7 บทลงโทษที่แสนระทึก (2)

ยอมรับว่าฉันกังวล เพราะกลัวว่าอเล็กซ์จะกลับมาเห็นเหตุการณ์บ้าๆ นี่พอดี แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังควบคุมอารมณ์ได้อย่างดีเยี่ยม

“ออกไปคุยกันข้างนอก” ฉันยื่นข้อเสนอ

และแน่นอน...ปลาวาฬไม่ทำ!

“ในนี้ก็มิดชิดดีนะครับ J”

คำปฏิเสธเหลี่ยมจัดนั้นทำให้ฉันโมโห

“นายกำลังทำให้ฉันโกรธนะปลาวาฬ”

“แต่พี่อลิสทำให้ผมโกรธไปแล้วนะครับ”

“นี่!”

“ผมพาพี่ไปเอารถกลับมา ไม่ใช่พาพี่ไปเพื่อให้เจอกับผู้ชายคนนั้นนะครับ”

“มันไม่เกี่ยวอะไรกับนาย”

“ถ้าพี่อยากเข้าไปเที่ยว พี่ก็บอกผมตรงๆ สิครับ จะมาโกหกกันทำไม”

“ก็เพราะฉันไม่อยากเที่ยวกับนายน่ะสิ”

“แล้วพี่อลิสจะคบกับเขาจริงๆ งั้นเหรอ”

“นายไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเรื่องนี้นะปลาวาฬ!”

“พี่อลิสชอบเขาเหรอครับ”

ปลาวาฬเอาแต่ป้อนคำถามใส่ฉัน โดยที่ไม่ได้ใส่ใจคำตอบที่ฉันมอบให้เลยสักนิด และที่สำคัญ หมอนั่นก็ดูไม่สะทกสะท้านกับคำพูดขับไล่เขาเลยด้วย ปลาวาฬเป็นผู้ชายที่หน้ามึนที่สุดเท่าที่ฉันเคยพบเจอมา

ความมึนของเขาทำให้ฉันต่อกรไม่ไหว จำต้องถอยไปตั้งหลักทิ้งตัวนั่งลงบนขอบอ่างอาบน้ำ และยอมใช้ช่วงเวลานี้ตอบคำถามที่เขาอยากรู้

“นายจะต้องรู้ให้ได้เลยใช่ไหม”

“ผมร้อนใจ ไม่งั้นก็ไม่ถ่อมาที่นี่ให้อเล็กซ์ผิดสังเกตหรอกครับ”

“โทรมาก็ได้นี่ ไหนบอกว่ามีเบอร์แล้ว”

“เก็บไว้โทรตอนฉุกเฉินครับ”

“เฮ้อ ก็ได้ๆ” ฉันถอนหายใจออกมา ตอนที่เด็กนั่นทำสีหน้าจริงจังไม่เข้าเรื่อง “ฉันกับคุณกองปราบ...”

“โห แค่ชื่อก็เท่แล้วอะ ผมแพ้ราบคาบ”

“อย่าพูดแทรก!” ฉันดุเมื่อปลาวาฬพูดขัด แต่ก็ต้องแอบอมยิ้มเมื่อเห็นว่าเขาทำหน้าเหมือนหมาหงอย ตอนที่เปรียบเทียบตัวเองกับผู้ชายอีกคน “เราเพิ่งเจอกันแค่สองครั้ง ตอนนี้ฉันยังพูดอะไรไม่ได้ มันเป็นเรื่องของอนาคต”

“ตอบคำถามแบบดาราเชียวนะครับ”

“นี่...”

ฉันกำลังจะดุซ้ำ แต่ปลาวาฬก็รีบแทรกด้วยคำถามถัดมาทันที

“แล้วพี่อลิสชอบเขาไหมครับ”

“ตอนนี้ยังนะ”

“แล้วตอนนี้ชอบผมหรือเปล่าครับ”

“...” ฉันอึ้งไป ตอนที่ปลาวาฬถือโอกาสนี้ป้อนคำถามที่วกเข้าตัวเองส่งมาทางฉัน

‘ตอนนี้ชอบเขาหรือเปล่า’ อย่างนั้นเหรอ...

ฉันตอบไม่ได้...

“ปลาวาฬ...”

“ครับ”

ฉันเรียกเขา และเด็กนั่นก็ขานรับในทันที

ความจริง... ถ้าตัดเรื่องที่เขาเป็นน้องชายของโลมา และเป็นเพื่อนของอเล็กซ์ ฉันก็ต้องยอมรับเลยนะว่าปลาวาฬเป็นผู้ชายที่น่าสนใจคนหนึ่ง

“คำถามของผมทำให้พี่หนักใจงั้นเหรอ”

“ใช่” ฉันตอบตามตรง

และแค่นั้น...ปลาวาฬก็คงรู้แล้วมั้งว่าอะไรเป็นอะไร

เพราะถ้าฉันไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ฉันก็คงไม่ลังเลที่จะตอบว่า ‘ไม่’

แต่นี่...เขากำลังทำให้ฉันสับสนในความรู้สึกของตัวเอง

ฉันก้มหน้ามองพื้นกระเบื้องและถอนหายใจออกมา โดยไม่รู้ตัวเลยว่าร่างสูงของปลาวาฬมาหยุดอยู่ใกล้ๆ พอเงยหน้าขึ้นอีกที คนตัวสูงในชุดไปรเวทแสนสบายแต่ดูดีอย่างน่าเหลือเชื่อ ก็ก้มหน้าลงมาประทับริมฝีปากนุ่มๆ ลงบนเรียวปากฉันอย่างอ่อนโยน

ฉันอยากขัดขืน เพราะรู้ดีว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้นมันไม่ถูกต้อง แต่ทว่าสัมผัสชวนวาบหวิวของเขากลับทำให้ฉันลืมตัวเผลอจูบตอบ ก่อนที่เรียวลิ้นอุ่นของเขาจะสอดแทรกเข้ามาขโมยความหอมหวานในโพรงปากของฉันอย่างถือสิทธิ์ จนฉันต้องเผยอริมฝีปากเล็กน้อย และยินยอมให้ปลาวาฬรุกรานฉันอย่างเต็มใจ...

ความหอมหวานละมุนละไมอย่างเย้ายวน ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้า โดยมีผู้ชายคนนี้คอยโผบินและมอบความหวิวไหวอยู่ไม่ห่าง ฉันปล่อยตัว ปล่อยใจ ไม่คิดถึงเรื่องราวอันหนักอึ้งใดๆ อีก ปลาวาฬในตอนนี้ไม่ใช่น้องชายของเพื่อน และไม่ใช่เพื่อนของน้องชายฉัน เขาคือผู้ชายธรรมดาๆ ที่กำลังมอบจุมพิตที่แสนวิเศษให้ฉันเท่านั้น

ฉันกอดเขา จูบเขา ในขณะที่สองมือของเขาก็กำลังลูบไล้เรือนกายของฉันไปด้วย อารมณ์ที่พลุ่งพล่านทำให้เราสองคนเกือบจะเผลอไผลไปไกล ถ้าไม่ติดว่าอยู่ดีๆ ประตูห้องคอนโดฯ ของฉันก็ถูกเปิดออก และคนที่อยู่ด้านนอกก็จะเป็นใครไปไม่ได้เลย นอกจากอเล็กซ์!

“มาแล้ว! อ้าว หายไปไหนกันหมด”

น้ำเสียงแปลกใจของอเล็กซ์ ทำให้ฉันและปลาวาฬรีบถอนจูบออก แต่ไม่กล้าผละออกจากกันเพราะกลัวจะเกิดเสียงดังจนถูกอเล็กซ์จับได้ ปลาวาฬในตอนนี้ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด ฉันเองก็ด้วย หนักกว่าด้วยซ้ำเพราะเสื้อเชิ้ตสีขาวของฉันถูกปลดกระดุมออกไปจนหมดสิ้นแล้วเนี่ย!

หัวใจฉันเต้นตึกตัก ทั้งๆ ที่ร่างกายยังคงแน่นิ่งราวกับถูกสาป อย่างยิ่งเมื่อตอนที่เสียงฝ่าเท้าของอเล็กซ์ก้าวเข้ามาใกล้ จนรับรู้ได้ว่าหมอนั่นมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำ ฉันก็รู้สึกเหมือนกับว่าหัวใจของตัวเองกระเด็นออกไปแล้วอย่างน้อยสามกิโลเมตร!

ฉันหวาดกลัวจนเก็บอาการไม่อยู่อีกต่อไป รีบผลักปลาวาฬให้ออกห่างเพื่อที่อย่างน้อยฉันจะได้จัดระเบียบตัวเองให้เรียบร้อยกว่านี้ แต่ทว่าฉันคงผลักร่างเขารุนแรงไป ถึงได้ทำให้ปลาวาฬเซถลาไปกระทบชั้นวางของ จนทำให้แก้วน้ำพลาสติกร่วงหล่นลงมาเสียงดังสนั่น!!

เคร้ง!!!

เสียงนั้นทำให้อเล็กซ์จับลูกบิดประตูจากด้านนอกในทันที และฉันก็เกือบจะหัวใจวายตายไปจริงๆ เมื่อหันไปมองแล้วพบว่า...

ปลาวาฬไม่ได้ล็อกประตูตั้งแต่แรก!

กรี๊ดดดด!!!!!!!!!!