The Hidden Secret ปรารถนาลวง บทที่ 5

หูฝาด...ใช่แน่ๆ มีคนเคยบอกไว้ยิ่งกลัวอะไรก็มักจะชอบคิดไปเอง หูแว่วไปเอง...

“รุ่นพี่จะไปเรียนต่อเมืองนอกเหรอคะ” จวินเล่อลองพยายามชวนเขาคุยเพื่อหยั่งเชิง

“ใช่” เขาตอบเสียงเรียบพร้อมกับวางของลงในตะกร้า ไม่ได้ใส่ใจหันมามองคนที่ชวนเขาสนทนานัก

นี่ละเขาละ ท่านเทพแห่งมหาวิทยาลัยเจียงซู

“เอ่อ...งั้นก็เดินทางปลอดภัยนะคะ”

หางตาคล้ายเห็นเขาชะงักไปเล็กน้อย แต่หญิงสาวได้แต่คิดว่าเขาอาจมองเห็นของที่มองหา ดังนั้นจึงไม่ได้เดินตามมาจนถึงจุดคิดเงิน

“คุณลูกค้าสนใจเพิ่มยอดจ่ายในใบเสร็จมั้ยคะ ทางร้านมีของแถมเป็นพวงกุญแจหมีคู่รัก...”

“ไม่เอาค่ะ” จวินเล่อกลอกตาเพราะได้ยินจนจะท่องได้อยู่แล้ว ซุปเปอร์แห่งนี้มักจะมีลูกเล่นมาดึงดูดลูกค้าบ่อยๆ และอาทิตย์นี้ก็คือการซื้อของให้ครบยอด จากนั้นก็จะได้รับพวงกุญแจคู่รักเป็นการตอบแทน

“คิดรวมกันครับ” เสียงทุ้มดังขึ้นก่อนที่มือใหญ่จะยื่นผ่านใบหน้าสับสนของจวินเล่อ

เดี๋ยวนะ!!! ท่านเทพกำลังคว้าพวงกุญแจตุ๊กตาหมีสองตัวไปถือ ทั้งยังกำลังเปรียบเทียบว่าตัวไหนน่ารักกว่ากัน...

“ตาฝาด....ฉันกำลังตาฝาด” จวินเล่อพึมพำกับตัวเอง

“พี่เป็นคนจ่ายเงิน ดังนั้นมีสิทธิ์เลือกตัวที่น่ารักกว่า ตัวนี้น่าจะเป็นตัวผู้เธอเอาไป” เขาหมายถึงตัวที่สวมเสื้อสีดำ ส่วนอีกตัวสวมเสื้อสีแดงเขาเก็บเข้ากระเป๋ากางเกง

จวินเล่อเดินออกมาจากซุปเปอร์งงๆ เมื่อออกมาถึงด้านหน้าก็เห็นว่าหลินซีและชางเยว่รออยู่

“เสร็จแล้ว?” ท่านเทพเอ่ยถามชางเยว่ที่บอกลาแฟนสาว ทั้งยังย้ำว่าไม่ให้อีกฝ่ายไปส่งที่สนามบินตอนเช้า “เอาละเรากลับกันได้แล้ว ยังเก็บของไม่เสร็จเลยไม่ใช่เหรอ”

พูดจบเขาก็ส่งถุงที่เพิ่งซื้อจากซุปเปอร์ให้จวินเล่อ หญิงสาวยังงุนงงจึงไม่ทันสังเกตว่าเขาเดินจากไปตัวเปล่า ตอนที่เขาบอกว่าให้รักษาตัวด้วย ก็ได้แต่พยักหน้ารับงงๆ หลังจากเขาไปแล้วก็ยังก้มลงมองพวงกุญแจตุ๊กตาหมีด้วยความไม่เข้าใจ

“เสี่ยวเล่อ ไปกันเถอะ”

“อ๋อค่ะ มาแล้ว”

“ว่าแต่นี่ซื้ออะไรมาเยอะแยะ” หลินซีถามพร้อมกับช่วยถือ

จวินเล่อได้แต่ยิ้มไม่ได้ตอบคำถามนั้น

ไม่ได้พูดว่าของอีกถุงใหญ่เธอไม่ได้เลือกสักอย่าง มีคนใจดีเลือกๆ แล้วจ่ายเงินให้อีกด้วย

ยังมีพวงกุญแจตุ๊กตาหมีคู่รักสองตัว อีกตัวอยู่กับเขา และอีกตัวอยู่กับเธอ

หลายครั้งเอาแต่มองไปยังแผ่นหลังที่ยังคงยืนรอรถเมล์ที่ป้าย แต่กลับพบว่าเขายังคงพูดคุยอยู่กับชางเยว่ ไม่มีสักครั้งที่เขาจะหันมามอง

ความลับ...

เรื่องในวันนั้นยังคงถูกเก็บเป็นความลับ จวินเล่อไม่ได้บอกใคร เพราะบอกไปใครละจะเชื่อ ให้บอกคนอื่นว่าเธอได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะ ยังน่าเชื่อถือกว่าบอกว่าคืนนั้นเธอลงมือ... หมายถึงเธอล่วงเกินเอาเปรียบท่านเทพเฟิ่ง

เทียบกันแล้วเรื่องแรกคงจะมีคนเชื่อมากกว่าเสียอีก ถึงอย่างนั้นพวงกุญแจตุ๊กตาหมีสวมเสื้อสีดำตัวนั้น ตลอดมาหญิงสาวก็ยังคงเก็บรักษาเอาไว้เป็นอย่างดี

พริบตาเดียวจวินเล่อก็พบว่าตัวเองกำลังเดินตามหลังท่านเทพแห่งเจียงซูลงมายังซุปเปอร์ซึ่งเปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง แม้ยังไม่เข้าใจอะไรหลายๆ อย่าง แต่เมื่อท่านเทพเอ่ยปากว่าหิว หญิงสาวยังจะกล้าขัดได้ยังไง

มองดูคนที่ยังคงสวมกางเกงสีดำกับเสื้อเชิ้ตสีขาว แม้ตัวเสื้อยับยุ่งไปบ้าง ถึงอย่างนั้นแผ่นหลังของเขาก็ยังน่ามองอยู่เสมอไม่เปลี่ยน

“เล่อเล่อ หาเศษเหรียญอยู่หรือไง เดินเร็วๆ หน่อย ดึกแล้วนะ”

“ก็รู้นี่ว่าดึก ยังมาก่อกวนคนอื่น”

จวินเล่อพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่ก็ยังก้าวเร็วๆ เข้าไปเดินข้างเฟิ่งหราน มองดูเขาเลือกของกินง่ายๆ ลงตะกร้าจากนั้นเดินไปจ่ายเงิน หญิงสาวได้แต่เดินตามต้อยๆ ไม่เข้าใจว่ามากับเขาทำไม ไม่หิวทั้งยังอยากนอนต่อมากกว่า ถึงอย่างนั้นใครละจะกล้าปฏิเสธ