอต่อยิ่งเป็นผู้ทรงอิทธิพลในโรงพยาบาลอยู่ด้วย” ฉันกับน้องพายมองหน้ากันต่างฝ่ายต่างมีสีหน้าไม่สู้ดี

“ถ้าบอกให้ซายน์เลิก แม่คิดว่าเค้าไม่ยอมเลิกแน่” คนกำลังหลงยิ่งเราไปห้ามเค้าอาจจะต่อต้านแล้วย้ายไปอยู่กับหมอพลอยหรือพากันหนีก็เป็นได้ ฉันจะทำยังไงดีถึงจะดึงลูกชายลงมาจากต้นงิ้วได้

“หาใครสักคนให้พี่ซายน์แต่งงานด้วยค่ะแม่” ยัยพายเสนอ

“เดี๋ยวนะ น้องพายหมายถึงดูตัวอะไรแบบนี้เหรอลูก?”

“โห แม่น้ำเน่าไปไหม ถ้าบังคับพี่ซายน์คลุมถุงชน แม่บังคับพายเหอะค่ะ เห็นนิ่งๆบทจะไม่ยอม แม่เอาพี่ซายน์ไม่อยู่หรอก”

“ลองแม่บังคับแกสิ หมอฟินมาเผาบ้านแม่แน่นอน” หมอหนุ่มหน้าตี๋แฟนยัยพายหวงลูกสาวฉันยังกะอะไรดี

“ตี๋ไม่เผาบ้านเราหรอก แค่พาพายหนีงานแต่งเท่านั้นแหละค่ะ” ยัยพายหัวเราะเสียงใส พอพูดถึงแฟนตัวเองดวงตาก็ทอประกาย คนมีความรักก็คงประมาณนี้ ลูกสาวเจอคนที่เหมาะสม แต่ลูกชายนี่สิ...ฉันต้องทำยังไงดี

“เอาแบบนี้ไหมน้องพาย เราบอกว่าธุรกิจเรามีปัญหา ซายน์ต้องแต่งงานกับลูกสาวเจ้าของบริษัทใหญ่เพื่อกอบกู้กิจการของเรา” ยัยพายมองหน้าฉันแล้วถอนหายใจ

“แม่คะ น่าเอาไปแต่งเป็นนิยายมากค่ะ น้ำเน่าได้ใจสุดๆ” ลูกสาวตัวดีปรบมือไว้อาลัยกับแผนการของฉัน

“แล้วเราจะทำยังไง น้องพายช่วยแม่คิดที แม่เหนื่อยใจจัง”

“แม่จำครูดาวได้ไหมคะ?” ครูดาวเพื่อนของลูกสาวที่มาค้างที่บ้านเมื่อปิดเทอมที่แล้ว ผู้หญิงยิ้มเก่งคุยสนุกท่าทางเรียบร้อยคนนั้น

“จำได้สิ คนอะไรน่ารักน่าเอ็นดู แม่ยังอยากได้เป็นลูกสะใภ้เลย” ลูกสะใภ้? หรือว่า.....

“แม่ก็จัดเลยค่ะ พายก็อยากให้ยัยดาวเป็นพี่สะใภ้ เหมาะกับพี่ซายน์ด้วยประการทั้งปวง”

“เดี๋ยวน้องพาย มันจะง่ายขนาดนั้นเหรอ? อยู่ดีๆจับใครก็ไม่รู้มาแต่งงานกัน ถึงเราจะไม่แคร์ความรู้สึกของซายน์ก็ควรแคร์ความรู้สึกหนูดาวไหมลูก” ตอนนี้ฉันไม่สนใจความรู้สึกของลูกชาย แค่กลัวหมอซายน์จะตายก่อนวัยอันควรเพราะโดนลูกปืนหมอต่อพงษ์ซะมากกว่า

“แม่ก็ต้องทำให้มันแนบเนียนสิคะ ลองคิดดูค่ะว่าอะไรที่ทำให้พี่ซายน์ต้องรับผิดชอบผู้หญิงคนหนึ่ง” ถึงจะรู้ว่ามันไม่ดีที่ดึงหนูดาวเข้ามาเกี่ยวข้องแต่ฉันมั่นใจว่าถ้าแต่งงานกันไปหมอซายน์ต้องเป็นผู้นำครอบครัวได้ดีแน่ๆและลูกชายฉันก็ต้องเลิกกับหมอพลอยโดยปริยาย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลยทีเดียว

“น้องพายมีแผนยังไงบ้าง” พวกเราสองแม่ลูกวางแผนให้หนูดาวมาอบรมแทนยัยพายที่กรุงเทพฯ จากนั้นก็จัดฉากเล่นละครโรงใหญ่....หนูดาวมาถึงบ้านช่วงเย็นและจะค้างที่บ้านอีกหนึ่งคืนตอนเช้าหมอซายน์จะไปส่งที่สนามบิน ฉันนัดหมอตามเพื่อนสนิทหมอซายน์ ซึ่งหมอตามก็ไม่ใช่ใครที่ไหนลูกชายหมอชายเพื่อนสนิทของหมอไพรซ์สามีฉันเอง

“หมอตามช่วยแม่ด้วยนะ ถือว่าช่วยซายน์ด้วย” ฉันเล่าความเป็นมาและแผนการคร่าวๆให้หมอตามฟัง

“ผมยินดีช่วยครับ ไม่อยากเชื่อเลยว่าหมอพลอยกับไอ้ซายน์จะทำแบบนี้ ถ้าเกิดมีคนไปฟ้องหมดอนาคตทั้งคู่แน่ครับ”

“แม่ก็ว่าอย่างนั้นล่ะหมอตาม” เรื่องชู้สาวคนชอบสอดรู้กันดีนักล่ะ อนาคตที่สดใสของหมอซายน์ลูกชายคนดีคงดับวูบฉันไม่อยากคิดถึงวันนั้นเลยเพราะฉะนั้นในฐานะแม่ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องลูกชายที่รัก